יְשַׁעְיָהוּ 13
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1מַשָּׂ֖א בָּבֶ֑ל אֲשֶׁ֣ר חָזָ֔ה יְשַׁעְיָ֖הוּ בֶּן־אָמֹֽוץ׃
1คำประกาศเกี่ยวกับบาบิโลน ที่อิสยาห์บุตรอาโมสเห็น
2עַ֤ל הַר־נִשְׁפֶּה֙ שְֽׂאוּ־נֵ֔ס הָרִ֥ימוּ קֹ֖ול לָהֶ֑ם הָנִ֣יפוּ יָ֔ד וְיָבֹ֖אוּ פִּתְחֵ֥י נְדִיבִֽים׃
2จงยกธงบนภูเขาโล้น! ร้องเรียกพวกเขา! โบกมือให้พวกเขาเข้าไปในประตูของเหล่าขุนนาง
3אֲנִ֥י צִוֵּ֖יתִי לִמְקֻדָּשָׁ֑י גַּ֣ם קָרָ֤אתִי גִבֹּורַי֙ לְאַפִּ֔י עַלִּיזֵ֖י גַּאֲוָתִֽי׃
3เราได้สั่งผู้ที่เรากันไว้สำหรับงานนี้แล้ว เราได้เรียกนักรบผู้กล้าของเรามาเพื่อทำตามความโกรธของเรา คือคนของเราที่โห่ร้องอย่างภาคภูมิ
4קֹ֥ול הָמֹ֛ון בֶּֽהָרִ֖ים דְּמ֣וּת עַם־רָ֑ב קֹ֠ול שְׁאֹ֞ון מַמְלְכֹ֤ות גֹּויִם֙ נֶֽאֱסָפִ֔ים יְהוָ֣ה צְבָאֹ֔ות מְפַקֵּ֖ד צְבָ֥א מִלְחָמָֽה׃
4เสียงฝูงชนดังอยู่บนภูเขา เหมือนเสียงประชาชนจำนวนมหาศาล เสียงอาณาจักรของชนชาติต่างๆ ที่รวมกันส่งเสียงอึกทึก! พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกำลังรวบรวมทัพเพื่อออกรบ
5בָּאִ֛ים מֵאֶ֥רֶץ מֶרְחָ֖ק מִקְצֵ֣ה הַשָּׁמָ֑יִם יְהוָה֙ וּכְלֵ֣י זַעְמֹ֔ו לְחַבֵּ֖ל כָּל־הָאָֽרֶץ׃
5ผู้ที่มาจากแผ่นดินไกล จากสุดขอบฟ้า คือพระยาห์เวห์พร้อมด้วยอาวุธแห่งความโกรธเกรี้ยวของพระองค์ เพื่อทำลายทั้งแผ่นดิน
6הֵילִ֕ילוּ כִּ֥י קָרֹ֖וב יֹ֣ום יְהוָ֑ה כְּשֹׁ֖ד מִשַּׁדַּ֥י יָבֹֽוא׃
6จงคร่ำครวญ เพราะวันของพระยาห์เวห์ใกล้แล้ว! วันนั้นจะมาเป็นความพินาศจากพระผู้ทรงฤทธิ์
7עַל־כֵּ֖ן כָּל־יָדַ֣יִם תִּרְפֶּ֑ינָה וְכָל־לְבַ֥ב אֱנֹ֖ושׁ יִמָּֽס׃
7ทุกมือจึงจะอ่อนแรง ใจทุกคนจะฝ่อ
8וְֽנִבְהָ֓לוּ ׀ צִירִ֤ים וַֽחֲבָלִים֙ יֹֽאחֵז֔וּן כַּיֹּולֵדָ֖ה יְחִיל֑וּן אִ֤ישׁ אֶל־רֵעֵ֙הוּ֙ יִתְמָ֔הוּ פְּנֵ֥י לְהָבִ֖ים פְּנֵיהֶֽם׃
8พวกเขาจะหวาดผวา ความเจ็บปวดและความทุกข์จะเกาะกุมพวกเขา จะปวดเหมือนหญิงคลอดลูก จะมองกันอย่างตกตะลึง ใบหน้าเป็นเหมือนเปลวไฟ
9הִנֵּ֤ה יֹום־יְהוָה֙ בָּ֔א אַכְזָרִ֥י וְעֶבְרָ֖ה וַחֲרֹ֣ון אָ֑ף לָשׂ֤וּם הָאָ֙רֶץ֙ לְשַׁמָּ֔ה וְחַטָּאֶ֖יהָ יַשְׁמִ֥יד מִמֶּֽנָּה׃
9ดูเถิด วันของพระยาห์เวห์กำลังมา โหดร้าย เปี่ยมด้วยความโกรธเกรี้ยวและความโกรธรุนแรง เพื่อทำให้แผ่นดินร้าง และกำจัดคนทำบาปออกจากแผ่นดิน
10כִּֽי־כֹוכְבֵ֤י הַשָּׁמַ֙יִם֙ וּכְסִ֣ילֵיהֶ֔ם לֹ֥א יָהֵ֖לּוּ אֹורָ֑ם חָשַׁ֤ךְ הַשֶּׁ֙מֶשׁ֙ בְּצֵאתֹ֔ו וְיָרֵ֖חַ לֹֽא־יַגִּ֥יהַ אֹורֹֽו׃
10ดวงดาวบนฟ้าและกลุ่มดาวจะไม่ให้แสง ดวงอาทิตย์จะมืดเมื่อขึ้น ดวงจันทร์จะไม่ส่องสว่าง
11וּפָקַדְתִּ֤י עַל־תֵּבֵל֙ רָעָ֔ה וְעַל־רְשָׁעִ֖ים עֲוֹנָ֑ם וְהִשְׁבַּתִּי֙ גְּאֹ֣ון זֵדִ֔ים וְגַאֲוַ֥ת עָרִיצִ֖ים אַשְׁפִּֽיל׃
11เราจะลงโทษโลกเพราะความชั่วของผู้คน ลงโทษคนชั่วเพราะความผิดของพวกเขา เราจะยุติความเย่อหยิ่งของคนทะนง และกดความหยิ่งของคนโหดร้ายให้ต่ำลง
12אֹוקִ֥יר אֱנֹ֖ושׁ מִפָּ֑ז וְאָדָ֖ם מִכֶּ֥תֶם אֹופִֽיר׃
12เราจะให้คนหายากยิ่งกว่าทองเนื้อดี ให้มนุษย์หายากยิ่งกว่าทองบริสุทธิ์จากโอฟีร์
13עַל־כֵּן֙ שָׁמַ֣יִם אַרְגִּ֔יז וְתִרְעַ֥שׁ הָאָ֖רֶץ מִמְּקֹומָ֑הּ בְּעֶבְרַת֙ יְהוָ֣ה צְבָאֹ֔ות וּבְיֹ֖ום חֲרֹ֥ון אַפֹּֽו׃
13เราจึงจะทำให้ฟ้าสวรรค์สั่นสะเทือน แผ่นดินจะถูกเขย่าจนเคลื่อนจากที่ ในความโกรธเกรี้ยวของพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ ในวันที่พระองค์โกรธรุนแรง
14וְהָיָה֙ כִּצְבִ֣י מֻדָּ֔ח וּכְצֹ֖אן וְאֵ֣ין מְקַבֵּ֑ץ אִ֤ישׁ אֶל־עַמֹּו֙ יִפְנ֔וּ וְאִ֥ישׁ אֶל־אַרְצֹ֖ו יָנֽוּסוּ׃
14ผู้คนจะเหมือนกาเซลล์ที่ถูกล่า เหมือนแกะที่ไม่มีคนรวบรวม แต่ละคนจะกลับไปหาชนชาติของตน หนีไปแผ่นดินของตน
15כָּל־הַנִּמְצָ֖א יִדָּקֵ֑ר וְכָל־הַנִּסְפֶּ֖ה יִפֹּ֥ול בֶּחָֽרֶב׃
15ทุกคนที่ถูกพบจะถูกแทง ทุกคนที่ถูกจับจะล้มลงด้วยดาบ
16וְעֹלְלֵיהֶ֥ם יְרֻטְּשׁ֖וּ לְעֵֽינֵיהֶ֑ם יִשַּׁ֙סּוּ֙ בָּֽתֵּיהֶ֔ם וּנְשֵׁיהֶ֖ם *תִּשָּׁגַלְנָה (תִּשָּׁכַֽבְנָה)׃
16ทารกของพวกเขาจะถูกฟาดจนแหลกต่อหน้าต่อตา บ้านจะถูกปล้นสะดม ภรรยาจะถูกข่มขืน
17הִנְנִ֛י מֵעִ֥יר עֲלֵיהֶ֖ם אֶת־מָדָ֑י אֲשֶׁר־כֶּ֙סֶף֙ לֹ֣א יַחְשֹׁ֔בוּ וְזָהָ֖ב לֹ֥א יַחְפְּצוּ־בֹֽו׃
17ดูเถิด เราจะปลุกชาวมีเดียให้มาต่อสู้พวกเขา คนเหล่านี้ไม่เห็นค่าเงิน และไม่ชื่นชอบทอง
18וּקְשָׁתֹ֖ות נְעָרִ֣ים תְּרַטַּ֑שְׁנָה וּפְרִי־בֶ֙טֶן֙ לֹ֣א יְרַחֵ֔מוּ עַל־בָּנִ֖ים לֹֽא־תָח֥וּס עֵינָֽם׃
18คันธนูของพวกเขาจะทำให้ชายหนุ่มแหลกเป็นชิ้น พวกเขาจะไม่สงสารลูกๆ ไม่เมตตาเด็กๆ
19וְהָיְתָ֤ה בָבֶל֙ צְבִ֣י מַמְלָכֹ֔ות תִּפְאֶ֖רֶת גְּאֹ֣ון כַּשְׂדִּ֑ים כְּמַהְפֵּכַ֣ת אֱלֹהִ֔ים אֶת־סְדֹ֖ם וְאֶת־עֲמֹרָֽה׃
19บาบิโลนที่รุ่งโรจน์เหนืออาณาจักรทั้งหลาย เป็นความงามที่ชาวเคลเดียภาคภูมิ จะเป็นเหมือนเมื่อพระเจ้าโค่นโสโดมและโกโมราห์
20לֹֽא־תֵשֵׁ֣ב לָנֶ֔צַח וְלֹ֥א תִשְׁכֹּ֖ן עַד־דֹּ֣ור וָדֹ֑ור וְלֹֽא־יַהֵ֥ל שָׁם֙ עֲרָבִ֔י וְרֹעִ֖ים לֹא־יַרְבִּ֥צוּ שָֽׁם׃
20จะไม่มีใครอยู่อาศัยอีก จากรุ่นสู่รุ่นจะไม่มีคนอยู่ ชาวอาหรับจะไม่กางเต็นท์ที่นั่น คนเลี้ยงสัตว์จะไม่ให้ฝูงสัตว์นอนที่นั่น
21וְרָבְצוּ־שָׁ֣ם צִיִּ֔ים וּמָלְא֥וּ בָתֵּיהֶ֖ם אֹחִ֑ים וְשָׁ֤כְנוּ שָׁם֙ בְּנֹ֣ות יַֽעֲנָ֔ה וּשְׂעִירִ֖ים יְרַקְּדוּ־שָֽׁם׃
21แต่สัตว์ป่าแห่งถิ่นกันดารจะนอนอยู่ บ้านเรือนจะเต็มไปด้วยสุนัขจิ้งจอก นกกระจอกเทศจะอาศัยอยู่ แพะป่าจะโลดเล่น
22וְעָנָ֤ה אִיִּים֙ בְּאַלְמנֹותָ֔יו וְתַנִּ֖ים בְּהֵ֣יכְלֵי עֹ֑נֶג וְקָרֹ֤וב לָבֹוא֙ עִתָּ֔הּ וְיָמֶ֖יהָ לֹ֥א יִמָּשֵֽׁכוּ׃
22ไฮยีนาจะร้องในป้อมปราการ สุนัขจิ้งจอกจะร้องในวังงดงาม เวลาของเธอใกล้เข้ามาแล้ว วันเวลาของเธอจะไม่ยืดยาว
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.