2 Crônicas 10
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1Roboão foi a Siquém, pois todo o Israel tinha ido a Siquém para fazê-lo rei.
1เรโหโบอัมไปเมืองเชเคม เพราะชาวอิสราเอลทั้งหมดมาที่นั่นเพื่อแต่งตั้งเขาเป็นกษัตริย์
2Quando Jeroboão, filho de Nebate, ouviu isso (pois ele estava no Egito, para onde tinha fugido da presença do rei Salomão), Jeroboão voltou do Egito.
2เยโรโบอัมบุตรเนบัทได้ยินข่าว ขณะนั้นเขาอยู่ในอียิปต์หลังจากหนีกษัตริย์โซโลมอนไป เขาจึงกลับจากอียิปต์
3Eles mandaram chamá-lo; e Jeroboão e todo o Israel vieram, e falaram a Roboão, dizendo:
3มีคนไปเรียกเยโรโบอัมมา เขากับชาวอิสราเอลทั้งหมดเข้าเฝ้าเรโหโบอัมและทูลว่า
4“Seu pai tornou o nosso jugo pesado. Agora, portanto, alivie a dura servidão de seu pai e o seu jugo pesado que ele colocou sobre nós, e nós o serviremos.”
4“บิดาของฝ่าพระบาทให้พวกข้าพระบาทแบกภาระหนัก ขอทรงลดงานรับใช้ที่ยากลำบากและภาระหนักที่พระบิดาวางไว้บนพวกข้าพระบาท แล้วพวกข้าพระบาทจะรับใช้ฝ่าพระบาท”
5Ele lhes disse: “Voltem a mim daqui a três dias.” Então o povo partiu.
5เรโหโบอัมตอบว่า “อีก 3 วันกลับมาหาเรา” แล้วประชาชนก็จากไป
6O rei Roboão aconselhou-se com os anciãos, que haviam estado diante de Salomão, seu pai, enquanto ele ainda vivia, dizendo: “Que conselho vocês me dão sobre como responder a este povo?”
6กษัตริย์เรโหโบอัมปรึกษาผู้อาวุโสที่เคยรับใช้โซโลมอนบิดาของเขาขณะยังมีชีวิตว่า “ท่านเห็นว่าเราควรตอบประชาชนเหล่านี้อย่างไร”
7Eles lhe falaram, dizendo: “Se você for bom para com este povo, agradá-los e lhes falar boas palavras, então eles serão seus servos para sempre.”
7พวกเขาทูลว่า “หากฝ่าพระบาททรงเมตตาประชาชนเหล่านี้ ทำให้พวกเขาพอใจ และตรัสกับพวกเขาด้วยถ้อยคำอ่อนโยน พวกเขาจะรับใช้ฝ่าพระบาทตลอดไป”
8Mas ele abandonou o conselho dos anciãos que eles lhe tinham dado, e aconselhou-se com os jovens que haviam crescido com ele, que estavam diante dele.
8แต่เรโหโบอัมไม่ฟังคำแนะนำของผู้อาวุโส กลับไปปรึกษาชายหนุ่มที่เติบโตมากับเขาและรับใช้เขา
9Ele lhes disse: “Que conselho vocês dão, para que possamos dar uma resposta a este povo, que me falou, dizendo: ‘Alivie o jugo que seu pai colocou sobre nós’?”
9เขาถามว่า “พวกเจ้าจะแนะนำให้เราตอบประชาชนอย่างไร พวกเขาขอให้เราลดภาระที่บิดาวางไว้บนพวกเขา”
10Os jovens que haviam crescido com ele lhe falaram, dizendo: “Assim você dirá ao povo que lhe falou, dizendo: ‘Seu pai tornou o nosso jugo pesado, mas alivie-o sobre nós;’ assim você lhes dirá: ‘Meu dedo mínimo é mais grosso do que a cintura de meu pai.
10ชายหนุ่มเหล่านั้นตอบว่า “ประชาชนบอกฝ่าพระบาทว่า ‘บิดาของท่านให้พวกเราแบกภาระหนัก ขอท่านลดภาระนั้น’ ขอฝ่าพระบาทตรัสตอบพวกเขาว่า ‘นิ้วก้อยของข้ายังหนากว่าเอวของบิดา
11Agora, visto que meu pai os sobrecarregou com um jugo pesado, eu acrescentarei ao seu jugo. Meu pai os castigou com chicotes, mas eu os castigarei com escorpiões.’”
11บิดาข้าให้พวกเจ้าแบกภาระหนัก ข้าจะเพิ่มให้หนักขึ้นอีก บิดาข้าลงโทษพวกเจ้าด้วยแส้ ส่วนข้าจะลงโทษด้วยแส้แมงป่อง’”
12Então Jeroboão e todo o povo vieram a Roboão no terceiro dia, conforme o rei havia pedido, dizendo: “Voltem a mim no terceiro dia.”
12ครบ 3 วัน เยโรโบอัมกับประชาชนทั้งหมดกลับมาหาเรโหโบอัมตามที่กษัตริย์นัดไว้
13O rei lhes respondeu asperamente; e o rei Roboão abandonou o conselho dos anciãos,
13กษัตริย์ตอบพวกเขาอย่างแข็งกร้าว ไม่ฟังคำแนะนำของผู้อาวุโส
14e lhes falou segundo o conselho dos jovens, dizendo: “Meu pai tornou o seu jugo pesado, mas eu acrescentarei a ele. Meu pai os castigou com chicotes, mas eu os castigarei com escorpiões.”
14แต่ทำตามคำแนะนำของชายหนุ่มว่า “บิดาข้าให้พวกเจ้าแบกภาระหนัก ข้าจะเพิ่มให้หนักขึ้น บิดาข้าลงโทษด้วยแส้ ส่วนข้าจะลงโทษด้วยแส้แมงป่อง”
15Assim, o rei não deu ouvidos ao povo; pois isso foi causado por Deus, para que o SENHOR pudesse confirmar a sua palavra, que ele falou por intermédio de Aías, o silonita, a Jeroboão, filho de Nebate.
15กษัตริย์จึงไม่ฟังประชาชน เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นโดยพระเจ้าทรงจัดให้เป็นไป เพื่อพระยาห์เวห์จะทรงทำตามพระดำรัสที่ตรัสผ่านอาหิยาห์ชาวชิโลห์แก่เยโรโบอัมบุตรเนบัท
16Quando todo o Israel viu que o rei não lhes dava ouvidos, o povo respondeu ao rei, dizendo: “Que porção temos nós em Davi? Não temos herança no filho de Jessé! Cada um para as suas tendas, ó Israel! Agora cuide da sua própria casa, Davi.” Então todo o Israel partiu para as suas tendas.
16เมื่อชาวอิสราเอลทั้งหมดเห็นว่ากษัตริย์ไม่ฟัง จึงตอบว่า “เรามีส่วนอะไรกับดาวิด เราไม่มีมรดกในวงศ์บุตรเจสซี! ชาวอิสราเอลเอ๋ย ต่างคนต่างกลับบ้านเถิด! ส่วนดาวิดก็จงดูแลวงศ์วานของตนเอง!” แล้วชาวอิสราเอลทั้งหมดก็กลับบ้าน
17Mas, quanto aos filhos de Israel que habitavam nas cidades de Judá, Roboão reinou sobre eles.
17แต่เรโหโบอัมยังปกครองชาวอิสราเอลที่อาศัยอยู่ตามเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์
18Então o rei Roboão enviou Hadorão, que estava encarregado dos homens sujeitos a trabalhos forçados; e os filhos de Israel o apedrejaram até a morte. O rei Roboão apressou-se em subir no seu carro, para fugir para Jerusalém.
18กษัตริย์เรโหโบอัมส่งฮาโดรัมผู้คุมแรงงานบังคับไป ชาวอิสราเอลเอาหินขว้างเขาจนตาย เรโหโบอัมรีบขึ้นรถรบหนีไปเยรูซาเล็ม
19Assim, Israel se rebelou contra a casa de Davi até o dia de hoje.
19อิสราเอลจึงกบฏต่อราชวงศ์ดาวิดมาจนถึงทุกวันนี้
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.