ישעה 48
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1שִׁמְעוּ־זֹ֣את בֵּֽית־יַעֲקֹ֗ב הַנִּקְרָאִים֙ בְּשֵׁ֣ם יִשְׂרָאֵ֔ל וּמִמֵּ֥י יְהוּדָ֖ה יָצָ֑אוּ הַֽנִּשְׁבָּעִ֣ים׀ בְּשֵׁ֣ם יְהוָ֗ה וּבֵאלֹהֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ יַזְכִּ֔ירוּ לֹ֥א בֶאֱמֶ֖ת וְלֹ֥א בִצְדָקָֽה׃
1“เชื้อสายยาโคบ จงฟังเรื่องนี้ พวกเจ้าที่ได้ชื่อว่าอิสราเอล และออกมาจากสายน้ำแห่งยูดาห์ พวกเจ้าสาบานโดยอ้างพระนามพระยาห์เวห์ และกล่าวถึงพระเจ้าแห่งอิสราเอล แต่ไม่ได้ทำด้วยความจริงหรือความเที่ยงธรรม
2כִּֽי־מֵעִ֤יר הַקֹּ֙דֶשׁ֙ נִקְרָ֔אוּ וְעַל־אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל נִסְמָ֑כוּ יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת שְׁמֽוֹ׃ ס
2เพราะพวกเขาเรียกตัวเองว่าพลเมืองของนครศักดิ์สิทธิ์ และพึ่งพระเจ้าแห่งอิสราเอล ผู้มีพระนามว่าพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ
3הָרִֽאשֹׁנוֹת֙ מֵאָ֣ז הִגַּ֔דְתִּי וּמִפִּ֥י יָצְא֖וּ וְאַשְׁמִיעֵ֑ם פִּתְאֹ֥ם עָשִׂ֖יתִי וַתָּבֹֽאנָה׃
3เราประกาศสิ่งที่เกิดขึ้นแต่ก่อนไว้ตั้งแต่โบราณ มันออกจากปากเรา และเราเปิดเผยไว้ เราลงมือทำทันที แล้วมันก็เกิดขึ้น
4מִדַּעְתִּ֕י כִּ֥י קָשֶׁ֖ה אָ֑תָּה וְגִ֤יד בַּרְזֶל֙ עָרְפֶּ֔ךָ וּמִצְחֲךָ֖ נְחוּשָֽׁה׃
4เพราะเรารู้ว่าเจ้าดื้อดึง คอของเจ้าเป็นเอ็นเหล็ก และหน้าผากของเจ้าเป็นทองสัมฤทธิ์
5וָאַגִּ֤יד לְךָ֙ מֵאָ֔ז בְּטֶ֥רֶם תָּב֖וֹא הִשְׁמַעְתִּ֑יךָ פֶּן־תֹּאמַר֙ עָצְבִּ֣י עָשָׂ֔ם וּפִסְלִ֥י וְנִסְכִּ֖י צִוָּֽם׃
5เราจึงประกาศให้เจ้ารู้ตั้งแต่โบราณ เราแสดงให้เจ้ารู้ก่อนที่มันจะเกิดขึ้น เพื่อเจ้าจะไม่พูดว่า ‘รูปเคารพของฉันทำสิ่งเหล่านี้ รูปแกะสลักและรูปหล่อของฉันสั่งให้มันเกิดขึ้น’
6שָׁמַ֤עְתָּֽ חֲזֵה֙ כֻּלָּ֔הּ וְאַתֶּ֖ם הֲל֣וֹא תַגִּ֑ידוּ הִשְׁמַעְתִּ֤יךָ חֲדָשׁוֹת֙ מֵעַ֔תָּה וּנְצֻר֖וֹת וְלֹ֥א יְדַעְתָּֽם׃
6เจ้าได้ยินแล้ว บัดนี้จงดูสิ่งทั้งหมดนี้ เจ้าเองจะไม่ประกาศหรือ? “ตั้งแต่บัดนี้ เราแสดงสิ่งใหม่ให้เจ้ารู้ เป็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ ซึ่งเจ้าไม่เคยรู้
7עַתָּ֤ה נִבְרְאוּ֙ וְלֹ֣א מֵאָ֔ז וְלִפְנֵי־י֖וֹם וְלֹ֣א שְׁמַעְתָּ֑ם פֶּן־תֹּאמַ֖ר הִנֵּ֥ה יְדַעְתִּֽין׃
7สิ่งเหล่านี้เพิ่งถูกสร้างขึ้น ไม่ได้มีมาตั้งแต่โบราณ ก่อนวันนี้ เจ้าไม่เคยได้ยิน เพื่อเจ้าจะไม่พูดว่า ‘ดูสิ ฉันรู้แล้ว’
8גַּ֣ם לֹֽא־שָׁמַ֗עְתָּ גַּ֚ם לֹ֣א יָדַ֔עְתָּ גַּ֕ם מֵאָ֖ז לֹא־פִתְּחָ֣ה אָזְנֶ֑ךָ כִּ֤י יָדַ֙עְתִּי֙ בָּג֣וֹד תִּבְגּ֔וֹד וּפֹשֵׁ֥עַ מִבֶּ֖טֶן קֹ֥רָא לָֽךְ׃
8เจ้าไม่ได้ยิน เจ้าไม่รู้ หูของเจ้าไม่เคยเปิดมาตั้งแต่โบราณ เพราะเรารู้ว่าเจ้าทรยศอย่างยิ่ง และได้ชื่อว่าผู้ละเมิดตั้งแต่อยู่ในครรภ์
9לְמַ֤עַן שְׁמִי֙ אַאֲרִ֣יךְ אַפִּ֔י וּתְהִלָּתִ֖י אֶחֱטָם־לָ֑ךְ לְבִלְתִּ֖י הַכְרִיתֶֽךָ׃
9เพื่อเห็นแก่ชื่อของเรา เราจะชะลอความโกรธไว้ เพื่อเห็นแก่คำสรรเสริญเรา เราจึงยับยั้งมันไว้ต่อเจ้า เพื่อไม่ตัดเจ้าทิ้ง
10הִנֵּ֥ה צְרַפְתִּ֖יךָ וְלֹ֣א בְכָ֑סֶף בְּחַרְתִּ֖יךָ בְּכ֥וּר עֹֽנִי׃
10ดูเถิด เราหลอมเจ้าแล้ว แต่ไม่ใช่แบบหลอมเงิน เราเลือกเจ้าในเตาแห่งความทุกข์
11לְמַעֲנִ֧י לְמַעֲנִ֛י אֶעֱשֶׂ֖ה כִּ֣י אֵ֣יךְ יֵחָ֑ל וּכְבוֹדִ֖י לְאַחֵ֥ר לֹֽא־אֶתֵּֽן׃ ס
11เพื่อเห็นแก่ตัวเราเอง เพื่อเห็นแก่ตัวเราเอง เราจะทำเช่นนี้ เพราะจะให้ชื่อของเราถูกดูหมิ่นได้อย่างไร? เราจะไม่ให้ความรุ่งโรจน์ของเราแก่ผู้อื่น
12שְׁמַ֤ע אֵלַי֙ יַֽעֲקֹ֔ב וְיִשְׂרָאֵ֖ל מְקֹרָאִ֑י אֲנִי־הוּא֙ אֲנִ֣י רִאשׁ֔וֹן אַ֖ף אֲנִ֥י אַחֲרֽוֹן׃
12“ยาโคบ จงฟังเรา อิสราเอล ผู้ที่เราเรียก เราคือผู้นั้น เราเป็นผู้แรก และเป็นผู้สุดท้ายด้วย
13אַף־יָדִי֙ יָ֣סְדָה אֶ֔רֶץ וִֽימִינִ֖י טִפְּחָ֣ה שָׁמָ֑יִם קֹרֵ֥א אֲנִ֛י אֲלֵיהֶ֖ם יַעַמְד֥וּ יַחְדָּֽו׃
13มือของเราวางรากฐานแผ่นดิน และมือขวาของเราขึงฟ้าสวรรค์ออก เมื่อเราเรียก ทั้งสองก็ยืนขึ้นพร้อมกัน
14הִקָּבְצ֤וּ כֻלְּכֶם֙ וּֽשֲׁמָ֔עוּ מִ֥י בָהֶ֖ם הִגִּ֣יד אֶת־אֵ֑לֶּה יְהוָ֣ה אֲהֵב֔וֹ יַעֲשֶׂ֤ה חֶפְצוֹ֙ בְּבָבֶ֔ל וּזְרֹע֖וֹ כַּשְׂדִּֽים׃
14“พวกเจ้าทั้งหมด จงรวมตัวกันและฟัง! ใครในหมู่พวกเขาประกาศสิ่งเหล่านี้ไว้? ผู้ที่พระยาห์เวห์รักจะทำสิ่งที่เขาพอใจต่อบาบิโลน และแขนของเขาจะต่อสู้กับชาวเคลเดีย
15אֲנִ֥י אֲנִ֛י דִּבַּ֖רְתִּי אַף־קְרָאתִ֑יו הֲבִיאֹתִ֖יו וְהִצְלִ֥יחַ דַּרְכּֽוֹ׃
15เรา เราเองพูดไว้ เราเรียกเขาแล้ว เราพาเขามา และเขาจะทำให้หนทางของตนประสบผล
16קִרְב֧וּ אֵלַ֣י שִׁמְעוּ־זֹ֗את לֹ֤א מֵרֹאשׁ֙ בַּסֵּ֣תֶר דִּבַּ֔רְתִּי מֵעֵ֥ת הֱיוֹתָ֖הּ שָׁ֣ם אָ֑נִי וְעַתָּ֗ה אֲדֹנָ֧י יְהוִ֛ה שְׁלָחַ֖נִי וְרוּחֽוֹ׃ פ
16“จงเข้ามาใกล้เรา และฟังเรื่องนี้ “เราไม่ได้พูดในที่ลับตั้งแต่เริ่มต้น ตั้งแต่สิ่งนั้นเกิดขึ้น เราก็อยู่ที่นั่น” บัดนี้พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ ส่งข้าพเจ้ามา พร้อมกับพระวิญญาณของพระองค์
17כֹּֽה־אָמַ֧ר יְהוָ֛ה גֹּאַלְךָ֖ קְד֣וֹשׁ יִשְׂרָאֵ֑ל אֲנִ֨י יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ מְלַמֶּדְךָ֣ לְהוֹעִ֔יל מַדְרִֽיכֲךָ֖ בְּדֶ֥רֶךְ תֵּלֵֽךְ׃
17พระยาห์เวห์ ผู้ไถ่ของเจ้า พระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล กล่าวว่า “เราคือพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้า ผู้สอนเจ้าให้ได้ประโยชน์ ผู้นำเจ้าไปในทางที่เจ้าควรไป
18ל֥וּא הִקְשַׁ֖בְתָּ לְמִצְוֹתָ֑י וַיְהִ֤י כַנָּהָר֙ שְׁלוֹמֶ֔ךָ וְצִדְקָתְךָ֖ כְּגַלֵּ֥י הַיָּֽם׃
18ถ้าเพียงแต่เจ้าได้ฟังคำสั่งของเรา! สันติสุขของเจ้าก็คงเป็นเหมือนแม่น้ำ และความเที่ยงธรรมของเจ้าเหมือนคลื่นทะเล
19וַיְהִ֤י כַחוֹל֙ זַרְעֶ֔ךָ וְצֶאֱצָאֵ֥י מֵעֶ֖יךָ כִּמְעֹתָ֑יו לֹֽא־יִכָּרֵ֧ת וְֽלֹא־יִשָּׁמֵ֛ד שְׁמ֖וֹ מִלְּפָנָֽי׃
19ลูกหลานของเจ้าก็คงมากเท่าทราย ผู้สืบเชื้อสายจากตัวเจ้าคงเหมือนเม็ดทรายเหล่านั้น ชื่อของเขาจะไม่ถูกตัดทิ้งหรือทำลายไปจากเบื้องหน้าเรา”
20צְא֣וּ מִבָּבֶל֮ בִּרְח֣וּ מִכַּשְׂדִּים֒ בְּק֣וֹל רִנָּ֗ה הַגִּ֤ידוּ הַשְׁמִ֙יעוּ֙ זֹ֔את הוֹצִיא֖וּהָ עַד־קְצֵ֣ה הָאָ֑רֶץ אִמְר֕וּ גָּאַ֥ל יְהוָ֖ה עַבְדּ֥וֹ יַעֲקֹֽב׃
20จงออกจากบาบิโลน! จงหนีจากชาวเคลเดีย! จงประกาศเรื่องนี้ด้วยเสียงโห่ร้องยินดี บอกไปจนสุดปลายแผ่นดิน จงกล่าวว่า “พระยาห์เวห์ไถ่ยาโคบผู้รับใช้ของพระองค์แล้ว!”
21וְלֹ֣א צָמְא֗וּ בָּחֳרָבוֹת֙ הֽוֹלִיכָ֔ם מַ֥יִם מִצּ֖וּר הִזִּ֣יל לָ֑מוֹ וַיִּ֨בְקַע־צ֔וּר וַיָּזֻ֖בוּ מָֽיִם׃
21เมื่อพระองค์นำพวกเขาผ่านทะเลทราย พวกเขาก็ไม่ได้กระหาย พระองค์ทำให้น้ำไหลออกจากหินเพื่อพวกเขา พระองค์ผ่าหิน แล้วน้ำก็พุ่งออกมา
22אֵ֣ין שָׁל֔וֹם אָמַ֥ר יְהוָ֖ה לָרְשָׁעִֽים׃ ס
22พระยาห์เวห์กล่าวว่า “คนชั่วไม่มีสันติสุข”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.