اشعیا 37
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Freedom Bible (Thai)
1و واقع شد که چون حزقیا پادشاه این راشنید لباس خود را چاک زده و پلاس پوشیده، به خانه خداوند داخل شد.
1เมื่อกษัตริย์เฮเซคียาห์ได้ยิน ก็ฉีกเสื้อผ้า สวมผ้ากระสอบ แล้วเข้าไปในพระวิหารของพระยาห์เวห์
2و الیاقیم ناظر خانه و شبنای کاتب و مشایخ کهنه را ملبس به پلاس نزد اشعیا ابن آموص نبی فرستاد.
2พระองค์ส่งเอลียาคิมผู้ดูแลวัง เชบนาอาลักษณ์ และปุโรหิตอาวุโสที่สวมผ้ากระสอบ ไปหาอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะ บุตรอาโมส
3و به وی گفتند: «حزقیا چنین می‌گوید که امروز روزتنگی و تادیب و اهانت است زیرا که پسران بفم رحم رسیده‌اند و قوت زاییدن نیست.
3พวกเขาบอกว่า “เฮเซคียาห์กล่าวว่า ‘วันนี้เป็นวันทุกข์ วันถูกตำหนิและถูกปฏิเสธ เพราะเด็กมาถึงเวลาคลอดแล้ว แต่ไม่มีแรงคลอด
4شایدیهوه خدایت سخنان ربشاقی را که آقایش پادشاه آشور او را برای اهانت نمودن خدای حی فرستاده است بشنود و سخنانی را که یهوه خدایت شنیده است توبیخ نماید. پس برای بقیه‌ای که یافت می‌شوند تضرع نما.»
4พระยาห์เวห์ พระเจ้าของท่าน อาจได้ยินคำรับชาเคห์ ผู้ที่กษัตริย์แห่งอัสซีเรียส่งมาท้าทายพระเจ้าผู้มีชีวิต และจะตำหนิคำที่พระยาห์เวห์ พระเจ้าของท่าน ได้ยิน ดังนั้น โปรดอธิษฐานเพื่อผู้ที่ยังเหลืออยู่’”
5و بندگان حزقیا پادشاه نزد اشعیا آمدند.
5ผู้รับใช้ของกษัตริย์เฮเซคียาห์จึงมาหาอิสยาห์
6واشعیا به ایشان گفت: «به آقای خود چنین گوییدکه یهوه چنین می‌فرماید: از سخنانی که شنیدی که بندگان پادشاه آشور مرا بدانها کفر گفته اندمترس.
6อิสยาห์บอกว่า “จงบอกเจ้านายของพวกท่านว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวว่า “อย่ากลัวคำที่ได้ยิน คำที่ผู้รับใช้กษัตริย์แห่งอัสซีเรียใช้ดูหมิ่นเรา
7همانا روحی بر او می‌فرستم که خبری شنیده، به ولایت خود خواهد برگشت و او را درولایت خودش به شمشیر هلاک خواهم ساخت.»
7ดูเถิด เราจะใส่วิญญาณในเขา เขาจะได้ยินข่าวแล้วกลับแผ่นดินตน เราจะให้เขาล้มด้วยดาบในแผ่นดินของตน”’”
8پس ربشاقی مراجعت کرده، پادشاه آشور رایافت که با لبنه جنگ می‌کرد زیرا شنیده بود که ازلاکیش کوچ کرده است.
8รับชาเคห์กลับไปพบกษัตริย์แห่งอัสซีเรียกำลังรบกับลิบนาห์ เพราะได้ยินว่ากษัตริย์แห่งอัสซีเรียออกจากลาคีชแล้ว
9و او درباره ترهاقه پادشاه کوش خبری شنید که به جهت مقاتله با توبیرون آمده است. پس چون این را شنید (باز)ایلچیان نزد حزقیا فرستاده، گفت:
9กษัตริย์ได้ยินข่าวทีรหะคาห์ กษัตริย์แห่งเอธิโอเปียว่า “เขาออกมารบกับท่าน” เมื่อได้ยินก็ส่งทูตไปบอกเฮเซคียาห์ว่า
10«به حزقیاپادشاه یهودا چنین گویید: خدای تو که به او توکل می‌نمایی تو را فریب ندهد و نگوید که اورشلیم به‌دست پادشاه آشور تسلیم نخواهد شد.
10“จงบอกเฮเซคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ดังนี้ว่า ‘อย่าให้พระเจ้าที่เจ้าวางใจหลอกเจ้าว่า “เยรูซาเล็มจะไม่ตกในมือกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย”
11اینک تو شنیده‌ای که پادشاهان آشور با همه ولایتها چه کرده و چگونه آنها را بالکل هلاک ساخته‌اند و آیاتو رهایی خواهی یافت؟
11เจ้ารู้แล้วว่าบรรดากษัตริย์แห่งอัสซีเรียทำลายแผ่นดินทั้งหลายจนสิ้นอย่างไร แล้วเจ้าจะรอดหรือ?
12و آیا خدایان امت هایی که پدران من آنها را هلاک ساختند مثل جوزان و حاران و رصف و بنی عدن که در تلسارمی باشند ایشان را نجات دادند.
12เทพเจ้าของชนชาติที่บรรพบุรุษเราทำลายช่วยพวกเขาได้หรือ ทั้งโกซาน ฮาราน เรเซฟ และชาวเอเดนที่อยู่เทลัสสาร?
13پادشاه حمات کجا است و پادشاه ارفاد و پادشاه شهر سفروایم وهینع و عوا؟»
13กษัตริย์แห่งฮามัท แห่งอารปัด แห่งเมืองเสฟารวาอิม แห่งเฮนา และอิฟวาห์ อยู่ไหน?’”
14و حزقیا مکتوب را از دست ایلچیان گرفته، آن را خواند و حزقیا به خانه خداوند درآمده، آن را به حضور خداوند پهن کرد.
14เฮเซคียาห์รับจดหมายจากทูตและอ่าน แล้วขึ้นไปพระวิหารของพระยาห์เวห์ คลี่จดหมายต่อหน้าพระยาห์เวห์
15و حزقیا نزدخداوند دعا کرده، گفت:
15เฮเซคียาห์อธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ว่า
16«ای یهوه صبایوت خدای اسرائیل که بر کروبیان جلوس می‌نمایی! تویی که بتنهایی بر تمامی ممالک جهان خداهستی و تو آسمان و زمین را آفریده‌ای.
16“พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าแห่งอิสราเอล ผู้นั่งบนบัลลังก์ท่ามกลางเครูบ พระองค์ผู้เดียวเป็นพระเจ้าเหนือทุกอาณาจักรในแผ่นดิน พระองค์สร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดิน
17ای خداوند گوش خود را فرا‌گرفته، بشنو و‌ای خداوند چشمان خود را گشوده، ببین و همه سخنان سنحاریب را که به جهت اهانت نمودن خدای حی فرستاده است استماع نما!
17พระยาห์เวห์ โปรดเงี่ยหูฟัง พระยาห์เวห์ โปรดเปิดตาดู ฟังคำทั้งหมดของเซนนาเคอริบที่ส่งมาท้าทายพระเจ้าผู้มีชีวิต
18ای خداوند راست است که پادشاهان آشور همه ممالک و زمین ایشان را خراب کرده.
18พระยาห์เวห์ เป็นจริงที่บรรดากษัตริย์แห่งอัสซีเรียทำลายประเทศและแผ่นดินทั้งหมด
19و خدایان ایشان را به آتش انداخته‌اند زیرا که خدا نبودندبلکه ساخته دست انسان از چوب و سنگ. پس به این سبب آنها را تباه ساختند.
19โยนเทพเจ้าของพวกเขาเข้าไฟ เพราะสิ่งเหล่านั้นไม่ใช่พระเจ้า แต่เป็นงานมือมนุษย์ เป็นไม้และหิน จึงทำลายได้
20پس حال‌ای یهوه خدای ما ما را از دست او رهایی ده تا جمیع ممالک جهان بدانند که تو تنها یهوه هستی.»
20พระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา โปรดช่วยพวกเราจากมือเขา ให้ทุกอาณาจักรในแผ่นดินรู้ว่าพระองค์ผู้เดียวคือพระยาห์เวห์”
21پس اشعیا ابن آموص نزد حزقیا فرستاده، گفت: «یهوه خدای اسرائیل چنین می‌گوید: چونکه درباره سنحاریب پادشاه آشور نزد من دعانمودی،
21อิสยาห์บุตรอาโมสส่งคำไปถึงเฮเซคียาห์ว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล กล่าวว่า ‘เพราะเจ้าอธิษฐานต่อเราเรื่องเซนนาเคอริบกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย
22کلامی که خداوند در باره‌اش گفته این است: آن باکره دختر صهیون تو را حقیر شمرده، استهزا نموده است و دختر اورشلیم سر خود را به تو جنبانیده است.
22นี่คือคำพระยาห์เวห์เกี่ยวกับเขา ธิดาพรหมจารีแห่งศิโยนดูหมิ่นและเยาะเจ้า ธิดาแห่งเยรูซาเล็มส่ายหน้าใส่เจ้า
23کیست که او را اهانت کرده، کفر گفته‌ای و کیست که بر وی آواز بلند کرده، چشمان خود را به علیین افراشته‌ای؟ مگر قدوس اسرائیل نیست؟
23เจ้าท้าทายและดูหมิ่นใคร? เจ้ายกเสียงและยกสายตาขึ้นสูงต่อต้านใคร? ต่อต้านพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
24به واسطه بندگانت خداوند رااهانت کرده، گفته‌ای به کثرت ارابه های خود بربلندی کوهها و به اطراف لبنان برآمده‌ام وبلندترین سروهای آزادش و بهترین صنوبرهایش را قطع نموده، به بلندی اقصایش و به درختستان بوستانش داخل شده‌ام.
24เจ้าใช้ผู้รับใช้ท้าทายพระผู้เป็นเจ้า พูดว่า “ด้วยรถศึกมากมาย เราขึ้นถึงยอดภูเขา ถึงส่วนลึกสุดของเลบานอน จะโค่นซีดาร์สูงและไซเปรสพันธุ์ดี จะเข้าไปถึงยอดไกลสุด ป่าของไร่อุดมสมบูรณ์
25و من حفره زده، آب نوشیدم و به کف پای خود تمامی نهرهای مصر راخشک خواهم کرد.
25เราขุดและดื่มน้ำ จะใช้ฝ่าเท้าทำแม่น้ำทั้งหมดของอียิปต์ให้แห้ง”
26«آیا نشنیده‌ای که من این را از زمان سلف کرده‌ام و از ایام قدیم صورت داده‌ام و الان آن رابه وقوع آورده‌ام تا تو به ظهور آمده و شهرهای حصار دار را خراب نموده به توده های ویران مبدل سازی.
26“‘เจ้าไม่ได้ยินหรือว่าเราทำไว้นานแล้ว กำหนดไว้แต่โบราณ? บัดนี้เราทำให้เกิดขึ้น ให้เจ้าเป็นผู้ทำลายเมืองป้อมให้เป็นกองซาก
27از این جهت ساکنان آنها کم قوت بوده، ترسان و خجل شدند. مثل علف صحرا وگیاه سبز و علف پشت بام و مثل مزرعه قبل از نموکردنش گردیدند.
27ชาวเมืองจึงมีกำลังน้อย หวาดผวาและอับอาย เหมือนหญ้าในทุ่ง พืชเขียว หญ้าบนดาดฟ้า และไร่ที่พืชยังไม่เติบโต
28اما من نشستن تو را و خروج و دخولت و خشمی را که بر من داری می‌دانم.
28แต่เรารู้การนั่ง การออก การเข้า และความเกรี้ยวกราดของเจ้าต่อเรา
29چونکه خشمی که به من داری و غرور تو به گوش من برآمده است. بنابراین مهار خود را به بینی تو و لگام خود را به لبهایت گذاشته، تو را به راهی که آمده‌ای برخواهم گردانید.
29เพราะเจ้าเกรี้ยวกราดต่อเรา ความหยิ่งของเจ้ามาถึงหูเรา เราจึงจะใส่ขอในจมูก ใส่บังเหียนที่ริมฝีปาก แล้วให้เจ้ากลับทางที่มา
30و علامت برای تو این خواهد بود که امسال غله خودروخواهید خورد و سال دوم آنچه از آن بروید و درسال سوم بکارید و بدروید و تاکستانها غرس نموده، میوه آنها را بخورید.
30“‘นี่จะเป็นหมายสำคัญแก่เจ้า ปีนี้จะกินสิ่งงอกเอง ปีที่สองกินสิ่งที่งอกต่อจากนั้น ปีที่สามจงหว่าน เก็บเกี่ยว ปลูกสวนองุ่น และกินผล
31و بقیه‌ای که ازخاندان یهودا رستگار شوند بار دیگر به پایین ریشه خواهند زد و به بالا میوه خواهند‌آورد.
31เชื้อสายยูดาห์ที่หนีรอดเหลืออยู่จะหยั่งรากลงและออกผลขึ้นอีก
32زیرا که بقیه‌ای از اورشلیم و رستگاران از کوه صهیون بیرون خواهند آمد. غیرت یهوه صبایوت این را بجا خواهد آورد.
32เพราะผู้ที่รอดเหลือจะออกจากเยรูซาเล็ม ผู้รอดชีวิตจะหนีจากภูเขาศิโยน ความมุ่งมั่นแรงกล้าของพระยาห์เวห์แห่งกองทัพจะทำให้สำเร็จ’
33بنابراین خداوند درباره پادشاه آشور چنین می‌گوید که به این شهرداخل نخواهد شد و به اینجا تیر نخواهد انداخت و در مقابلش با سپر نخواهد آمد و منجنیق درپیش او برنخواهد افراشت.
33ดังนั้น พระยาห์เวห์กล่าวถึงกษัตริย์แห่งอัสซีเรียว่า ‘เขาจะไม่เข้าเมืองนี้ ไม่ยิงธนูมาที่นี่ ไม่ถือโล่มาข้างหน้า หรือก่อเนินล้อมเมือง
34به راهی که آمده است به همان برخواهد گشت و به این شهر داخل نخواهد شد. خداوند این را می‌گوید.
34เขาจะกลับทางที่มา จะไม่เข้าเมืองนี้’ พระยาห์เวห์กล่าว
35زیرا که این شهر را حمایت کرده، به‌خاطر خود و به‌خاطر بنده خویش داود آن را نجات خواهم داد.»
35‘เราจะปกป้องเมืองนี้ให้รอด เพื่อเราเองและเพื่อดาวิดผู้รับใช้ของเรา’”
36پس فرشته خداوند بیرون آمده، صد وهشتاد و پنجهزار نفر از اردوی آشور را زد وبامدادان چون برخاستند اینک جمیع آنهالاشهای مرده بودند.
36ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ออกไปฆ่าคนหนึ่งแสนแปดหมื่นห้าพันในค่ายอัสซีเรีย เมื่อผู้คนตื่นแต่เช้า ก็เห็นว่าทั้งหมดเป็นศพ
37و سنحاریب پادشاه آشور کوچ کرده، روانه گردید و برگشته در نینوی ساکن شد.
37เซนนาเคอริบกษัตริย์แห่งอัสซีเรียจึงออกไป กลับนีนะเวห์ และอยู่ที่นั่น
38و واقع شد که چون او در خانه خدای خویش نسروک عبادت می‌کرد، پسرانش ادرملک و شرآصر او را به شمشیر زدند و ایشان به زمین اراراط فرار کردند و پسرش آسرحدون به‌جایش سلطنت نمود.
38ขณะที่นมัสการในวิหารนิสโรคเทพเจ้าของตน อัดรัมเมเลคกับชาเรเซอร์บุตรชายฆ่าเซนนาเคอริบด้วยดาบ แล้วหนีไปแผ่นดินอารารัต เอสารฮัดโดนบุตรชายขึ้นครองแทน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.