ישעה 41
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1הַחֲרִ֤ישׁוּ אֵלַי֙ אִיִּ֔ים וּלְאֻמִּ֖ים יַחֲלִ֣יפוּ כֹ֑חַ יִגְּשׁוּ֙ אָ֣ז יְדַבֵּ֔רוּ יַחְדָּ֖ו לַמִּשְׁפָּ֥ט נִקְרָֽבָה׃
1“เกาะทั้งหลาย จงเงียบต่อหน้าเรา ให้ชนชาติมีกำลังใหม่ เข้ามาใกล้ แล้วจึงพูด มาพบกันเพื่อพิจารณาคดี
2מִ֤י הֵעִיר֙ מִמִּזְרָ֔ח צֶ֖דֶק יִקְרָאֵ֣הוּ לְרַגְל֑וֹ יִתֵּ֨ן לְפָנָ֤יו גּוֹיִם֙ וּמְלָכִ֣ים יַ֔רְדְּ יִתֵּ֤ן כֶּֽעָפָר֙ חַרְבּ֔וֹ כְּקַ֥שׁ נִדָּ֖ף קַשְׁתּֽוֹ׃
2ใครปลุกผู้หนึ่งจากตะวันออก? ใครเรียกเขามาที่เท้าของตนอย่างเที่ยงธรรม? พระองค์มอบชนชาติให้เขา ให้เขาปกครองกษัตริย์ ให้พวกเขาเหมือนฝุ่นแก่ดาบของเขา เหมือนตอซังปลิวแก่ธนูของเขา
3יִרְדְּפֵ֖ם יַעֲב֣וֹר שָׁל֑וֹם אֹ֥רַח בְּרַגְלָ֖יו לֹ֥א יָבֽוֹא׃
3เขาไล่ตาม ผ่านไปอย่างปลอดภัย แม้บนทางที่เท้าไม่เคยเดิน
4מִֽי־פָעַ֣ל וְעָשָׂ֔ה קֹרֵ֥א הַדֹּר֖וֹת מֵרֹ֑אשׁ אֲנִ֤י יְהוָה֙ רִאשׁ֔וֹן וְאֶת־אַחֲרֹנִ֖ים אֲנִי־הֽוּא׃
4ใครทำสิ่งนี้จนสำเร็จ เรียกคนแต่ละรุ่นตั้งแต่ต้น? เรา พระยาห์เวห์ ผู้แรก และอยู่กับผู้สุดท้าย เราคือผู้นั้น”
5רָא֤וּ אִיִּים֙ וְיִירָ֔אוּ קְצ֥וֹת הָאָ֖רֶץ יֶחֱרָ֑דוּ קָרְב֖וּ וַיֶּאֱתָיֽוּן׃
5เกาะต่างๆ เห็นแล้วกลัว สุดปลายแผ่นดินสั่น พวกเขาเข้ามาใกล้
6אִ֥ישׁ אֶת־רֵעֵ֖הוּ יַעְזֹ֑רוּ וּלְאָחִ֖יו יֹאמַ֥ר חֲזָֽק׃
6แต่ละคนช่วยเพื่อนบ้าน บอกพี่น้องว่า “จงเข้มแข็ง!”
7וַיְחַזֵּ֤ק חָרָשׁ֙ אֶת־צֹרֵ֔ף מַחֲלִ֥יק פַּטִּ֖ישׁ אֶת־ה֣וֹלֶם פָּ֑עַם אֹמֵ֤ר לַדֶּ֙בֶק֙ ט֣וֹב ה֔וּא וַיְחַזְּקֵ֥הוּ בְמַסְמְרִ֖ים לֹ֥א יִמּֽוֹט׃ ס
7ช่างไม้จึงให้กำลังใจช่างทอง คนใช้ค้อนเกลี่ยให้เรียบให้กำลังใจคนตีทั่ง พูดถึงรอยเชื่อมว่า “ดีแล้ว” ตอกตะปูยึดไว้ไม่ให้โยก
8וְאַתָּה֙ יִשְׂרָאֵ֣ל עַבְדִּ֔י יַעֲקֹ֖ב אֲשֶׁ֣ר בְּחַרְתִּ֑יךָ זֶ֖רַע אַבְרָהָ֥ם אֹהֲבִֽי׃
8“แต่เจ้า อิสราเอล ผู้รับใช้ของเรา ยาโคบที่เราเลือก เชื้อสายอับราฮัมเพื่อนของเรา
9אֲשֶׁ֤ר הֶחֱזַקְתִּ֙יךָ֙ מִקְצ֣וֹת הָאָ֔רֶץ וּמֵאֲצִילֶ֖יהָ קְרָאתִ֑יךָ וָאֹ֤מַר לְךָ֙ עַבְדִּי־אַ֔תָּה בְּחַרְתִּ֖יךָ וְלֹ֥א מְאַסְתִּֽיךָ׃
9ผู้ที่เราจับไว้จากสุดปลายแผ่นดิน เรียกจากมุมต่างๆ บอกว่า ‘เจ้าเป็นผู้รับใช้ของเรา เราเลือกเจ้า ไม่ทิ้งเจ้า’
10אַל־תִּירָא֙ כִּ֣י עִמְּךָ־אָ֔נִי אַל־תִּשְׁתָּ֖ע כִּֽי־אֲנִ֣י אֱלֹהֶ֑יךָ אִמַּצְתִּ֙יךָ֙ אַף־עֲזַרְתִּ֔יךָ אַף־תְּמַכְתִּ֖יךָ בִּימִ֥ין צִדְקִֽי׃
10อย่ากลัว เพราะเราอยู่กับเจ้า อย่าหวาดผวา เพราะเราเป็นพระเจ้าของเจ้า เราจะเสริมกำลัง จะช่วยเจ้า จะประคองด้วยมือขวาแห่งความเที่ยงธรรมของเรา
11הֵ֤ן יֵבֹ֙שׁוּ֙ וְיִכָּ֣לְמ֔וּ כֹּ֖ל הַנֶּחֱרִ֣ים בָּ֑ךְ יִֽהְי֥וּ כְאַ֛יִן וְיֹאבְד֖וּ אַנְשֵׁ֥י רִיבֶֽךָ׃
11ดูเถิด ทุกคนที่โกรธเจ้าจะผิดหวังและอับอาย คนต่อสู้เจ้าจะไม่เหลืออะไรและพินาศ
12תְּבַקְשֵׁם֙ וְלֹ֣א תִמְצָאֵ֔ם אַנְשֵׁ֖י מַצֻּתֶ֑ךָ יִהְי֥וּ כְאַ֛יִן וּכְאֶ֖פֶס אַנְשֵׁ֥י מִלְחַמְתֶּֽךָ׃
12เจ้าจะหาแต่ไม่พบ แม้คนโต้แย้งกับเจ้า คนรบกับเจ้าจะไม่เหลืออะไร เหมือนไม่เคยมีอยู่
13כִּ֗י אֲנִ֛י יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ מַחֲזִ֣יק יְמִינֶ֑ךָ הָאֹמֵ֥ר לְךָ֛ אַל־תִּירָ֖א אֲנִ֥י עֲזַרְתִּֽיךָ׃ ס
13เพราะเรา พระยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้า จะจับมือขวาเจ้า บอกว่า ‘อย่ากลัว เราจะช่วย’
14אַל־תִּֽירְאִי֙ תּוֹלַ֣עַת יַֽעֲקֹ֔ב מְתֵ֖י יִשְׂרָאֵ֑ל אֲנִ֤י עֲזַרְתִּיךְ֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה וְגֹאֲלֵ֖ךְ קְד֥וֹשׁ יִשְׂרָאֵֽל׃
14อย่ากลัว ยาโคบผู้เป็นหนอน และพวกเจ้าชาวอิสราเอล เราจะช่วย” พระยาห์เวห์กล่าว “ผู้ไถ่เจ้าคือพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
15הִנֵּ֣ה שַׂמְתִּ֗יךְ לְמוֹרַג֙ חָר֣וּץ חָדָ֔שׁ בַּ֖עַל פִּֽיפִיּ֑וֹת תָּד֤וּשׁ הָרִים֙ וְתָדֹ֔ק וּגְבָע֖וֹת כַּמֹּ֥ץ תָּשִֽׂים׃
15ดูเถิด เราทำเจ้าเป็นเครื่องนวดข้าวใหม่ คมและมีฟัน เจ้าจะนวดภูเขา บดเป็นชิ้นเล็ก ทำเนินให้เหมือนแกลบ
16תִּזְרֵם֙ וְר֣וּחַ תִּשָּׂאֵ֔ם וּסְעָרָ֖ה תָּפִ֣יץ אוֹתָ֑ם וְאַתָּה֙ תָּגִ֣יל בַּֽיהוָ֔ה בִּקְד֥וֹשׁ יִשְׂרָאֵ֖ל תִּתְהַלָּֽל׃ פ
16เจ้าจะฝัดมัน ลมจะพัดไป ลมหมุนจะกระจาย เจ้าจะยินดีในพระยาห์เวห์ ภาคภูมิในพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
17הָעֲנִיִּ֨ים וְהָאֶבְיוֹנִ֜ים מְבַקְשִׁ֥ים מַ֙יִם֙ וָאַ֔יִן לְשׁוֹנָ֖ם בַּצָּמָ֣א נָשָׁ֑תָּה אֲנִ֤י יְהוָה֙ אֶעֱנֵ֔ם אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֹ֥א אֶעֶזְבֵֽם׃
17คนจนยากไร้หาน้ำ แต่ไม่มี ลิ้นแห้งเพราะกระหาย เรา พระยาห์เวห์ จะตอบพวกเขา เรา พระเจ้าแห่งอิสราเอล จะไม่ทอดทิ้ง
18אֶפְתַּ֤ח עַל־שְׁפָיִים֙ נְהָר֔וֹת וּבְת֥וֹךְ בְּקָע֖וֹת מַעְיָנ֑וֹת אָשִׂ֤ים מִדְבָּר֙ לַאֲגַם־מַ֔יִם וְאֶ֥רֶץ צִיָּ֖ה לְמוֹצָ֥אֵי מָֽיִם׃
18เราจะเปิดแม่น้ำบนยอดโล้น เปิดน้ำพุกลางหุบเขา ทำถิ่นกันดารเป็นแอ่งน้ำ แผ่นดินแห้งเป็นน้ำพุ
19אֶתֵּ֤ן בַּמִּדְבָּר֙ אֶ֣רֶז שִׁטָּ֔ה וַהֲדַ֖ס וְעֵ֣ץ שָׁ֑מֶן אָשִׂ֣ים בָּעֲרָבָ֗ה בְּר֛וֹשׁ תִּדְהָ֥ר וּתְאַשּׁ֖וּר יַחְדָּֽו׃
19เราจะวางซีดาร์ อะเคเซีย เมอร์เทิล และต้นน้ำมันในถิ่นกันดาร วางไซเปรส สน และบ็อกซ์ร่วมกันในทะเลทราย
20לְמַ֧עַן יִרְא֣וּ וְיֵדְע֗וּ וְיָשִׂ֤ימוּ וְיַשְׂכִּ֙ילוּ֙ יַחְדָּ֔ו כִּ֥י יַד־יְהוָ֖ה עָ֣שְׂתָה זֹּ֑את וּקְד֥וֹשׁ יִשְׂרָאֵ֖ל בְּרָאָֽהּ׃ פ
20เพื่อพวกเขาจะเห็น รู้ พิจารณา และเข้าใจร่วมกัน ว่ามือพระยาห์เวห์ทำสิ่งนี้ พระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอลสร้างสิ่งนี้
21קָרְב֥וּ רִֽיבְכֶ֖ם יֹאמַ֣ר יְהוָ֑ה הַגִּ֙ישׁוּ֙ עֲצֻמ֣וֹתֵיכֶ֔ם יֹאמַ֖ר מֶ֥לֶךְ יַעֲקֹֽב׃
21พระยาห์เวห์กล่าวว่า “จงเสนอคดี” กษัตริย์แห่งยาโคบกล่าวว่า “นำเหตุผลหนักแน่นมา!
22יַגִּ֙ישׁוּ֙ וְיַגִּ֣ידוּ לָ֔נוּ אֵ֖ת אֲשֶׁ֣ר תִּקְרֶ֑ינָה הָרִאשֹׁנ֣וֹת׀ מָ֣ה הֵ֗נָּה הַגִּ֜ידוּ וְנָשִׂ֤ימָה לִבֵּ֙נוּ֙ וְנֵדְעָ֣ה אַחֲרִיתָ֔ן א֥וֹ הַבָּא֖וֹת הַשְׁמִיעֻֽנוּ׃
22ให้พวกเขาประกาศและบอกพวกเราว่าจะเกิดอะไร! บอกเรื่องก่อนๆ ว่าคืออะไร ให้พวกเราพิจารณาและรู้ตอนจบ หรือแสดงสิ่งที่จะมา
23הַגִּ֙ידוּ֙ הָאֹתִיּ֣וֹת לְאָח֔וֹר וְנֵ֣דְעָ֔ה כִּ֥י אֱלֹהִ֖ים אַתֶּ֑ם אַף־תֵּיטִ֣יבוּ וְתָרֵ֔עוּ וְנִשְׁתָּ֖עָה וְנִרְאֶ֥ה יַחְדָּֽו׃
23บอกสิ่งที่จะเกิดภายหลัง ให้พวกเรารู้ว่าพวกเจ้าเป็นเทพเจ้า จงทำดีหรือทำชั่ว ให้พวกเราหวาดผวา และเห็นร่วมกัน
24הֵן־אַתֶּ֣ם מֵאַ֔יִן וּפָעָלְכֶ֖ם מֵאָ֑פַע תּוֹעֵבָ֖ה יִבְחַ֥ר בָּכֶֽם׃
24ดูเถิด พวกเจ้าเป็นความว่างเปล่า งานของพวกเจ้าก็เป็นความว่างเปล่า ผู้เลือกพวกเจ้าน่ารังเกียจ
25הַעִיר֤וֹתִי מִצָּפוֹן֙ וַיַּ֔את מִמִּזְרַח־שֶׁ֖מֶשׁ יִקְרָ֣א בִשְׁמִ֑י וְיָבֹ֤א סְגָנִים֙ כְּמוֹ־חֹ֔מֶר וּכְמ֥וֹ יוֹצֵ֖ר יִרְמָס־טִֽיט׃
25เราปลุกผู้หนึ่งจากเหนือ เขามาแล้ว จากทิศตะวันขึ้น ผู้เรียกนามเรา เขาจะเหยียบผู้ปกครองเหมือนเหยียบปูน เหมือนช่างปั้นเหยียบดิน
26מִֽי־הִגִּ֤יד מֵרֹאשׁ֙ וְנֵדָ֔עָה וּמִלְּפָנִ֖ים וְנֹאמַ֣ר צַדִּ֑יק אַ֣ף אֵין־מַגִּ֗יד אַ֚ף אֵ֣ין מַשְׁמִ֔יעַ אַ֥ף אֵין־שֹׁמֵ֖עַ אִמְרֵיכֶֽם׃
26ใครบอกตั้งแต่ต้นให้พวกเรารู้? ใครบอกก่อนให้พวกเราพูดว่า ‘เขาถูกต้อง’? ไม่มีใครประกาศ ไม่มีใครแสดง ไม่มีใครได้ยินคำพวกเจ้า
27רִאשׁ֥וֹן לְצִיּ֖וֹן הִנֵּ֣ה הִנָּ֑ם וְלִירוּשָׁלִַ֖ם מְבַשֵּׂ֥ר אֶתֵּֽן׃
27เราเป็นคนแรกที่บอกศิโยนว่า ‘ดูสิ ดูพวกเขา’ เราจะให้ผู้บอกข่าวดีแก่เยรูซาเล็ม
28וְאֵ֙רֶא֙ וְאֵ֣ין אִ֔ישׁ וּמֵאֵ֖לֶּה וְאֵ֣ין יוֹעֵ֑ץ וְאֶשְׁאָלֵ֖ם וְיָשִׁ֥יבוּ דָבָֽר׃
28เมื่อเรามอง ไม่มีใคร แม้ในหมู่พวกเขาก็ไม่มีที่ปรึกษาตอบคำถามเราได้
29הֵ֣ן כֻּלָּ֔ם אָ֥וֶן אֶ֖פֶס מַעֲשֵׂיהֶ֑ם ר֥וּחַ וָתֹ֖הוּ נִסְכֵּיהֶֽם׃ פ
29ดูเถิด การกระทำทั้งหมดของพวกเขาสูญเปล่า ไร้ค่า รูปหล่อเป็นลมและความสับสน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.