יְשַׁעְיָהוּ 27
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1בַּיֹּ֣ום הַה֡וּא יִפְקֹ֣ד יְהוָה֩ בְּחַרְבֹ֨ו הַקָּשָׁ֜ה וְהַגְּדֹולָ֣ה וְהֽ͏ַחֲזָקָ֗ה עַ֤ל לִוְיָתָן֙ נָחָ֣שׁ בָּרִ֔חַ וְעַל֙ לִוְיָתָ֔ן נָחָ֖שׁ עֲקַלָּתֹ֑ון וְהָרַ֥ג אֶת־הַתַּנִּ֖ין אֲשֶׁ֥ר בַּיָּֽם׃ ס
1ในวันนั้น พระยาห์เวห์จะใช้ดาบอันแข็งแกร่ง ยิ่งใหญ่ และทรงพลัง ลงโทษเลวีอาธาน งูที่หนีไป และเลวีอาธาน งูที่คดเคี้ยว จะฆ่ามังกรในทะเล
2בַּיֹּ֖ום הַה֑וּא כֶּ֥רֶם חֶ֖מֶד עַנּוּ־לָֽהּ׃
2ในวันนั้น จงร้องเพลงให้เธอว่า “สวนองุ่นที่น่าชื่นชม!
3אֲנִ֤י יְהוָה֙ נֹֽצְרָ֔הּ לִרְגָעִ֖ים אַשְׁקֶ֑נָּה פֶּ֚ן יִפְקֹ֣ד עָלֶ֔יהָ לַ֥יְלָה וָיֹ֖ום אֶצֳּרֶֽנָּה׃
3เรา พระยาห์เวห์ เป็นผู้ดูแล เราจะรดน้ำทุกขณะ จะเฝ้าทั้งกลางวันกลางคืน เพื่อไม่ให้ใครทำเสียหาย
4חֵמָ֖ה אֵ֣ין לִ֑י מִֽי־יִתְּנֵ֜נִי שָׁמִ֥יר שַׁ֙יִת֙ בַּמִּלְחָמָ֔ה אֶפְשְׂעָ֥ה בָ֖הּ אֲצִיתֶ֥נָּה יָּֽחַד׃
4เราไม่มีความโกรธ แต่ถ้าเราพบพุ่มหนามและต้นหนาม เราจะทำศึก จะยกไปหาและเผาเสียด้วยกัน
5אֹ֚ו יַחֲזֵ֣ק בְּמָעוּזִּ֔י יַעֲשֶׂ֥ה שָׁלֹ֖ום לִ֑י שָׁלֹ֖ום יֽ͏ַעֲשֶׂה־לִּֽי׃
5หรือให้เขายึดมั่นในกำลังของเรา เพื่อเขาจะได้ทำสันติกับเรา ให้เขาทำสันติกับเรา”
6הַבָּאִים֙ יַשְׁרֵ֣שׁ יַֽעֲקֹ֔ב יָצִ֥יץ וּפָרַ֖ח יִשְׂרָאֵ֑ל וּמָלְא֥וּ פְנֵי־תֵבֵ֖ל תְּנוּבָֽה׃ ס
6ในวันข้างหน้า ยาโคบจะหยั่งราก อิสราเอลจะผลิดอกออกหน่อ พวกเขาจะให้ผลเต็มหน้าแผ่นดิน
7הַכְּמַכַּ֥ת מַכֵּ֖הוּ הִכָּ֑הוּ אִם־כְּהֶ֥רֶג הֲרֻגָ֖יו הֹרָֽג׃
7พระองค์ตีคนที่ตีพวกเขาอย่างไร พระองค์ก็ตีพวกเขาอย่างนั้นหรือ? คนที่ฆ่าพวกเขาถูกฆ่าอย่างไร พวกเขาก็ถูกฆ่าอย่างนั้นหรือ?
8בְּסַאסְּאָ֖ה בְּשַׁלְחָ֣הּ תְּרִיבֶ֑נָּה הָגָ֛ה בְּרוּחֹ֥ו הַקָּשָׁ֖ה בְּיֹ֥ום קָדִֽים׃
8เมื่อท่านส่งพวกเขาออกไป ท่านก็ต่อสู้กับพวกเขาอย่างพอประมาณ พระองค์ขับพวกเขาด้วยลมแรงของพระองค์ในวันที่ลมตะวันออกพัด
9לָכֵ֗ן בְּזֹאת֙ יְכֻפַּ֣ר עֲוֹֽן־יַעֲקֹ֔ב וְזֶ֕ה כָּל־פְּרִ֖י הָסִ֣ר חַטָּאתֹ֑ו בְּשׂוּמֹ֣ו ׀ כָּל־אַבְנֵ֣י מִזְבֵּ֗חַ כְּאַבְנֵי־גִר֙ מְנֻפָּצֹ֔ות לֹֽא־יָקֻ֥מוּ אֲשֵׁרִ֖ים וְחַמָּנִֽים׃
9ด้วยสิ่งนี้ ความผิดของยาโคบจึงจะได้รับการอภัย นี่คือผลทั้งหมดของการเอาบาปเขาออกไป คือเขาทำหินแท่นบูชาทั้งหมดให้เป็นเหมือนหินปูนที่บดเป็นชิ้น จนเสาอาเชราห์และแท่นเผาเครื่องหอมไม่ตั้งขึ้นอีก
10כִּ֣י עִ֤יר בְּצוּרָה֙ בָּדָ֔ד נָוֶ֕ה מְשֻׁלָּ֥ח וְנֶעֱזָ֖ב כַּמִּדְבָּ֑ר שָׁ֣ם יִרְעֶ֥ה עֵ֛גֶל וְשָׁ֥ם יִרְבָּ֖ץ וְכִלָּ֥ה סְעִפֶֽיהָ׃
10เพราะเมืองป้อมอยู่อย่างโดดเดี่ยว เป็นที่อยู่ซึ่งถูกทิ้งร้าง เหมือนถิ่นกันดาร ลูกวัวจะกินที่นั่น นอนที่นั่น และกินกิ่งไม้ของเมืองนั้น
11בִּיבֹ֤שׁ קְצִירָהּ֙ תִּשָּׁבַ֔רְנָה נָשִׁ֕ים בָּאֹ֖ות מְאִירֹ֣ות אֹותָ֑הּ כִּ֣י לֹ֤א עַם־בִּינֹות֙ ה֔וּא עַל־כֵּן֙ לֹֽא־יְרַחֲמֶ֣נּוּ עֹשֵׂ֔הוּ וְיֹצְרֹ֖ו לֹ֥א יְחֻנֶּֽנּוּ׃ ס
11เมื่อกิ่งแห้ง ก็จะถูกหัก ผู้หญิงจะมาเผา เพราะพวกเขาเป็นประชาชนที่ไร้ความเข้าใจ ผู้สร้างพวกเขาจึงจะไม่เมตตา ผู้ปั้นพวกเขาจะไม่ปรานี
12וְהָיָה֙ בַּיֹּ֣ום הַה֔וּא יַחְבֹּ֧ט יְהוָ֛ה מִשִּׁבֹּ֥לֶת הַנָּהָ֖ר עַד־נַ֣חַל מִצְרָ֑יִם וְאַתֶּ֧ם תְּלֻקְּט֛וּ לְאַחַ֥ד אֶחָ֖ד בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ ס
12ในวันนั้น พระยาห์เวห์จะนวดข้าวตั้งแต่กระแสน้ำยูเฟรติสจนถึงลำธารอียิปต์ ชาวอิสราเอล พวกคุณจะถูกรวบรวมทีละคน
13וְהָיָ֣ה ׀ בַּיֹּ֣ום הַה֗וּא יִתָּקַע֮ בְּשֹׁופָ֣ר גָּדֹול֒ וּבָ֗אוּ הָאֹֽבְדִים֙ בְּאֶ֣רֶץ אַשּׁ֔וּר וְהַנִּדָּחִ֖ים בְּאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וְהִשְׁתַּחֲו֧וּ לַיהוָ֛ה בְּהַ֥ר הַקֹּ֖דֶשׁ בִּירוּשָׁלָֽ͏ִם׃
13ในวันนั้น จะมีเสียงแตรใหญ่ดังขึ้น คนที่ใกล้พินาศในแผ่นดินอัสซีเรียและคนที่ถูกขับไล่ในแผ่นดินอียิปต์จะมา จะนมัสการพระยาห์เวห์บนภูเขาบริสุทธิ์ในเยรูซาเล็ม
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.