Sprüche 19
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Ein Armer, der in seiner Frömmigkeit wandelt, ist besser denn ein Verkehrter mit seinen Lippen, der doch ein Narr ist.
1คนจนที่ดำเนินชีวิตอย่างซื่อตรง ยังดีกว่าคนปากคดที่เป็นคนโง่
2Wo man nicht mit Vernunft handelt, da geht's nicht wohl zu; und wer schnell ist mit Füßen, der tut sich Schaden.
2มีความกระตือรือร้นแต่ไม่มีความรู้ก็ไม่ดี รีบร้อนก้าวเท้าก็พาหลงทาง
3Die Torheit eines Menschen verleitet seinen Weg, und doch tobt sein Herz wider den HERRN.
3ความโง่ของคนทำลายทางของตน แล้วใจก็กลับโกรธพระยาห์เวห์
4Gut macht viele Freunde; aber der Arme wird von seinen Freunden verlassen.
4ความมั่งคั่งดึงเพื่อนเข้ามามาก แต่คนจนกลับถูกเพื่อนทอดทิ้ง
5Ein falscher Zeuge bleibt nicht ungestraft; und wer Lügen frech redet, wird nicht entrinnen.
5พยานเท็จจะไม่พ้นโทษ คนที่พรั่งพรูคำโกหกจะไม่รอด
6Viele schmeicheln der Person des Fürsten; und alle sind Freunde des, der Geschenke gibt.
6หลายคนพยายามเอาใจผู้มีอำนาจ และทุกคนอยากเป็นเพื่อนกับคนที่แจกของ
7Den Armen hassen alle seine Brüder; wie viel mehr halten sich seine Freunde von ihm fern! Und wer sich auf Worte verläßt, dem wird nichts.
7แม้ญาติของคนจนยังหลีกหนี เพื่อนของเขายิ่งห่างไกลกว่าเดิม เขาวิงวอนตามหา แต่ทุกคนก็หายไป
8Wer klug wird, liebt sein Leben; und der Verständige findet Gutes.
8คนที่ได้ปัญญาก็รักชีวิตของตน คนที่รักษาความเข้าใจไว้จะพบสิ่งดี
9Ein falscher Zeuge bleibt nicht ungestraft; und wer frech Lügen redet, wird umkommen.
9พยานเท็จจะไม่พ้นโทษ คนที่พูดโกหกจะพินาศ
10Dem Narren steht nicht wohl an, gute Tage haben, viel weniger einem Knecht, zu herrschen über Fürsten.
10ชีวิตหรูหราไม่เหมาะกับคนโง่ ยิ่งไม่เหมาะที่คนรับใช้จะปกครองเจ้านาย
11Wer geduldig ist, der ist ein kluger Mensch, und ist ihm eine Ehre, daß er Untugend überhören kann.
11คนมีวิจารณญาณย่อมใจเย็น การมองข้ามความผิดเป็นเกียรติของเขา
12Die Ungnade des Königs ist wie das Brüllen eines jungen Löwen; aber seine Gnade ist wie der Tau auf dem Grase.
12ความกริ้วของกษัตริย์เหมือนเสียงสิงโตคำราม ความโปรดปรานเหมือนน้ำค้างบนหญ้า
13Ein törichter Sohn ist seines Vaters Herzeleid, und ein zänkisches Weib ein stetiges Triefen.
13ลูกโง่คือหายนะของพ่อ ภรรยาที่ชอบทะเลาะเหมือนน้ำหยดไม่หยุด
14Haus und Güter vererben die Eltern; aber ein vernünftiges Weib kommt vom HERRN.
14บ้านและทรัพย์สินเป็นมรดกจากพ่อแม่ แต่ภรรยาที่รอบคอบมาจากพระยาห์เวห์
15Faulheit bringt Schlafen, und eine lässige Seele wird Hunger leiden.
15ความเกียจคร้านทำให้หลับลึก คนไม่เอางานต้องทนหิว
16Wer das Gebot bewahrt, der bewahrt sein Leben; wer aber seines Weges nicht achtet, wird sterben.
16คนที่รักษาคำบัญชาก็รักษาชีวิตของตน แต่คนที่ไม่ใส่ใจทางของตนจะตาย
17Wer sich des Armen erbarmt, der leihet dem HERRN; der wird ihm wieder Gutes vergelten.
17คนที่เมตตาคนจนก็เหมือนให้พระยาห์เวห์ยืม และพระองค์จะทรงตอบแทนสิ่งที่เขาทำ
18Züchtige deinen Sohn, solange Hoffnung da ist; aber laß deine Seele nicht bewegt werden, ihn zu töten.
18จงตีสอนลูกตราบที่ยังมีความหวัง แต่อย่าตั้งใจทำให้เขาตาย
19Großer Grimm muß Schaden leiden; denn willst du ihm steuern, so wird er noch größer.
19คนอารมณ์ร้อนต้องรับโทษ ถ้าช่วยเขาครั้งหนึ่ง ก็ต้องช่วยอีกครั้ง
20Gehorche dem Rat, und nimm Zucht an, daß du hernach weise seiest.
20ฟังคำแนะนำและรับคำสั่งสอน แล้ววันข้างหน้าจะมีปัญญา
21Es sind viel Anschläge in eines Mannes Herzen; aber der Rat des HERRN besteht.
21ใจคนมีแผนมากมาย แต่ความตั้งใจของพระยาห์เวห์จะสำเร็จ
22Ein Mensch hat Lust an seiner Wohltat; und ein Armer ist besser denn ein Lügner.
22สิ่งที่ทำให้คนเป็นที่รักคือความเมตตา เป็นคนจนยังดีกว่าเป็นคนโกหก
23Die Furcht des HERRN fördert zum Leben, und wird satt bleiben, daß kein Übel sie heimsuchen wird.
23การยำเกรงพระยาห์เวห์นำไปสู่ชีวิตและความอิ่มใจ คนเช่นนั้นพักได้อย่างปลอดภัย ไม่มีภัยมารบกวน
24Der Faule verbirgt seine Hand im Topf und bringt sie nicht wieder zum Munde.
24คนเกียจคร้านซุกมือลงในชาม แต่ยังไม่ยอมยกกลับเข้าปาก
25Schlägt man den Spötter, so wird der Unverständige klug; straft man einen Verständigen, so wird er vernünftig.
25เฆี่ยนคนชอบเยาะเย้ย แล้วคนไม่รู้เท่าทันจะได้เรียนรู้ความรอบคอบ ตำหนิคนมีความเข้าใจ แล้วเขาจะเพิ่มพูนความรู้
26Wer Vater verstört und Mutter verjagt, der ist ein schändliches und verfluchtes Kind.
26ลูกที่ปล้นพ่อและไล่แม่ออกไป เป็นลูกที่นำความอับอายและความอดสูมาให้
27Laß ab, mein Sohn, zu hören die Zucht, und doch abzuirren von vernünftiger Lehre.
27ลูกเอ๋ย ถ้าหยุดฟังคำสั่งสอน ลูกก็จะหลงไปจากถ้อยคำแห่งความรู้
28Ein loser Zeuge spottet des Rechts, und der Gottlosen Mund verschlingt das Unrecht.
28พยานคดโกงเยาะเย้ยความยุติธรรม ปากของคนชั่วกลืนกินความชั่วช้า
29Den Spöttern sind Strafen bereitet, und Schläge auf der Narren Rücken.
29โทษมีเตรียมไว้สำหรับคนชอบเยาะเย้ย และไม้เรียวมีไว้สำหรับหลังของคนโง่
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.