Isaías 47
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1“Desça e sente-se no pó, virgem filha da Babilônia. Sente-se no chão sem um trono, filha dos caldeus. Pois você não será mais chamada de terna e delicada.
1Kom af, zet u neer in het stof, Gij jonkvrouw, dochter van Babel; Zit neer op de grond, zonder troon, Gij dochter van de Chaldeën; Want niet langer zal men u noemen Verwend en vertroeteld.
2Pegue as mós e moa farinha. Tire o seu véu, levante a sua saia, descubra as suas pernas, e atravesse os rios.
2Ga de handmolen halen, om meel te malen, Doe uw sluier af, uw sleep omhoog; Ontbloot uw benen, Om door stromen te waden,
3A sua nudez será descoberta. Sim, a sua vergonha será vista. Eu me vingarei, e não pouparei ninguém.”
3Naakt zij uw schaamte, Uw schande te pronk! Wraak zal Ik nemen, onverbiddelijk, spreekt onze Redder,
4Nosso Redentor, o SENHOR dos Exércitos é o seu nome, é o Santo de Israel.
4Israëls Heilige, Jahweh der heirscharen is zijn Naam!
5“Sente-se em silêncio e entre nas trevas, filha dos caldeus. Pois você não será mais chamada de senhora de reinos.
5Houd u maar stil, en ga in de duisternis zitten, Dochter van de Chaldeën; Want nooit meer zal men u noemen De souverein van koninkrijken!
6Eu me irei contra o meu povo. Eu profanei a minha herança e os entreguei nas suas mãos. Você não lhes mostrou misericórdia. Você colocou um jugo muito pesado sobre os idosos.
6Omdat Ik op mijn volk was vergramd, Heb Ik mijn erfdeel ontwijd, in uw handen geleverd. Maar gij hebt hun geen medelijden getoond, Zelfs op grijsaards zwaar uw juk laten drukken.
7Você disse: ‘Serei uma princesa para sempre’, de modo que você não levou estas coisas ao coração, nem se lembrou das consequências.
7Gij hebt gezegd: Souverein zal ik zijn voor altijd en eeuwig, Uw einde kwam niet eens bij u op, gij dacht er niet aan.
8“Agora, portanto, ouça isto, você que é dada aos prazeres, que se assenta segura, que diz no seu coração: ‘Eu sou, e não há ninguém além de mim. Não me assentarei como viúva, nem conhecerei a perda de filhos.’
8Hoor dan, wellustige, Die zorgeloos neerzit; Die denkt bij uzelf: Dat ben ik, en geen ander; Nooit blijf ik als weduwe zitten, Nooit zal ik zonder kinderen zijn.
9Mas estas duas coisas virão sobre você em um momento, em um único dia: a perda de filhos e a viuvez. Elas virão sobre você em sua medida completa, na multidão das suas feitiçarias, e na grande abundância dos seus encantamentos.
9Maar juist deze twee rampen zullen u treffen, Plotseling, op één enkele dag; Kinderloosheid en weduwschap Zullen in al haar zwaarte op u vallen: Ondanks uw talloze toverkunsten, En de grote macht van uw bezweerders.
10Pois você confiou na sua maldade. Você disse: ‘Ninguém me vê.’ A sua sabedoria e o seu conhecimento a perverteram. Você disse no seu coração: ‘Eu sou, e não há ninguém além de mim.’
10Ge hebt op uw boosheid vertrouwd, En gezegd: Niemand doorziet mij. Uw wijsheid en kunde Hebben u op een dwaalspoor gebracht; Zodat ge dacht bij uzelf: Dat ben ik, en geen ander!
11Portanto, o desastre virá sobre você. Você não saberá quando ele surgirá. A desgraça cairá sobre você. Você não será capaz de afastá-la. A desolação virá sobre você repentinamente, sem que você a compreenda.
11Maar een onheil zal over u komen, Dat ge niet weet weg te toveren; Een ramp op u vallen, Die ge niet kunt bezweren; Plotseling een vernieling u treffen, Geheel onverwacht!
12“Permaneça agora com os seus encantamentos e com a multidão das suas feitiçarias, nas quais você tem trabalhado desde a sua juventude, como se pudesse tirar proveito, como se pudesse prevalecer.
12Houd maar vol met uw bezweringen En met uw talloze toverkunsten, Waarmee ge u hebt afgesloofd Van uw prilste jeugd. Misschien nog kunt ge er baat bij vinden, Of jaagt ge er anderen schrik mee aan.
13Você está cansada com a multidão dos seus conselhos. Agora, que os astrólogos, os observadores de estrelas e os prognosticadores mensais se levantem e a salvem das coisas que acontecerão a você.
13Ge hebt u vermoeid met uw vele beraders, Laat ze nu opstaan; Laat ze u redden, de hemelbezweerders, En sterrenkijkers, Die u elke maand laten weten, Wat er voor u zal gebeuren.
14Eis que eles são como restolho. O fogo os queimará. Eles não se livrarão do poder da chama. Não será uma brasa para se aquecer, nem um fogo para se sentar ao lado.
14Zie, ze worden als kaf, Dat het vuur zal verbranden; Ze kunnen zichzelf niet redden Uit de greep van de vlammen. Neen, ‘t is geen vuur, om zich te warmen, Geen haard, om er voor te gaan zitten.
15As coisas nas quais você trabalhou serão assim: aqueles que negociaram com você desde a sua juventude vagarão, cada um pelo seu próprio caminho. Não haverá ninguém para salvá-la.
15Dat hebt ge nu van uw bezweerders, En van uw tovenaars, zonder tal, Waarmee ge u hebt afgesloofd Van uw prilste jeugd: Ze stuiven langs alle kanten uiteen, Niet één, die u redt!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.