2 Chronicles 10
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1And Rehoboam went to Shechem; for all Israel were come to Shechem to make him king.
1เรโหโบอัมไปเมืองเชเคม เพราะชาวอิสราเอลทั้งหมดมาที่นั่นเพื่อแต่งตั้งเขาเป็นกษัตริย์
2And it came to pass, when Jeroboam the son of Nebat heard of it — for he was in Egypt, whither he had fled from the presence of king Solomon — that Jeroboam returned out of Egypt.
2เยโรโบอัมบุตรเนบัทได้ยินข่าว ขณะนั้นเขาอยู่ในอียิปต์หลังจากหนีกษัตริย์โซโลมอนไป เขาจึงกลับจากอียิปต์
3And they sent and called him; and Jeroboam and all Israel came, and they spoke to Rehoboam, saying:
3มีคนไปเรียกเยโรโบอัมมา เขากับชาวอิสราเอลทั้งหมดเข้าเฝ้าเรโหโบอัมและทูลว่า
4'Thy father made our yoke grievous; now therefore make thou the grievous service of thy father, and his heavy yoke which he put upon us, lighter, and we will serve thee.'
4“บิดาของฝ่าพระบาทให้พวกข้าพระบาทแบกภาระหนัก ขอทรงลดงานรับใช้ที่ยากลำบากและภาระหนักที่พระบิดาวางไว้บนพวกข้าพระบาท แล้วพวกข้าพระบาทจะรับใช้ฝ่าพระบาท”
5And he said unto them: 'Come again unto me after three days.' And the people departed.
5เรโหโบอัมตอบว่า “อีก 3 วันกลับมาหาเรา” แล้วประชาชนก็จากไป
6And king Rehoboam took counsel with the old men, that had stood before Solomon his father while he yet lived, saying: 'What counsel give ye me to return answer to this people?'
6กษัตริย์เรโหโบอัมปรึกษาผู้อาวุโสที่เคยรับใช้โซโลมอนบิดาของเขาขณะยังมีชีวิตว่า “ท่านเห็นว่าเราควรตอบประชาชนเหล่านี้อย่างไร”
7And they spoke unto him, saying: 'If thou be kind to this people, and please them, and speak good words to them, then they will be thy servants for ever.'
7พวกเขาทูลว่า “หากฝ่าพระบาททรงเมตตาประชาชนเหล่านี้ ทำให้พวกเขาพอใจ และตรัสกับพวกเขาด้วยถ้อยคำอ่อนโยน พวกเขาจะรับใช้ฝ่าพระบาทตลอดไป”
8But he forsook the counsel of the old men which they had given him, and took counsel with the young men that were grown up with him, that stood before him.
8แต่เรโหโบอัมไม่ฟังคำแนะนำของผู้อาวุโส กลับไปปรึกษาชายหนุ่มที่เติบโตมากับเขาและรับใช้เขา
9And he said unto them: 'What counsel give ye, that we may return answer to this people, who have spoken to me, saying: Make the yoke that thy father did put upon us lighter?'
9เขาถามว่า “พวกเจ้าจะแนะนำให้เราตอบประชาชนอย่างไร พวกเขาขอให้เราลดภาระที่บิดาวางไว้บนพวกเขา”
10And the young men that were grown up with him spoke unto him, saying: 'Thus shalt thou say unto the people that spoke unto thee, saying: Thy father made our yoke heavy, but make thou it lighter unto us; thus shalt thou say unto them: My little finger is thicker than my father's loins.
10ชายหนุ่มเหล่านั้นตอบว่า “ประชาชนบอกฝ่าพระบาทว่า ‘บิดาของท่านให้พวกเราแบกภาระหนัก ขอท่านลดภาระนั้น’ ขอฝ่าพระบาทตรัสตอบพวกเขาว่า ‘นิ้วก้อยของข้ายังหนากว่าเอวของบิดา
11And now whereas my father did lade you with a heavy yoke, I will add to your yoke; my father chastised you with whips, but I will chastise you with scorpions.'
11บิดาข้าให้พวกเจ้าแบกภาระหนัก ข้าจะเพิ่มให้หนักขึ้นอีก บิดาข้าลงโทษพวกเจ้าด้วยแส้ ส่วนข้าจะลงโทษด้วยแส้แมงป่อง’”
12So Jeroboam and all the people came to Rehoboam the third day, as the king bade, saying: 'Come to me again the third day.'
12ครบ 3 วัน เยโรโบอัมกับประชาชนทั้งหมดกลับมาหาเรโหโบอัมตามที่กษัตริย์นัดไว้
13And the king answered them roughly; and king Rehoboam forsook the counsel of the old men,
13กษัตริย์ตอบพวกเขาอย่างแข็งกร้าว ไม่ฟังคำแนะนำของผู้อาวุโส
14and spoke to them after the counsel of the young men, saying: 'My father made your yoke heavy, but I will add thereto; my father chastised you with whips, but I will chastise you with scorpions.'
14แต่ทำตามคำแนะนำของชายหนุ่มว่า “บิดาข้าให้พวกเจ้าแบกภาระหนัก ข้าจะเพิ่มให้หนักขึ้น บิดาข้าลงโทษด้วยแส้ ส่วนข้าจะลงโทษด้วยแส้แมงป่อง”
15So the king hearkened not unto the people; for it was brought about of God, that the LORD might establish His word, which He spoke by the hand of Ahijah the Shilonite to Jeroboam the son of Nebat.
15กษัตริย์จึงไม่ฟังประชาชน เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นโดยพระเจ้าทรงจัดให้เป็นไป เพื่อพระยาห์เวห์จะทรงทำตามพระดำรัสที่ตรัสผ่านอาหิยาห์ชาวชิโลห์แก่เยโรโบอัมบุตรเนบัท
16And when all Israel saw that the king hearkened not unto them, the people answered the king, saying: 'What portion have we in David? neither have we inheritance in the son of Jesse; every man to your tents, O Israel; now see to thine own house, David.' So all Israel departed unto their tents.
16เมื่อชาวอิสราเอลทั้งหมดเห็นว่ากษัตริย์ไม่ฟัง จึงตอบว่า “เรามีส่วนอะไรกับดาวิด เราไม่มีมรดกในวงศ์บุตรเจสซี! ชาวอิสราเอลเอ๋ย ต่างคนต่างกลับบ้านเถิด! ส่วนดาวิดก็จงดูแลวงศ์วานของตนเอง!” แล้วชาวอิสราเอลทั้งหมดก็กลับบ้าน
17But as for the children of Israel that dwelt in the cities of Judah, Rehoboam reigned over them.
17แต่เรโหโบอัมยังปกครองชาวอิสราเอลที่อาศัยอยู่ตามเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์
18Then king Rehoboam sent Hadoram, who was over the levy; and the children of Israel stoned him with stones, so that he died. And king Rehoboam made speed to get him up to his chariot, to flee to Jerusalem.
18กษัตริย์เรโหโบอัมส่งฮาโดรัมผู้คุมแรงงานบังคับไป ชาวอิสราเอลเอาหินขว้างเขาจนตาย เรโหโบอัมรีบขึ้นรถรบหนีไปเยรูซาเล็ม
19So Israel rebelled against the house of David unto this day.
19อิสราเอลจึงกบฏต่อราชวงศ์ดาวิดมาจนถึงทุกวันนี้
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.