יְשַׁעְיָהוּ 10
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1הֹ֥וי הַחֹֽקְקִ֖ים חִקְקֵי־אָ֑וֶן וּֽמְכַתְּבִ֥ים עָמָ֖ל כִּתֵּֽבוּ׃
1วิบัติจงเกิดแก่คนที่ออกกฎอันไม่เป็นธรรม และคนที่เขียนข้อบังคับกดขี่
2לְהַטֹּ֤ות מִדִּין֙ דַּלִּ֔ים וְלִגְזֹ֕ל מִשְׁפַּ֖ט עֲנִיֵּ֣י עַמִּ֑י לִהְיֹ֤ות אַלְמָנֹות֙ שְׁלָלָ֔ם וְאֶת־יְתֹומִ֖ים יָבֹֽזּוּ׃
2เพื่อกีดกันคนยากไร้จากความยุติธรรม ปล้นสิทธิของคนจนในหมู่ประชาชนของเรา ให้หญิงม่ายเป็นของที่ตนปล้น และเด็กที่ไม่มีพ่อเป็นเหยื่อ!
3וּמַֽה־תַּעֲשׂוּ֙ לְיֹ֣ום פְּקֻדָּ֔ה וּלְשֹׁואָ֖ה מִמֶּרְחָ֣ק תָּבֹ֑וא עַל־מִי֙ תָּנ֣וּסוּ לְעֶזְרָ֔ה וְאָ֥נָה תַעַזְב֖וּ כְּבֹודְכֶֽם׃
3พวกเจ้าจะทำอย่างไรในวันที่ต้องรับโทษ เมื่อความพินาศมาจากแดนไกล? จะหนีไปหาใครให้ช่วย? จะทิ้งทรัพย์สมบัติไว้ที่ไหน?
4בִּלְתִּ֤י כָרַע֙ תַּ֣חַת אַסִּ֔יר וְתַ֥חַת הֲרוּגִ֖ים יִפֹּ֑לוּ בְּכָל־זֹאת֙ לֹא־שָׁ֣ב אַפֹּ֔ו וְעֹ֖וד יָדֹ֥ו נְטוּיָֽה׃ ס
4พวกเขามีแต่จะหมอบอยู่ใต้เชลย และล้มลงใต้ผู้ถูกฆ่า แม้เกิดเรื่องทั้งหมดนี้ ความโกรธของพระองค์ก็ยังไม่คลาย มือของพระองค์ยังยื่นออกมา
5הֹ֥וי אַשּׁ֖וּר שֵׁ֣בֶט אַפִּ֑י וּמַטֶּה־ה֥וּא בְיָדָ֖ם זַעְמִֽי׃
5อนิจจา อัสซีเรีย ตะบองแห่งความโกรธของเรา ไม้ในมือเขาคือความโกรธเกรี้ยวของเรา!
6בְּגֹ֤וי חָנֵף֙ אֲשַׁלְּחֶ֔נּוּ וְעַל־עַ֥ם עֶבְרָתִ֖י אֲצַוֶּ֑נּוּ לִשְׁלֹ֤ל שָׁלָל֙ וְלָבֹ֣ז בַּ֔ז *וּלְשִׂימֹו (וּלְשׂוּמֹ֥ו) מִרְמָ֖ס כְּחֹ֥מֶר חוּצֹֽות׃
6เราจะส่งเขาไปต่อสู้ชาติที่ลบหลู่สิ่งบริสุทธิ์ จะสั่งให้เขาไปปล้น ไปชิง และเหยียบย่ำประชาชนที่ทำให้เราโกรธ ให้เป็นเหมือนโคลนบนถนน
7וְהוּא֙ לֹא־כֵ֣ן יְדַמֶּ֔ה וּלְבָבֹ֖ו לֹא־כֵ֣ן יַחְשֹׁ֑ב כִּ֚י לְהַשְׁמִ֣יד בִּלְבָבֹ֔ו וּלְהַכְרִ֥ית גֹּויִ֖ם לֹ֥א מְעָֽט׃
7แต่เขาไม่ได้ตั้งใจเช่นนั้น ไม่ได้คิดอย่างนั้นในใจ ใจเขาต้องการทำลาย ล้างผลาญชนชาติจำนวนมาก
8כִּ֖י יֹאמַ֑ר הֲלֹ֥א שָׂרַ֛י יַחְדָּ֖ו מְלָכִֽים׃
8เขาพูดว่า “ผู้นำทั้งหมดของเราเป็นกษัตริย์ไม่ใช่หรือ?
9הֲלֹ֥א כְּכַרְכְּמִ֖ישׁ כַּלְנֹ֑ו אִם־לֹ֤א כְאַרְפַּד֙ חֲמָ֔ת אִם־לֹ֥א כְדַמֶּ֖שֶׂק שֹׁמְרֹֽון׃
9คาลโนก็เหมือนคารเคมิชไม่ใช่หรือ? ฮามัทก็เหมือนอารปัดไม่ใช่หรือ? สะมาเรียก็เหมือนดามัสกัสไม่ใช่หรือ?”
10כַּאֲשֶׁר֙ מָצְאָ֣ה יָדִ֔י לְמַמְלְכֹ֖ת הָאֱלִ֑יל וּפְסִ֣ילֵיהֶ֔ם מִירֽוּשָׁלַ֖͏ִם וּמִשֹּׁמְרֹֽון׃
10มือของเราได้ยึดอาณาจักรที่มีรูปเคารพ ซึ่งมีรูปแกะสลักมากกว่าทั้งเยรูซาเล็มและสะมาเรีย
11הֲלֹ֗א כַּאֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֛יתִי לְשֹׁמְרֹ֖ון וְלֶאֱלִילֶ֑יהָ כֵּ֛ן אֶעֱשֶׂ֥ה לִירוּשָׁלַ֖͏ִם וְלַעֲצַבֶּֽיהָ׃ ס
11เราทำกับสะมาเรียและรูปเคารพของเมืองนั้นอย่างไร จะไม่ทำอย่างเดียวกันกับเยรูซาเล็มและรูปเคารพของเมืองนั้นหรือ?
12וְהָיָ֗ה כִּֽי־יְבַצַּ֤ע אֲדֹנָי֙ אֶת־כָּל־מֽ͏ַעֲשֵׂ֔הוּ בְּהַ֥ר צִיֹּ֖ון וּבִירוּשָׁלָ֑͏ִם אֶפְקֹ֗ד עַל־פְּרִי־גֹ֙דֶל֙ לְבַ֣ב מֶֽלֶךְ־אַשּׁ֔וּר וְעַל־תִּפְאֶ֖רֶת ר֥וּם עֵינָֽיו׃
12เมื่อพระผู้เป็นเจ้าทำงานทั้งหมดบนภูเขาศิโยนและในเยรูซาเล็มเสร็จ เราจะลงโทษผลที่เกิดจากใจดื้อดึงและเย่อหยิ่งของกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย และความอวดดีที่แสดงออกทางสายตาหยิ่งผยองของเขา
13כִּ֣י אָמַ֗ר בְּכֹ֤חַ יָדִי֙ עָשִׂ֔יתִי וּבְחָכְמָתִ֖י כִּ֣י נְבֻנֹ֑ותִי וְאָסִ֣יר ׀ גְּבוּלֹ֣ת עַמִּ֗ים *וַעֲתִידֹתֵיהֶם (וַעֲתוּדֹֽותֵיהֶם֙) שֹׁושֵׂ֔תִי וְאֹורִ֥יד כַּאבִּ֖יר יֹושְׁבִֽים׃
13เพราะเขาพูดว่า “เราทำด้วยกำลังมือและปัญญาของเรา เพราะเรามีความเข้าใจ เรารื้อเขตแดนของชนชาติต่างๆ ปล้นทรัพย์สมบัติของพวกเขา และโค่นผู้ปกครองลงเหมือนนักรบผู้กล้า
14וַתִּמְצָ֨א כַקֵּ֤ן ׀ יָדִי֙ לְחֵ֣יל הָֽעַמִּ֔ים וְכֶאֱסֹף֙ בֵּיצִ֣ים עֲזֻבֹ֔ות כָּל־הָאָ֖רֶץ אֲנִ֣י אָסָ֑פְתִּי וְלֹ֤א הָיָה֙ נֹדֵ֣ד כָּנָ֔ף וּפֹצֶ֥ה פֶ֖ה וּמְצַפְצֵֽף׃
14มือของเราพบทรัพย์ของชนชาติต่างๆ เหมือนพบรังนก เรารวบรวมทั้งแผ่นดิน เหมือนคนเก็บไข่ที่ถูกทิ้งไว้ ไม่มีใครขยับปีก อ้าปาก หรือร้องจิ๊บๆ เลย”
15הֲיִתְפָּאֵר֙ הַגַּרְזֶ֔ן עַ֖ל הַחֹצֵ֣ב בֹּ֑ו אִם־יִתְגַּדֵּ֤ל הַמַּשֹּׂור֙ עַל־מְנִיפֹ֔ו כְּהָנִ֥יף שֵׁ֙בֶט֙ וְאֶת־מְרִימָ֔יו כְּהָרִ֥ים מַטֶּ֖ה לֹא־עֵֽץ׃
15ขวานจะอวดเหนือคนที่ใช้มันฟันหรือ? เลื่อยจะยกตัวเหนือคนที่ใช้มันเลื่อยหรือ? ก็เหมือนตะบองจะยกคนที่ยกมันขึ้น หรือไม้เท้าจะยกคนที่ไม่ใช่ไม้ขึ้น!
16לָ֠כֵן יְשַׁלַּ֨ח הָאָדֹ֜ון יְהוָ֧ה צְבָאֹ֛ות בְּמִשְׁמַנָּ֖יו רָזֹ֑ון וְתַ֧חַת כְּבֹדֹ֛ו יֵקַ֥ד יְקֹ֖ד כִּיקֹ֥וד אֵֽשׁ׃
16พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ แห่งกองทัพ จึงจะทำให้คนอ้วนพีของเขาซูบผอม และจุดไฟใต้ความรุ่งโรจน์ของเขา ให้ไหม้ลุกโชน
17וְהָיָ֤ה אֹֽור־יִשְׂרָאֵל֙ לְאֵ֔שׁ וּקְדֹושֹׁ֖ו לְלֶהָבָ֑ה וּבָעֲרָ֗ה וְאָֽכְלָ֛ה שִׁיתֹ֥ו וּשְׁמִירֹ֖ו בְּיֹ֥ום אֶחָֽד׃
17แสงสว่างของอิสราเอลจะเป็นไฟ พระผู้บริสุทธิ์ของเขาจะเป็นเปลวเพลิง เผาผลาญพุ่มหนามและต้นหนามของเขาในวันเดียว
18וּכְבֹ֤וד יַעְרֹו֙ וְכַרְמִלֹּ֔ו מִנֶּ֥פֶשׁ וְעַד־בָּשָׂ֖ר יְכַלֶּ֑ה וְהָיָ֖ה כִּמְסֹ֥ס נֹסֵֽס׃
18พระองค์จะเผาผลาญความรุ่งโรจน์ของป่าและไร่อุดมสมบูรณ์ของเขา ทั้งชีวิตและร่างกาย จะเป็นเหมือนคนถือธงที่หมดแรง
19וּשְׁאָ֥ר עֵ֛ץ יַעְרֹ֖ו מִסְפָּ֣ר יִֽהְי֑וּ וְנַ֖עַר יִכְתְּבֵֽם׃ פ
19ต้นไม้ที่เหลือในป่าของเขาจะมีน้อยจนเด็กก็นับและเขียนจำนวนได้
20וְהָיָ֣ה ׀ בַּיֹּ֣ום הַה֗וּא לֹֽא־יֹוסִ֨יף עֹ֜וד שְׁאָ֤ר יִשְׂרָאֵל֙ וּפְלֵיטַ֣ת בֵּֽית־יַעֲקֹ֔ב לְהִשָּׁעֵ֖ן עַל־מַכֵּ֑הוּ וְנִשְׁעַ֗ן עַל־יְהוָ֛ה קְדֹ֥ושׁ יִשְׂרָאֵ֖ל בֶּאֱמֶֽת׃
20ในวันนั้น คนอิสราเอลที่รอดเหลือและผู้ที่หนีรอดจากเชื้อสายยาโคบ จะไม่พึ่งพาคนที่ตีพวกเขาอีก แต่จะพึ่งพาพระยาห์เวห์ พระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอลอย่างแท้จริง
21שְׁאָ֥ר יָשׁ֖וּב שְׁאָ֣ר יַעֲקֹ֑ב אֶל־אֵ֖ל גִּבֹּֽור׃
21ผู้ที่รอดเหลือจะกลับมา คือผู้ที่รอดเหลือของยาโคบจะกลับมาหาพระเจ้าผู้ทรงพลัง
22כִּ֣י אִם־יִהְיֶ֞ה עַמְּךָ֤ יִשְׂרָאֵל֙ כְּחֹ֣ול הַיָּ֔ם שְׁאָ֖ר יָשׁ֣וּב בֹּ֑ו כִּלָּיֹ֥ון חָר֖וּץ שֹׁוטֵ֥ף צְדָקָֽה׃
22อิสราเอล แม้ประชาชนของเจ้าจะมีมากเหมือนทรายในทะเล ก็มีเพียงผู้ที่รอดเหลือเท่านั้นจะกลับมา ความพินาศได้ถูกกำหนดไว้แล้ว เปี่ยมล้นด้วยความเที่ยงธรรม
23כִּ֥י כָלָ֖ה וְנֶחֱרָצָ֑ה אֲדֹנָ֤י יְהוִה֙ צְבָאֹ֔ות עֹשֶׂ֖ה בְּקֶ֥רֶב כָּל־הָאָֽרֶץ׃ ס
23เพราะพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ แห่งกองทัพ จะทำลายให้สิ้นสุดตามที่กำหนดไว้ทั่วแผ่นดิน
24לָכֵ֗ן כֹּֽה־אָמַ֞ר אֲדֹנָ֤י יְהוִה֙ צְבָאֹ֔ות אַל־תִּירָ֥א עַמִּ֛י יֹשֵׁ֥ב צִיֹּ֖ון מֵֽאַשּׁ֑וּר בַּשֵּׁ֣בֶט יַכֶּ֔כָּה וּמַטֵּ֥הוּ יִשָּֽׂא־עָלֶ֖יךָ בְּדֶ֥רֶךְ מִצְרָֽיִם׃
24พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ จึงกล่าวว่า “ประชาชนของเรา ผู้ที่อยู่ในศิโยน อย่ากลัวอัสซีเรีย แม้เขาจะตีพวกเจ้าด้วยตะบอง ยกไม้ขึ้นเหนือพวกเจ้าอย่างที่อียิปต์เคยทำ
25כִּי־עֹ֖וד מְעַ֣ט מִזְעָ֑ר וְכָ֣לָה זַ֔עַם וְאַפִּ֖י עַל־תַּבְלִיתָֽם׃
25อีกเพียงไม่นาน ความโกรธเกรี้ยวต่อพวกเจ้าจะสิ้นสุด และความโกรธของเราจะมุ่งไปทำลายเขา”
26וְעֹורֵ֨ר עָלָ֜יו יְהוָ֤ה צְבָאֹות֙ שֹׁ֔וט כְּמַכַּ֥ת מִדְיָ֖ן בְּצ֣וּר עֹורֵ֑ב וּמַטֵּ֙הוּ֙ עַל־הַיָּ֔ם וּנְשָׂאֹ֖ו בְּדֶ֥רֶךְ מִצְרָֽיִם׃
26พระยาห์เวห์แห่งกองทัพจะปลุกแส้ขึ้นต่อสู้เขา เหมือนเมื่อฆ่าชาวมีเดียนที่ศิลาโอเรบ ตะบองของพระองค์จะอยู่เหนือทะเล และจะยกขึ้นเหมือนที่เคยทำกับอียิปต์
27וְהָיָ֣ה ׀ בַּיֹּ֣ום הַה֗וּא יָס֤וּר סֻבֳּלֹו֙ מֵעַ֣ל שִׁכְמֶ֔ךָ וְעֻלֹּ֖ו מֵעַ֣ל צַוָּארֶ֑ךָ וְחֻבַּ֥ל עֹ֖ל מִפְּנֵי־שָֽׁמֶן׃
27ในวันนั้น ภาระของเขาจะออกจากบ่าของเจ้า แอกของเขาจะออกจากคอของเจ้า และแอกจะถูกทำลายเพราะน้ำมันที่ใช้เจิม
28בָּ֥א עַל־עַיַּ֖ת עָבַ֣ר בְּמִגְרֹ֑ון לְמִכְמָ֖שׂ יַפְקִ֥יד כֵּלָֽיו׃
28เขามาถึงอัยยาท ผ่านมิโกรน และเก็บสัมภาระไว้ที่มิคมาช
29עָֽבְרוּ֙ מַעְבָּרָ֔ה גֶּ֖בַע מָלֹ֣ון לָ֑נוּ חָֽרְדָה֙ הָֽרָמָ֔ה גִּבְעַ֥ת שָׁא֖וּל נָֽסָה׃
29พวกเขาข้ามช่องเขา พักแรมที่เกบา รามาห์สั่นกลัว กิเบอาห์ของซาอูลหนีไป
30צַהֲלִ֥י קֹולֵ֖ךְ בַּת־גַּלִּ֑ים הַקְשִׁ֥יבִי לַ֖יְשָׁה עֲנִיָּ֥ה עֲנָתֹֽות׃
30ธิดาแห่งกัลลิม จงร้องเสียงดัง! ไลชาห์ จงฟัง! อานาโธทที่น่าสงสาร!
31נָדְדָ֖ה מַדְמֵנָ֑ה יֹשְׁבֵ֥י הַגֵּבִ֖ים הֵעִֽיזוּ׃
31มัดเมนาห์หนีไป ชาวเกบิมหนีหาที่ปลอดภัย
32עֹ֥וד הַיֹּ֖ום בְּנֹ֣ב לַֽעֲמֹ֑ד יְנֹפֵ֤ף יָדֹו֙ הַ֣ר *בֵּית־ (בַּת)־צִיֹּ֔ון גִּבְעַ֖ת יְרוּשָׁלָֽ͏ִם׃ ס
32วันนี้เอง เขาจะหยุดที่โนบ เขาสะบัดมือข่มขู่ภูเขาของธิดาแห่งศิโยน เนินเขาแห่งเยรูซาเล็ม
33הִנֵּ֤ה הָאָדֹון֙ יְהוָ֣ה צְבָאֹ֔ות מְסָעֵ֥ף פֻּארָ֖ה בְּמַעֲרָצָ֑ה וְרָמֵ֤י הַקֹּומָה֙ גְּדוּעִ֔ים וְהַגְּבֹהִ֖ים יִשְׁפָּֽלוּ׃
33ดูเถิด พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ จะตัดกิ่งด้วยความน่าเกรงขาม ต้นสูงจะถูกโค่น สิ่งที่สูงเด่นจะถูกกดให้ต่ำ
34וְנִקַּ֛ף סִֽבְכֵ֥י הַיַּ֖עַר בַּבַּרְזֶ֑ל וְהַלְּבָנֹ֖ון בְּאַדִּ֥יר יִפֹּֽול׃ ס
34พระองค์จะใช้เหล็กฟันพุ่มไม้หนาทึบในป่า เลบานอนจะล้มลงด้วยพระผู้ทรงพลัง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.