Hebräer 6
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Darum wollen wir die Lehre vom Anfang christlichen Lebens jetzt lassen und zur Vollkommenheit fahren, nicht abermals Grund legen von Buße der toten Werke, vom Glauben an Gott,
1เพราะฉะนั้น ให้เราก้าวพ้นคำสอนเบื้องต้นเกี่ยวกับพระคริสต์ และมุ่งต่อไปสู่ความสมบูรณ์ โดยไม่วางรากฐานซ้ำอีก คือการกลับใจจากการกระทำที่ตายแล้ว ความเชื่อต่อพระเจ้า
2von der Taufe, von der Lehre, vom Händeauflegen, von der Toten Auferstehung und vom ewigen Gericht.
2คำสอนเรื่องการรับบัพติศมาต่าง ๆ การวางมือ การฟื้นขึ้นจากความตาย และการพิพากษานิรันดร์
3Und das wollen wir tun, so es Gott anders zuläßt.
3เราจะทำเช่นนี้ ถ้าพระเจ้าทรงอนุญาต
4Denn es ist unmöglich, die, so einmal erleuchtet sind und geschmeckt haben die himmlische Gabe und teilhaftig geworden sind des heiligen Geistes
4เพราะสำหรับคนที่ครั้งหนึ่งเคยได้รับความสว่าง เคยลิ้มรสของประทานจากสวรรค์ และได้เป็นผู้มีส่วนในพระวิญญาณบริสุทธิ์
5und geschmeckt haben das gütige Wort Gottes und die Kräfte der zukünftigen Welt,
5เคยลิ้มรสทั้งถ้อยคำอันดีของพระเจ้าและพลังของยุคที่จะมา
6wo sie abfallen, wiederum zu erneuern zur Buße, als die sich selbst den Sohn Gottes wiederum kreuzigen und für Spott halten.
6แล้วกลับตกไป ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะฟื้นฟูพวกเขาอีกครั้งให้กลับใจ ในเมื่อพวกเขาเองตรึงพระบุตรของพระเจ้าบนกางเขนอีกครั้ง และทำให้พระองค์อับอายต่อหน้าคนทั้งหลาย
7Denn die Erde, die den Regen trinkt, der oft über sie kommt, und nützliches Kraut trägt denen, die sie bauen, empfängt Segen von Gott.
7แผ่นดินที่ดื่มน้ำฝนซึ่งตกลงมาบนมันบ่อย ๆ และให้พืชผลที่เหมาะสำหรับคนที่เพาะปลูกมัน ย่อมได้รับพระพรจากพระเจ้า
8Welche aber Dornen und Disteln trägt, die ist untüchtig und dem Fluch nahe, daß man sie zuletzt verbrennt.
8แต่ถ้ามันให้หนามและพงหนาม มันก็ถูกปฏิเสธ และใกล้จะถูกสาปแช่ง ท้ายที่สุดก็จะถูกเผา
9Wir versehen uns aber, ihr Liebsten, eines Besseren zu euch und daß die Seligkeit näher sei, ob wir wohl also reden.
9แต่พวกคุณที่รัก แม้เรากล่าวเช่นนี้ เราก็มั่นใจว่าสำหรับพวกคุณยังมีสิ่งที่ดีกว่านี้ คือสิ่งที่มาควบคู่กับความรอด
10Denn Gott ist nicht ungerecht, daß er vergesse eures Werks und der Arbeit der Liebe, die ihr erzeigt habt an seinem Namen, da ihr den Heiligen dientet und noch dienet.
10เพราะพระเจ้าจะไม่ทรงทำอย่างไม่ชอบธรรมด้วยการลืมงานของพวกคุณ และความเหน็ดเหนื่อยที่เกิดจากความรักซึ่งพวกคุณแสดงต่อพระนามของพระองค์ ด้วยการรับใช้บรรดาผู้บริสุทธิ์ และยังคงรับใช้พวกเขาอยู่
11Wir begehren aber, daß euer jeglicher denselben Fleiß beweise, die Hoffnung festzuhalten bis ans Ende,
11เราปรารถนาให้พวกคุณแต่ละคนแสดงความขยันแบบเดียวกัน เพื่อจะมีความหวังอย่างเต็มเปี่ยมจนถึงที่สุด
12daß ihr nicht träge werdet, sondern Nachfolger derer, die durch Glauben und Geduld ererben die Verheißungen.
12เพื่อพวกคุณจะไม่เฉื่อยชา แต่ทำตามแบบอย่างของคนที่ได้รับพระสัญญาเป็นมรดกโดยความเชื่อและความอดทน
13Denn als Gott Abraham verhieß, da er bei keinem Größeren zu schwören hatte, schwur er bei sich selbst
13เมื่อพระเจ้าทรงให้พระสัญญาแก่อับราฮัม เพราะไม่มีผู้ใดยิ่งใหญ่กว่าที่พระองค์จะทรงสาบานโดยอ้างถึงได้ พระองค์จึงทรงสาบานโดยอ้างถึงพระองค์เอง
14und sprach: “Wahrlich, ich will dich segnen und vermehren.”
14ว่า “เราจะอวยพรเจ้าอย่างแน่นอน และจะทำให้เจ้าทวีจำนวนขึ้นอย่างมาก”
15Und also trug er Geduld und erlangte die Verheißung.
15ดังนั้น หลังจากอับราฮัมอดทนรอคอย เขาก็ได้รับสิ่งที่พระเจ้าทรงสัญญา
16Die Menschen schwören ja bei einem Größeren, denn sie sind; und der Eid macht ein Ende alles Haders, dabei es fest bleibt unter ihnen.
16มนุษย์ย่อมสาบานโดยอ้างถึงผู้ที่ยิ่งใหญ่กว่า และในข้อโต้แย้งทุกเรื่อง คำสาบานเป็นข้อยุติเพื่อยืนยันเรื่องนั้น
17So hat Gott, da er wollte den Erben der Verheißung überschwenglich beweisen, daß sein Rat nicht wankte, einen Eid dazu getan,
17เช่นเดียวกัน พระเจ้าทรงตั้งใจจะแสดงให้ผู้รับมรดกตามพระสัญญาเห็นอย่างชัดเจนยิ่งขึ้นว่า ความตั้งใจของพระองค์ไม่เปลี่ยนแปลง พระองค์จึงทรงรับรองด้วยคำสาบาน
18auf daß wir durch zwei Stücke, die nicht wanken (denn es ist unmöglich, daß Gott lüge), einen starken Trost hätten, die wir Zuflucht haben und halten an der angebotenen Hoffnung,
18เพื่อว่าโดยสองสิ่งที่ไม่เปลี่ยนแปลง และในสองสิ่งนี้พระเจ้าไม่อาจโกหกได้ เราผู้หนีมาหาที่ลี้ภัยและยึดความหวังที่วางอยู่ตรงหน้าไว้ จะได้รับกำลังใจอย่างมาก
19welche wir haben als einen sichern und festen Anker unsrer Seele, der auch hineingeht in das Inwendige des Vorhangs,
19เรามีความหวังนี้เป็นเหมือนสมอของจิต เป็นความหวังที่มั่นคงและแน่วแน่ และเข้าไปถึงภายในม่าน
20dahin der Vorläufer für uns eingegangen, Jesus, ein Hoherpriester geworden in Ewigkeit nach der Ordnung Melchisedeks.
20ที่ซึ่งพระเยซูได้เข้าไปก่อนเพื่อเรา ในฐานะผู้นำหน้า โดยทรงเป็นมหาปุโรหิตตลอดไปตามลำดับปุโรหิตของเมลคีเซเดค
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.