Isaías 33
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Ai de você que destrói, mas não foi destruído, e que trai, mas ninguém o traiu! Quando você terminar de destruir, será destruído; e quando terminar de trair, será traído.
1Тешко теби, који пустошиш а тебе не пустоше, и који чиниш неверу а теби се не чини невера; кад престанеш пустошити, бићеш опустошен, кад престанеш чинити неверу, чиниће ти се невера.
2SENHOR, seja gracioso conosco. Temos esperado em ti. Seja a nossa força a cada manhã, a nossa salvação também no tempo da angústia.
2Господе, смилуј се на нас, Тебе чекамо; буди им мишица свако јутро, и спасење наше у невољи.
3Ao som do trovão, os povos fogem. Quando te levantas, as nações se dispersam.
3Народи побегоше од јаке вике, расејаше се народи што се ти подиже.
4O seu despojo será ajuntado como a lagarta o ajunta. Os homens saltarão sobre ele como saltam os gafanhotos.
4И покупиће се плен ваш као што се купе гусенице, скочиће на њ као што скачу скакавци.
5O SENHOR é exaltado, pois habita nas alturas. Ele encheu Sião de justiça e retidão.
5Узвишен је Господ, јер настава на висини; напуниће Сион суда и правде.
6Haverá estabilidade nos seus tempos, abundância de salvação, sabedoria e conhecimento. O temor do SENHOR é o seu tesouro.
6И тврђа времена твог, сила спасења твог биће мудрост и знање; страх Господњи биће благо твоје.
7Eis que os seus valentes clamam do lado de fora; os embaixadores da paz choram amargamente.
7Ето, јунаци њихови вичу на пољу, и посланици мирни плачу горко:
8As estradas estão desertas. O viajante desapareceu. A aliança está quebrada. Ele desprezou as cidades. Ele não respeita o homem.
8Путеви опустеше, путници не путују; поквари уговор, одбаци градове, не мари за човека.
9A terra pranteia e definha. O Líbano está envergonhado e murcha. Sarom é como um deserto, e Basã e Carmelo estão despidos.
9Земља тужи и чезне, Ливан се стиди и вене, Сарон је као пустиња, Васан и Кармил оголеше.
10“Agora eu me levantarei”, diz o SENHOR. “Agora eu me erguerei. Agora serei exaltado.
10Сада ћу устати, вели Господ, сада ћу се узвисити, сада ћу се подигнути.
11Vocês conceberão palha. Vocês darão à luz restolho. O sopro de vocês é um fogo que os devorará.
11Затруднећете сламом, родићете стрњику; гнев ваш прождреће вас као огањ.
12Os povos serão como a queima de cal, como espinheiros cortados e queimados no fogo.
12И народи ће бити као пећи кречне, изгореће огњем као трње посечено.
13Ouçam, vocês que estão longe, o que eu fiz; e, vocês que estão perto, reconheçam o meu poder.”
13Слушајте који сте далеко шта сам учинио, и који сте близу познајте моћ моју.
14Os pecadores em Sião estão com medo. O tremor apoderou-se dos ímpios. Quem de nós pode habitar com o fogo devorador? Quem de nós pode habitar com as chamas eternas?
14Грешници у Сиону уплашиће се, дрхат ће спопасти лицемере, и рећи ће: Ко ће од нас остати код огња који прождире? Ко ће од нас остати код вечне жеге?
15Aquele que anda em retidão e fala o que é justo, aquele que despreza o lucro da opressão, que sacode as mãos, recusando-se a aceitar suborno, que tapa os ouvidos para não ouvir falar de derramamento de sangue, e fecha os olhos para não ver o mal —
15Ко ходи у правди и говори шта је право; ко мрзи на добитак од насиља; ко отреса руке своје да не прими поклон; ко затискује уши своје да не чује за крв, и зажима очи своје да не види зло;
16este habitará nas alturas. O seu refúgio será a fortaleza de rochas. O seu pão lhe será fornecido. As suas águas serão garantidas.
16Он ће наставати на високим местима; градови на стенама биће му уточиште, хлеб ће му се давати, вода му неће недостајати.
17Os seus olhos verão o rei em sua formosura. Eles verão uma terra distante.
17Очи ће ти видети цара у красоти његовој, гледаће земљу далеку.
18O seu coração meditará sobre o terror. Onde está aquele que contava? Onde está aquele que pesava? Onde está aquele que contava as torres?
18Срце ће твоје мислити о страху говорећи: Где је писар? Где бројач? Где је онај што прегледа куле?
19Você não verá mais aquele povo feroz, um povo de fala obscura que você não consegue compreender, com uma língua estranha que você não consegue entender.
19Нећеш видети жесток народ, народ који говори из дубина да се не разбира, у кога је језик мутав да се не разуме.
20Olhe para Sião, a cidade das nossas festas solenes. Os seus olhos verão Jerusalém, uma habitação tranquila, uma tenda que não será desarmada. As suas estacas nunca serão arrancadas, nem se romperá nenhuma das suas cordas.
20Погледај на Сион, град празника наших; очи твоје нека виде Јерусалим, мирни стан, шатор, који се неће однети, коме се коље неће никада померити, и ниједно му се уже неће откинути.
21Mas ali o SENHOR estará conosco em majestade, um lugar de rios largos e correntes, no qual não navegará nenhuma galé com remos, nem passará por lá nenhum navio imponente.
21Него ће нам онде Господ велики бити место река и потока широких, по којима неће ићи лађа с веслима, нити ће велика лађа пролазити онуда.
22Pois o SENHOR é o nosso juiz. O SENHOR é o nosso legislador. O SENHOR é o nosso rei. Ele nos salvará.
22Јер је Господ наш судија, Господ је који нам поставља законе, Господ је цар наш, Он ће нас спасти.
23O seu cordame está solto. Eles não puderam firmar a base do seu mastro. Eles não puderam estender a vela. Então a presa de um grande despojo foi dividida. Os coxos levaram a presa.
23Ослабише твоја ужа, не могу тврдо држати катарке своје ни разапети једра; тада ће се разделити велик плен, хроми ће разграбити плен.
24O habitante não dirá: “Estou doente.” O povo que nela habita será perdoado da sua iniquidade.
24И нико од становника неће рећи: Болестан сам. Народу који живи у њему опростиће се безакоње.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.