2 Crônicas 10
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Roboão foi a Siquém, pois todo o Israel tinha ido a Siquém para fazê-lo rei.
1Daar heel Israël nu te Sikem bijeenkwam, om Roboam tot koning uit te roepen, ging ook deze er heen.
2Quando Jeroboão, filho de Nebate, ouviu isso (pois ele estava no Egito, para onde tinha fugido da presença do rei Salomão), Jeroboão voltou do Egito.
2Zodra echter Jeroboam dat vernam, de zoon van Nebat, die zich in Egypte ophield, waarheen hij voor koning Salomon uitgeweken was, keerde hij uit Egypte terug.
3Eles mandaram chamá-lo; e Jeroboão e todo o Israel vieram, e falaram a Roboão, dizendo:
3Men liet hem ontbieden, en zo kwamen hij en alle Israëlieten voor Roboam en zeiden:
4“Seu pai tornou o nosso jugo pesado. Agora, portanto, alivie a dura servidão de seu pai e o seu jugo pesado que ele colocou sobre nós, e nós o serviremos.”
4Uw vader heeft ons een zwaar juk opgelegd; verlicht gij nu de harde dienstbaarheid, waartoe uw vader ons dwong, en het zware juk, dat hij ons heeft opgelegd, en wij zullen u dienen.
5Ele lhes disse: “Voltem a mim daqui a três dias.” Então o povo partiu.
5Hij antwoordde: Gaat heen tot overmorgen, en komt dan bij mij terug. Toen het volk weg was,
6O rei Roboão aconselhou-se com os anciãos, que haviam estado diante de Salomão, seu pai, enquanto ele ainda vivia, dizendo: “Que conselho vocês me dão sobre como responder a este povo?”
6ging koning Roboam te rade bij de bejaarde mannen, die bij het leven van zijn vader Salomon diens vertrouwelingen waren geweest, en vroeg hun: Wat raadt gij mij, dit volk te antwoorden?
7Eles lhe falaram, dizendo: “Se você for bom para com este povo, agradá-los e lhes falar boas palavras, então eles serão seus servos para sempre.”
7Ze zeiden hem: Wanneer gij dit volk nu terwille zijt, en het een goedgunstig antwoord geeft, zal het u voor altijd dienen.
8Mas ele abandonou o conselho dos anciãos que eles lhe tinham dado, e aconselhou-se com os jovens que haviam crescido com ele, que estavam diante dele.
8Maar hij verwierp de raad, die de bejaarde mannen hem gegeven hadden, en ging te rade bij de jongelieden, die met hem waren opgegroeid en nu zijn vertrouwelingen waren.
9Ele lhes disse: “Que conselho vocês dão, para que possamos dar uma resposta a este povo, que me falou, dizendo: ‘Alivie o jugo que seu pai colocou sobre nós’?”
9Hij zeide hun: Wat raadt gij mij, dit volk te antwoorden, dat mij heeft durven zeggen: “Verlicht het juk, dat uw vader ons heeft opgelegd.”
10Os jovens que haviam crescido com ele lhe falaram, dizendo: “Assim você dirá ao povo que lhe falou, dizendo: ‘Seu pai tornou o nosso jugo pesado, mas alivie-o sobre nós;’ assim você lhes dirá: ‘Meu dedo mínimo é mais grosso do que a cintura de meu pai.
10En de jongemannen, die met hem waren opgegroeid, zeiden hem: Dit moet ge antwoorden aan dit volk, dat tot u durfde zeggen: “Uw vader heeft ons een zwaar juk opgelegd; maak gij het nu lichter!” Zo moet ge tot hen spreken: Mijn pink is dikker dan mijns vaders middel.
11Agora, visto que meu pai os sobrecarregou com um jugo pesado, eu acrescentarei ao seu jugo. Meu pai os castigou com chicotes, mas eu os castigarei com escorpiões.’”
11Heeft mijn vader u een zwaar juk opgelegd, ik zal uw juk nog verzwaren; heeft mijn vader u met zwepen getuchtigd, ik zal het met schorpioenen doen.
12Então Jeroboão e todo o povo vieram a Roboão no terceiro dia, conforme o rei havia pedido, dizendo: “Voltem a mim no terceiro dia.”
12Toen Jeroboam met al het volk op bevel van den koning, om overmorgen bij hem terug te komen, na drie dagen bij den koning kwam,
13O rei lhes respondeu asperamente; e o rei Roboão abandonou o conselho dos anciãos,
13gaf de koning een hard antwoord aan het volk. Want koning Roboam stoorde zich niet aan de raad, die de bejaarde mannen hem hadden gegeven,
14e lhes falou segundo o conselho dos jovens, dizendo: “Meu pai tornou o seu jugo pesado, mas eu acrescentarei a ele. Meu pai os castigou com chicotes, mas eu os castigarei com escorpiões.”
14maar volgens de raad der jongelieden zeide hij hun: Heeft mijn vader u een zwaar juk opgelegd, ik zal het nog verzwaren. Heeft mijn vader u met zwepen getuchtigd, ik zal het met schorpioenen doen.
15Assim, o rei não deu ouvidos ao povo; pois isso foi causado por Deus, para que o SENHOR pudesse confirmar a sua palavra, que ele falou por intermédio de Aías, o silonita, a Jeroboão, filho de Nebate.
15De koning was dus het volk niet terwille; want Jahweh had het zo beschikt om zijn belofte te houden, die Hij door den profeet Achijáhoe van Sjilo aan Jeroboam, den zoon van Nebat, had gedaan.
16Quando todo o Israel viu que o rei não lhes dava ouvidos, o povo respondeu ao rei, dizendo: “Que porção temos nós em Davi? Não temos herança no filho de Jessé! Cada um para as suas tendas, ó Israel! Agora cuide da sua própria casa, Davi.” Então todo o Israel partiu para as suas tendas.
16Toen Israël dus zag, dat de koning hun niet ter wille was, riep heel het volk den koning toe: Wat hebben wij met David te maken? Wij hebben niets uit te staan met den zoon van Jesse! Terug naar uw tenten, Israël! David, zorg voor uw eigen huis! Heel Israël trok zich dus terug naar zijn tenten,
17Mas, quanto aos filhos de Israel que habitavam nas cidades de Judá, Roboão reinou sobre eles.
17en Roboam werd koning alleen over de Israëlieten, die in de steden van Juda woonden.
18Então o rei Roboão enviou Hadorão, que estava encarregado dos homens sujeitos a trabalhos forçados; e os filhos de Israel o apedrejaram até a morte. O rei Roboão apressou-se em subir no seu carro, para fugir para Jerusalém.
18Wel vaardigde koning Roboam den leider van de arbeidsdienst Hadoram nog af, maar Israël stenigde hem dood, en koning Roboam moest overhaast zijn wagen bestijgen, om nog naar Jerusalem te kunnen vluchten.
19Assim, Israel se rebelou contra a casa de Davi até o dia de hoje.
19Zo scheurde Israël zich van het huis van David los; dit bleef zo tot op de huidige dag.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.