יְשַׁעְיָהוּ
Chapter 9
Hebrew Old Testament (Ma…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

יְשַׁעְיָהוּ 9

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1הָעָם֙ הַהֹלְכִ֣ים בַּחֹ֔שֶׁךְ רָא֖וּ אֹ֣ור גָּדֹ֑ול יֹשְׁבֵי֙ בְּאֶ֣רֶץ צַלְמָ֔וֶת אֹ֖ור נָגַ֥הּ עֲלֵיהֶֽם׃
1แต่​ผู้​ที่​เคย​ทุกข์​ระทม​จะ​ไม่​มืดมน​อีก ใน​อดีต พระองค์​ทำให้​แผ่นดิน​เศบูลุน​และ​แผ่นดิน​นัฟทาลี​ตกต่ำ แต่​ใน​ภาย​หลัง​ได้​ทำให้​รุ่งโรจน์ คือ​แถบ​เส้นทาง​ทะเล ฟาก​แม่น้ำ​จอร์แดน และ​กาลิลี​แห่ง​ชนชาติ​ต่างๆ
2הִרְבִּ֣יתָ הַגֹּ֔וי *לֹא (לֹ֖ו) הִגְדַּ֣לְתָּ הַשִּׂמְחָ֑ה שָׂמְח֤וּ לְפָנֶ֙יךָ֙ כְּשִׂמְחַ֣ת בַּקָּצִ֔יר כַּאֲשֶׁ֥ר יָגִ֖ילוּ בְּחַלְּקָ֥ם שָׁלָֽל׃
2ประชาชน​ที่​เดิน​อยู่​ใน​ความ​มืด​ได้​เห็น​แสง​สว่าง​ยิ่ง​ใหญ่ แสง​ส่อง​ลง​บน​ผู้​ที่​อยู่​ใน​แผ่นดิน​แห่ง​เงา​ความ​ตาย
3כִּ֣י ׀ אֶת־עֹ֣ל סֻבֳּלֹ֗ו וְאֵת֙ מַטֵּ֣ה שִׁכְמֹ֔ו שֵׁ֖בֶט הַנֹּגֵ֣שׂ בֹּ֑ו הַחִתֹּ֖תָ כְּיֹ֥ום מִדְיָֽן׃
3พระองค์​ทำให้​ชนชาติ​นี้​เพิ่ม​จำนวน ทำให้​ความ​ยินดี​ของ​พวกเขา​เพิ่ม​ขึ้น พวกเขา​ยินดี​ต่อหน้า​พระองค์ เหมือน​ความ​ยินดี​ใน​ฤดู​เก็บเกี่ยว เหมือน​ผู้คน​ยินดี​เมื่อ​แบ่ง​ของ​ที่​ปล้น​มา
4כִּ֤י כָל־סְאֹון֙ סֹאֵ֣ן בְּרַ֔עַשׁ וְשִׂמְלָ֖ה מְגֹולָלָ֣ה בְדָמִ֑ים וְהָיְתָ֥ה לִשְׂרֵפָ֖ה מַאֲכֹ֥לֶת אֵֽשׁ׃
4เพราะ​พระองค์​ได้​หัก​แอก​ที่​เป็น​ภาระ​ของ​เขา ไม้​ที่​พาด​บ่า และ​ตะบอง​ของ​ผู้​กดขี่​เขา เหมือน​ใน​วัน​ที่​จัดการ​มีเดียน
5כִּי־יֶ֣לֶד יֻלַּד־לָ֗נוּ בֵּ֚ן נִתַּן־לָ֔נוּ וַתְּהִ֥י הַמִּשְׂרָ֖ה עַל־שִׁכְמֹ֑ו וַיִּקְרָ֨א שְׁמֹ֜ו פֶּ֠לֶא יֹועֵץ֙ אֵ֣ל גִּבֹּ֔ור אֲבִיעַ֖ד שַׂר־שָׁלֹֽום׃
5เครื่อง​เกราะ​ทั้งหมด​ของ​นักรบ​ใน​การ​รบ​ที่​อึกทึก และ​เสื้อผ้า​ที่​เกลือก​อยู่​ใน​เลือด จะ​ถูก​เผา​เป็น​เชื้อ​ไฟ
6*לְםַרְבֵּה (לְמַרְבֵּ֨ה) הַמִּשְׂרָ֜ה וּלְשָׁלֹ֣ום אֵֽין־קֵ֗ץ עַל־כִּסֵּ֤א דָוִד֙ וְעַל־מַמְלַכְתֹּ֔ו לְהָכִ֤ין אֹתָהּ֙ וּֽלְסַעֲדָ֔הּ בְּמִשְׁפָּ֖ט וּבִצְדָקָ֑ה מֵעַתָּה֙ וְעַד־עֹולָ֔ם קִנְאַ֛ת יְהוָ֥ה צְבָאֹ֖ות תַּעֲשֶׂה־זֹּֽאת׃ ס
6เพราะ​เด็ก​คน​หนึ่ง​เกิด​มา​เพื่อ​พวกเรา บุตรชาย​คน​หนึ่ง​ถูก​มอบ​ให้​พวกเรา อำนาจ​ปกครอง​จะ​อยู่​บน​บ่า​ของ​เขา เขา​จะ​ได้​ชื่อ​ว่า ที่​ปรึกษา​ผู้​น่า​อัศจรรย์ พระเจ้า​ผู้ทรง​พลัง พระ​บิดา​นิรันดร์ เจ้า​ผู้​ครอง​สันติ
7דָּבָ֛ר שָׁלַ֥ח אֲדֹנָ֖י בְּיַעֲקֹ֑ב וְנָפַ֖ל בְּיִשְׂרָאֵֽל׃
7อำนาจ​ปกครอง​และ​สันติสุข​ของ​เขา​จะ​เพิ่มพูน​ไม่​สิ้น​สุด บน​บัลลังก์​ดาวิด​และ​เหนือ​อาณาจักร​ของ​เขา เขา​จะ​ตั้ง​อาณาจักร​นั้น​ให้​มั่นคง​และ​ค้ำจุน​ด้วย​ความยุติธรรม​และ​ความเที่ยงธรรม ตั้งแต่​นั้น​ตลอด​ไป ความ​มุ่ง​มั่น​แรง​กล้า​ของ​พระยาห์เวห์​แห่ง​กองทัพ​จะ​ทำให้​สำเร็จ
8וְיָדְעוּ֙ הָעָ֣ם כֻּלֹּ֔ו אֶפְרַ֖יִם וְיֹושֵׁ֣ב שֹׁמְרֹ֑ון בְּגַאֲוָ֛ה וּבְגֹ֥דֶל לֵבָ֖ב לֵאמֹֽר׃
8พระผู้เป็นเจ้า​ส่ง​คำ​ไป​ถึง​ยาโคบ และ​คำ​นั้น​ตกลง​มา​บน​อิสราเอล
9לְבֵנִ֥ים נָפָ֖לוּ וְגָזִ֣ית נִבְנֶ֑ה שִׁקְמִ֣ים גֻּדָּ֔עוּ וַאֲרָזִ֖ים נַחֲלִֽיף׃
9ประชาชน​ทุก​คน​จะ​รู้ ทั้ง​เอฟราอิม​และ​ชาว​สะมาเรีย ผู้​พูด​ด้วย​ใจ​หยิ่ง​ผยอง​ว่า
10וַיְשַׂגֵּ֧ב יְהוָ֛ה אֶת־צָרֵ֥י רְצִ֖ין עָלָ֑יו וְאֶת־אֹיְבָ֖יו יְסַכְסֵֽךְ׃
10“อิฐ​พัง​ลง​แล้ว แต่​พวกเรา​จะ​สร้าง​ด้วย​หิน​ที่​สกัด ต้น​มะเดื่อ​ไซคามอร์​ถูก​โค่น​แล้ว แต่​พวกเรา​จะ​ปลูก​ซีดาร์​แทน”
11אֲרָ֣ם מִקֶּ֗דֶם וּפְלִשְׁתִּים֙ מֵֽאָחֹ֔ור וַיֹּאכְל֥וּ אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל בְּכָל־פֶּ֑ה בְּכָל־זֹאת֙ לֹא־שָׁ֣ב אַפֹּ֔ו וְעֹ֖וד יָדֹ֥ו נְטוּיָֽה׃
11พระยาห์เวห์​จึง​จะ​ยก​ศัตรู​ของ​เรซีน​ขึ้น​มา​ต่อสู้​เขา และ​ปลุก​ศัตรู​ของ​เขา
12וְהָעָ֥ם לֹא־שָׁ֖ב עַד־הַמַּכֵּ֑הוּ וְאֶת־יְהוָ֥ה צְבָאֹ֖ות לֹ֥א דָרָֽשׁוּ׃ ס
12ชาว​ซีเรีย​อยู่​ข้าง​หน้า ชาว​ฟีลิสเตีย​อยู่​ข้าง​หลัง พวกเขา​จะ​อ้า​ปาก​กิน​อิสราเอล แม้​เกิด​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้ ความ​โกรธ​ของ​พระองค์​ก็​ยัง​ไม่​คลาย มือ​ของ​พระองค์​ยัง​ยื่น​ออก​มา
13וַיַּכְרֵ֨ת יְהוָ֜ה מִיִּשְׂרָאֵ֗ל רֹ֧אשׁ וְזָנָ֛ב כִּפָּ֥ה וְאַגְמֹ֖ון יֹ֥ום אֶחָֽד׃
13ถึง​อย่าง​นั้น ประชาชน​ก็​ไม่​หัน​กลับ​มา​หา​ผู้​ที่​ตี​พวกเขา ไม่​แสวงหา​พระยาห์เวห์​แห่ง​กองทัพ
14זָקֵ֥ן וּנְשׂוּא־פָנִ֖ים ה֣וּא הָרֹ֑אשׁ וְנָבִ֥יא מֹֽורֶה־שֶּׁ֖קֶר ה֥וּא הַזָּנָֽב׃
14พระยาห์เวห์​จึง​จะ​ตัด​ทั้ง​หัว​และ​หาง​ออก​จาก​อิสราเอล ทั้ง​กิ่ง​ปาล์ม​และ​ต้น​อ้อ ใน​วัน​เดียว
15וַיִּֽהְי֛וּ מְאַשְּׁרֵ֥י הָֽעָם־הַזֶּ֖ה מַתְעִ֑ים וּמְאֻשָּׁרָ֖יו מְבֻלָּעִֽים׃
15ผู้อาวุโส​และ​ผู้​มี​เกียรติ​คือ​หัว ผู้เผยพระวจนะ​ที่​สอน​คำ​โกหก​คือ​หาง
16עַל־כֵּ֨ן עַל־בַּחוּרָ֜יו לֹֽא־יִשְׂמַ֣ח ׀ אֲדֹנָ֗י וְאֶת־יְתֹמָ֤יו וְאֶת־אַלְמְנֹתָיו֙ לֹ֣א יְרַחֵ֔ם כִּ֤י כֻלֹּו֙ חָנֵ֣ף וּמֵרַ֔ע וְכָל־פֶּ֖ה דֹּבֵ֣ר נְבָלָ֑ה בְּכָל־זֹאת֙ לֹא־שָׁ֣ב אַפֹּ֔ו וְעֹ֖וד יָדֹ֥ו נְטוּיָֽה׃
16ผู้นำ​ของ​ประชาชน​นี้​พา​พวกเขา​หลง​ทาง คน​ที่​ตาม​ผู้นำ​เหล่า​นั้น​จึง​ถูก​ทำลาย
17כִּֽי־בָעֲרָ֤ה כָאֵשׁ֙ רִשְׁעָ֔ה שָׁמִ֥יר וָשַׁ֖יִת תֹּאכֵ֑ל וַתִּצַּת֙ בְּסִֽבְכֵ֣י הַיַּ֔עַר וַיִּֽתְאַבְּכ֖וּ גֵּא֥וּת עָשָֽׁן׃
17พระผู้เป็นเจ้า​จึง​จะ​ไม่​ยินดี​กับ​ชาย​หนุ่ม​ของ​พวกเขา ไม่​สงสาร​เด็ก​ที่​ไม่มี​พ่อ​และ​หญิง​ม่าย เพราะ​ทุก​คน​ลบหลู่​สิ่ง​บริสุทธิ์​และ​ทำ​ชั่ว ทุก​ปาก​พูด​เรื่อง​โง่​เขลา แม้​เกิด​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้ ความ​โกรธ​ของ​พระองค์​ก็​ยัง​ไม่​คลาย มือ​ของ​พระองค์​ยัง​ยื่น​ออก​มา
18בְּעֶבְרַ֛ת יְהוָ֥ה צְבָאֹ֖ות נֶעְתַּ֣ם אָ֑רֶץ וַיְהִ֤י הָעָם֙ כְּמַאֲכֹ֣לֶת אֵ֔שׁ אִ֥ישׁ אֶל־אָחִ֖יו לֹ֥א יַחְמֹֽלוּ׃
18ความ​ชั่ว​ร้าย​ลุก​ไหม้​เหมือน​ไฟ เผา​ผลาญ​พุ่มหนาม​และ​ต้นหนาม จุด​ไฟ​ใน​พุ่ม​ไม้​หนา​ทึบ​ของ​ป่า จน​ควัน​ม้วน​ขึ้น​เป็น​เสา
19וַיִּגְזֹ֤ר עַל־יָמִין֙ וְרָעֵ֔ב וַיֹּ֥אכַל עַל־שְׂמֹ֖אול וְלֹ֣א שָׂבֵ֑עוּ אִ֥ישׁ בְּשַׂר־זְרֹעֹ֖ו יֹאכֵֽלוּ׃
19ความ​โกรธ​เกรี้ยว​ของ​พระยาห์เวห์​แห่ง​กองทัพ​เผา​แผ่นดิน ประชาชน​เป็น​เชื้อ​ไฟ ไม่มี​ใคร​ไว้​ชีวิต​พี่​น้อง​ของ​ตน
20מְנַשֶּׁ֣ה אֶת־אֶפְרַ֗יִם וְאֶפְרַ֙יִם֙ אֶת־מְנַשֶּׁ֔ה יַחְדָּ֥ו הֵ֖מָּה עַל־יְהוּדָ֑ה בְּכָל־זֹאת֙ לֹא־שָׁ֣ב אַפֹּ֔ו וְעֹ֖וד יָדֹ֥ו נְטוּיָֽה׃ ס
20คน​หนึ่ง​กิน​ทาง​ขวา ก็​ยัง​หิว กิน​ทาง​ซ้าย พวกเขา​ก็​ยัง​ไม่​อิ่ม แต่ละ​คน​กิน​เนื้อ​แขน​ของ​ตน
no verse 21 in this text
21มนัสเสห์​กิน​เอฟราอิม เอฟราอิม​กิน​มนัสเสห์ แล้ว​ทั้ง​สอง​ร่วมกัน​ต่อสู้​ยูดาห์ แม้​เกิด​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้ ความ​โกรธ​ของ​พระองค์​ก็​ยัง​ไม่​คลาย มือ​ของ​พระองค์​ยัง​ยื่น​ออก​มา

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.