ישעה 13
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1מַשָּׂ֖א בָּבֶ֑ל אֲשֶׁ֣ר חָזָ֔ה יְשַׁעְיָ֖הוּ בֶּן־אָמֽוֹץ׃
1คำประกาศเกี่ยวกับบาบิโลน ที่อิสยาห์บุตรอาโมสเห็น
2עַ֤ל הַר־נִשְׁפֶּה֙ שְֽׂאוּ־נֵ֔ס הָרִ֥ימוּ ק֖וֹל לָהֶ֑ם הָנִ֣יפוּ יָ֔ד וְיָבֹ֖אוּ פִּתְחֵ֥י נְדִיבִֽים׃
2จงยกธงบนภูเขาโล้น! ร้องเรียกพวกเขา! โบกมือให้พวกเขาเข้าไปในประตูของเหล่าขุนนาง
3אֲנִ֥י צִוֵּ֖יתִי לִמְקֻדָּשָׁ֑י גַּ֣ם קָרָ֤אתִי גִבּוֹרַי֙ לְאַפִּ֔י עַלִּיזֵ֖י גַּאֲוָתִֽי׃
3เราได้สั่งผู้ที่เรากันไว้สำหรับงานนี้แล้ว เราได้เรียกนักรบผู้กล้าของเรามาเพื่อทำตามความโกรธของเรา คือคนของเราที่โห่ร้องอย่างภาคภูมิ
4ק֥וֹל הָמ֛וֹן בֶּֽהָרִ֖ים דְּמ֣וּת עַם־רָ֑ב ק֠וֹל שְׁא֞וֹן מַמְלְכ֤וֹת גּוֹיִם֙ נֶֽאֱסָפִ֔ים יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת מְפַקֵּ֖ד צְבָ֥א מִלְחָמָֽה׃
4เสียงฝูงชนดังอยู่บนภูเขา เหมือนเสียงประชาชนจำนวนมหาศาล เสียงอาณาจักรของชนชาติต่างๆ ที่รวมกันส่งเสียงอึกทึก! พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกำลังรวบรวมทัพเพื่อออกรบ
5בָּאִ֛ים מֵאֶ֥רֶץ מֶרְחָ֖ק מִקְצֵ֣ה הַשָּׁמָ֑יִם יְהוָה֙ וּכְלֵ֣י זַעְמ֔וֹ לְחַבֵּ֖ל כָּל־הָאָֽרֶץ׃
5ผู้ที่มาจากแผ่นดินไกล จากสุดขอบฟ้า คือพระยาห์เวห์พร้อมด้วยอาวุธแห่งความโกรธเกรี้ยวของพระองค์ เพื่อทำลายทั้งแผ่นดิน
6הֵילִ֕ילוּ כִּ֥י קָר֖וֹב י֣וֹם יְהוָ֑ה כְּשֹׁ֖ד מִשַּׁדַּ֥י יָבֽוֹא׃
6จงคร่ำครวญ เพราะวันของพระยาห์เวห์ใกล้แล้ว! วันนั้นจะมาเป็นความพินาศจากพระผู้ทรงฤทธิ์
7עַל־כֵּ֖ן כָּל־יָדַ֣יִם תִּרְפֶּ֑ינָה וְכָל־לְבַ֥ב אֱנ֖וֹשׁ יִמָּס׃
7ทุกมือจึงจะอ่อนแรง ใจทุกคนจะฝ่อ
8וְֽנִבְהָ֓לוּ׀ צִירִ֤ים וַֽחֲבָלִים֙ יֹֽאחֵז֔וּן כַּיּוֹלֵדָ֖ה יְחִיל֑וּן אִ֤ישׁ אֶל־רֵעֵ֙הוּ֙ יִתְמָ֔הוּ פְּנֵ֥י לְהָבִ֖ים פְּנֵיהֶֽם׃
8พวกเขาจะหวาดผวา ความเจ็บปวดและความทุกข์จะเกาะกุมพวกเขา จะปวดเหมือนหญิงคลอดลูก จะมองกันอย่างตกตะลึง ใบหน้าเป็นเหมือนเปลวไฟ
9הִנֵּ֤ה יוֹם־יְהוָה֙ בָּ֔א אַכְזָרִ֥י וְעֶבְרָ֖ה וַחֲר֣וֹן אָ֑ף לָשׂ֤וּם הָאָ֙רֶץ֙ לְשַׁמָּ֔ה וְחַטָּאֶ֖יהָ יַשְׁמִ֥יד מִמֶּֽנָּה׃
9ดูเถิด วันของพระยาห์เวห์กำลังมา โหดร้าย เปี่ยมด้วยความโกรธเกรี้ยวและความโกรธรุนแรง เพื่อทำให้แผ่นดินร้าง และกำจัดคนทำบาปออกจากแผ่นดิน
10כִּֽי־כוֹכְבֵ֤י הַשָּׁמַ֙יִם֙ וּכְסִ֣ילֵיהֶ֔ם לֹ֥א יָהֵ֖לּוּ אוֹרָ֑ם חָשַׁ֤ךְ הַשֶּׁ֙מֶשׁ֙ בְּצֵאת֔וֹ וְיָרֵ֖חַ לֹֽא־יַגִּ֥יהַ אוֹרֽוֹ׃
10ดวงดาวบนฟ้าและกลุ่มดาวจะไม่ให้แสง ดวงอาทิตย์จะมืดเมื่อขึ้น ดวงจันทร์จะไม่ส่องสว่าง
11וּפָקַדְתִּ֤י עַל־תֵּבֵל֙ רָעָ֔ה וְעַל־רְשָׁעִ֖ים עֲוֹנָ֑ם וְהִשְׁבַּתִּי֙ גְּא֣וֹן זֵדִ֔ים וְגַאֲוַ֥ת עָרִיצִ֖ים אַשְׁפִּֽיל׃
11เราจะลงโทษโลกเพราะความชั่วของผู้คน ลงโทษคนชั่วเพราะความผิดของพวกเขา เราจะยุติความเย่อหยิ่งของคนทะนง และกดความหยิ่งของคนโหดร้ายให้ต่ำลง
12אוֹקִ֥יר אֱנ֖וֹשׁ מִפָּ֑ז וְאָדָ֖ם מִכֶּ֥תֶם אוֹפִֽיר׃
12เราจะให้คนหายากยิ่งกว่าทองเนื้อดี ให้มนุษย์หายากยิ่งกว่าทองบริสุทธิ์จากโอฟีร์
13עַל־כֵּן֙ שָׁמַ֣יִם אַרְגִּ֔יז וְתִרְעַ֥שׁ הָאָ֖רֶץ מִמְּקוֹמָ֑הּ בְּעֶבְרַת֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת וּבְי֖וֹם חֲר֥וֹן אַפּֽוֹ׃
13เราจึงจะทำให้ฟ้าสวรรค์สั่นสะเทือน แผ่นดินจะถูกเขย่าจนเคลื่อนจากที่ ในความโกรธเกรี้ยวของพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ ในวันที่พระองค์โกรธรุนแรง
14וְהָיָה֙ כִּצְבִ֣י מֻדָּ֔ח וּכְצֹ֖אן וְאֵ֣ין מְקַבֵּ֑ץ אִ֤ישׁ אֶל־עַמּוֹ֙ יִפְנ֔וּ וְאִ֥ישׁ אֶל־אַרְצ֖וֹ יָנֽוּסוּ׃
14ผู้คนจะเหมือนกาเซลล์ที่ถูกล่า เหมือนแกะที่ไม่มีคนรวบรวม แต่ละคนจะกลับไปหาชนชาติของตน หนีไปแผ่นดินของตน
15כָּל־הַנִּמְצָ֖א יִדָּקֵ֑ר וְכָל־הַנִּסְפֶּ֖ה יִפּ֥וֹל בֶּחָֽרֶב׃
15ทุกคนที่ถูกพบจะถูกแทง ทุกคนที่ถูกจับจะล้มลงด้วยดาบ
16וְעֹלְלֵיהֶ֥ם יְרֻטְּשׁ֖וּ לְעֵֽינֵיהֶ֑ם יִשַּׁ֙סּוּ֙ בָּֽתֵּיהֶ֔ם וּנְשֵׁיהֶ֖ם תִּשָּׁכַֽבְנָה׃
16ทารกของพวกเขาจะถูกฟาดจนแหลกต่อหน้าต่อตา บ้านจะถูกปล้นสะดม ภรรยาจะถูกข่มขืน
17הִנְנִ֛י מֵעִ֥יר עֲלֵיהֶ֖ם אֶת־מָדָ֑י אֲשֶׁר־כֶּ֙סֶף֙ לֹ֣א יַחְשֹׁ֔בוּ וְזָהָ֖ב לֹ֥א יַחְפְּצוּ־בֽוֹ׃
17ดูเถิด เราจะปลุกชาวมีเดียให้มาต่อสู้พวกเขา คนเหล่านี้ไม่เห็นค่าเงิน และไม่ชื่นชอบทอง
18וּקְשָׁת֖וֹת נְעָרִ֣ים תְּרַטַּ֑שְׁנָה וּפְרִי־בֶ֙טֶן֙ לֹ֣א יְרַחֵ֔מוּ עַל־בָּנִ֖ים לֹֽא־תָח֥וּס עֵינָֽם׃
18คันธนูของพวกเขาจะทำให้ชายหนุ่มแหลกเป็นชิ้น พวกเขาจะไม่สงสารลูกๆ ไม่เมตตาเด็กๆ
19וְהָיְתָ֤ה בָבֶל֙ צְבִ֣י מַמְלָכ֔וֹת תִּפְאֶ֖רֶת גְּא֣וֹן כַּשְׂדִּ֑ים כְּמַהְפֵּכַ֣ת אֱלֹהִ֔ים אֶת־סְדֹ֖ם וְאֶת־עֲמֹרָֽה׃
19บาบิโลนที่รุ่งโรจน์เหนืออาณาจักรทั้งหลาย เป็นความงามที่ชาวเคลเดียภาคภูมิ จะเป็นเหมือนเมื่อพระเจ้าโค่นโสโดมและโกโมราห์
20לֹֽא־תֵשֵׁ֣ב לָנֶ֔צַח וְלֹ֥א תִשְׁכֹּ֖ן עַד־דּ֣וֹר וָד֑וֹר וְלֹֽא־יַהֵ֥ל שָׁם֙ עֲרָבִ֔י וְרֹעִ֖ים לֹא־יַרְבִּ֥צוּ שָֽׁם׃
20จะไม่มีใครอยู่อาศัยอีก จากรุ่นสู่รุ่นจะไม่มีคนอยู่ ชาวอาหรับจะไม่กางเต็นท์ที่นั่น คนเลี้ยงสัตว์จะไม่ให้ฝูงสัตว์นอนที่นั่น
21וְרָבְצוּ־שָׁ֣ם צִיִּ֔ים וּמָלְא֥וּ בָתֵּיהֶ֖ם אֹחִ֑ים וְשָׁ֤כְנוּ שָׁם֙ בְּנ֣וֹת יַֽעֲנָ֔ה וּשְׂעִירִ֖ים יְרַקְּדוּ־שָֽׁם׃
21แต่สัตว์ป่าแห่งถิ่นกันดารจะนอนอยู่ บ้านเรือนจะเต็มไปด้วยสุนัขจิ้งจอก นกกระจอกเทศจะอาศัยอยู่ แพะป่าจะโลดเล่น
22וְעָנָ֤ה אִיִּים֙ בְּאַלְמנוֹתָ֔יו וְתַנִּ֖ים בְּהֵ֣יכְלֵי עֹ֑נֶג וְקָר֤וֹב לָבוֹא֙ עִתָּ֔הּ וְיָמֶ֖יהָ לֹ֥א יִמָּשֵֽׁכוּ׃
22ไฮยีนาจะร้องในป้อมปราการ สุนัขจิ้งจอกจะร้องในวังงดงาม เวลาของเธอใกล้เข้ามาแล้ว วันเวลาของเธอจะไม่ยืดยาว
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.