Isaías 40
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1“Consolem, consolem o meu povo”, diz o seu Deus.
1Тешите, тешите народ мој, говори Бог ваш.
2“Falem ao coração de Jerusalém, e clamem a ela que a sua guerra está terminada, que a sua iniquidade está perdoada, que ela recebeu da mão do SENHOR em dobro por todos os seus pecados.”
2Говорите Јерусалиму љубазно, и јављајте му да се навршио рок његов, да му се безакоње опростило, јер је примио из руке Господње двојином за све грехе своје.
3A voz do que clama: “Preparem o caminho do SENHOR no deserto! Façam uma estrada reta no ermo para o nosso Deus.
3Глас је некога који виче: Приправите у пустињи пут Господњи, поравните у пустоши стазу Богу нашем.
4Todo vale será exaltado, e todo monte e colina será rebaixado. O terreno acidentado será nivelado, e os lugares ásperos se tornarão uma planície.
4Све долине нека се повисе, и све горе и брегови нека се слегну, и што је криво нека буде право, и неравна места нека буду равна.
5A glória do SENHOR será revelada, e toda a carne a verá juntamente; pois a boca do SENHOR o disse.”
5И јавиће се слава Господња, и свако ће тело видети; јер уста Господња говорише.
6A voz de um que diz: “Clame!” E alguém disse: “O que clamarei?” “Toda a carne é como a erva, e toda a sua glória é como a flor do campo.
6Глас говори: Вичи. И рече: Шта да вичем? Да је свако тело трава и све добро његово као цвет пољски.
7A erva seca, a flor murcha, porque o sopro do SENHOR sopra sobre ela. Certamente o povo é como a erva.
7Суши се трава, цвет опада кад дух Господњи дуне на њ; доиста је народ трава.
8A erva seca, a flor murcha; mas a palavra do nosso Deus permanece para sempre.”
8Суши се трава, цвет опада; али реч Бога нашег остаје довека.
9Você que traz boas novas a Sião, suba em um alto monte. Você que traz boas novas a Jerusalém, levante a sua voz com força! Levante-a! Não tenha medo! Diga às cidades de Judá: “Eis o seu Deus!”
9Изађи на високу гору, Сионе, који јављаш добре гласове; подигни силно глас свој, Јерусалиме, који јављаш добре гласове; подигни, не бој се. Кажи градовима Јудиним: Ево Бога вашег.
10Eis que o Senhor DEUS virá como um poderoso, e o seu braço governará por ele. Eis que a sua recompensa está com ele, e a sua retribuição diante dele.
10Ево, Господ Бог иде на јаког, и мишица ће Његова овладати њим; ево плата је његова код Њега и дело његово пред Њим.
11Ele apascentará o seu rebanho como um pastor. Ele reunirá os cordeiros em seu braço, e os carregará em seu colo. Ele guiará mansamente as que têm crias.
11Као пастир пашће стадо своје; у наручје своје сабраће јагањце, и у недрима ће их носити, а дојилице ће водити полако.
12Quem mediu as águas na concha da sua mão, e marcou o céu com o seu palmo, e calculou o pó da terra em um cesto de medida, e pesou os montes em balanças, e as colinas em uma balança de precisão?
12Ко је измерио воду грстима својим и небеса премерио пеђу? Ко је мером измерио прах земаљски, и горе измерио на мерила и брегове на потег?
13Quem guiou o Espírito do SENHOR, ou o ensinou como seu conselheiro?
13Ко је управљао Духом Господњим? Или Му био саветник и научио Га?
14Com quem ele tomou conselho, e quem o instruiu, e o ensinou na vereda da justiça, e lhe ensinou conhecimento, e lhe mostrou o caminho do entendimento?
14С ким се договарао и ко Га је уразумио и научио путу суда, и научио Га знању и показао Му пут разума?
15Eis que as nações são como uma gota em um balde, e são consideradas como um grão de pó na balança. Eis que ele levanta as ilhas como uma coisa muito pequena.
15Гле, народи су као кап из ведра, и као прашка на мерилима броје се; гле, премешта острва као прашак.
16O Líbano não é suficiente para queimar, nem os seus animais são suficientes para um holocausto.
16Ни Ливан не би био доста за огањ, и животиње његове не би биле доста за жртву паљеницу.
17Todas as nações são como nada diante dele. Elas são consideradas por ele como menos do que nada, e vaidade.
17Сви су народи као ништа пред Њим, мање неголи ништа и таштина вреде Му.
18A quem, então, vocês compararão a Deus? Ou que semelhança vocês compararão a ele?
18С ким ћете дакле изједначити Бога? И какву ћете Му прилику наћи?
19Um artífice funde uma imagem, e o ourives a reveste de ouro, e funde correntes de prata para ela.
19Уметник лије лик, и златар га позлаћује, и верижице сребрне лије.
20Aquele que é muito pobre para tal oferta escolhe uma árvore que não apodreça. Ele busca um artífice habilidoso para lhe preparar uma imagem esculpida que não se mova.
20А ко је сиромах, те нема шта принети, бира дрво које не труне, и тражи вештог уметника да начини резан лик, који се не помиче.
21Vocês não sabem? Vocês não ouviram? Isso não lhes foi dito desde o princípio? Vocês não entenderam desde as fundações da terra?
21Не знате ли? Не чујете ли? Не казује ли вам се од искона? Не разумете ли од темеља земаљских?
22É ele quem se assenta sobre o círculo da terra, e os seus habitantes são como gafanhotos; quem estende os céus como uma cortina, e os desenrola como uma tenda para nela habitar,
22Он седи над кругом земаљским, и њени су Му становници као скакавци; Он је разастро небеса као платно и разапео их као шатор за стан.
23quem reduz os príncipes a nada, quem torna os juízes da terra insignificantes.
23Он обраћа кнезове у ништа, судије земаљске чини да су као таштина.
24Eles mal são plantados. Eles mal são semeados. O seu tronco mal criou raiz na terra. Ele apenas sopra sobre eles, e eles secam, e o redemoinho os leva como palha.
24Као да нису посађени ни посејани, и као да им се стабло није укоренило у земљи, чим дуне на њих, посахну, и вихор као плеву разнесе их.
25“A quem, então, vocês me compararão? Quem é o meu igual?”, diz o Santo.
25С ким ћете ме дакле изједначити да бих био као он? вели Свети.
26Levantem os seus olhos para o alto, e vejam quem criou estas coisas, quem faz sair o seu exército por número. Ele chama a todos pelo nome. Pela grandeza da sua força, e porque ele é forte em poder, nenhum deles falta.
26Подигните горе очи своје и видите; ко је то створио? Ко изводи војску свега тога на број и зове свако по имену, и велике ради силе Његове и јаке моћи не изостаје ниједно?
27Por que você diz, Jacó, e fala, Israel: “O meu caminho está escondido do SENHOR, e a justiça que me é devida é desconsiderada pelo meu Deus”?
27Зашто говориш, Јакове, и кажеш, Израиљу: Сакривен је пут мој од Господа, и ствар моја не излази пред Бога мог?
28Você não sabe? Você não ouviu? O Deus eterno, o SENHOR, o Criador dos confins da terra, não desfalece. Ele não se cansa. O seu entendimento é inescrutável.
28Не знаш ли? Ниси ли чуо да Бог вечни Господ, који је створио крајеве земаљске, не сустаје нити се утруђује? Разуму Његовом нема мере.
29Ele dá poder ao fraco. Ele aumenta a força daquele que não tem vigor.
29Он даје снагу уморном, и нејаком умножава крепост.
30Até os jovens desfalecem e se cansam, e os moços caem exaustos;
30Деца се море и сустају, и младићи падају;
31mas aqueles que esperam no SENHOR renovarão as suas forças. Eles subirão com asas como águias. Eles correrão, e não se cansarão. Eles caminharão, e não desfalecerão.
31Али који се надају Господу, добијају нову снагу, подижу се на крилима као орлови, трче и не сустају, ходе и не море се.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.