Isaías 1
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1A visão de Isaías, filho de Amoz, que ele teve a respeito de Judá e Jerusalém, nos dias de Uzias, Jotão, Acaz e Ezequias, reis de Judá.
1De visioenen, die Isaias, de zoon van Amos, over Juda en Jerusalem zag in de dagen van Ozias, Jotam, Achaz en Ezekias.
2Ouçam, ó céus, e escute, ó terra; pois o SENHOR falou: “Criei e eduquei filhos, mas eles se rebelaram contra mim.
2Hemelen hoort, en aarde luister: Want het is Jahweh, die spreekt! Ik bracht kinderen groot, en voedde ze op: Maar ze zijn Mij ontrouw geworden.
3O boi conhece o seu dono, e o jumento a manjedoura do seu senhor; mas Israel não conhece, o meu povo não compreende.”
3Een os kent zijn meester, Een ezel de krib van zijn heer: Maar Israël kent zo iets niet, Mijn volk begrijpt het niet eens.
4Ah, nação pecadora, povo carregado de iniquidade, descendência de malfeitores, filhos dados à corrupção! Eles abandonaram o SENHOR. Desprezaram o Santo de Israel. Eles se alienaram e voltaram para trás.
4Wee die zondige natie, Dat volk, beladen met schuld; Dat goddeloos ras, Dat bedorven broed! Ze hebben Jahweh verlaten, Israëls Heilige verloochend, Hem de rug toegekeerd.
5Por que vocês deveriam ser castigados ainda mais, para que continuem a se rebelar cada vez mais? Toda a cabeça está doente, e todo o coração está fraco.
5Waar wilt ge nú nog worden geslagen, Dat ge u altijd verzet? Het hoofd is helemaal ziek, Het hart kwijnt heel en al weg.
6Desde a sola do pé até a cabeça não há nada são nele, apenas feridas, contusões e chagas abertas. Elas não foram fechadas, nem enfaixadas, nem aliviadas com óleo.
6Van voetzool tot schedel geen gave plek; Maar builen, striemen en verse wonden: Niet uitgedrukt, niet verbonden, Niet met olie verzacht.
7O país de vocês está desolado. Suas cidades foram queimadas a fogo. Estrangeiros devoram a sua terra na presença de vocês, e ela está desolada, como se tivesse sido destruída por estrangeiros.
7Uw land verwoest, Uw steden verbrand; Uw akkers onder uw ogen door vreemden verteerd, Vernield, als onder een stortvloed bedolven.
8A filha de Sião foi deixada como um abrigo na vinha, como uma cabana em um campo de melões, como uma cidade sitiada.
8Eenzaam de dochter van Sion, als een hut in de wijngaard, Als een hok in de moestuin, een belegerde stad!
9Se o SENHOR dos Exércitos não nos tivesse deixado um remanescente muito pequeno, nós teríamos sido como Sodoma. Nós teríamos sido como Gomorra.
9Ach, zo Jahweh der heirscharen ons geen rest had gelaten, Wij waren als Sodoma, en aan Gomorra gelijk!
10Ouçam a palavra do SENHOR, vocês, governantes de Sodoma! Escutem a lei do nosso Deus, vocês, povo de Gomorra!
10Hoort dan het woord van Jahweh, vorsten van Sodoma, Volk van Gomorra, luister naar de les van onzen God:
11“De que me serve a multidão dos seus sacrifícios?”, diz o SENHOR. “Estou farto dos holocaustos de carneiros e da gordura de animais engordados. Não tenho prazer no sangue de novilhos, nem de cordeiros, nem de bodes.
11Wat geef Ik om uw talloze offers, Spreekt Jahweh! Ik ben zat van de offers van rammen, En van het vet van kalveren; Het bloed van stieren, van lammeren en bokken, Ik lust het niet meer.
12Quando vocês vêm comparecer perante mim, quem exigiu isso das suas mãos, que pisem os meus átrios?
12Opgaan, om mijn aanschijn te zien, Mijn voorhof betreden: wie eist het van u?
13Não tragam mais ofertas vãs. O incenso é uma abominação para mim. Luas novas, sábados e convocações— não suporto assembleias iníquas.
13Neen, brengt geen nutteloze spijsoffers meer; De wierook walgt Mij. Nieuwe maan, sabbat of hoogtij: Ik duld geen feesten tezamen met misdaad;
14A minha alma odeia as suas Luas Novas e as suas festas fixas. Elas são um peso para mim. Estou cansado de suportá-las.
14Ik haat uw stonden en tijden, Ze zijn Mij een last; Ik ben moe ze te dragen.
15Quando vocês estenderem as mãos, esconderei os meus olhos de vocês. Sim, quando fizerem muitas orações, eu não ouvirei. As suas mãos estão cheias de sangue.
15Heft gij uw handen omhoog, Ik sluit mijn ogen voor u, Ik luister niet eens, hoeveel gij ook bidt: Uw handen druipen van bloed;
16Lavem-se. Purifiquem-se. Tirem a maldade das suas ações de diante dos meus olhos. Cessem de fazer o mal.
16Wast u eerst, en wordt rein! Weg uw boosheid uit mijn ogen,
17Aprendam a fazer o bem. Busquem a justiça. Socorram o oprimido. Defendam o órfão. Pleiteiem a causa da viúva.”
17Houdt op met kwaad, leert het goede doen; Behartigt het recht, en helpt den verdrukte, Geef den wees wat hem toekomt, neemt het voor de weduwe op!
18“Venham agora, e vamos argumentar juntos”, diz o SENHOR: “Ainda que os seus pecados sejam como a escarlata, eles se tornarão brancos como a neve. Ainda que sejam vermelhos como o carmesim, eles se tornarão como a lã.
18Komt, dan maken wij er met elkander een eind aan, Spreekt Jahweh! Al zijn uw zonden als scharlaken, ze zullen wit zijn als sneeuw, Of rood als purper, ze zullen blank zijn als wol.
19Se vocês estiverem dispostos e obedecerem, comerão o melhor da terra;
19Zo ge gewillig zijt en gehoorzaam, Zult ge het vette der aarde genieten;
20mas se recusarem e se rebelarem, serão devorados pela espada; pois a boca do SENHOR o disse.”
20Maar zo ge blijft weigeren, en u verzetten, Zal het zwaard u verslinden, zegt Jahweh’s mond.
21Como a cidade fiel se tornou uma prostituta! Ela era cheia de justiça. A retidão habitava nela, mas agora há assassinos.
21Ach, hoe is de trouwe, rechtschapen Stad ontuchtig geworden, Waar eens rechtvaardigen, nu moordenaars wonen.
22A sua prata se tornou escória, o seu vinho foi misturado com água.
22Uw zilver is in afval veranderd, Uw wijn met water vervalst.
23Os seus príncipes são rebeldes e companheiros de ladrões. Todos amam o suborno e correm atrás de recompensas. Eles não defendem o órfão, nem a causa da viúva chega até eles.
23Uw vorsten rebellen, en heulend met dieven, Allen tuk op geschenken, en loerend op fooi; Den wees geven ze niet wat hem toekomt, Voor de weduwe neemt niemand het op.
24Portanto, o Senhor, DEUS dos Exércitos, o Poderoso de Israel, diz: “Ah, eu me aliviarei dos meus adversários, e me vingarei dos meus inimigos.
24Daarom luidt de godsspraak des Heren, Van Jahweh der heirscharen, Israëls Sterke: Ha, Ik zal mijn woede koelen aan die Mij weerstreven, Mij op mijn vijanden wreken;
25Voltarei a minha mão contra você, purificarei completamente a sua escória, e removerei todo o seu estanho.
25En op u zal Ik zwaar mijn hand laten drukken, U in de vuuroven louteren: De afval zuiveren Van al uw lood.
26Restaurarei os seus juízes como no princípio, e os seus conselheiros como no começo. Depois disso, você será chamada 'A cidade de justiça, uma cidade fiel'.”
26Dan zal Ik uw rechters weer maken als vroeger, Uw raadsheren weer als voorheen; Dan zult gij weer Stad der Gerechtigheid heten, Een veste van trouw!
27Sião será redimida com justiça, e os seus convertidos com retidão.
27Dan zal Sion door gerechtigheid worden verzoend, Door rechtschapenheid zijn bewoners;
28Mas a destruição dos transgressores e dos pecadores será conjunta, e aqueles que abandonam o SENHOR serão consumidos.
28Maar de afvalligen en zondaars worden allen verpletterd, Die Jahweh verzaken, vernield.
29Pois eles se envergonharão dos carvalhos que vocês desejaram, e vocês serão confundidos por causa dos jardins que escolheram.
29Dan zult ge u over de eiken schamen, waar ge zo naar verlangt, En over uw lusthoven blozen,
30Pois vocês serão como um carvalho cujas folhas murcham, e como um jardim que não tem água.
30Wanneer ge zult zijn als een eik zonder blaren, Als een hof, die geen water meer heeft.
31O forte será como estopa, e a sua obra como uma faísca. Ambos queimarão juntos, e ninguém os apagará.”
31De rijkdom zal zijn als de pluizen van vlas, Die hem heeft opgestapeld, de vonk; Beiden zullen verbranden, En niemand zal blussen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.