Sprüche 13
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Ein weiser Sohn läßt sich vom Vater züchtigen; aber ein Spötter gehorcht der Strafe nicht.
1ลูกมีปัญญารับฟังคำสั่งสอนของพ่อ แต่คนชอบเยาะเย้ยไม่ฟังคำตักเตือน
2Die Frucht des Mundes genießt man; aber die Verächter denken nur zu freveln.
2คนย่อมได้ลิ้มรสสิ่งดีจากผลของคำพูดตน แต่คนไม่ซื่อสัตย์กระหายความรุนแรง
3Wer seinen Mund bewahrt, der bewahrt sein Leben; wer aber mit seinem Maul herausfährt, der kommt in Schrecken.
3คนที่เฝ้าปากก็รักษาชีวิตของตน แต่คนที่พูดพล่อยไม่ยั้งปากมุ่งสู่ความพินาศ
4Der Faule begehrt und kriegt's doch nicht; aber die Fleißigen kriegen genug.
4คนเกียจคร้านอยากได้แต่ไม่ได้อะไร แต่คนขยันได้สมใจจนเต็มอิ่ม
5Der Gerechte ist der Lüge feind; aber der Gottlose schändet und schmäht sich selbst.
5คนชอบธรรมเกลียดคำโกหก แต่คนชั่วนำความอับอายและความน่าอดสูมาให้
6Die Gerechtigkeit behütet den Unschuldigen; aber das gottlose Wesen bringt zu Fall den Sünder.
6ความชอบธรรมคุ้มครองทางของคนซื่อตรง แต่ความชั่วล้มคนบาปลง
7Mancher ist arm bei großem Gut, und mancher ist reich bei seiner Armut.
7บางคนทำเป็นร่ำรวยทั้งที่ไม่มีอะไร บางคนทำเป็นยากจนทั้งที่มีทรัพย์มากมาย
8Mit Reichtum kann einer sein Leben erretten; aber ein Armer hört kein Schelten.
8ทรัพย์สินใช้เป็นค่าไถ่ชีวิตคนได้ แต่คนจนไม่ต้องฟังคำขู่
9Das Licht der Gerechten brennt fröhlich; aber die Leuchte der Gottlosen wird auslöschen.
9แสงของคนชอบธรรมส่องสว่างสดใส แต่ตะเกียงของคนชั่วจะดับลง
10Unter den Stolzen ist immer Hader; aber Weisheit ist bei denen, die sich raten lassen.
10ความหยิ่งมีแต่ก่อการทะเลาะ แต่ปัญญาอยู่กับคนที่รับฟังคำแนะนำ
11Reichtum wird wenig, wo man's vergeudet; was man aber zusammenhält, das wird groß.
11ทรัพย์ที่ได้มาโดยไม่ซื่อสัตย์ค่อยๆ ร่อยหรอ แต่คนที่เก็บสะสมทีละน้อยย่อมมีเพิ่มขึ้น
12Die Hoffnung, die sich verzieht, ängstet das Herz; wenn's aber kommt, was man begehrt, das ist wie ein Baum des Lebens.
12ความหวังที่เลื่อนออกไปทำให้ใจตรอม แต่ความปรารถนาที่เป็นจริงเป็นต้นไม้แห่งชีวิต
13Wer das Wort verachtet, der verderbt sich selbst; wer aber das Gebot fürchtet, dem wird's vergolten.
13คนที่ดูหมิ่นคำสั่งสอนจะต้องชดใช้ แต่คนที่เคารพคำสั่งย่อมได้รับรางวัล
14Die Lehre des Weisen ist eine Quelle des Lebens, zu meiden die Stricke des Todes.
14คำสอนของคนมีปัญญาเป็นธารแห่งชีวิต ช่วยให้พ้นจากบ่วงแห่งความตาย
15Feine Klugheit schafft Gunst; aber der Verächter Weg bringt Wehe.
15ความเข้าใจที่ดีย่อมนำความโปรดปรานมาให้ แต่ทางของคนไม่ซื่อสัตย์นั้นยากลำบาก
16Ein Kluger tut alles mit Vernunft; ein Narr aber breitet Narrheit aus.
16คนรอบคอบทำทุกอย่างด้วยความรู้ แต่คนโง่เปิดเผยความโง่ของตน
17Ein gottloser Bote bringt Unglück; aber ein treuer Bote ist heilsam.
17ผู้ส่งสารชั่วร้ายย่อมพบความเดือดร้อน แต่ผู้ส่งสารที่ไว้ใจได้ย่อมได้รับการเยียวยา
18Wer Zucht läßt fahren, der hat Armut und Schande; wer sich gerne strafen läßt, wird zu ehren kommen.
18คนที่ปฏิเสธการอบรมย่อมพบความยากจนและความอับอาย แต่คนที่รับฟังคำแก้ไขจะได้รับเกียรติ
19Wenn's kommt, was man begehrt, das tut dem Herzen wohl; aber das Böse meiden ist den Toren ein Greuel.
19ความปรารถนาที่สมหวังชื่นใจ แต่คนโง่เกลียดที่จะหันจากความชั่ว
20Wer mit den Weisen umgeht, der wird weise; wer aber der Narren Geselle ist, der wird Unglück haben.
20เดินกับคนมีปัญญา ก็จะมีปัญญา แต่คบคนโง่ ย่อมได้รับความเสียหาย
21Unglück verfolgt die Sünder; aber den Gerechten wird Gutes vergolten.
21ความทุกข์ไล่ตามคนบาป แต่ความเจริญตอบแทนคนชอบธรรม
22Der Gute wird vererben auf Kindeskind; aber des Sünders Gut wird für den Gerechten gespart.
22คนดีทิ้งมรดกไว้ถึงรุ่นหลาน แต่ทรัพย์ของคนบาปถูกเก็บไว้ให้คนชอบธรรม
23Es ist viel Speise in den Furchen der Armen; aber die Unrecht tun, verderben.
23ไร่นาของคนยากจนให้ผลอาหารมากมาย แต่ความอยุติธรรมกวาดมันไปเสีย
24Wer seine Rute schont, der haßt seinen Sohn; wer ihn aber liebhat, der züchtigt ihn bald.
24คนที่ไม่ยอมใช้ไม้เรียวเกลียดลูกของตน แต่คนที่รักลูกใส่ใจอบรมสั่งสอน
25Der Gerechte ißt, daß sein Seele satt wird; der Gottlosen Bauch aber hat nimmer genug.
25คนชอบธรรมกินจนอิ่ม แต่ท้องของคนชั่วยังหิวอยู่
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.