ישעה 21
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1מַשָּׂ֖א מִדְבַּר־יָ֑ם כְּסוּפ֤וֹת בַּנֶּ֙גֶב֙ לַֽחֲלֹ֔ף מִמִּדְבָּ֣ר בָּ֔א מֵאֶ֖רֶץ נוֹרָאָֽה׃
1คำประกาศเกี่ยวกับถิ่นกันดารแห่งทะเล เหมือนลมหมุนในแดนใต้ที่พัดผ่าน สิ่งนั้นมาจากถิ่นกันดาร จากแผ่นดินน่าเกรงขาม
2חָז֥וּת קָשָׁ֖ה הֻגַּד־לִ֑י הַבּוֹגֵ֤ד׀ בּוֹגֵד֙ וְהַשּׁוֹדֵ֣ד׀ שׁוֹדֵ֔ד עֲלִ֤י עֵילָם֙ צוּרִ֣י מָדַ֔י כָּל־אַנְחָתָ֖ה הִשְׁבַּֽתִּי׃
2ข้าพเจ้าได้รับแจ้งนิมิตอันหนักหน่วง คนทรยศยังทรยศ ผู้ทำลายยังทำลาย เอลาม จงขึ้นไปโจมตี! เราได้หยุดเสียงถอนใจทั้งหมดของมีเดียแล้ว
3עַל־כֵּ֗ן מָלְא֤וּ מָתְנַי֙ חַלְחָלָ֔ה צִירִ֣ים אֲחָז֔וּנִי כְּצִירֵ֖י יֽוֹלֵדָ֑ה נַעֲוֵ֣יתִי מִשְּׁמֹ֔עַ נִבְהַ֖לְתִּי מֵרְאֽוֹת׃
3ต้นขาของข้าพเจ้าจึงปวดร้าวไปหมด ความเจ็บปวดเกาะกุมข้าพเจ้า เหมือนความเจ็บปวดของหญิงที่กำลังคลอดลูก ข้าพเจ้าปวดจนฟังไม่ได้ หวาดผวาจนมองไม่เห็น
4תָּעָ֣ה לְבָבִ֔י פַּלָּצ֖וּת בִּֽעֲתָ֑תְנִי אֵ֚ת נֶ֣שֶׁף חִשְׁקִ֔י שָׂ֥ם לִ֖י לַחֲרָדָֽה׃
4ใจข้าพเจ้าเต้นระรัว ความสยดสยองทำให้กลัว ยามโพล้เพล้ที่ข้าพเจ้าใฝ่หา กลับทำให้ข้าพเจ้าสั่น
5עָרֹ֧ךְ הַשֻּׁלְחָ֛ן צָפֹ֥ה הַצָּפִ֖ית אָכ֣וֹל שָׁתֹ֑ה ק֥וּמוּ הַשָּׂרִ֖ים מִשְׁח֥וּ מָגֵֽן׃ פ
5พวกเขาจัดโต๊ะ ตั้งยาม กินและดื่ม เหล่าผู้นำ จงลุกขึ้น ชโลมน้ำมันที่โล่!
6כִּ֣י כֹ֥ה אָמַ֛ר אֵלַ֖י אֲדֹנָ֑י לֵ֚ךְ הַעֲמֵ֣ד הַֽמְצַפֶּ֔ה אֲשֶׁ֥ר יִרְאֶ֖ה יַגִּֽיד׃
6เพราะพระผู้เป็นเจ้าบอกข้าพเจ้าว่า “จงไปตั้งยาม ให้เขารายงานสิ่งที่เห็น
7וְרָ֣אָה רֶ֗כֶב צֶ֚מֶד פָּֽרָשִׁ֔ים רֶ֥כֶב חֲמ֖וֹר רֶ֣כֶב גָּמָ֑ל וְהִקְשִׁ֥יב קֶ֖שֶׁב רַב־קָֽשֶׁב׃
7เมื่อเห็นขบวน พลม้าที่มาเป็นคู่ ขบวนลา ขบวนอูฐ ให้เขาฟังอย่างตั้งใจ เอาใจใส่ให้มาก”
8וַיִּקְרָ֖א אַרְיֵ֑ה עַל־מִצְפֶּ֣ה׀ אֲדֹנָ֗י אָנֹכִ֞י עֹמֵ֤ד תָּמִיד֙ יוֹמָ֔ם וְעַל־מִ֨שְׁמַרְתִּ֔י אָנֹכִ֥י נִצָּ֖ב כָּל־הַלֵּילֽוֹת׃
8เขาร้องเหมือนสิงโตว่า “พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้ายืนอยู่บนหอยามตลอดวัน ทุกคืนประจำอยู่ที่ของข้าพเจ้า
9וְהִנֵּה־זֶ֥ה בָא֙ רֶ֣כֶב אִ֔ישׁ צֶ֖מֶד פָּֽרָשִׁ֑ים וַיַּ֣עַן וַיֹּ֗אמֶר נָפְלָ֤ה נָֽפְלָה֙ בָּבֶ֔ל וְכָל־פְּסִילֵ֥י אֱלֹהֶ֖יהָ שִׁבַּ֥ר לָאָֽרֶץ׃
9ดูเถิด ขบวนคนกำลังมา พลม้ามาเป็นคู่” เขาตอบว่า “ล้มแล้ว บาบิโลนล้มแล้ว! รูปแกะสลักของเทพเจ้าทั้งหมดของเธอแตกลงถึงพื้น
10מְדֻשָׁתִ֖י וּבֶן־גָּרְנִ֑י אֲשֶׁ֣ר שָׁמַ֗עְתִּי מֵאֵ֨ת יְהוָ֧ה צְבָא֛וֹת אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל הִגַּ֥דְתִּי לָכֶֽם׃ ס
10พวกคุณคือสิ่งที่ข้าพเจ้านวด คือข้าวบนลานนวดของข้าพเจ้า!” ข้าพเจ้าได้ยินสิ่งใดจากพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าแห่งอิสราเอล ก็ได้บอกพวกคุณแล้ว
11מַשָּׂ֖א דּוּמָ֑ה אֵלַי֙ קֹרֵ֣א מִשֵּׂעִ֔יר שֹׁמֵר֙ מַה־מִלַּ֔יְלָה שֹׁמֵ֖ר מַה־מִלֵּֽיל׃
11คำประกาศเกี่ยวกับดูมาห์ มีคนร้องเรียกข้าพเจ้าจากเสอีร์ว่า “ยามเอ๋ย กลางคืนไปถึงไหนแล้ว? ยามเอ๋ย กลางคืนไปถึงไหนแล้ว?”
12אָמַ֣ר שֹׁמֵ֔ר אָתָ֥ה בֹ֖קֶר וְגַם־לָ֑יְלָה אִם־תִּבְעָי֥וּן בְּעָ֖יוּ שֻׁ֥בוּ אֵתָֽיוּ׃ ס
12ยามตอบว่า “เช้ากำลังมา และกลางคืนด้วย หากจะถามก็จงถาม แล้วกลับมาอีก”
13מַשָּׂ֖א בַּעְרָ֑ב בַּיַּ֤עַר בַּעְרַב֙ תָּלִ֔ינוּ אֹֽרְח֖וֹת דְּדָנִֽים׃
13คำประกาศเกี่ยวกับอาระเบีย ขบวนคาราวานชาวเดดาน พวกคุณจะพักในพุ่มไม้ของอาระเบีย
14לִקְרַ֥את צָמֵ֖א הֵתָ֣יוּ מָ֑יִם יֹשְׁבֵי֙ אֶ֣רֶץ תֵּימָ֔א בְּלַחְמ֖וֹ קִדְּמ֥וּ נֹדֵֽד׃
14พวกเขานำน้ำมาให้คนกระหาย ชาวแผ่นดินเทมานำขนมปังของตนมาต้อนรับผู้ลี้ภัย
15כִּֽי־מִפְּנֵ֥י חֲרָב֖וֹת נָדָ֑דוּ מִפְּנֵ֣י׀ חֶ֣רֶב נְטוּשָׁ֗ה וּמִפְּנֵי֙ קֶ֣שֶׁת דְּרוּכָ֔ה וּמִפְּנֵ֖י כֹּ֥בֶד מִלְחָמָֽה׃ ס
15เพราะคนเหล่านั้นหนีดาบ หนีดาบที่ชักออก หนีคันธนูที่โก่งไว้ และหนีศึกที่ร้อนแรง
16כִּי־כֹ֛ה אָמַ֥ר אֲדֹנָ֖י אֵלָ֑י בְּע֤וֹד שָׁנָה֙ כִּשְׁנֵ֣י שָׂכִ֔יר וְכָלָ֖ה כָּל־כְּב֥וֹד קֵדָֽר׃
16พระผู้เป็นเจ้าบอกข้าพเจ้าว่า “ภายในหนึ่งปี นับอย่างคนงานที่ทำงานตามสัญญา ความรุ่งโรจน์ทั้งหมดของเคดาร์จะหมดไป
17וּשְׁאָ֧ר מִסְפַּר־קֶ֛שֶׁת גִּבּוֹרֵ֥י בְנֵֽי־קֵדָ֖ר יִמְעָ֑טוּ כִּ֛י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל דִּבֵּֽר׃ ס
17จำนวนพลธนูที่เหลืออยู่ คือผู้กล้าแห่งชาวเคดาร์ จะมีน้อย เพราะพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล ได้กล่าวไว้”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.