Isaías
Chapter 47
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Clementine Vulgate, 1598
1“Desça e sente-se no pó, virgem filha da Babilônia. Sente-se no chão sem um trono, filha dos caldeus. Pois você não será mais chamada de terna e delicada.
1[Descende, sede in pulvere, virgo filia Babylon: sede in terra; non est solium filiæ Chaldæorum, quia ultra non vocaberis mollis et tenera.
2Pegue as mós e moa farinha. Tire o seu véu, levante a sua saia, descubra as suas pernas, e atravesse os rios.
2Tolle molam, et mole farinam; denuda turpitudinem tuam; discooperi humerum, revela crura, transi flumina.
3A sua nudez será descoberta. Sim, a sua vergonha será vista. Eu me vingarei, e não pouparei ninguém.”
3Revelabitur ignominia tua, et videbitur opprobrium tuum; ultionem capiam, et non resistet mihi homo.
4Nosso Redentor, o SENHOR dos Exércitos é o seu nome, é o Santo de Israel.
4Redemptor noster, Dominus exercituum nomen illius, Sanctus Israël.
5“Sente-se em silêncio e entre nas trevas, filha dos caldeus. Pois você não será mais chamada de senhora de reinos.
5Sede tacens, et intra in tenebras, filia Chaldæorum, quia non vocaberis ultra domina regnorum.
6Eu me irei contra o meu povo. Eu profanei a minha herança e os entreguei nas suas mãos. Você não lhes mostrou misericórdia. Você colocou um jugo muito pesado sobre os idosos.
6Iratus sum super populum meum: contaminavi hæreditatem meam, et dedi eos in manu tua: non posuisti eis misericordias; super senem aggravasti jugum tuum valde.
7Você disse: ‘Serei uma princesa para sempre’, de modo que você não levou estas coisas ao coração, nem se lembrou das consequências.
7Et dixisti: In sempiternum ero domina. Non posuisti hæc super cor tuum, neque recordata es novissimi tui.
8“Agora, portanto, ouça isto, você que é dada aos prazeres, que se assenta segura, que diz no seu coração: ‘Eu sou, e não há ninguém além de mim. Não me assentarei como viúva, nem conhecerei a perda de filhos.’
8Et nunc audi hæc delicata, et habitans confidenter, quæ dicis in corde tuo: Ego sum, et non est præter me amplius; non sedebo vidua, et ignorabo sterilitatem.
9Mas estas duas coisas virão sobre você em um momento, em um único dia: a perda de filhos e a viuvez. Elas virão sobre você em sua medida completa, na multidão das suas feitiçarias, e na grande abundância dos seus encantamentos.
9Venient tibi duo hæc subito in die una, sterilitas et viduitas: universa venerunt super te, propter multitudinem maleficiorum tuorum, et propter duritiam incantatorum tuorum vehementem.
10Pois você confiou na sua maldade. Você disse: ‘Ninguém me vê.’ A sua sabedoria e o seu conhecimento a perverteram. Você disse no seu coração: ‘Eu sou, e não há ninguém além de mim.’
10Et fiduciam habuisti in malitia tua, et dixisti: Non est qui videat me. Sapientia tua et scientia tua, hæc decepit te. Et dixisti in corde tuo: Ego sum, et præter me non est altera.
11Portanto, o desastre virá sobre você. Você não saberá quando ele surgirá. A desgraça cairá sobre você. Você não será capaz de afastá-la. A desolação virá sobre você repentinamente, sem que você a compreenda.
11Veniet super te malum, et nescies ortum ejus; et irruet super te calamitas quam non poteris expiare; veniet super te repente miseria quam nescies.
12“Permaneça agora com os seus encantamentos e com a multidão das suas feitiçarias, nas quais você tem trabalhado desde a sua juventude, como se pudesse tirar proveito, como se pudesse prevalecer.
12Sta cum incantatoribus tuis et cum multitudine maleficiorum tuorum, in quibus laborasti ab adolescentia tua, si forte quod prosit tibi, aut si possis fieri fortior.
13Você está cansada com a multidão dos seus conselhos. Agora, que os astrólogos, os observadores de estrelas e os prognosticadores mensais se levantem e a salvem das coisas que acontecerão a você.
13Defecisti in multitudine consiliorum tuorum. Stent, et salvent te augures cæli, qui contemplabantur sidera, et supputabant menses, ut ex eis annuntiarent ventura tibi.
14Eis que eles são como restolho. O fogo os queimará. Eles não se livrarão do poder da chama. Não será uma brasa para se aquecer, nem um fogo para se sentar ao lado.
14Ecce facti sunt quasi stipula, ignis combussit eos; non liberabunt animam suam de manu flammæ; non sunt prunæ quibus calefiant, nec focus ut sedeant ad eum.
15As coisas nas quais você trabalhou serão assim: aqueles que negociaram com você desde a sua juventude vagarão, cada um pelo seu próprio caminho. Não haverá ninguém para salvá-la.
15Sic facta sunt tibi in quibuscumque laboraveras: negotiatores tui ab adolescentia tua, unusquisque in via sua erraverunt; non est qui salvet te.]

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.