2 Crônicas 10
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Roboão foi a Siquém, pois todo o Israel tinha ido a Siquém para fazê-lo rei.
1و رحبعام به شکیم رفت زیرا که تمامی اسرائیل به شکیم آمدند تا او را پادشاه سازند.
2Quando Jeroboão, filho de Nebate, ouviu isso (pois ele estava no Egito, para onde tinha fugido da presença do rei Salomão), Jeroboão voltou do Egito.
2و چون یربعام بن نباط این را شنید، (و اوهنوز در مصر بود که از حضور سلیمان پادشاه به آنجا فرار کرده بود)، یربعام از مصر مراجعت نمود.
3Eles mandaram chamá-lo; e Jeroboão e todo o Israel vieram, e falaram a Roboão, dizendo:
3و ایشان فرستاده، او را خواندند، آنگاه یربعام و تمامی اسرائیل آمدند و به رحبعام عرض کرده، گفتند:
4“Seu pai tornou o nosso jugo pesado. Agora, portanto, alivie a dura servidão de seu pai e o seu jugo pesado que ele colocou sobre nós, e nós o serviremos.”
4«پدر تو یوغ ما را سخت ساخت اما تو الان بندگی سخت پدر خود را ویوغ سنگین او را که بر ما نهاد سبک ساز و تو راخدمت خواهیم نمود.»
5Ele lhes disse: “Voltem a mim daqui a três dias.” Então o povo partiu.
5او به ایشان گفت: «بعداز سه روز باز نزد من بیایید.» و ایشان رفتند.
6O rei Roboão aconselhou-se com os anciãos, que haviam estado diante de Salomão, seu pai, enquanto ele ainda vivia, dizendo: “Que conselho vocês me dão sobre como responder a este povo?”
6و رحبعام پادشاه با مشایخی که در حین حیات پدرش سلیمان به حضور وی می‌ایستادندمشورت کرده، گفت: «شما چه صلاح می‌بینید که به این قوم جواب دهم؟»
7Eles lhe falaram, dizendo: “Se você for bom para com este povo, agradá-los e lhes falar boas palavras, então eles serão seus servos para sempre.”
7ایشان به او عرض کرده، گفتند: «اگر با این قوم مهربانی نمایی وایشان را راضی کنی و با ایشان سخنان دلاویزگویی، همانا همیشه اوقات بنده تو خواهند بود.»
8Mas ele abandonou o conselho dos anciãos que eles lhe tinham dado, e aconselhou-se com os jovens que haviam crescido com ele, que estavam diante dele.
8اما او مشورت مشایخ را که به وی دادند ترک کرد و با جوانانی که با او تربیت یافته بودند و به حضورش می‌ایستادند مشورت کرد.
9Ele lhes disse: “Que conselho vocês dão, para que possamos dar uma resposta a este povo, que me falou, dizendo: ‘Alivie o jugo que seu pai colocou sobre nós’?”
9و به ایشان گفت: «شما چه صلاح می‌بینید که به این قوم جواب دهیم که به من عرض کرده، گفته‌اند: یوغی را که پدرت بر ما نهاده است سبک ساز.»
10Os jovens que haviam crescido com ele lhe falaram, dizendo: “Assim você dirá ao povo que lhe falou, dizendo: ‘Seu pai tornou o nosso jugo pesado, mas alivie-o sobre nós;’ assim você lhes dirá: ‘Meu dedo mínimo é mais grosso do que a cintura de meu pai.
10وجوانانی که با او تربیت یافته بودند او را خطاب کرده، گفتند: «به این قوم که به تو عرض کرده، گفته‌اند پدرت یوغ ما را سنگین ساخته است و توآن را برای ما سبک ساز چنین بگو: انگشت کوچک من از کمر پدرم کلفت تر است.
11Agora, visto que meu pai os sobrecarregou com um jugo pesado, eu acrescentarei ao seu jugo. Meu pai os castigou com chicotes, mas eu os castigarei com escorpiões.’”
11و حال پدرم یوغ سنگینی بر شما نهاده است اما من یوغ شما را زیاده خواهم گردانید، پدرم شما را باتازیانه‌ها تنبیه می‌نمود اما من شما را با عقربها.»
12Então Jeroboão e todo o povo vieram a Roboão no terceiro dia, conforme o rei havia pedido, dizendo: “Voltem a mim no terceiro dia.”
12و در روز سوم، یربعام و تمامی قوم به نزدرحبعام بازآمدند، به نحوی که پادشاه گفته وفرموده بود که در روز سوم نزد من بازآیید.
13O rei lhes respondeu asperamente; e o rei Roboão abandonou o conselho dos anciãos,
13وپادشاه قوم را به سختی جواب داد، و رحبعام پادشاه مشورت مشایخ را ترک کرد.
14e lhes falou segundo o conselho dos jovens, dizendo: “Meu pai tornou o seu jugo pesado, mas eu acrescentarei a ele. Meu pai os castigou com chicotes, mas eu os castigarei com escorpiões.”
14و موافق مشورت جوانان ایشان را خطاب کرده، گفت: «پدرم یوغ شما را سنگین ساخت، اما من آن رازیاده خواهم گردانید، پدرم شما را با تازیانه هاتنبیه می‌نمود اما من با عقربها.»
15Assim, o rei não deu ouvidos ao povo; pois isso foi causado por Deus, para que o SENHOR pudesse confirmar a sua palavra, que ele falou por intermédio de Aías, o silonita, a Jeroboão, filho de Nebate.
15پس پادشاه قوم را اجابت نکرد زیرا که این امر از جانب خدا شده بود تا خداوند کلامی را که به واسطه اخیای شیلونی به یربعام بن نباط گفته بود ثابت گرداند.
16Quando todo o Israel viu que o rei não lhes dava ouvidos, o povo respondeu ao rei, dizendo: “Que porção temos nós em Davi? Não temos herança no filho de Jessé! Cada um para as suas tendas, ó Israel! Agora cuide da sua própria casa, Davi.” Então todo o Israel partiu para as suas tendas.
16و چون تمامی اسرائیل دیدند که پادشاه ایشان را اجابت نکرد آنگاه قوم، پادشاه را جواب داده، گفتند: «ما را در داود چه حصه است؟ درپسر یسی نصیبی نداریم. ای اسرائیل! به خیمه های خود بروید. حال‌ای داود به خانه خودمتوجه باش!» پس تمامی اسرائیل به خیمه های خویش رفتند.
17Mas, quanto aos filhos de Israel que habitavam nas cidades de Judá, Roboão reinou sobre eles.
17اما بنی‌اسرائیلی که درشهرهای یهودا ساکن بودند رحبعام بر ایشان سلطنت می‌نمود.
18Então o rei Roboão enviou Hadorão, que estava encarregado dos homens sujeitos a trabalhos forçados; e os filhos de Israel o apedrejaram até a morte. O rei Roboão apressou-se em subir no seu carro, para fugir para Jerusalém.
18پس رحبعام پادشاه هدرام راکه رئیس باجگیران بود فرستاد، و بنی‌اسرائیل اورا سنگسار کردند که مرد و رحبعام پادشاه تعجیل نموده، بر ارابه خود سوار شد و به اورشلیم فرارکرد.
19Assim, Israel se rebelou contra a casa de Davi até o dia de hoje.
19پس اسرائیل تا به امروز بر خاندان داودعاصی شده‌اند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.