יְשַׁעְיָהוּ 7
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיְהִ֡י בִּימֵ֣י אָ֠חָז בֶּן־יֹותָ֨ם בֶּן־עֻזִּיָּ֜הוּ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֗ה עָלָ֣ה רְצִ֣ין מֶֽלֶךְ־אֲ֠רָם וּפֶ֨קַח בֶּן־רְמַלְיָ֤הוּ מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵל֙ יְר֣וּשָׁלַ֔͏ִם לַמִּלְחָמָ֖ה עָלֶ֑יהָ וְלֹ֥א יָכֹ֖ל לְהִלָּחֵ֥ם עָלֶֽיהָ׃
1ในสมัยอาหัสบุตรโยธาม ผู้เป็นบุตรอุสซียาห์ กษัตริย์แห่งยูดาห์ เรซีนกษัตริย์แห่งซีเรีย และเปคาห์บุตรเรมาลิยาห์ กษัตริย์แห่งอิสราเอล ยกทัพขึ้นมาตีเยรูซาเล็ม แต่เอาชนะไม่ได้
2וַיֻּגַּ֗ד לְבֵ֤ית דָּוִד֙ לֵאמֹ֔ר נָ֥חָֽה אֲרָ֖ם עַל־אֶפְרָ֑יִם וַיָּ֤נַע לְבָבֹו֙ וּלְבַ֣ב עַמֹּ֔ו כְּנֹ֥ועַ עֲצֵי־יַ֖עַר מִפְּנֵי־רֽוּחַ׃
2เมื่อราชวงศ์ดาวิดได้รับข่าวว่า “ซีเรียเป็นพันธมิตรกับเอฟราอิม” กษัตริย์และประชาชนของพระองค์ต่างใจสั่น เหมือนต้นไม้ในป่าสั่นไหวเมื่อถูกลม
3וַיֹּ֣אמֶר יְהוָה֮ אֶֽל־יְשַׁעְיָהוּ֒ צֵא־נָא֙ לִקְרַ֣את אָחָ֔ז אַתָּ֕ה וּשְׁאָ֖ר יָשׁ֣וּב בְּנֶ֑ךָ אֶל־קְצֵ֗ה תְּעָלַת֙ הַבְּרֵכָ֣ה הָעֶלְיֹונָ֔ה אֶל־מְסִלַּ֖ת שְׂדֵ֥ה כֹובֵֽס׃
3พระยาห์เวห์จึงบอกอิสยาห์ว่า “จงพาเชอาร์ยาชูบลูกชายของเจ้าออกไปพบอาหัส ที่ปลายท่อน้ำของสระบน ตรงถนนไปลานช่างซักผ้า
4וְאָמַרְתָּ֣ אֵ֠לָיו הִשָּׁמֵ֨ר וְהַשְׁקֵ֜ט אַל־תִּירָ֗א וּלְבָבְךָ֙ אַל־יֵרַ֔ךְ מִשְּׁנֵ֨י זַנְבֹ֧ות הָאוּדִ֛ים הָעֲשֵׁנִ֖ים הָאֵ֑לֶּה בָּחֳרִי־אַ֛ף רְצִ֥ין וַאֲרָ֖ם וּבֶן־רְמַלְיָֽהוּ׃
4บอกเขาว่า ‘จงระวังตัวและสงบใจ อย่ากลัวหรือท้อแท้เพราะปลายคบเพลิงสองอันที่ยังมีควันอยู่ เพราะความโกรธเกรี้ยวของเรซีนกับซีเรีย และของบุตรเรมาลิยาห์
5יַ֗עַן כִּֽי־יָעַ֥ץ עָלֶ֛יךָ אֲרָ֖ם רָעָ֑ה אֶפְרַ֥יִם וּבֶן־רְמַלְיָ֖הוּ לֵאמֹֽר׃
5ซีเรีย เอฟราอิม และบุตรเรมาลิยาห์วางแผนร้ายต่อท่านว่า
6נַעֲלֶ֤ה בִֽיהוּדָה֙ וּנְקִיצֶ֔נָּה וְנַבְקִעֶ֖נָּה אֵלֵ֑ינוּ וְנַמְלִ֥יךְ מֶ֙לֶךְ֙ בְּתֹוכָ֔הּ אֵ֖ת בֶּן־טָֽבְאַֽל׃ ס
6“ให้เรายกไปตียูดาห์ ฉีกออกเป็นส่วนๆ แบ่งกันเอง แล้วตั้งบุตรทาเบเอลเป็นกษัตริย์ในนั้น”
7כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה לֹ֥א תָק֖וּם וְלֹ֥א תִֽהְיֶֽה׃
7แต่พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์กล่าวว่า “แผนนี้จะไม่สำเร็จ จะไม่เกิดขึ้น”
8כִּ֣י רֹ֤אשׁ אֲרָם֙ דַּמֶּ֔שֶׂק וְרֹ֥אשׁ דַּמֶּ֖שֶׂק רְצִ֑ין וּבְעֹ֗וד שִׁשִּׁ֤ים וְחָמֵשׁ֙ שָׁנָ֔ה יֵחַ֥ת אֶפְרַ֖יִם מֵעָֽם׃
8เพราะศูนย์กลางของซีเรียคือดามัสกัส และผู้เป็นหัวหน้าของดามัสกัสคือเรซีน ภายในหกสิบห้าปี เอฟราอิมจะแตกสลายจนไม่เหลือเป็นชนชาติ
9וְרֹ֤אשׁ אֶפְרַ֙יִם֙ שֹׁמְרֹ֔ון וְרֹ֥אשׁ שֹׁמְרֹ֖ון בֶּן־רְמַלְיָ֑הוּ אִ֚ם לֹ֣א תַאֲמִ֔ינוּ כִּ֖י לֹ֥א תֵאָמֵֽנוּ׃ ס
9ศูนย์กลางของเอฟราอิมคือสะมาเรีย และผู้เป็นหัวหน้าของสะมาเรียคือบุตรเรมาลิยาห์ หากพวกท่านไม่เชื่อ แน่นอนว่าพวกท่านจะตั้งมั่นอยู่ไม่ได้’”
10וַיֹּ֣וסֶף יְהוָ֔ה דַּבֵּ֥ר אֶל־אָחָ֖ז לֵאמֹֽר׃
10พระยาห์เวห์กล่าวกับอาหัสอีกว่า
11שְׁאַל־לְךָ֣ אֹ֔ות מֵעִ֖ם יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ הַעְמֵ֣ק שְׁאָ֔לָה אֹ֖ו הַגְבֵּ֥הַּ לְמָֽעְלָה׃
11“จงขอหมายสำคัญจากพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้า จะขอจากที่ลึกเบื้องล่างหรือที่สูงเบื้องบนก็ได้”
12וַיֹּ֖אמֶר אָחָ֑ז לֹא־אֶשְׁאַ֥ל וְלֹֽא־אֲנַסֶּ֖ה אֶת־יְהוָֽה׃
12แต่อาหัสตอบว่า “ข้าพเจ้าจะไม่ขอ จะไม่ทดสอบพระยาห์เวห์”
13וַיֹּ֕אמֶר שִׁמְעוּ־נָ֖א בֵּ֣ית דָּוִ֑ד הַמְעַ֤ט מִכֶּם֙ הַלְאֹ֣ות אֲנָשִׁ֔ים כִּ֥י תַלְא֖וּ גַּ֥ם אֶת־אֱלֹהָֽי׃
13อิสยาห์กล่าวว่า “ราชวงศ์ดาวิด จงฟังเถิด การทำให้มนุษย์หมดความอดทนยังไม่พอหรือ พวกท่านจึงจะทำให้พระเจ้าของข้าพเจ้าหมดความอดทนด้วย?
14לָ֠כֵן יִתֵּ֨ן אֲדֹנָ֥י ה֛וּא לָכֶ֖ם אֹ֑ות הִנֵּ֣ה הָעַלְמָ֗ה הָרָה֙ וְיֹלֶ֣דֶת בֵּ֔ן וְקָרָ֥את שְׁמֹ֖ו עִמָּ֥נוּ אֵֽל׃
14พระผู้เป็นเจ้าจะให้หมายสำคัญแก่พวกท่านด้วยพระองค์เอง ดูเถิด หญิงพรหมจารีจะตั้งครรภ์และคลอดบุตรชาย แล้วจะตั้งชื่อเขาว่าอิมมานูเอล
15חֶמְאָ֥ה וּדְבַ֖שׁ יֹאכֵ֑ל לְדַעְתֹּ֛ו מָאֹ֥וס בָּרָ֖ע וּבָחֹ֥ור בַּטֹּֽוב׃
15เขาจะกินเนยและน้ำผึ้งเมื่อรู้จักปฏิเสธความชั่วและเลือกความดี
16כִּ֠י בְּטֶ֨רֶם יֵדַ֥ע הַנַּ֛עַר מָאֹ֥ס בָּרָ֖ע וּבָחֹ֣ר בַּטֹּ֑וב תֵּעָזֵ֤ב הָאֲדָמָה֙ אֲשֶׁ֣ר אַתָּ֣ה קָ֔ץ מִפְּנֵ֖י שְׁנֵ֥י מְלָכֶֽיהָ׃
16เพราะก่อนเด็กจะรู้จักปฏิเสธความชั่วและเลือกความดี แผ่นดินของกษัตริย์สององค์ที่ท่านชิงชังจะถูกทิ้งร้าง
17יָבִ֨יא יְהוָ֜ה עָלֶ֗יךָ וְעַֽל־עַמְּךָ֮ וְעַל־בֵּ֣ית אָבִיךָ֒ יָמִים֙ אֲשֶׁ֣ר לֹא־בָ֔אוּ לְמִיֹּ֥ום סוּר־אֶפְרַ֖יִם מֵעַ֣ל יְהוּדָ֑ה אֵ֖ת מֶ֥לֶךְ אַשּֽׁוּר׃ פ
17พระยาห์เวห์จะนำวันเวลาอย่างที่ไม่เคยมีนับตั้งแต่เอฟราอิมแยกจากยูดาห์ มาสู่ท่าน ประชาชนของท่าน และตระกูลของบิดาท่าน คือจะนำกษัตริย์แห่งอัสซีเรียมา
18וְהָיָ֣ה ׀ בַּיֹּ֣ום הַה֗וּא יִשְׁרֹ֤ק יְהוָה֙ לַזְּב֔וּב אֲשֶׁ֥ר בִּקְצֵ֖ה יְאֹרֵ֣י מִצְרָ֑יִם וְלַ֨דְּבֹורָ֔ה אֲשֶׁ֖ר בְּאֶ֥רֶץ אַשּֽׁוּר׃
18ในวันนั้น พระยาห์เวห์จะผิวปากเรียกแมลงวันจากสุดปลายแม่น้ำต่างๆ ของอียิปต์ และเรียกผึ้งจากแผ่นดินอัสซีเรีย
19וּבָ֨אוּ וְנָח֤וּ כֻלָּם֙ בְּנַחֲלֵ֣י הַבַּתֹּ֔ות וּבִנְקִיקֵ֖י הַסְּלָעִ֑ים וּבְכֹל֙ הַנַּ֣עֲצוּצִ֔ים וּבְכֹ֖ל הַנַּהֲלֹלִֽים׃
19ทั้งหมดจะมาเกาะอยู่ตามหุบเขาร้าง ซอกหิน รั้วพุ่มหนามทุกแนว และทุ่งเลี้ยงสัตว์ทุกแห่ง
20בַּיֹּ֣ום הַה֡וּא יְגַלַּ֣ח אֲדֹנָי֩ בְּתַ֨עַר הַשְּׂכִירָ֜ה בְּעֶבְרֵ֤י נָהָר֙ בְּמֶ֣לֶךְ אַשּׁ֔וּר אֶת־הָרֹ֖אשׁ וְשַׂ֣עַר הָרַגְלָ֑יִם וְגַ֥ם אֶת־הַזָּקָ֖ן תִּסְפֶּֽה׃ ס
20ในวันนั้น พระผู้เป็นเจ้าจะใช้มีดโกนที่จ้างมาจากดินแดนฟากแม่น้ำ คือกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย โกนผมบนศีรษะและขนท่อนล่าง รวมทั้งโกนหนวดเคราทิ้งด้วย
21וְהָיָ֖ה בַּיֹּ֣ום הַה֑וּא יְחַיֶּה־אִ֛ישׁ עֶגְלַ֥ת בָּקָ֖ר וּשְׁתֵּי־צֹֽאן׃
21ในวันนั้น คนหนึ่งจะเลี้ยงแม่วัวสาวหนึ่งตัวกับแกะสองตัวไว้ให้มีชีวิตอยู่
22וְהָיָ֗ה מֵרֹ֛ב עֲשֹׂ֥ות חָלָ֖ב יֹאכַ֣ל חֶמְאָ֑ה כִּֽי־חֶמְאָ֤ה וּדְבַשׁ֙ יֹאכֵ֔ל כָּל־הַנֹּותָ֖ר בְּקֶ֥רֶב הָאָֽרֶץ׃
22สัตว์เหล่านั้นจะให้น้ำนมมากจนเขาได้กินเนย เพราะทุกคนที่รอดเหลือในแผ่นดินจะกินเนยและน้ำผึ้ง
23וְהָיָה֙ בַּיֹּ֣ום הַה֔וּא יִֽהְיֶ֣ה כָל־מָקֹ֗ום אֲשֶׁ֧ר יִֽהְיֶה־שָּׁ֛ם אֶ֥לֶף גֶּ֖פֶן בְּאֶ֣לֶף כָּ֑סֶף לַשָּׁמִ֥יר וְלַשַּׁ֖יִת יִֽהְיֶֽה׃
23ในวันนั้น ทุกแห่งที่เคยมีเถาองุ่นพันเถา มีค่าพันเชเขลเงิน จะกลายเป็นที่ที่มีแต่พุ่มหนามและต้นหนาม
24בַּחִצִּ֥ים וּבַקֶּ֖שֶׁת יָ֣בֹוא שָׁ֑מָּה כִּי־שָׁמִ֥יר וָשַׁ֖יִת תִּֽהְיֶ֥ה כָל־הָאָֽרֶץ׃
24คนจะไปที่นั่นพร้อมคันธนูและลูกธนู เพราะแผ่นดินทั้งหมดจะเต็มไปด้วยพุ่มหนามและต้นหนาม
25וְכֹ֣ל הֶהָרִ֗ים אֲשֶׁ֤ר בַּמַּעְדֵּר֙ יֵעָ֣דֵר֔וּן לֹֽא־תָבֹ֣וא שָׁ֔מָּה יִרְאַ֖ת שָׁמִ֣יר וָשָׁ֑יִת וְהָיָה֙ לְמִשְׁלַ֣ח שֹׁ֔ור וּלְמִרְמַ֖ס שֶֽׂה׃ פ
25เนินเขาทุกแห่งที่เคยใช้จอบเพาะปลูก ท่านจะไม่กล้าเข้าไปเพราะกลัวหนาม แต่จะกลายเป็นที่ปล่อยวัวและให้แกะเหยียบย่ำ”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.