Isaías 46
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Bel se encurva. Nebo se abaixa. Seus ídolos são levados por animais, e sobre o gado. As coisas que vocês carregavam são cargas pesadas, um fardo para os exaustos.
1Bel wankelt al, en Nebo valt; Hun beelden worden op beesten en ossen gelegd, Getorst en gedragen, een vermoeiende last,
2Eles se abaixam e se encurvam juntos. Eles não puderam salvar o fardo, mas eles mesmos foram para o cativeiro.
2Waaronder allen zich bukken en krommen. Maar ze kunnen hun last niet in veiligheid brengen, Zelf zullen ze in ballingschap gaan!
3“Ouçam-me, casa de Jacó, e todo o remanescente da casa de Israel, que têm sido carregados desde o nascimento, que foram levados desde o ventre.
3Huis van Jakob, luister naar Mij, Wie overbleven van Israëls huis, Die sinds hun geboorte door Mij zijn getorst, Gedragen van de moederschoot af!
4Mesmo até a velhice eu sou o mesmo, e até os cabelos brancos eu os carregarei. Eu os fiz, e eu os levarei. Sim, eu os carregarei, e os livrarei.
4Tot uw ouderdom ben Ik dezelfde, tot uw grijsheid blijf Ik u torsen. U dragen, zoals Ik gedaan heb, u torsen en redden.
5“A quem vocês me compararão, e me considerarão igual, e me compararão, como se fôssemos iguais?
5Naast wien soms wilt gij Mij stellen en meten, Op wiens beeld Mij doen lijken?
6Alguns derramam ouro da bolsa, e pesam prata na balança. Eles contratam um ourives, e ele faz disso um deus. Eles se prostram— sim, eles adoram.
6Ze schudden goud uit hun buidel, Wegen zilver af op de schaal, Huren een goudsmid, om er een god van te maken, En buigen aanbiddend zich neer.
7Eles o levam sobre os ombros. Eles o carregam, o colocam em seu lugar, e ali ele fica. Não pode se mover do seu lugar. Sim, alguém pode clamar a ele, mas ele não pode responder. Não pode salvá-lo da sua angústia.
7Ze tillen hem op de schouders En dragen hem rond, Zetten hem neer op een voetstuk: daar staat hij, Hij komt van zijn plaats niet meer af; Hij geeft geen antwoord, als men hem roept, Redt niemand uit zijn ellende.
8“Lembrem-se disso, e mostrem-se homens. Tragam isso à mente novamente, vocês, transgressores.
8Denkt daaraan, weest verstandig, rebellen,
9Lembrem-se das coisas passadas da antiguidade; pois eu sou Deus, e não há outro. Eu sou Deus, e não há ninguém como eu.
9Neemt het ter harte, en herinnert u wat vroeger is gebeurd. Ja, ik ben God, er is geen ander, God, die zijns gelijke niet heeft;
10Eu declaro o fim desde o princípio, e desde os tempos antigos as coisas que ainda não aconteceram. Eu digo: Meu conselho permanecerá, e farei tudo o que me agrada.
10Die van de beginne het einde voorzegde, Tevoren, wat nog niet was geschied. Ik spreek: Mijn raadsbesluit zal worden volbracht, Wat Ik gewild heb, breng Ik tot stand;
11Eu chamo uma ave de rapina do oriente, o homem do meu conselho de um país distante. Sim, eu falei. Eu também farei com que aconteça. Eu planejei. Eu também o farei.
11Uit het oosten roep Ik den roofvogel op, Uit verre landen den man van mijn plannen! Zoals Ik gezegd heb, zal Ik het schikken, Zoals Ik besloten heb, zal Ik het doen.
12Ouçam-me, vocês de coração obstinado, que estão longe da justiça!
12Moedelozen, luistert naar Mij, Die u nog ver van het heil meent verwijderd:
13Eu aproximo a minha justiça. Ela não está longe, e a minha salvação não tardará. Eu concederei salvação a Sião, minha glória a Israel.
13Mijn heil doe Ik naderen, het is niet verre meer af, Mijn redding laat zich niet wachten; Aan Sion breng Ik verlossing, Aan Israël mijn glorie!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.