Isaías 40
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1“Consolem, consolem o meu povo”, diz o seu Deus.
1Troost, troost toch mijn volk, Zegt uw God;
2“Falem ao coração de Jerusalém, e clamem a ela que a sua guerra está terminada, que a sua iniquidade está perdoada, que ela recebeu da mão do SENHOR em dobro por todos os seus pecados.”
2Spreekt Jerusalem moed in het hart, En roept het hem toe: Dat zijn ellende voorbij is, Zijn schuld is geboet; Dat hij uit Jahweh’s hand heeft ontvangen Heel de straf voor zijn zonden.
3A voz do que clama: “Preparem o caminho do SENHOR no deserto! Façam uma estrada reta no ermo para o nosso Deus.
3Daar roept men: Baant Jahweh een weg in de steppe, Effent een pad in de woestijn voor onzen God;
4Todo vale será exaltado, e todo monte e colina será rebaixado. O terreno acidentado será nivelado, e os lugares ásperos se tornarão uma planície.
4Elk dal moet gevuld, alle bergen en heuvels geslecht, De krochten moeten een vlakte worden, de klip een vallei.
5A glória do SENHOR será revelada, e toda a carne a verá juntamente; pois a boca do SENHOR o disse.”
5Dan zal de glorie van Jahweh zich tonen, Alle vlees ze aanschouwen; Allen zullen Gods heerlijkheid zien. De mond van Jahweh heeft het gezegd!
6A voz de um que diz: “Clame!” E alguém disse: “O que clamarei?” “Toda a carne é como a erva, e toda a sua glória é como a flor do campo.
6Daar klinkt een stem: Roep het uit! Ik zeide: Wat moet ik gaan roepen? Alle vlees is als gras, Heel zijn glorie als de bloem op het veld!
7A erva seca, a flor murcha, porque o sopro do SENHOR sopra sobre ela. Certamente o povo é como a erva.
7Het gras verdort, de bloem verwelkt, Als er Jahweh ‘s adem op blaast; Ja, de mens is als gras,
8A erva seca, a flor murcha; mas a palavra do nosso Deus permanece para sempre.”
8Maar het woord van onzen God houdt in eeuwigheid stand!
9Você que traz boas novas a Sião, suba em um alto monte. Você que traz boas novas a Jerusalém, levante a sua voz com força! Levante-a! Não tenha medo! Diga às cidades de Judá: “Eis o seu Deus!”
9Bestijg de hoogste berg, Gij vreugdebode van Sion; Verhef uw stem met kracht, Jerusalems vreugdegezant. Laat luid ze weerschallen, En wees niet bevreesd; Roep tot de steden van Juda: Hier is uw God!
10Eis que o Senhor DEUS virá como um poderoso, e o seu braço governará por ele. Eis que a sua recompensa está com ele, e a sua retribuição diante dele.
10Zie, Jahweh, de Heer, komt met kracht, En zijn arm voert de macht; Zijn vergelding komt met Hem mee, Zijn beloning gaat voor Hem uit.
11Ele apascentará o seu rebanho como um pastor. Ele reunirá os cordeiros em seu braço, e os carregará em seu colo. Ele guiará mansamente as que têm crias.
11Als een herder weidt Hij zijn kudde, Neemt de schaapjes op in zijn arm; Hij legt ze neer in zijn schoot, En leidt er de moeders naar toe.
12Quem mediu as águas na concha da sua mão, e marcou o céu com o seu palmo, e calculou o pó da terra em um cesto de medida, e pesou os montes em balanças, e as colinas em uma balança de precisão?
12Wie heeft de wateren gepeild in zijn vuist, De hemel omspannen met de palm van zijn hand; Wie het stof van de aarde in een maatje gemeten, De bergen op een weegschaal gewogen, de heuvels op een balans?
13Quem guiou o Espírito do SENHOR, ou o ensinou como seu conselheiro?
13Wie heeft de geest van Jahweh geleid, Wie was zijn raadsman, die Hem onderricht gaf;
14Com quem ele tomou conselho, e quem o instruiu, e o ensinou na vereda da justiça, e lhe ensinou conhecimento, e lhe mostrou o caminho do entendimento?
14Wien heeft Hij gevraagd, Hem te leren, de juiste weg te wijzen, Hem kennis te brengen, en het pad der wijsheid te tonen?
15Eis que as nações são como uma gota em um balde, e são consideradas como um grão de pó na balança. Eis que ele levanta as ilhas como uma coisa muito pequena.
15Zie, de volken zijn als een drup aan de emmer, Niet meer dan een stofje op de balans; Zie, de eilanden wegen niet zwaarder Dan een korreltje zand!
16O Líbano não é suficiente para queimar, nem os seus animais são suficientes para um holocausto.
16De Libanon is niet toereikend voor brandhout, Zijn wild niet voor offers;
17Todas as nações são como nada diante dele. Elas são consideradas por ele como menos do que nada, e vaidade.
17Alle naties zijn als niets voor zijn aanschijn, Nog minder voor Hem dan leegte en lucht!
18A quem, então, vocês compararão a Deus? Ou que semelhança vocês compararão a ele?
18Met wien dan zoudt ge God vergelijken, Welk beeld in zijn plaats willen stellen?
19Um artífice funde uma imagem, e o ourives a reveste de ouro, e funde correntes de prata para ela.
19De gieter giet het afgodsbeeld, De goudsmid beslaat het met goud; Men smeedt er zilveren kettingen aan,
20Aquele que é muito pobre para tal oferta escolhe uma árvore que não apodreça. Ele busca um artífice habilidoso para lhe preparar uma imagem esculpida que não se mova.
20En kiest voor zijn voetstuk hout, dat niet rot. Dan zoekt men een handigen werkman, Om het beeld vast te zetten, zodat het niet wankelt!
21Vocês não sabem? Vocês não ouviram? Isso não lhes foi dito desde o princípio? Vocês não entenderam desde as fundações da terra?
21Weet ge het niet, en hoort ge het niet, Is het u niet van de aanvang bekend; Begrijpt ge het niet, Sinds de aarde gegrond werd?
22É ele quem se assenta sobre o círculo da terra, e os seus habitantes são como gafanhotos; quem estende os céus como uma cortina, e os desenrola como uma tenda para nela habitar,
22Hij troont op het gewelf van de aarde, Zodat haar bewoners als sprinkhanen zijn; Hij spreidt de hemelen uit als een tentdoek, En spant ze als een tent, waarin men gaat wonen!
23quem reduz os príncipes a nada, quem torna os juízes da terra insignificantes.
23Hij richt de vorsten te gronde, Vaagt weg de rechters der aarde.
24Eles mal são plantados. Eles mal são semeados. O seu tronco mal criou raiz na terra. Ele apenas sopra sobre eles, e eles secam, e o redemoinho os leva como palha.
24Nauwelijks zijn ze geplant, Ternauwernood zijn ze gezaaid, Nog eer hun stam in de bodem Heeft wortel geschoten, Blaast Hij er op: ze verdorren, En de storm verjaagt ze als kaf.
25“A quem, então, vocês me compararão? Quem é o meu igual?”, diz o Santo.
25Met wien vergelijkt ge Mij dan, Zegt de Heilige: op wien zou Ik lijken?
26Levantem os seus olhos para o alto, e vejam quem criou estas coisas, quem faz sair o seu exército por número. Ele chama a todos pelo nome. Pela grandeza da sua força, e porque ele é forte em poder, nenhum deles falta.
26Heft uw ogen omhoog: Zie, wie heeft dat geschapen? Wie telde hun heir, en liet het marcheren, Wie riep ze allen bij naam, Door zijn grote macht en geweldige sterkte, Zodat er niet één aan ontbrak?
27Por que você diz, Jacó, e fala, Israel: “O meu caminho está escondido do SENHOR, e a justiça que me é devida é desconsiderada pelo meu Deus”?
27Waarom zegt ge dan, Jakob, Waarom spreekt ge dan, Israël: Mijn weg ligt voor Jahweh verborgen, Mijn recht ontgaat aan mijn God!
28Você não sabe? Você não ouviu? O Deus eterno, o SENHOR, o Criador dos confins da terra, não desfalece. Ele não se cansa. O seu entendimento é inescrutável.
28Hebt ge het dan niet gehoord en vernomen: Jahweh is een eeuwige God, Schepper van de grenzen der aarde! Hij wordt moede noch mat, Zijn wijsheid is niet te doorgronden!
29Ele dá poder ao fraco. Ele aumenta a força daquele que não tem vigor.
29Hij versterkt den vermoeide, En verdubbelt de kracht van den zwakke.
30Até os jovens desfalecem e se cansam, e os moços caem exaustos;
30Jonge mannen worden nog moede en mat, Forse knapen kunnen bezwijken:
31mas aqueles que esperam no SENHOR renovarão as suas forças. Eles subirão com asas como águias. Eles correrão, e não se cansarão. Eles caminharão, e não desfalecerão.
31Maar die op Jahweh vertrouwen, vernieuwen hun kracht, Slaan hun vleugels als adelaars uit; Ze lopen, maar worden niet moe, Ze rennen, maar worden niet mat!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.