Isaías 57
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1O justo perece, e ninguém leva isso ao coração. Homens misericordiosos são levados, e ninguém considera que o justo é levado para longe do mal.
1Праведник мре, и нико не мари; и побожни се људи узимају, а нико се не сећа да се пред зло узима праведник;
2Ele entra na paz. Eles descansam em seus leitos, cada um que anda na sua retidão.
2Долази у мир и почива на постељи својој ко год ходи правим путем.
3“Mas cheguem perto, vocês, filhos de uma feiticeira, descendência de adúlteros e prostitutas.
3А ви синови врачарини, роде курварски, који се курвате, приступите овамо.
4De quem vocês zombam? Contra quem vocês escancaram a boca e mostram a língua? Não são vocês filhos da desobediência e descendência da falsidade,
4Ким се ругате? На кога разваљујете уста и плазите језик? Нисте ли синови преступнички, семе лажно?
5vocês que se inflamam entre os carvalhos, debaixo de toda árvore verde; que matam as crianças nos vales, nas fendas das rochas?
5Који се упаљујете за луговима, под сваким зеленим дрветом, кољете синове своје у потоцима, под врлетима каменим.
6Entre as pedras lisas do vale está a sua porção. Elas, elas são a sua sorte. Até para elas vocês derramaram ofertas de bebida. Vocês apresentaram uma oferta. Acaso eu me aplacaria com essas coisas?
6Део ти је међу глатким камењем поточним; то је, то је твој део; њему лијеш налив свој, приносиш дар; тиме ли ћу се умирити?
7Sobre um monte alto e elevado vocês armaram o seu leito. Vocês também subiram lá para oferecer sacrifícios.
7На гори високој и узвишеној мећеш постељу своју; и онамо излазиш да принесеш жртву.
8Vocês colocaram o seu memorial atrás das portas e dos batentes, pois vocês se expuseram a outro além de mim, e subiram. Vocês alargaram o seu leito e fizeram uma aliança com eles. Vocês amaram o que viram no leito deles.
8И иза врата и иза довратака мећеш спомен свој; одступивши од мене откриваш се, и изашавши горе шириш одар свој, уговараш с њима, мила ти је постеља њихова, где угледаш место.
9Vocês foram ao rei com óleo, multiplicaram os seus perfumes, enviaram os seus embaixadores para longe, e se rebaixaram até o Seol.
9Идеш к цару с уљем, с многим мирисима својим; шаљеш посланике своје далеко и понижујеш се до гроба.
10Vocês se cansaram com a extensão dos seus caminhos; contudo, não disseram: ‘É em vão.’ Vocês encontraram um renovo para a sua força; por isso não desfaleceram.
10Од далеког пута свог уморна не кажеш: Залуду. Налазиш живот руци својој, зато не сустајеш.
11“De quem vocês tiveram tanto pavor e medo, a ponto de mentirem, e não se lembrarem de mim, nem considerarem isso em seu coração? Não fiquei eu calado por muito tempo, e vocês não me temem?
11И од кога си се уплашила и кога си се побојала, те си слагала и ниси се мене опомињала нити си марила? Што ја ћутах одавна, зато ли ме се не бојиш?
12Eu declararei a sua justiça; e quanto às suas obras, elas não lhes trarão proveito.
12Ја ћу објавити твоју правду и твоја дела; али ти неће помоћи.
13Quando vocês clamarem, que aqueles que vocês ajuntaram os livrem, mas o vento levará a todos eles. Um sopro os carregará para longe, mas aquele que se refugia em mim possuirá a terra, e herdará o meu santo monte.”
13Кад станеш викати, нека те избаве они које си сабрала; али ће их све ветар однети, и узеће их таштина. Али ко се у ме узда, наследиће земљу и добиће свету гору моју.
14Ele dirá: “Construam, construam, preparem o caminho! Removam a pedra de tropeço do caminho do meu povo.”
14И рећи ће се: Поравните, поравните, приправите пут, уклоните сметње с пута народа мог.
15Pois o Alto e Sublime, que habita na eternidade, cujo nome é Santo, diz: “Eu habito no alto e santo lugar, mas também com o contrito e humilde de espírito, para vivificar o espírito dos humildes, e para vivificar o coração dos contritos.
15Јер овако говори Високи и узвишени, који живи у вечности, коме је име Свети: На висини и у светињи станујем и с оним ко је скрушеног срца и смерног духа оживљујући дух смерних и оживљујући срце скрушених.
16Pois não contenderei para sempre, nem ficarei irado continuamente; pois o espírito desfaleceria diante de mim, e as almas que eu criei.
16Јер се нећу једнако прети нити ћу се довека гневити, јер би ишчезао преда мном дух и душе које сам створио.
17Por causa da iniquidade da sua cobiça eu me irei e o feri. Escondi-me e me irei; e ele continuou se desviando pelo caminho do seu coração.
17За безакоње лакомости његове разгневих се, и ударих га, сакрих се и разгневих се, јер одметнувши се отиде путем срца свог.
18Eu vi os seus caminhos, e o curarei. Também o guiarei, e restaurarei o consolo a ele e aos que pranteiam com ele.
18Видим путеве његове, али ћу га исцелити, водићу га и даћу опет утеху њему и његовима који туже.
19Eu crio o fruto dos lábios: Paz, paz, ao que está longe e ao que está perto”, diz o SENHOR; “e eu os curarei.”
19Ја стварам плод уснама: мир, мир ономе ко је далеко и ко је близу, вели Господ, и исцелићу га.
20Mas os ímpios são como o mar agitado; pois não pode se acalmar, e as suas águas lançam lama e lodo.
20А безбожници су као море усколебано, које се не може умирити и вода његова измеће нечистоћу и блато.
21“Não há paz”, diz o meu Deus, “para os ímpios.”
21Нема мира безбожницима, вели Бог мој.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.