יְשַׁעְיָהוּ 29
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1הֹ֚וי אֲרִיאֵ֣ל אֲרִיאֵ֔ל קִרְיַ֖ת חָנָ֣ה דָוִ֑ד סְפ֥וּ שָׁנָ֛ה עַל־שָׁנָ֖ה חַגִּ֥ים יִנְקֹֽפוּ׃
1วิบัติจงเกิดแก่อารีเอล! อารีเอล เมืองที่ดาวิดตั้งค่าย! ให้ปีผ่านไปอีกปี ให้เทศกาลเวียนมา
2וַהֲצִיקֹ֖ותִי לַֽאֲרִיאֵ֑ל וְהָיְתָ֤ה תַֽאֲנִיָּה֙ וַֽאֲנִיָּ֔ה וְהָ֥יְתָה לִּ֖י כַּאֲרִיאֵֽל׃
2แล้วเราจะให้ความทุกข์แก่อารีเอล จะมีการไว้ทุกข์และคร่ำครวญ เธอจะเป็นเหมือนเตาไฟของแท่นบูชาสำหรับเรา
3וְחָנִ֥יתִי כַדּ֖וּר עָלָ֑יִךְ וְצַרְתִּ֤י עָלַ֙יִךְ֙ מֻצָּ֔ב וַהֲקֽ͏ִימֹתִ֥י עָלַ֖יִךְ מְצֻרֹֽת׃
3เราจะตั้งค่ายรอบเจ้าต่อสู้เจ้า วางทหารล้อมเจ้า สร้างเครื่องล้อมเมืองมาต่อสู้เจ้า
4וְשָׁפַלְתְּ֙ מֵאֶ֣רֶץ תְּדַבֵּ֔רִי וּמֵֽעָפָ֖ר תִּשַּׁ֣ח אִמְרָתֵ֑ךְ וְֽ֠הָיָה כְּאֹ֤וב מֵאֶ֙רֶץ֙ קֹולֵ֔ךְ וּמֵעָפָ֖ר אִמְרָתֵ֥ךְ תְּצַפְצֵֽף׃
4เจ้าจะตกต่ำ พูดจากพื้นดิน พึมพำจากฝุ่น เสียงเจ้าจะเหมือนคนติดต่อวิญญาณที่ดังจากพื้นดิน คำพูดจะกระซิบจากฝุ่น
5וְהָיָ֛ה כְּאָבָ֥ק דַּ֖ק הֲמֹ֣ון זָרָ֑יִךְ וּכְמֹ֤ץ עֹבֵר֙ הֲמֹ֣ון עָֽרִיצִ֔ים וְהָיָ֖ה לְפֶ֥תַע פִּתְאֹֽם׃
5แต่ศัตรูมากมายของเจ้าจะเหมือนฝุ่นละเอียด ฝูงคนโหดร้ายจะเหมือนแกลบปลิวไป จะเกิดขึ้นฉับพลันในชั่วพริบตา
6מֵעִ֨ם יְהוָ֤ה צְבָאֹות֙ תִּפָּקֵ֔ד בְּרַ֥עַם וּבְרַ֖עַשׁ וְקֹ֣ול גָּדֹ֑ול סוּפָה֙ וּסְעָרָ֔ה וְלַ֖הַב אֵ֥שׁ אֹוכֵלָֽה׃
6พระยาห์เวห์แห่งกองทัพจะมาเยือนเธอด้วยฟ้าร้อง แผ่นดินไหว เสียงดังสนั่น ลมหมุน พายุ และเปลวไฟเผาผลาญ
7וְהָיָ֗ה כַּֽחֲלֹום֙ חֲזֹ֣ון לַ֔יְלָה הֲמֹון֙ כָּל־הַגֹּויִ֔ם הַצֹּבְאִ֖ים עַל־אֲרִיאֵ֑ל וְכָל־צֹבֶ֙יהָ֙ וּמְצֹ֣דָתָ֔הּ וְהַמְּצִיקִ֖ים לָֽהּ׃
7ชนชาติมากมายที่รบกับอารีเอล ทั้งคนที่รบกับเธอและป้อมของเธอ คนที่ทำให้เธอทุกข์ จะเหมือนความฝัน นิมิตยามค่ำคืน
8וְהָיָ֡ה כַּאֲשֶׁר֩ יַחֲלֹ֨ם הָרָעֵ֜ב וְהִנֵּ֣ה אֹוכֵ֗ל וְהֵקִיץ֮ וְרֵיקָ֣ה נַפְשֹׁו֒ וְכַאֲשֶׁ֨ר יַחֲלֹ֤ם הַצָּמֵא֙ וְהִנֵּ֣ה שֹׁתֶ֔ה וְהֵקִיץ֙ וְהִנֵּ֣ה עָיֵ֔ף וְנַפְשֹׁ֖ו שֹׁוקֵקָ֑ה כֵּ֣ן יִֽהְיֶ֗ה הֲמֹון֙ כָּל־הַגֹּויִ֔ם הַצֹּבְאִ֖ים עַל־הַ֥ר צִיֹּֽון׃ ס
8เหมือนคนหิวฝันว่าได้กิน แต่ตื่นมาก็ยังหิว หรือคนกระหายฝันว่าได้ดื่ม แต่ตื่นมาก็อ่อนแรงและยังกระหาย ชนชาติมากมายที่รบกับภูเขาศิโยนจะเป็นอย่างนั้น
9הִתְמַהְמְה֣וּ וּתְמָ֔הוּ הִשְׁתּֽ͏ַעַשְׁע֖וּ וָשֹׁ֑עוּ שָֽׁכְר֣וּ וְלֹא־יַ֔יִן נָע֖וּ וְלֹ֥א שֵׁכָֽר׃
9จงหยุดและประหลาดใจ! ทำตัวให้ตาบอดแล้วตาบอดไป! พวกเขาเมา แต่ไม่ได้เมาเหล้าองุ่น โซเซ แต่ไม่ได้เพราะสุรา
10כִּֽי־נָסַ֨ךְ עֲלֵיכֶ֤ם יְהוָה֙ ר֣וּחַ תַּרְדֵּמָ֔ה וַיְעַצֵּ֖ם אֶת־עֵֽינֵיכֶ֑ם אֶת־הַנְּבִיאִ֛ים וְאֶת־רָאשֵׁיכֶ֥ם הַחֹזִ֖ים כִּסָּֽה׃
10เพราะพระยาห์เวห์เทวิญญาณแห่งการหลับสนิทลงบนพวกเจ้า ปิดตาของพวกเจ้า คือผู้เผยพระวจนะ และคลุมศีรษะของพวกเจ้า คือผู้เห็นนิมิต
11וַתְּהִ֨י לָכֶ֜ם חָז֣וּת הַכֹּ֗ל כְּדִבְרֵי֮ הַסֵּ֣פֶר הֶֽחָתוּם֒ אֲשֶֽׁר־יִתְּנ֣וּ אֹתֹ֗ו אֶל־יֹודֵ֥עַ *הַסֵּפֶר (סֵ֛פֶר) לֵאמֹ֖ר קְרָ֣א נָא־זֶ֑ה וְאָמַר֙ לֹ֣א אוּכַ֔ל כִּ֥י חָת֖וּם הֽוּא׃
11นิมิตทั้งหมดเป็นเหมือนถ้อยคำในหนังสือที่ผนึกไว้สำหรับพวกเจ้า เมื่อยื่นให้คนอ่านหนังสือเป็นแล้วบอกว่า “โปรดอ่านนี่” เขาก็ตอบว่า “อ่านไม่ได้ เพราะผนึกไว้”
12וְנִתַּ֣ן הַסֵּ֗פֶר עַל֩ אֲשֶׁ֨ר לֹֽא־יָדַ֥ע סֵ֛פֶר לֵאמֹ֖ר קְרָ֣א נָא־זֶ֑ה וְאָמַ֕ר לֹ֥א יָדַ֖עְתִּי סֵֽפֶר׃ ס
12เมื่อยื่นหนังสือให้คนอ่านไม่เป็นแล้วบอกว่า “โปรดอ่านนี่” เขาก็ตอบว่า “ฉันอ่านหนังสือไม่เป็น”
13וַיֹּ֣אמֶר אֲדֹנָ֗י יַ֚עַן כִּ֤י נִגַּשׁ֙ הָעָ֣ם הַזֶּ֔ה בְּפִ֤יו וּבִשְׂפָתָיו֙ כִּבְּד֔וּנִי וְלִבֹּ֖ו רִחַ֣ק מִמֶּ֑נִּי וַתְּהִ֤י יִרְאָתָם֙ אֹתִ֔י מִצְוַ֥ת אֲנָשִׁ֖ים מְלֻמָּדָֽה׃
13พระผู้เป็นเจ้ากล่าวว่า “ประชาชนนี้เข้ามาใกล้ด้วยปาก ให้เกียรติเราด้วยริมฝีปาก แต่พาใจออกห่างเรา ความยำเกรงที่พวกเขามีต่อเราเป็นเพียงคำสั่งมนุษย์ที่สอนกันมา
14לָכֵ֗ן הִנְנִ֥י יֹוסִ֛ף לְהַפְלִ֥יא אֶת־הָֽעָם־הַזֶּ֖ה הַפְלֵ֣א וָפֶ֑לֶא וְאָֽבְדָה֙ חָכְמַ֣ת חֲכָמָ֔יו וּבִינַ֥ת נְבֹנָ֖יו תִּסְתַּתָּֽר׃ ס
14เราจึงจะทำสิ่งอัศจรรย์ในหมู่ประชาชนนี้ต่อไป ทั้งสิ่งอัศจรรย์และเรื่องน่าพิศวง ปัญญาของปราชญ์จะพินาศ ความเข้าใจของคนรอบคอบจะถูกซ่อนไว้”
15הֹ֛וי הַמַּעֲמִיקִ֥ים מֵֽיהוָ֖ה לַסְתִּ֣ר עֵצָ֑ה וְהָיָ֤ה בְמַחְשָׁךְ֙ מַֽעֲשֵׂיהֶ֔ם וַיֹּ֣אמְר֔וּ מִ֥י רֹאֵ֖נוּ וּמִ֥י יֹודְעֵֽנוּ׃
15วิบัติจงเกิดแก่คนที่ซ่อนแผนลึกจากพระยาห์เวห์ ทำงานในความมืด และพูดว่า “ใครเห็นพวกเรา?” “ใครรู้จักพวกเรา?”
16הַ֨פְכְּכֶ֔ם אִם־כְּחֹ֥מֶר הַיֹּצֵ֖ר יֵֽחָשֵׁ֑ב כִּֽי־יֹאמַ֨ר מַעֲשֶׂ֤ה לְעֹשֵׂ֙הוּ֙ לֹ֣א עָשָׂ֔נִי וְיֵ֛צֶר אָמַ֥ר לְיֹוצְרֹ֖ו לֹ֥א הֵבִֽין׃
16พวกเจ้ากลับตาลปัตรทุกสิ่ง! จะถือว่าช่างปั้นเหมือนดินหรือ จนสิ่งที่สร้างพูดถึงผู้สร้างว่า “เขาไม่ได้สร้างฉัน” หรือสิ่งที่ปั้นพูดถึงผู้ปั้นว่า “เขาไม่เข้าใจอะไร”?
17הֲלֹוא־עֹוד֙ מְעַ֣ט מִזְעָ֔ר וְשָׁ֥ב לְבָנֹ֖ון לַכַּרְמֶ֑ל וְהַכַּרְמֶ֖ל לַיַּ֥עַר יֵחָשֵֽׁב׃
17อีกเพียงไม่นาน เลบานอนจะกลายเป็นไร่อุดมสมบูรณ์ และไร่อุดมสมบูรณ์จะถูกมองว่าเป็นป่าไม่ใช่หรือ?
18וְשָׁמְע֧וּ בַיֹּום־הַה֛וּא הַחֵרְשִׁ֖ים דִּבְרֵי־סֵ֑פֶר וּמֵאֹ֣פֶל וּמֵחֹ֔שֶׁךְ עֵינֵ֥י עִוְרִ֖ים תִּרְאֶֽינָה׃
18ในวันนั้น คนหูหนวกจะได้ยินถ้อยคำในหนังสือ ตาคนตาบอดจะมองเห็นพ้นจากความมืดมัวและความมืด
19וְיָסְפ֧וּ עֲנָוִ֛ים בַּֽיהוָ֖ה שִׂמְחָ֑ה וְאֶבְיֹונֵ֣י אָדָ֔ם בִּקְדֹ֥ושׁ יִשְׂרָאֵ֖ל יָגִֽילוּ׃
19คนถ่อมตนจะยินดีในพระยาห์เวห์มากขึ้น คนยากจนจะรื่นเริงในพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
20כִּֽי־אָפֵ֥ס עָרִ֖יץ וְכָ֣לָה לֵ֑ץ וְנִכְרְת֖וּ כָּל־שֹׁ֥קְדֵי אָֽוֶן׃
20เพราะคนโหดร้ายจะหมดไป คนเยาะเย้ยจะสิ้นสุด ทุกคนที่คอยหาโอกาสทำชั่วจะถูกกำจัด
21מַחֲטִיאֵ֤י אָדָם֙ בְּדָבָ֔ר וְלַמֹּוכִ֥יחַ בַּשַּׁ֖עַר יְקֹשׁ֑וּן וַיַּטּ֥וּ בַתֹּ֖הוּ צַדִּֽיק׃ ס
21คือคนที่ใช้คำพูดทำให้ผู้อื่นถูกฟ้อง วางบ่วงให้คนที่ตักเตือน ณ ประตูเมือง และใช้พยานเท็จกีดกันคนบริสุทธิ์จากความยุติธรรม
22לָכֵ֗ן כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֶל־בֵּ֣ית יַֽעֲקֹ֔ב אֲשֶׁ֥ר פָּדָ֖ה אֶת־אַבְרָהָ֑ם לֹֽא־עַתָּ֤ה יֵבֹושׁ֙ יַֽעֲקֹ֔ב וְלֹ֥א עַתָּ֖ה פָּנָ֥יו יֶחֱוָֽרוּ׃
22พระยาห์เวห์ผู้ไถ่อับราฮัมจึงกล่าวถึงเชื้อสายยาโคบว่า “ยาโคบจะไม่อับอายอีก ใบหน้าเขาจะไม่ซีดอีก
23כִּ֣י בִ֠רְאֹתֹו יְלָדָ֞יו מַעֲשֵׂ֥ה יָדַ֛י בְּקִרְבֹּ֖ו יַקְדִּ֣ישֽׁוּ שְׁמִ֑י וְהִקְדִּ֙ישׁוּ֙ אֶת־קְדֹ֣ושׁ יַֽעֲקֹ֔ב וְאֶת־אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל יַעֲרִֽיצוּ׃
23เมื่อเห็นลูกๆ ของตน ผลงานจากมือเรา อยู่ท่ามกลางตน พวกเขาจะยกย่องนามเราว่าบริสุทธิ์ จะยกย่องพระผู้บริสุทธิ์แห่งยาโคบว่าบริสุทธิ์ และยำเกรงพระเจ้าแห่งอิสราเอล
24וְיָדְע֥וּ תֹֽעֵי־ר֖וּחַ בִּינָ֑ה וְרֹוגְנִ֖ים יִלְמְדוּ־לֶֽקַח׃
24คนที่จิตใจหลงผิดจะเข้าใจ คนที่บ่นจะรับคำสอน”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.