ישעה 9
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1כִּ֣י לֹ֣א מוּעָף֮ לַאֲשֶׁ֣ר מוּצָ֣ק לָהּ֒ כָּעֵ֣ת הָרִאשׁ֗וֹן הֵקַ֞ל אַ֤רְצָה זְבֻלוּן֙ וְאַ֣רְצָה נַפְתָּלִ֔י וְהָאַחֲר֖וֹן הִכְבִּ֑יד דֶּ֤רֶךְ הַיָּם֙ עֵ֣בֶר הַיַּרְדֵּ֔ן גְּלִ֖יל הַגּוֹיִֽם׃
1แต่ผู้ที่เคยทุกข์ระทมจะไม่มืดมนอีก ในอดีต พระองค์ทำให้แผ่นดินเศบูลุนและแผ่นดินนัฟทาลีตกต่ำ แต่ในภายหลังได้ทำให้รุ่งโรจน์ คือแถบเส้นทางทะเล ฟากแม่น้ำจอร์แดน และกาลิลีแห่งชนชาติต่างๆ
2הָעָם֙ הַהֹלְכִ֣ים בַּחֹ֔שֶׁךְ רָא֖וּ א֣וֹר גָּד֑וֹל יֹשְׁבֵי֙ בְּאֶ֣רֶץ צַלְמָ֔וֶת א֖וֹר נָגַ֥הּ עֲלֵיהֶֽם׃
2ประชาชนที่เดินอยู่ในความมืดได้เห็นแสงสว่างยิ่งใหญ่ แสงส่องลงบนผู้ที่อยู่ในแผ่นดินแห่งเงาความตาย
3הִרְבִּ֣יתָ הַגּ֔וֹי ל֖וֹ הִגְדַּ֣לְתָּ הַשִּׂמְחָ֑ה שָׂמְח֤וּ לְפָנֶ֙יךָ֙ כְּשִׂמְחַ֣ת בַּקָּצִ֔יר כַּאֲשֶׁ֥ר יָגִ֖ילוּ בְּחַלְּקָ֥ם שָׁלָֽל׃
3พระองค์ทำให้ชนชาตินี้เพิ่มจำนวน ทำให้ความยินดีของพวกเขาเพิ่มขึ้น พวกเขายินดีต่อหน้าพระองค์ เหมือนความยินดีในฤดูเก็บเกี่ยว เหมือนผู้คนยินดีเมื่อแบ่งของที่ปล้นมา
4כִּ֣י׀ אֶת־עֹ֣ל סֻבֳּל֗וֹ וְאֵת֙ מַטֵּ֣ה שִׁכְמ֔וֹ שֵׁ֖בֶט הַנֹּגֵ֣שׂ בּ֑וֹ הַחִתֹּ֖תָ כְּי֥וֹם מִדְיָֽן׃
4เพราะพระองค์ได้หักแอกที่เป็นภาระของเขา ไม้ที่พาดบ่า และตะบองของผู้กดขี่เขา เหมือนในวันที่จัดการมีเดียน
5כִּ֤י כָל־סְאוֹן֙ סֹאֵ֣ן בְּרַ֔עַשׁ וְשִׂמְלָ֖ה מְגוֹלָלָ֣ה בְדָמִ֑ים וְהָיְתָ֥ה לִשְׂרֵפָ֖ה מַאֲכֹ֥לֶת אֵֽשׁ׃
5เครื่องเกราะทั้งหมดของนักรบในการรบที่อึกทึก และเสื้อผ้าที่เกลือกอยู่ในเลือด จะถูกเผาเป็นเชื้อไฟ
6כִּי־יֶ֣לֶד יֻלַּד־לָ֗נוּ בֵּ֚ן נִתַּן־לָ֔נוּ וַתְּהִ֥י הַמִּשְׂרָ֖ה עַל־שִׁכְמ֑וֹ וַיִּקְרָ֨א שְׁמ֜וֹ פֶּ֠לֶא יוֹעֵץ֙ אֵ֣ל גִּבּ֔וֹר אֲבִיעַ֖ד שַׂר־שָׁלֽוֹם׃
6เพราะเด็กคนหนึ่งเกิดมาเพื่อพวกเรา บุตรชายคนหนึ่งถูกมอบให้พวกเรา อำนาจปกครองจะอยู่บนบ่าของเขา เขาจะได้ชื่อว่า ที่ปรึกษาผู้น่าอัศจรรย์ พระเจ้าผู้ทรงพลัง พระบิดานิรันดร์ เจ้าผู้ครองสันติ
7לְמַרְבֵּ֨ה הַמִּשְׂרָ֜ה וּלְשָׁל֣וֹם אֵֽין־קֵ֗ץ עַל־כִּסֵּ֤א דָוִד֙ וְעַל־מַמְלַכְתּ֔וֹ לְהָכִ֤ין אֹתָהּ֙ וּֽלְסַעֲדָ֔הּ בְּמִשְׁפָּ֖ט וּבִצְדָקָ֑ה מֵעַתָּה֙ וְעַד־עוֹלָ֔ם קִנְאַ֛ת יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת תַּעֲשֶׂה־זֹּֽאת׃ ס
7อำนาจปกครองและสันติสุขของเขาจะเพิ่มพูนไม่สิ้นสุด บนบัลลังก์ดาวิดและเหนืออาณาจักรของเขา เขาจะตั้งอาณาจักรนั้นให้มั่นคงและค้ำจุนด้วยความยุติธรรมและความเที่ยงธรรม ตั้งแต่นั้นตลอดไป ความมุ่งมั่นแรงกล้าของพระยาห์เวห์แห่งกองทัพจะทำให้สำเร็จ
8דָּבָ֛ר שָׁלַ֥ח אֲדֹנָ֖י בְּיַעֲקֹ֑ב וְנָפַ֖ל בְּיִשְׂרָאֵֽל׃
8พระผู้เป็นเจ้าส่งคำไปถึงยาโคบ และคำนั้นตกลงมาบนอิสราเอล
9וְיָדְעוּ֙ הָעָ֣ם כֻּלּ֔וֹ אֶפְרַ֖יִם וְיוֹשֵׁ֣ב שֹׁמְר֑וֹן בְּגַאֲוָ֛ה וּבְגֹ֥דֶל לֵבָ֖ב לֵאמֹֽר׃
9ประชาชนทุกคนจะรู้ ทั้งเอฟราอิมและชาวสะมาเรีย ผู้พูดด้วยใจหยิ่งผยองว่า
10לְבֵנִ֥ים נָפָ֖לוּ וְגָזִ֣ית נִבְנֶ֑ה שִׁקְמִ֣ים גֻּדָּ֔עוּ וַאֲרָזִ֖ים נַחֲלִֽיף׃
10“อิฐพังลงแล้ว แต่พวกเราจะสร้างด้วยหินที่สกัด ต้นมะเดื่อไซคามอร์ถูกโค่นแล้ว แต่พวกเราจะปลูกซีดาร์แทน”
11וַיְשַׂגֵּ֧ב יְהוָ֛ה אֶת־צָרֵ֥י רְצִ֖ין עָלָ֑יו וְאֶת־אֹיְבָ֖יו יְסַכְסֵֽךְ׃
11พระยาห์เวห์จึงจะยกศัตรูของเรซีนขึ้นมาต่อสู้เขา และปลุกศัตรูของเขา
12אֲרָ֣ם מִקֶּ֗דֶם וּפְלִשְׁתִּים֙ מֵֽאָח֔וֹר וַיֹּאכְל֥וּ אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל בְּכָל־פֶּ֑ה בְּכָל־זֹאת֙ לֹא־שָׁ֣ב אַפּ֔וֹ וְע֖וֹד יָד֥וֹ נְטוּיָֽה׃
12ชาวซีเรียอยู่ข้างหน้า ชาวฟีลิสเตียอยู่ข้างหลัง พวกเขาจะอ้าปากกินอิสราเอล แม้เกิดเรื่องทั้งหมดนี้ ความโกรธของพระองค์ก็ยังไม่คลาย มือของพระองค์ยังยื่นออกมา
13וְהָעָ֥ם לֹא־שָׁ֖ב עַד־הַמַּכֵּ֑הוּ וְאֶת־יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת לֹ֥א דָרָֽשׁוּ׃ ס
13ถึงอย่างนั้น ประชาชนก็ไม่หันกลับมาหาผู้ที่ตีพวกเขา ไม่แสวงหาพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ
14וַיַּכְרֵ֨ת יְהוָ֜ה מִיִּשְׂרָאֵ֗ל רֹ֧אשׁ וְזָנָ֛ב כִּפָּ֥ה וְאַגְמ֖וֹן י֥וֹם אֶחָֽד׃
14พระยาห์เวห์จึงจะตัดทั้งหัวและหางออกจากอิสราเอล ทั้งกิ่งปาล์มและต้นอ้อ ในวันเดียว
15זָקֵ֥ן וּנְשׂוּא־פָנִ֖ים ה֣וּא הָרֹ֑אשׁ וְנָבִ֥יא מֽוֹרֶה־שֶּׁ֖קֶר ה֥וּא הַזָּנָֽב׃
15ผู้อาวุโสและผู้มีเกียรติคือหัว ผู้เผยพระวจนะที่สอนคำโกหกคือหาง
16וַיִּֽהְי֛וּ מְאַשְּׁרֵ֥י הָֽעָם־הַזֶּ֖ה מַתְעִ֑ים וּמְאֻשָּׁרָ֖יו מְבֻלָּעִֽים׃
16ผู้นำของประชาชนนี้พาพวกเขาหลงทาง คนที่ตามผู้นำเหล่านั้นจึงถูกทำลาย
17עַל־כֵּ֨ן עַל־בַּחוּרָ֜יו לֹֽא־יִשְׂמַ֣ח׀ אֲדֹנָ֗י וְאֶת־יְתֹמָ֤יו וְאֶת־אַלְמְנֹתָיו֙ לֹ֣א יְרַחֵ֔ם כִּ֤י כֻלּוֹ֙ חָנֵ֣ף וּמֵרַ֔ע וְכָל־פֶּ֖ה דֹּבֵ֣ר נְבָלָ֑ה בְּכָל־זֹאת֙ לֹא־שָׁ֣ב אַפּ֔וֹ וְע֖וֹד יָד֥וֹ נְטוּיָֽה׃
17พระผู้เป็นเจ้าจึงจะไม่ยินดีกับชายหนุ่มของพวกเขา ไม่สงสารเด็กที่ไม่มีพ่อและหญิงม่าย เพราะทุกคนลบหลู่สิ่งบริสุทธิ์และทำชั่ว ทุกปากพูดเรื่องโง่เขลา แม้เกิดเรื่องทั้งหมดนี้ ความโกรธของพระองค์ก็ยังไม่คลาย มือของพระองค์ยังยื่นออกมา
18כִּֽי־בָעֲרָ֤ה כָאֵשׁ֙ רִשְׁעָ֔ה שָׁמִ֥יר וָשַׁ֖יִת תֹּאכֵ֑ל וַתִּצַּת֙ בְּסִֽבְכֵ֣י הַיַּ֔עַר וַיִּֽתְאַבְּכ֖וּ גֵּא֥וּת עָשָֽׁן׃
18ความชั่วร้ายลุกไหม้เหมือนไฟ เผาผลาญพุ่มหนามและต้นหนาม จุดไฟในพุ่มไม้หนาทึบของป่า จนควันม้วนขึ้นเป็นเสา
19בְּעֶבְרַ֛ת יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת נֶעְתַּ֣ם אָ֑רֶץ וַיְהִ֤י הָעָם֙ כְּמַאֲכֹ֣לֶת אֵ֔שׁ אִ֥ישׁ אֶל־אָחִ֖יו לֹ֥א יַחְמֹֽלוּ׃
19ความโกรธเกรี้ยวของพระยาห์เวห์แห่งกองทัพเผาแผ่นดิน ประชาชนเป็นเชื้อไฟ ไม่มีใครไว้ชีวิตพี่น้องของตน
20וַיִּגְזֹ֤ר עַל־יָמִין֙ וְרָעֵ֔ב וַיֹּ֥אכַל עַל־שְׂמֹ֖אול וְלֹ֣א שָׂבֵ֑עוּ אִ֥ישׁ בְּשַׂר־זְרֹע֖וֹ יֹאכֵֽלוּ׃
20คนหนึ่งกินทางขวา ก็ยังหิว กินทางซ้าย พวกเขาก็ยังไม่อิ่ม แต่ละคนกินเนื้อแขนของตน
21מְנַשֶּׁ֣ה אֶת־אֶפְרַ֗יִם וְאֶפְרַ֙יִם֙ אֶת־מְנַשֶּׁ֔ה יַחְדָּ֥ו הֵ֖מָּה עַל־יְהוּדָ֑ה בְּכָל־זֹאת֙ לֹא־שָׁ֣ב אַפּ֔וֹ וְע֖וֹד יָד֥וֹ נְטוּיָֽה׃ ס
21มนัสเสห์กินเอฟราอิม เอฟราอิมกินมนัสเสห์ แล้วทั้งสองร่วมกันต่อสู้ยูดาห์ แม้เกิดเรื่องทั้งหมดนี้ ความโกรธของพระองค์ก็ยังไม่คลาย มือของพระองค์ยังยื่นออกมา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.