ישעה 44
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1וְעַתָּ֥ה שְׁמַ֖ע יַעֲקֹ֣ב עַבְדִּ֑י וְיִשְׂרָאֵ֖ל בָּחַ֥רְתִּי בֽוֹ׃
1แต่บัดนี้ ยาโคบผู้รับใช้ของเรา จงฟัง อิสราเอลที่เราเลือก
2כֹּה־אָמַ֨ר יְהוָ֥ה עֹשֶׂ֛ךָ וְיֹצֶרְךָ֥ מִבֶּ֖טֶן יַעְזְרֶ֑ךָּ אַל־תִּירָא֙ עַבְדִּ֣י יַֽעֲקֹ֔ב וִישֻׁר֖וּן בָּחַ֥רְתִּי בֽוֹ׃
2พระยาห์เวห์ผู้ทำเจ้า ปั้นเจ้าจากครรภ์ ผู้จะช่วยเจ้า กล่าวดังนี้ “อย่ากลัว ยาโคบผู้รับใช้ของเรา เยชูรุนที่เราเลือก
3כִּ֤י אֶצָּק־מַ֙יִם֙ עַל־צָמֵ֔א וְנֹזְלִ֖ים עַל־יַבָּשָׁ֑ה אֶצֹּ֤ק רוּחִי֙ עַל־זַרְעֶ֔ךָ וּבִרְכָתִ֖י עַל־צֶאֱצָאֶֽיךָ׃
3เพราะเราจะเทน้ำให้คนกระหาย ให้ธารไหลบนดินแห้ง เทพระวิญญาณของเราลงบนลูกหลานเจ้า เทพรของเราลงบนเชื้อสายเจ้า
4וְצָמְח֖וּ בְּבֵ֣ין חָצִ֑יר כַּעֲרָבִ֖ים עַל־יִבְלֵי־מָֽיִם׃
4พวกเขาจะงอกท่ามกลางหญ้า เหมือนต้นหลิวริมทางน้ำ
5זֶ֤ה יֹאמַר֙ לַֽיהוָ֣ה אָ֔נִי וְזֶ֖ה יִקְרָ֣א בְשֵֽׁם־יַעֲקֹ֑ב וְזֶ֗ה יִכְתֹּ֤ב יָדוֹ֙ לַֽיהוָ֔ה וּבְשֵׁ֥ם יִשְׂרָאֵ֖ל יְכַנֶּֽה׃ פ
5คนหนึ่งจะว่า ‘ฉันเป็นของพระยาห์เวห์’ อีกคนจะถูกเรียกตามชื่อยาโคบ อีกคนจะเขียนด้วยมือว่า ‘แด่พระยาห์เวห์’ และให้เกียรติชื่ออิสราเอล”
6כֹּֽה־אָמַ֨ר יְהוָ֧ה מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵ֛ל וְגֹאֲל֖וֹ יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת אֲנִ֤י רִאשׁוֹן֙ וַאֲנִ֣י אַחֲר֔וֹן וּמִבַּלְעָדַ֖י אֵ֥ין אֱלֹהִֽים׃
6พระยาห์เวห์ กษัตริย์แห่งอิสราเอล และผู้ไถ่เขา พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ กล่าวดังนี้ “เราเป็นผู้แรกและผู้สุดท้าย นอกจากเราไม่มีพระเจ้า
7וּמִֽי־כָמ֣וֹנִי יִקְרָ֗א וְיַגִּידֶ֤הָ וְיַעְרְכֶ֙הָ֙ לִ֔י מִשּׂוּמִ֖י עַם־עוֹלָ֑ם וְאֹתִיּ֛וֹת וַאֲשֶׁ֥ר תָּבֹ֖אנָה יַגִּ֥ידוּ לָֽמוֹ׃
7ใครเหมือนเรา? ใครจะร้องประกาศ บอกเรื่องนั้น เรียงให้เรา ตั้งแต่เราตั้งประชาชนโบราณ? ให้พวกเขาบอกสิ่งที่จะมา สิ่งที่จะเกิด
8אַֽל־תִּפְחֲדוּ֙ וְאַל־תִּרְה֔וּ הֲלֹ֥א מֵאָ֛ז הִשְׁמַעְתִּ֥יךָ וְהִגַּ֖דְתִּי וְאַתֶּ֣ם עֵדָ֑י הֲיֵ֤שׁ אֱל֙וֹהַּ֙ מִבַּלְעָדַ֔י וְאֵ֥ין צ֖וּר בַּל־יָדָֽעְתִּי׃
8อย่ากลัว อย่าหวาดหวั่น เราไม่ได้บอกเจ้านานแล้ว ไม่ได้แสดงหรือ? พวกเจ้าเป็นพยานเรา มีพระเจ้าอื่นนอกจากเราหรือ? ไม่มีเลย เราไม่รู้จักศิลาอื่น”
9יֹֽצְרֵי־פֶ֤סֶל כֻּלָּם֙ תֹּ֔הוּ וַחֲמוּדֵיהֶ֖ם בַּל־יוֹעִ֑ילוּ וְעֵדֵיהֶ֣ם הֵׄ֗מָּׄהׄ בַּל־יִרְא֛וּ וּבַל־יֵדְע֖וּ לְמַ֥עַן יֵבֹֽשׁוּ׃
9ทุกคนที่ทำรูปแกะสลักสูญเปล่า สิ่งที่เขาชื่นชอบไม่เกิดประโยชน์ พยานของเขาเองไม่เห็น ไม่รู้ จึงต้องผิดหวัง
10מִֽי־יָצַ֥ר אֵ֖ל וּפֶ֣סֶל נָסָ֑ךְ לְבִלְתִּ֖י הוֹעִֽיל׃
10ใครปั้นเทพเจ้า หล่อรูปที่ไร้ประโยชน์?
11הֵ֤ן כָּל־חֲבֵרָיו֙ יֵבֹ֔שׁוּ וְחָרָשִׁ֥ים הֵ֖מָּה מֵֽאָדָ֑ם יִֽתְקַבְּצ֤וּ כֻלָּם֙ יַֽעֲמֹ֔דוּ יִפְחֲד֖וּ יֵבֹ֥שׁוּ יָֽחַד׃
11ดูเถิด เพื่อนทั้งหมดของเขาจะผิดหวัง ช่างเป็นเพียงมนุษย์ ให้ทุกคนรวมกัน ยืนขึ้น พวกเขาจะกลัว จะอับอายด้วยกัน
12חָרַ֤שׁ בַּרְזֶל֙ מַֽעֲצָ֔ד וּפָעַל֙ בַּפֶּחָ֔ם וּבַמַּקָּב֖וֹת יִצְּרֵ֑הוּ וַיִּפְעָלֵ֙הוּ֙ בִּזְר֣וֹעַ כֹּח֔וֹ גַּם־רָעֵב֙ וְאֵ֣ין כֹּ֔חַ לֹא־שָׁ֥תָה מַ֖יִם וַיִּיעָֽף׃
12ช่างเหล็กเอาขวาน ทำงานกับถ่าน ใช้ค้อนขึ้นรูป ใช้แขนแข็งแรงทำงาน เขาหิว กำลังหมด ไม่ดื่มน้ำ จึงอ่อนแรง
13חָרַ֣שׁ עֵצִים֮ נָ֣טָה קָו֒ יְתָאֲרֵ֣הוּ בַשֶּׂ֔רֶד יַעֲשֵׂ֙הוּ֙ בַּמַּקְצֻע֔וֹת וּבַמְּחוּגָ֖ה יְתָאֳרֵ֑הוּ וַֽיַּעֲשֵׂ֙הוּ֙ כְּתַבְנִ֣ית אִ֔ישׁ כְּתִפְאֶ֥רֶת אָדָ֖ם לָשֶׁ֥בֶת בָּֽיִת׃
13ช่างไม้ขึงสาย ใช้ดินสอทำเครื่องหมาย ใช้กบไสขึ้นรูป ใช้วงเวียนทำเครื่องหมาย ทำให้เป็นรูปมนุษย์ มีความงามของมนุษย์ ให้อยู่ในบ้าน
14לִכְרָת־ל֣וֹ אֲרָזִ֔ים וַיִּקַּ֤ח תִּרְזָה֙ וְאַלּ֔וֹן וַיְאַמֶּץ־ל֖וֹ בַּעֲצֵי־יָ֑עַר נָטַ֥ע אֹ֖רֶן וְגֶ֥שֶׁם יְגַדֵּֽל׃
14เขาตัดซีดาร์ให้ตน เอาไซเปรสกับโอ๊ก บำรุงต้นไม้ต้นหนึ่งในป่าให้แข็งแรงไว้สำหรับตน เขาปลูกไซเปรส ฝนเลี้ยงมัน
15וְהָיָ֤ה לְאָדָם֙ לְבָעֵ֔ר וַיִּקַּ֤ח מֵהֶם֙ וַיָּ֔חָם אַף־יַשִּׂ֖יק וְאָ֣פָה לָ֑חֶם אַף־יִפְעַל־אֵל֙ וַיִּשְׁתָּ֔חוּ עָשָׂ֥הוּ פֶ֖סֶל וַיִּסְגָּד־לָֽמוֹ׃
15มันจะเป็นฟืนให้คนเผา เขาเอาบางส่วนให้ตนอุ่น เผาและอบขนมปัง เขาทำเทพเจ้าแล้วกราบไหว้ ทำรูปแกะสลักแล้วหมอบลง
16חֶצְיוֹ֙ שָׂרַ֣ף בְּמוֹ־אֵ֔שׁ עַל־חֶצְיוֹ֙ בָּשָׂ֣ר יֹאכֵ֔ל יִצְלֶ֥ה צָלִ֖י וְיִשְׂבָּ֑ע אַף־יָחֹם֙ וְיֹאמַ֣ר הֶאָ֔ח חַמּוֹתִ֖י רָאִ֥יתִי אֽוּר׃
16เขาเผาส่วนหนึ่งในไฟ ใช้บางส่วนปรุงเนื้อกิน ย่างเนื้อกินจนอิ่ม เขาผิงให้อุ่น พูดว่า “อา อุ่นแล้ว ฉันเห็นไฟแล้ว”
17וּשְׁאֵ֣רִית֔וֹ לְאֵ֥ל עָשָׂ֖ה לְפִסְל֑וֹ יִסְגָּד ל֤וֹ וְיִשְׁתַּ֙חוּ֙ וְיִתְפַּלֵּ֣ל אֵלָ֔יו וְיֹאמַר֙ הַצִּילֵ֔נִי כִּ֥י אֵלִ֖י אָֽתָּה׃
17ส่วนที่เหลือทำเป็นเทพเจ้า เป็นรูปแกะสลัก หมอบกราบไหว้ อธิษฐานว่า “ช่วยฉัน เพราะท่านเป็นเทพเจ้าของฉัน!”
18לֹ֥א יָדְע֖וּ וְלֹ֣א יָבִ֑ינוּ כִּ֣י טַ֤ח מֵֽרְאוֹת֙ עֵֽינֵיהֶ֔ם מֵהַשְׂכִּ֖יל לִבֹּתָֽם׃
18พวกเขาไม่รู้ ไม่พิจารณา เพราะเขาปิดตาไม่ให้เห็น ปิดใจไม่ให้เข้าใจ
19וְלֹא־יָשִׁ֣יב אֶל־לִבּ֗וֹ וְלֹ֨א דַ֥עַת וְלֹֽא־תְבוּנָה֮ לֵאמֹר֒ חֶצְי֞וֹ שָׂרַ֣פְתִּי בְמוֹ־אֵ֗שׁ וְ֠אַף אָפִ֤יתִי עַל־גֶּחָלָיו֙ לֶ֔חֶם אֶצְלֶ֥ה בָשָׂ֖ר וְאֹכֵ֑ל וְיִתְרוֹ֙ לְתוֹעֵבָ֣ה אֶעֱשֶׂ֔ה לְב֥וּל עֵ֖ץ אֶסְגּֽוֹד׃
19ไม่มีใครคิด ไม่มีความรู้ความเข้าใจพอจะว่า “ฉันเผาบางส่วนในไฟ อบขนมปังบนถ่าน ย่างเนื้อแล้วกิน จะทำส่วนที่เหลือเป็นสิ่งน่ารังเกียจหรือ? จะหมอบต่อท่อนไม้หรือ?”
20רֹעֶ֣ה אֵ֔פֶר לֵ֥ב הוּתַ֖ל הִטָּ֑הוּ וְלֹֽא־יַצִּ֤יל אֶת־נַפְשׁוֹ֙ וְלֹ֣א יֹאמַ֔ר הֲל֥וֹא שֶׁ֖קֶר בִּימִינִֽי׃ ס
20เขากินขี้เถ้า ใจที่ถูกหลอกพาเขาหลง เขาช่วยชีวิตตนไม่ได้ พูดไม่ได้ว่า “ในมือขวาของฉันมีคำโกหกไม่ใช่หรือ?”
21זְכָר־אֵ֣לֶּה יַעֲקֹ֔ב וְיִשְׂרָאֵ֖ל כִּ֣י עַבְדִּי־אָ֑תָּה יְצַרְתִּ֤יךָ עֶֽבֶד־לִי֙ אַ֔תָּה יִשְׂרָאֵ֖ל לֹ֥א תִנָּשֵֽׁנִי׃
21ยาโคบและอิสราเอล จงจำสิ่งนี้ เพราะเจ้าเป็นผู้รับใช้เรา เราปั้นเจ้า เจ้าเป็นผู้รับใช้เรา อิสราเอล เราจะไม่ลืมเจ้า
22מָחִ֤יתִי כָעָב֙ פְּשָׁעֶ֔יךָ וְכֶעָנָ֖ן חַטֹּאותֶ֑יךָ שׁוּבָ֥ה אֵלַ֖י כִּ֥י גְאַלְתִּֽיךָ׃
22เราลบการฝ่าฝืนเจ้าเหมือนเมฆหนา ลบบาปเหมือนเมฆ กลับมาหาเรา เพราะเราไถ่เจ้าแล้ว
23רָנּ֨וּ שָׁמַ֜יִם כִּֽי־עָשָׂ֣ה יְהוָ֗ה הָרִ֙יעוּ֙ תַּחְתִּיּ֣וֹת אָ֔רֶץ פִּצְח֤וּ הָרִים֙ רִנָּ֔ה יַ֖עַר וְכָל־עֵ֣ץ בּ֑וֹ כִּֽי־גָאַ֤ל יְהוָה֙ יַֽעֲקֹ֔ב וּבְיִשְׂרָאֵ֖ל יִתְפָּאָֽר׃ פ
23ฟ้าสวรรค์ จงร้องเพลง เพราะพระยาห์เวห์ทำแล้ว! ส่วนลึกแผ่นดิน จงโห่ร้อง! ภูเขา ป่า และต้นไม้ทั้งหมด จงร้องเพลง เพราะพระยาห์เวห์ไถ่ยาโคบ จะสำแดงเกียรติในอิสราเอล
24כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ גֹּאֲלֶ֔ךָ וְיֹצֶרְךָ֖ מִבָּ֑טֶן אָנֹכִ֤י יְהוָה֙ עֹ֣שֶׂה כֹּ֔ל נֹטֶ֤ה שָׁמַ֙יִם֙ לְבַדִּ֔י רֹקַ֥ע הָאָ֖רֶץ מֵאִתִּֽי׃
24พระยาห์เวห์ผู้ไถ่เจ้า ผู้ปั้นเจ้าจากครรภ์ กล่าวดังนี้ “เราเป็นพระยาห์เวห์ ผู้ทำทุกสิ่ง ขึงฟ้าสวรรค์ผู้เดียว แผ่แผ่นดินด้วยตนเอง
25מֵפֵר֙ אֹת֣וֹת בַּדִּ֔ים וְקֹסְמִ֖ים יְהוֹלֵ֑ל מֵשִׁ֧יב חֲכָמִ֛ים אָח֖וֹר וְדַעְתָּ֥ם יְשַׂכֵּֽל׃
25ทำหมายสำคัญของคนโกหกให้ล้มเหลว ทำให้คนทำนายเสียสติ ทำปราชญ์ถอยกลับ ทำความรู้ให้โง่เขลา
26מֵקִים֙ דְּבַ֣ר עַבְדּ֔וֹ וַעֲצַ֥ת מַלְאָכָ֖יו יַשְׁלִ֑ים הָאֹמֵ֨ר לִירוּשָׁלִַ֜ם תּוּשָׁ֗ב וּלְעָרֵ֤י יְהוּדָה֙ תִּבָּנֶ֔ינָה וְחָרְבוֹתֶ֖יהָ אֲקוֹמֵֽם׃
26ยืนยันคำของผู้รับใช้ของพระองค์ ทำแผนของผู้ส่งสารของพระองค์ให้สำเร็จ กล่าวถึงเยรูซาเล็มว่า ‘จะมีคนอยู่’ ถึงเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์ว่า ‘จะสร้างขึ้น’ และว่า ‘เราจะฟื้นที่ร้างของมัน’
27הָאֹמֵ֥ר לַצּוּלָ֖ה חֳרָ֑בִי וְנַהֲרֹתַ֖יִךְ אוֹבִֽישׁ׃
27บอกห้วงลึกว่า ‘จงแห้ง’ และว่า ‘เราจะทำแม่น้ำของเจ้าให้แห้ง’
28הָאֹמֵ֤ר לְכ֙וֹרֶשׁ֙ רֹעִ֔י וְכָל־חֶפְצִ֖י יַשְׁלִ֑ם וְלֵאמֹ֤ר לִירוּשָׁלִַ֙ם֙ תִּבָּנֶ֔ה וְהֵיכָ֖ל תִּוָּסֵֽד׃ ס
28กล่าวถึงไซรัสว่า ‘เขาเป็นผู้เลี้ยงของเรา จะทำทุกสิ่งที่เราพอใจ’ กล่าวถึงเยรูซาเล็มว่า ‘จะสร้างขึ้น’ ถึงพระวิหารว่า ‘จะวางรากฐานของเจ้า’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.