أَمْثَالٌ 9

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)

Freedom Bible (Thai)

1اَلْحِكْمَةُ بَنَتْ بَيْتَهَا. نَحَتَتْ أَعْمِدَتَهَا ٱلسَّبْعَةَ.

1ปัญญาสร้างบ้านของตน สกัดเสาทั้งเจ็ดต้น

2ذَبَحَتْ ذَبْحَهَا. مَزَجَتْ خَمْرَهَا. أَيْضًا رَتَّبَتْ مَائِدَتَهَا.

2ปัญญาเตรียมเนื้อไว้แล้ว ผสมเหล้าองุ่นแล้ว และจัดโต๊ะไว้พร้อม

3أَرْسَلَتْ جَوَارِيَهَا تُنَادِي عَلَى ظُهُورِ أَعَالِي ٱلْمَدِينَةِ:

3ส่งสาวใช้ออกไป แล้วร้องเรียกจากที่สูงที่สุดของเมืองว่า

4«مَنْ هُوَ جَاهِلٌ فَلْيَمِلْ إِلَى هُنَا». وَٱلنَّاقِصُ ٱلْفَهْمِ قَالَتْ لَهُ:

4“ใครไม่รู้เท่าทัน เชิญเข้ามาที่นี่!” ส่วนคนที่ขาดความเข้าใจ ปัญญาพูดว่า

5«هَلُمُّوا كُلُوا مِنْ طَعَامِي، وَٱشْرَبُوا مِنَ ٱلْخَمْرِ ٱلَّتِي مَزَجْتُهَا.

5“มาเถอะ กินขนมปังของฉัน ดื่มเหล้าองุ่นที่ฉันผสมไว้

6اُتْرُكُوا ٱلْجَهَالَاتِ فَتَحْيَوْا، وَسِيرُوا فِي طَرِيقِ ٱلْفَهْمِ».

6ละทางของคนไม่รู้เท่าทันเสีย แล้วจะมีชีวิต เดินไปบนทางแห่งความเข้าใจ”

7مَنْ يُوَبِّخْ مُسْتَهْزِئًا يَكْسَبْ لِنَفْسِهِ هَوَانًا، وَمَنْ يُنْذِرْ شِرِّيرًا يَكْسَبْ عَيْبًا.

7ใครตักเตือนคนชอบเยาะเย้ยก็มีแต่จะถูกดูหมิ่น ใครว่ากล่าวคนชั่วก็มีแต่จะถูกเหยียดหยาม

8لَا تُوَبِّخْ مُسْتَهْزِئًا لِئَلَّا يُبْغِضَكَ. وَبِّخْ حَكِيمًا فَيُحِبَّكَ.

8อย่าตักเตือนคนชอบเยาะเย้ย มิฉะนั้นเขาจะเกลียด ตักเตือนคนมีปัญญา แล้วเขาจะรัก

9أَعْطِ حَكِيمًا فَيَكُونَ أَوْفَرَ حِكْمَةً. عَلِّمْ صِدِّيقًا فَيَزْدَادَ عِلْمًا.

9สอนคนมีปัญญา เขาจะยิ่งมีปัญญา สอนคนเที่ยงธรรม เขาจะยิ่งเรียนรู้

10بَدْءُ ٱلْحِكْمَةِ مَخَافَةُ ٱلرَّبِّ، وَمَعْرِفَةُ ٱلْقُدُّوسِ فَهْمٌ.

10การยำเกรงพระยาห์เวห์เป็นจุดเริ่มต้นของปัญญา การรู้จักองค์บริสุทธิ์คือความเข้าใจ

11لِأَنَّهُ بِي تَكْثُرُ أَيَّامُكَ وَتَزْدَادُ لَكَ سِنُو حَيَاةٍ.

11ฉันจะเพิ่มวันเวลาให้ และทำให้ปีชีวิตยืนยาวขึ้น

12إِنْ كُنْتَ حَكِيمًا فَأَنْتَ حَكِيمٌ لِنَفْسِكَ، وَإِنِ ٱسْتَهْزَأْتَ فَأَنْتَ وَحْدَكَ تَتَحَمَّلُ.

12ถ้ามีปัญญา ประโยชน์ก็ตกแก่ตัวเอง ถ้าชอบเยาะเย้ย ก็ต้องรับผลเพียงลำพัง

13اَلْمَرْأَةُ ٱلْجَاهِلَةُ صَخَّابَةٌ حَمْقَاءُ وَلَا تَدْرِي شَيْئًا،

13หญิงโง่เขลาส่งเสียงเอะอะ ไม่รู้จักยับยั้งและไม่รู้อะไรเลย

14فَتَقْعُدُ عِنْدَ بَابِ بَيْتِهَا عَلَى كُرْسِيٍّ فِي أَعَالِي ٱلْمَدِينَةِ،

14นางนั่งอยู่ที่ประตูบ้าน บนที่นั่งในจุดสูงของเมือง

15لِتُنَادِيَ عَابِرِي ٱلسَّبِيلِ ٱلْمُقَوِّمِينَ طُرُقَهُمْ:

15คอยร้องเรียกคนที่เดินผ่านไป คนที่กำลังเดินตรงไปตามทางของตน

16«مَنْ هُوَ جَاهِلٌ فَلْيَمِلْ إِلَى هُنَا». وَٱلنَّاقِصُ ٱلْفَهْمِ تَقُولُ لَهُ:

16“ใครไม่รู้เท่าทัน เชิญเข้ามาที่นี่!” ส่วนคนที่ขาดความเข้าใจ นางพูดว่า

17«ٱلْمِيَاهُ ٱلْمَسْرُوقَةُ حُلْوَةٌ، وَخُبْزُ ٱلْخُفْيَةِ لَذِيذٌ».

17“น้ำที่ขโมยมาหวานดี อาหารที่แอบกินก็อร่อย”

18وَلَا يَعْلَمُ أَنَّ ٱلْأَخْيِلَةَ هُنَاكَ، وَأَنَّ فِي أَعْمَاقِ ٱلْهَاوِيَةِ ضُيُوفَهَا.

18แต่เขาไม่รู้เลยว่าเหล่าวิญญาณผู้ล่วงลับอยู่ที่นั่น แขกของนางอยู่ในส่วนลึกของเชโอล

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.