יְשַׁעְיָהוּ 55

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)

Freedom Bible (Thai)

1הֹ֤וי כָּל־צָמֵא֙ לְכ֣וּ לַמַּ֔יִם וַאֲשֶׁ֥ר אֵֽין־לֹ֖ו כָּ֑סֶף לְכ֤וּ שִׁבְרוּ֙ וֶֽאֱכֹ֔לוּ וּלְכ֣וּ שִׁבְר֗וּ בְּלֹוא־כֶ֛סֶף וּבְלֹ֥וא מְחִ֖יר יַ֥יִן וְחָלָֽב׃

1“มาเถิด! ทุกคนที่กระหาย จงมาที่น้ำ! คนที่ไม่มีเงิน จงมาซื้อและกิน! จงมาซื้อเหล้าองุ่นและน้ำนม โดยไม่ต้องใช้เงิน ไม่ต้องจ่ายราคา

2לָ֤מָּה תִשְׁקְלוּ־כֶ֙סֶף֙ בְּֽלֹוא־לֶ֔חֶם וִיגִיעֲכֶ֖ם בְּלֹ֣וא לְשָׂבְעָ֑ה שִׁמְע֨וּ שָׁמֹ֤ועַ אֵלַי֙ וְאִכְלוּ־טֹ֔וב וְתִתְעַנַּ֥ג בַּדֶּ֖שֶׁן נַפְשְׁכֶֽם׃

2ทำไมพวกเจ้าจึงใช้เงินซื้อสิ่งที่ไม่ใช่ขนมปัง และใช้แรงงานแลกสิ่งที่ไม่ทำให้อิ่ม? จงตั้งใจฟังเรา แล้วกินของดี ให้ใจของพวกเจ้าชื่นชมกับอาหารอุดมสมบูรณ์

3הַטּ֤וּ אָזְנְכֶם֙ וּלְכ֣וּ אֵלַ֔י שִׁמְע֖וּ וּתְחִ֣י נַפְשְׁכֶ֑ם וְאֶכְרְתָ֤ה לָכֶם֙ בְּרִ֣ית עֹולָ֔ם חַֽסְדֵ֥י דָוִ֖ד הַנֶּאֱמָנִֽים׃

3จงเงี่ยหูฟังและมาหาเรา จงฟัง แล้วชีวิตของพวกเจ้าจะอยู่รอด เราจะทำพันธสัญญาตลอดกาลกับพวกเจ้า คือความเมตตาอันแน่นอนของดาวิด

4הֵ֛ן עֵ֥ד לְאוּמִּ֖ים נְתַתִּ֑יו נָגִ֥יד וּמְצַוֵּ֖ה לְאֻמִּֽים׃

4ดูเถิด เราให้เขาเป็นพยานแก่ชนชาติต่าง ๆ เป็นผู้นำและผู้บัญชาการของชนชาติต่าง ๆ

5הֵ֣ן גֹּ֤וי לֹֽא־תֵדַע֙ תִּקְרָ֔א וְגֹ֥וי לֹֽא־יְדָע֖וּךָ אֵלֶ֣יךָ יָר֑וּצוּ לְמַ֙עַן֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ וְלִקְדֹ֥ושׁ יִשְׂרָאֵ֖ל כִּ֥י פֵאֲרָֽךְ׃ ס

5ดูเถิด เจ้าจะเรียกชนชาติที่เจ้าไม่รู้จัก และชนชาติที่ไม่รู้จักเจ้าจะวิ่งมาหาเจ้า เพราะพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้า และเพราะพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล เพราะพระองค์ให้เกียรติเจ้าแล้ว”

6דִּרְשׁ֥וּ יְהוָ֖ה בְּהִמָּצְאֹ֑ו קְרָאֻ֖הוּ בִּֽהְיֹותֹ֥ו קָרֹֽוב׃

6จงแสวงหาพระยาห์เวห์ขณะที่ยังพบพระองค์ได้ จงร้องเรียกพระองค์ขณะที่พระองค์อยู่ใกล้

7יַעֲזֹ֤ב רָשָׁע֙ דַּרְכֹּ֔ו וְאִ֥ישׁ אָ֖וֶן מַחְשְׁבֹתָ֑יו וְיָשֹׁ֤ב אֶל־יְהוָה֙ וִֽירַחֲמֵ֔הוּ וְאֶל־אֱלֹהֵ֖ינוּ כִּֽי־יַרְבֶּ֥ה לִסְלֹֽוחַ׃

7ให้คนชั่วละทิ้งทางของตน และคนไม่เที่ยงธรรมละทิ้งความคิดของตน ให้เขากลับมาหาพระยาห์เวห์ แล้วพระองค์จะเมตตาเขา ให้กลับมาหาพระเจ้าของพวกเรา เพราะพระองค์จะให้อภัยอย่างใจกว้าง

8כִּ֣י לֹ֤א מַחְשְׁבֹותַי֙ מַחְשְׁבֹ֣ותֵיכֶ֔ם וְלֹ֥א דַרְכֵיכֶ֖ם דְּרָכָ֑י נְאֻ֖ם יְהוָֽה׃

8“เพราะความคิดของเราไม่ใช่ความคิดของพวกเจ้า และทางของพวกเจ้าไม่ใช่ทางของเรา” พระยาห์เวห์กล่าว

9כִּֽי־גָבְה֥וּ שָׁמַ֖יִם מֵאָ֑רֶץ כֵּ֣ן גָּבְה֤וּ דְרָכַי֙ מִדַּרְכֵיכֶ֔ם וּמַחְשְׁבֹתַ֖י מִמַּחְשְׁבֹתֵיכֶֽם׃

9“ฟ้าสวรรค์สูงกว่าแผ่นดินฉันใด ทางของเราก็สูงกว่าทางของพวกเจ้าฉันนั้น และความคิดของเราก็สูงกว่าความคิดของพวกเจ้า

10כִּ֡י כַּאֲשֶׁ֣ר יֵרֵד֩ הַגֶּ֨שֶׁם וְהַשֶּׁ֜לֶג מִן־הַשָּׁמַ֗יִם וְשָׁ֙מָּה֙ לֹ֣א יָשׁ֔וּב כִּ֚י אִם־הִרְוָ֣ה אֶת־הָאָ֔רֶץ וְהֹולִידָ֖הּ וְהִצְמִיחָ֑הּ וְנָ֤תַן זֶ֙רַע֙ לַזֹּרֵ֔עַ וְלֶ֖חֶם לָאֹכֵֽל׃

10ฝนและหิมะลงมาจากฟ้า และไม่กลับขึ้นไป แต่รดแผ่นดิน ทำให้พืชเติบโตและแตกหน่อ ให้เมล็ดแก่ผู้หว่านและขนมปังแก่ผู้กินฉันใด

11כֵּ֣ן יִֽהְיֶ֤ה דְבָרִי֙ אֲשֶׁ֣ר יֵצֵ֣א מִפִּ֔י לֹֽא־יָשׁ֥וּב אֵלַ֖י רֵיקָ֑ם כִּ֤י אִם־עָשָׂה֙ אֶת־אֲשֶׁ֣ר חָפַ֔צְתִּי וְהִצְלִ֖יחַ אֲשֶׁ֥ר שְׁלַחְתִּֽיו׃

11คำที่ออกจากปากเราก็เป็นฉันนั้น จะไม่กลับมาหาเราอย่างว่างเปล่า แต่จะทำสิ่งที่เราพอใจให้สำเร็จ และจะสำเร็จในงานที่เราส่งไปทำ

12כִּֽי־בְשִׂמְחָ֣ה תֵצֵ֔אוּ וּבְשָׁלֹ֖ום תּֽוּבָל֑וּן הֶהָרִ֣ים וְהַגְּבָעֹ֗ות יִפְצְח֤וּ לִפְנֵיכֶם֙ רִנָּ֔ה וְכָל־עֲצֵ֥י הַשָּׂדֶ֖ה יִמְחֲאוּ־כָֽף׃

12เพราะพวกเจ้าจะออกไปด้วยความยินดี และได้รับการนำออกไปด้วยสันติสุข ภูเขาและเนินเขาจะเปล่งเสียงร้องเพลงต่อหน้าพวกเจ้า และต้นไม้ทั้งหมดในทุ่งจะปรบมือ

13תַּ֤חַת הַֽנַּעֲצוּץ֙ יַעֲלֶ֣ה בְרֹ֔ושׁ *תַחַת (וְתַ֥חַת) הַסִּרְפַּ֖ד יַעֲלֶ֣ה הֲדַ֑ס וְהָיָ֤ה לַֽיהוָה֙ לְשֵׁ֔ם לְאֹ֥ות עֹולָ֖ם לֹ֥א יִכָּרֵֽת׃ ס

13ต้นไซเปรสจะขึ้นแทนต้นหนาม และต้นเมอร์เทิลจะขึ้นแทนพุ่มหนาม สิ่งนี้จะสร้างชื่อให้พระยาห์เวห์ เป็นหมายสำคัญตลอดกาลที่จะไม่ถูกตัดทิ้ง”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.