2 Chronicles 1
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1AND SOLOMON the son of David was strengthened in his kingdom, and the LORD his God was with him, and magnified him exceedingly.
1โซโลมอนบุตรชายดาวิดครองราชอาณาจักรของตนอย่างมั่นคง พระยาห์เวห์ พระเจ้าของเขา ทรงอยู่กับเขาและทรงทำให้เขายิ่งใหญ่เป็นพิเศษ
2And Solomon spoke unto all Israel, to the captains of thousands and of hundreds, and to the judges, and to every prince in all Israel, the heads of the fathers' houses.
2โซโลมอนเรียกชาวอิสราเอลทั้งหมดมาประชุม ทั้งผู้บังคับบัญชาหน่วยพันและหน่วยร้อย ผู้พิพากษา ผู้นำทุกฝ่าย และหัวหน้าวงศ์วาน
3So Solomon, and all the congregation with him, went to the high place that was at Gibeon; for there was the tent of meeting of God, which Moses the servant of the LORD had made in the wilderness.
3โซโลมอนกับคนทั้งหมดที่มาพร้อมเขาไปยังสถานบูชาบนที่สูงในกิเบโอน เพราะกระโจมสำหรับพบพระเจ้าตั้งอยู่ที่นั่น โมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์สร้างกระโจมนี้ขึ้นในถิ่นทุรกันดาร
4But the ark of God had David brought up from Kiriath-jearim to the place that David had prepared for it; for he had pitched a tent for it at Jerusalem.
4ส่วนหีบของพระเจ้านั้น ดาวิดได้นำจากคีริยาทเยอาริมไปไว้ในสถานที่ที่เขาจัดเตรียมไว้ โดยกางกระโจมสำหรับหีบในเยรูซาเล็ม
5Moreover the brazen altar, that Bezalel the son of Uri, the son of Hur, had made, had been put before the tabernacle of the LORD; and Solomon and the congregation sought unto it.
5แท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ที่เบซาเลลบุตรอูรี หลานของฮูร์สร้างไว้ ตั้งอยู่หน้ากระโจมของพระยาห์เวห์ที่กิเบโอน โซโลมอนกับคนในที่ประชุมไปทูลถามพระเจ้าที่นั่น
6And Solomon offered there, upon the brazen altar before the LORD, which was at the tent of meeting, he offered a thousand burnt-offerings upon it.
6โซโลมอนขึ้นไปยังแท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ที่ตั้งต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ ณ กระโจมสำหรับพบพระเจ้า แล้วถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวบนแท่นนั้น 1,000 ตัว
7In that night did God appear unto Solomon, and said unto him: 'Ask what I shall give thee.'
7คืนนั้นพระเจ้าทรงปรากฏแก่โซโลมอนและตรัสว่า “เจ้าปรารถนาสิ่งใด จงขอมา เราจะให้เจ้า”
8And Solomon said unto God: 'Thou hast shown great kindness unto David my father, and hast made me king in his stead.
8โซโลมอนทูลพระเจ้าว่า “พระองค์ทรงแสดงความรักมั่นคงอย่างยิ่งต่อดาวิดบิดาของข้าพระองค์ และทรงตั้งข้าพระองค์เป็นกษัตริย์แทนเขา
9Now, O LORD God, let Thy promise unto David my father be established; for Thou hast made me king over a people like the dust of the earth in multitude.
9บัดนี้ ข้าแต่พระยาห์เวห์องค์พระเจ้า ขอให้พระสัญญาที่ประทานแก่ดาวิดบิดาของข้าพระองค์เป็นจริง พระองค์ทรงตั้งข้าพระองค์ให้ปกครองชนชาติที่มีจำนวนมากราวกับฝุ่นบนแผ่นดิน
10Give me now wisdom and knowledge, that I may go out and come in before this people; for who can judge this Thy people, that is so great?'
10ขอประทานสติปัญญาและความรู้แก่ข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะนำประชาชนเหล่านี้ในทุกกิจการ เพราะใครเล่าจะพิพากษาประชาชนของพระองค์ซึ่งมีมากมายเช่นนี้ได้”
11And God said to Solomon: 'Because this was in thy heart, and thou hast not asked riches, wealth, or honour, nor the life of them that hate thee, neither yet hast asked long life, but hast asked wisdom and knowledge for thyself, that thou mayest judge My people, over whom I have made thee king;
11พระเจ้าตรัสกับโซโลมอนว่า “เพราะเจ้ามีความปรารถนาเช่นนี้ในใจ เจ้าไม่ได้ขอทรัพย์สิน ความมั่งคั่ง เกียรติยศ ชีวิตของผู้ที่เกลียดชังเจ้า หรือขอให้ตนเองมีอายุยืน แต่ขอสติปัญญาและความรู้เพื่อพิพากษาประชาชนของเราซึ่งเราตั้งเจ้าเป็นกษัตริย์ปกครอง
12wisdom and knowledge is granted unto thee, and I will give thee riches, and wealth, and honour, such as none of the kings have had that have been before thee, neither shall there any after thee have the like.'
12เราจึงประทานสติปัญญาและความรู้แก่เจ้า ทั้งจะให้ทรัพย์สิน ความมั่งคั่ง และเกียรติยศแก่เจ้าด้วย มากกว่าที่กษัตริย์องค์ใดก่อนเจ้าเคยมี และจะไม่มีกษัตริย์องค์ใดหลังเจ้ามีเท่า”
13So Solomon came from his journey to the high place that was at Gibeon, from before the tent of meeting, unto Jerusalem; and he reigned over Israel.
13โซโลมอนกลับจากสถานบูชาบนที่สูงในกิเบโอน ซึ่งเป็นที่ตั้งกระโจมสำหรับพบพระเจ้า ไปยังเยรูซาเล็ม และปกครองอิสราเอล
14And Solomon gathered chariots and horsemen; and he had a thousand and four hundred chariots, and twelve thousand horsemen, that he placed in the chariot cities, and with the king at Jerusalem.
14โซโลมอนสะสมรถรบและทหารม้า มีรถรบ 1,400 คันกับทหารม้า 12,000 คน เขาให้ประจำอยู่ตามเมืองที่เก็บรถรบและอยู่กับกษัตริย์ในเยรูซาเล็ม
15And the king made silver and gold to be in Jerusalem as stones, and cedars made he to be as the sycamore-trees that are in the Lowland, for abundance.
15ในสมัยของกษัตริย์ เงินและทองคำในเยรูซาเล็มมีมากจนแทบไม่ต่างจากก้อนหิน ส่วนไม้ซีดาร์ก็มีมากพอ ๆ กับต้นมะเดื่อป่าในที่ราบต่ำ
16And the horses which Solomon had were brought out of Egypt; also out of Keve, the king's merchants buying them of the men of Keve at a price.
16ม้าของโซโลมอนนำเข้าจากอียิปต์และคูเอ โดยพ่อค้าของกษัตริย์ซื้อม้าจากคูเอ
17And they fetched up, and brought out of Egypt a chariot for six hundred shekels of silver, and a horse for a hundred and fifty; and so for all the kings of the Hittites, and the kings of Aram, did they bring them out by their means.
17พวกเขานำรถรบเข้ามาจากอียิปต์แล้วขายต่อ คันละเงิน 600 ชิ้น และขายม้าตัวละเงิน 150 ชิ้น พ่อค้าเหล่านี้ยังขายรถรบและม้าให้กษัตริย์ชาวฮิตไทต์กับกษัตริย์ชาวซีเรีย ด้วย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.