דִּבְרֵי הַיָּמִים ב
Chapter 9
Hebrew Old Testament (Ma…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

דִּבְרֵי הַיָּמִים ב 9

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וּמַֽלְכַּת־שְׁבָ֗א שָֽׁמְעָה֮ אֶת־שֵׁ֣מַע שְׁלֹמֹה֒ וַתָּבֹ֣וא לְנַסֹּות֩ אֶת־שְׁלֹמֹ֨ה בְחִידֹ֜ות בִּירֽוּשָׁלַ֗͏ִם בְּחַ֣יִל כָּבֵ֣ד מְאֹ֡ד וּ֠גְמַלִּים נֹשְׂאִ֨ים בְּשָׂמִ֧ים וְזָהָ֛ב לָרֹ֖ב וְאֶ֣בֶן יְקָרָ֑ה וַתָּבֹוא֙ אֶל־שְׁלֹמֹ֔ה וַתְּדַבֵּ֣ר עִמֹּ֔ו אֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר הָיָ֖ה עִם־לְבָבָֽהּ׃
1เมื่อ​ราชินีแห่งเชบาได้ยินชื่อเสียง​ของ​โซโลมอน นาง​เดินทาง​ไป​เยรูซาเล็ม​เพื่อ​ทดสอบ​เขา​ด้วย​คำถามยาก ๆ มี​ขบวนผู้ติดตามมากมายพร้อมอูฐบรรทุกเครื่องเทศ ทองคำจำนวน​มาก และ​อัญมณี เมื่อ​เข้า​เฝ้าโซโลมอน นาง​ก็​สนทนา​กับ​เขา​ทุก​เรื่อง​ที่​อยู่​ใน​ใจ
2וַיַּגֶּד־לָ֥הּ שְׁלֹמֹ֖ה אֶת־כָּל־דְּבָרֶ֑יהָ וְלֹֽא־נֶעְלַ֤ם דָּבָר֙ מִשְּׁלֹמֹ֔ה אֲשֶׁ֧ר לֹ֦א הִגִּ֖יד לָֽהּ׃
2โซโลมอน​ตอบ​ได้​ทุก​ข้อ ไม่มีเรื่องใด​ที่​ยากจน​เขา​อธิบาย​ให้​นาง​ฟัง​ไม่​ได้
3וַתֵּ֙רֶא֙ מַֽלְכַּת־שְׁבָ֔א אֵ֖ת חָכְמַ֣ת שְׁלֹמֹ֑ה וְהַבַּ֖יִת אֲשֶׁ֥ר בָּנָֽה׃
3ราชินีแห่งเชบา​ได้​เห็น​สติปัญญา​ของ​โซโลมอน​และ​วัง​ที่​เขา​สร้าง
4וּמַאֲכַ֣ל שֻׁלְחָנֹ֡ו וּמֹושַׁ֣ב עֲבָדָיו֩ וּמַעֲמַ֨ד מְשָׁרְתָ֜יו וּמַלְבּֽוּשֵׁיהֶ֗ם וּמַשְׁקָיו֙ וּמַלְבּ֣וּשֵׁיהֶ֔ם וַעֲלִיָּתֹ֔ו אֲשֶׁ֥ר יַעֲלֶ֖ה בֵּ֣ית יְהוָ֑ה וְלֹא־הָ֥יָה עֹ֛וד בָּ֖הּ רֽוּחַ׃
4ได้​เห็น​อาหารบนโต๊ะ การจัด​ที่​นั่ง​ของ​ข้าราชการ คนรับใช้​ที่​คอยปรนนิบัติ​และ​เครื่องแต่งกาย​ของ​พวกเขา มหาดเล็กผู้​ถวาย​เครื่องดื่ม​และ​เครื่องแต่งกาย​ของ​พวกเขา รวม​ถึง​ทาง​ขึ้น​ที่​โซโลมอนใช้​ไป​ยัง​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ นาง​ถึง​กับ​หมดคำพูด
5וַתֹּ֙אמֶר֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ אֱמֶת֙ הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֥ר שָׁמַ֖עְתִּי בְּאַרְצִ֑י עַל־דְּבָרֶ֖יךָ וְעַל־חָכְמָתֶֽךָ׃
5นาง​ทูล​กษัตริย์​ว่า “ข่าวเรื่องพระราชกิจ​และ​สติปัญญา​ของ​ฝ่าพระบาท​ที่​ข้าพเจ้าได้ยิน​ใน​แผ่นดิน​ของ​ตน​นั้น​เป็น​ความจริง
6וְלֹֽא־הֶאֱמַ֣נְתִּי לְדִבְרֵיהֶ֗ם עַ֤ד אֲשֶׁר־בָּ֙אתִי֙ וַתִּרְאֶ֣ינָה עֵינַ֔י וְהִנֵּה֙ לֹ֣א הֻגַּד־לִ֔י חֲצִ֖י מַרְבִּ֣ית חָכְמָתֶ֑ךָ יָסַ֕פְתָּ עַל־הַשְּׁמוּעָ֖ה אֲשֶׁ֥ר שָׁמָֽעְתִּי׃
6แต่​ข้าพเจ้า​ไม่​เชื่อ​จน​ได้​มา​เห็น​กับ​ตา สิ่ง​ที่​ผู้คนเล่า​ถึง​ความยิ่งใหญ่แห่งสติปัญญา​ของ​ฝ่าพระบาท​ยัง​ไม่​ถึง​ครึ่ง​ของ​ความจริง ฝ่าพระบาท​ทรง​ยิ่งใหญ่กว่าเสียงเล่าลือ​มาก
7אַשְׁרֵ֣י אֲנָשֶׁ֔יךָ וְאַשְׁרֵ֖י עֲבָדֶ֣יךָ אֵ֑לֶּה הָעֹמְדִ֤ים לְפָנֶ֙יךָ֙ תָּמִ֔יד וְשֹׁמְעִ֖ים אֶת־חָכְמָתֶֽךָ׃
7คน​ของ​ฝ่าพระบาทช่าง​มี​ความสุข ข้าราชการ​ที่​ได้​ยืน​ต่อ​หน้าฝ่าพระบาท​และ​ฟังถ้อยคำอันเปี่ยม​ด้วย​ปัญญา​ของ​ฝ่าพระบาท​อยู่​เสมอ​ก็​มี​ความสุข
8יְהִ֨י יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ בָּר֔וּךְ אֲשֶׁ֣ר ׀ חָפֵ֣ץ בְּךָ֗ לְתִתְּךָ֤ עַל־כִּסְאֹו֙ לְמֶ֔לֶךְ לַיהוָ֖ה אֱלֹהֶ֑יךָ בְּאַהֲבַ֨ת אֱלֹהֶ֤יךָ אֶת־יִשְׂרָאֵל֙ לְהַעֲמִידֹ֣ו לְעֹולָ֔ם וַיִּתֶּנְךָ֤ עֲלֵיהֶם֙ לְמֶ֔לֶךְ לַעֲשֹׂ֖ות מִשְׁפָּ֥ט וּצְדָקָֽה׃
8ขอ​ให้​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​ฝ่าพระบาท​ทรง​เป็น​ที่​สรรเสริญ พระองค์​ทรง​พอพระทัย​ใน​ฝ่าพระบาท​และ​ตั้งฝ่าพระบาท​ให้​นั่งบนบัลลังก์​ของ​พระองค์ เป็น​กษัตริย์​เพื่อ​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​ฝ่าพระบาท เพราะ​พระเจ้าของ​ฝ่าพระบาท​ทรง​รักอิสราเอล​และ​ทรง​ประสงค์​ให้​อิสราเอลมั่นคงตลอด​ไป พระองค์​จึง​ตั้งฝ่าพระบาทปกครอง​พวกเขา​เพื่อ​ให้​ความยุติธรรม​และ​ความเที่ยงธรรม”
9וַתִּתֵּ֨ן לַמֶּ֜לֶךְ מֵאָ֥ה וְעֶשְׂרִ֣ים ׀ כִּכַּ֣ר זָהָ֗ב וּבְשָׂמִ֛ים לָרֹ֥ב מְאֹ֖ד וְאֶ֣בֶן יְקָרָ֑ה וְלֹ֤א הָיָה֙ כַּבֹּ֣שֶׂם הַה֔וּא אֲשֶׁר־נָתְנָ֥ה מַֽלְכַּת־שְׁבָ֖א לַמֶּ֥לֶךְ שְׁלֹמֹֽה׃
9ราชินี​ถวาย​ทองคำ 120 ตะลันต์ เครื่องเทศจำนวน​มาก และ​อัญมณี​แก่​กษัตริย์ ไม่​เคย​มี​ใคร​นำ​เครื่องเทศมากมายเช่น​ที่​ราชินีแห่งเชบา​ถวาย​โซโลมอน​มา​ก่อน
10וְגַם־עַבְדֵ֤י *חִירָם (חוּרָם֙) וְעַבְדֵ֣י שְׁלֹמֹ֔ה אֲשֶׁר־הֵבִ֥יאוּ זָהָ֖ב מֵאֹופִ֑יר הֵבִ֛יאוּ עֲצֵ֥י אַלְגּוּמִּ֖ים וְאֶ֥בֶן יְקָרָֽה׃
10คน​ของ​ฮูราม​กับ​คน​ของ​โซโลมอน​ซึ่ง​นำ​ทองคำ​จาก​โอฟีร์ ยัง​นำ​ไม้อัลกัม และ​อัญมณี​มา​ด้วย
11וַיַּ֣עַשׂ הַ֠מֶּלֶךְ אֶת־עֲצֵ֨י הָֽאַלְגּוּמִּ֜ים מְסִלֹּ֤ות לְבֵית־יְהוָה֙ וּלְבֵ֣ית הַמֶּ֔לֶךְ וְכִנֹּרֹ֥ות וּנְבָלִ֖ים לַשָּׁרִ֑ים וְלֹא־נִרְא֥וּ כָהֵ֛ם לְפָנִ֖ים בְּאֶ֥רֶץ יְהוּדָֽה׃
11กษัตริย์​ใช้ไม้อัลกัม​ทำ​ทางเดินยกระดับสำหรับพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​และ​วัง​ของ​กษัตริย์ ทั้ง​ทำ​พิณ​และ​เครื่องสายสำหรับนักร้อง ไม่​เคย​มี​ใคร​เห็น​ของ​เช่น​นี้​ใน​แผ่นดินยูดาห์​มา​ก่อน
12וְהַמֶּ֨לֶךְ שְׁלֹמֹ֜ה נָתַ֣ן לְמַֽלְכַּת־שְׁבָ֗א אֶת־כָּל־חֶפְצָהּ֙ אֲשֶׁ֣ר שָׁאָ֔לָה מִלְּבַ֖ד אֲשֶׁר־הֵבִ֣יאָה אֶל־הַמֶּ֑לֶךְ וַֽתַּהֲפֹ֛ךְ וַתֵּ֥לֶךְ לְאַרְצָ֖הּ הִ֥יא וַעֲבָדֶֽיהָ׃ פ
12กษัตริย์​โซโลมอนประทาน​ทุก​สิ่ง​ที่​ราชินีแห่งเชบาปรารถนา​และ​ทูลขอ มากกว่าสิ่ง​ที่​นาง​นำ​มา​ถวาย​กษัตริย์ จาก​นั้น​นาง​กับ​ผู้ติดตาม​กลับ​แผ่นดิน​ของ​ตน
13וַיְהִי֙ מִשְׁקַ֣ל הַזָּהָ֔ב אֲשֶׁר־בָּ֥א לִשְׁלֹמֹ֖ה בְּשָׁנָ֣ה אֶחָ֑ת שֵׁ֥שׁ מֵאֹ֛ות וְשִׁשִּׁ֥ים וָשֵׁ֖שׁ כִּכְּרֵ֥י זָהָֽב׃
13ใน​หนึ่งปีโซโลมอน​ได้​รับทองคำหนัก 666 ตะลันต์
14לְבַ֞ד מֵאַנְשֵׁ֧י הַתָּרִ֛ים וְהַסֹּחֲרִ֖ים מְבִיאִ֑ים וְכָל־מַלְכֵ֤י עֲרַב֙ וּפַחֹ֣ות הָאָ֔רֶץ מְבִיאִ֛ים זָהָ֥ב וָכֶ֖סֶף לִשְׁלֹמֹֽה׃
14ยัง​ไม่​นับทองคำ​ที่​พ่อค้า​และ​ผู้ค้าขาย​นำ​มา กษัตริย์​อาหรับ​ทุก​องค์​และ​ผู้ปกครองหัว​เมือง​ต่าง​นำ​ทองคำ​กับ​เงิน​มา​ถวาย​โซโลมอน
15וַיַּ֨עַשׂ הַמֶּ֧לֶךְ שְׁלֹמֹ֛ה מָאתַ֥יִם צִנָּ֖ה זָהָ֣ב שָׁח֑וּט שֵׁ֤שׁ מֵאֹות֙ זָהָ֣ב שָׁח֔וּט יַעֲלֶ֖ה עַל־הַצִּנָּ֥ה הָאֶחָֽת׃
15กษัตริย์​โซโลมอน​ทำ​โล่ขนาดใหญ่​จาก​ทองคำตีแผ่ 200 อัน แต่ละอันใช้ทองคำ 600 เชเขล
16וּשְׁלֹשׁ־מֵאֹ֤ות מָֽגִנִּים֙ זָהָ֣ב שָׁח֔וּט שְׁלֹ֤שׁ מֵאֹות֙ זָהָ֔ב יַעֲלֶ֖ה עַל־הַמָּגֵ֣ן הָאֶחָ֑ת וַיִּתְּנֵ֣ם הַמֶּ֔לֶךְ בְּבֵ֖ית יַ֥עַר הַלְּבָנֹֽון׃ פ
16เขา​ทำ​โล่​อีก 300 อัน​จาก​ทองคำตีแผ่ อันละ 300 เชเขล แล้ว​นำ​ไป​เก็บ​ใน​วังป่าเลบานอน
17וַיַּ֧עַשׂ הַמֶּ֛לֶךְ כִּסֵּא־שֵׁ֖ן גָּדֹ֑ול וַיְצַפֵּ֖הוּ זָהָ֥ב טָהֹֽור׃
17กษัตริย์​ยัง​ทำ​บัลลังก์งาช้างขนาดใหญ่หุ้ม​ด้วย​ทองคำบริสุทธิ์
18וְשֵׁ֣שׁ מַעֲלֹ֣ות לַ֠כִּסֵּא וְכֶ֨בֶשׁ בַּזָּהָ֤ב לַכִּסֵּא֙ מָאֳחָזִ֔ים וְיָדֹ֛ות מִזֶּ֥ה וּמִזֶּ֖ה עַל־מְקֹ֣ום הַשָּׁ֑בֶת וּשְׁנַ֣יִם אֲרָיֹ֔ות עֹמְדִ֖ים אֵ֥צֶל הַיָּדֹֽות׃
18บัลลังก์​มี​บันได 6 ขั้น มี​แท่นรองพระบาททองคำติด​กับ​บัลลังก์ มี​ที่​เท้าแขน​ทั้ง​สองข้าง และ​รูปสิงโต 2 ตัวยืนข้าง​ที่​เท้าแขน
19וּשְׁנֵ֧ים עָשָׂ֣ר אֲרָיֹ֗ות עֹמְדִ֥ים שָׁ֛ם עַל־שֵׁ֥שׁ הַֽמַּעֲלֹ֖ות מִזֶּ֣ה וּמִזֶּ֑ה לֹא־נַעֲשָׂ֥ה כֵ֖ן לְכָל־מַמְלָכָֽה׃
19บนบันได 6 ขั้น​ยัง​มี​รูปสิงโต​อีก 12 ตัว ยืนขนาบสองข้าง ไม่มีราชอาณาจักรใด​ทำ​บัลลังก์เช่น​นี้
20וְ֠כֹל כְּלֵ֞י מַשְׁקֵ֨ה הַמֶּ֤לֶךְ שְׁלֹמֹה֙ זָהָ֔ב וְכֹ֗ל כְּלֵ֛י בֵּֽית־יַ֥עַר הַלְּבָנֹ֖ון זָהָ֣ב סָג֑וּר אֵ֣ין כֶּ֗סֶף נֶחְשָׁ֛ב בִּימֵ֥י שְׁלֹמֹ֖ה לִמְאֽוּמָה׃
20ภาชนะสำหรับดื่ม​ของ​กษัตริย์​โซโลมอนทั้งหมด​ทำ​ด้วย​ทองคำ เครื่องใช้​ทุก​ชิ้น​ใน​วังป่าเลบานอน​ก็​ทำ​ด้วย​ทองคำบริสุทธิ์ ใน​สมัย​ของ​โซโลมอนเงิน​ไม่​นับ​ว่า​มี​ค่าเลย
21כִּֽי־אֳנִיֹּ֤ות לַמֶּ֙לֶךְ֙ הֹלְכֹ֣ות תַּרְשִׁ֔ישׁ עִ֖ם עַבְדֵ֣י חוּרָ֑ם אַחַת֩ לְשָׁלֹ֨ושׁ שָׁנִ֜ים תָּבֹ֣ואנָה ׀ אֳנִיֹּ֣ות תַּרְשִׁ֗ישׁ נֹֽשְׂאֹות֙ זָהָ֣ב וָכֶ֔סֶף שֶׁנְהַבִּ֥ים וְקֹופִ֖ים וְתוּכִּיִּֽים׃ פ
21กษัตริย์​มี​เรือ​ที่​เดินทาง​ไป​ทารชิชพร้อม​คน​ของ​ฮูราม ทุก 3 ปีเรือ​จาก​ทารชิชกลับ​มา​พร้อมทองคำ เงิน งาช้าง ลิง และ​นกยูง
22וַיִּגְדַּל֙ הַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֔ה מִכֹּ֖ל מַלְכֵ֣י הָאָ֑רֶץ לְעֹ֖שֶׁר וְחָכְמָֽה׃
22กษัตริย์​โซโลมอนมั่งคั่ง​และ​มี​สติปัญญาเหนือ​กษัตริย์​ทุก​องค์บนแผ่นดิน
23וְכֹל֙ מַלְכֵ֣י הָאָ֔רֶץ מְבַקְשִׁ֖ים אֶת־פְּנֵ֣י שְׁלֹמֹ֑ה לִשְׁמֹ֙עַ֙ אֶת־חָכְמָתֹ֔ו אֲשֶׁר־נָתַ֥ן הָאֱלֹהִ֖ים בְּלִבֹּֽו׃
23กษัตริย์​ทั่วแผ่นดินต่าง​มา​เข้า​เฝ้าโซโลมอน​เพื่อ​ฟังสติปัญญา​ที่​พระเจ้าประทานไว้​ใน​ใจ​เขา
24וְהֵ֣ם מְבִיאִ֣ים אִ֣ישׁ מִנְחָתֹ֡ו כְּלֵ֣י כֶסֶף֩ וּכְלֵ֨י זָהָ֤ב וּשְׂלָמֹות֙ נֵ֣שֶׁק וּבְשָׂמִ֔ים סוּסִ֖ים וּפְרָדִ֑ים דְּבַר־שָׁנָ֖ה בְּשָׁנָֽה׃ פ
24แต่ละองค์​นำ​ของ​บรรณาการ​มา​ทุก​ปี ได้แก่ ภาชนะเงิน ภาชนะทองคำ เสื้อผ้า เครื่องเกราะ เครื่องเทศ ม้า และ​ล่อ
25וַיְהִ֨י לִשְׁלֹמֹ֜ה אַרְבַּעַת֩ אֲלָפִ֨ים אֻֽרְיֹ֤ות סוּסִים֙ וּמַרְכָּבֹ֔ות וּשְׁנֵים־עָשָׂ֥ר אֶ֖לֶף פָּרָשִׁ֑ים וַיַּנִּיחֵם֙ בְּעָרֵ֣י הָרֶ֔כֶב וְעִם־הַמֶּ֖לֶךְ בִּירוּשָׁלָֽ͏ִם׃
25โซโลมอน​มี​โรงเก็บรถรบ​และ​คอกม้ารวม 4,000 แห่ง และ​มี​ทหารม้า 12,000 คน​ประจำ​ตาม​เมือง​ที่​เก็บรถรบ​และ​อยู่​กับ​กษัตริย์​ใน​เยรูซาเล็ม
26וַיְהִ֥י מֹושֵׁ֖ל בְּכָל־הַמְּלָכִ֑ים מִן־הַנָּהָר֙ וְעַד־אֶ֣רֶץ פְּלִשְׁתִּ֔ים וְעַ֖ד גְּב֥וּל מִצְרָֽיִם׃
26เขา​ปกครองเหนือ​กษัตริย์​ทั้ง​ปวงตั้งแต่แม่น้ำใหญ่​ไป​จนถึงแผ่นดิน​ชาว​ฟีลิสเตีย​และ​ชายแดนอียิปต์
27וַיִּתֵּ֨ן הַמֶּ֧לֶךְ אֶת־הַכֶּ֛סֶף בִּירוּשָׁלַ֖͏ִם כָּאֲבָנִ֑ים וְאֵ֣ת הָאֲרָזִ֗ים נָתַ֛ן כַּשִּׁקְמִ֥ים אֲשֶׁר־בַּשְּׁפֵלָ֖ה לָרֹֽב׃
27กษัตริย์​ทำให้เงิน​ใน​เยรูซาเล็ม​มี​มาก​จน​แทบ​ไม่​ต่าง​จาก​ก้อนหิน และ​ไม้ซีดาร์​ก็​มี​มาก​พอ ๆ กับ​ต้นมะเดื่อป่า​ใน​ที่ราบต่ำ
28וּמֹוצִיאִ֨ים סוּסִ֧ים מִמִּצְרַ֛יִם לִשְׁלֹמֹ֖ה וּמִכָּל־הָאֲרָצֹֽות׃
28มี​ผู้นำม้า​จาก​อียิปต์​และ​ทุก​แผ่นดิน​มา​ให้​โซโลมอน
29וּשְׁאָר֙ דִּבְרֵ֣י שְׁלֹמֹ֔ה הָרִאשֹׁנִ֖ים וְהָאֲחֲרֹונִ֑ים הֲלֹא־הֵ֣ם כְּתוּבִ֗ים עַל־דִּבְרֵי֙ נָתָ֣ן הַנָּבִ֔יא וְעַל־נְבוּאַ֞ת אֲחִיָּ֣ה הַשִּֽׁילֹונִ֗י וּבַחֲזֹות֙ *יֶעְדִּי (יֶעְדֹּ֣ו) הַחֹזֶ֔ה עַל־יָרָבְעָ֖ם בֶּן־נְבָֽט׃
29ส่วน​เรื่องอื่น ๆ ของ​โซโลมอนตั้งแต่ต้น​จน​จบ มี​บันทึก​อยู่​ใน​ประวัติ​ของ​นาธันผู้เผยพระวจนะ ใน​คำพยากรณ์ของอาหิยาห์​ชาว​ชิโลห์ และ​ใน​นิมิต​ของ​อิดโดผู้หยั่งรู้เกี่ยว​กับ​เยโรโบอัม​บุตร​เนบัท มิใช่​หรือ
30וַיִּמְלֹ֨ךְ שְׁלֹמֹ֧ה בִֽירוּשָׁלַ֛͏ִם עַל־כָּל־יִשְׂרָאֵ֖ל אַרְבָּעִ֥ים שָׁנָֽה׃
30โซโลมอนครองราชย์เหนือ​ชาว​อิสราเอลทั้งหมด​ที่​เยรูซาเล็ม 40 ปี
31וַיִּשְׁכַּ֤ב שְׁלֹמֹה֙ עִם־אֲבֹתָ֔יו וַֽיִּקְבְּרֻ֔הוּ בְּעִ֖יר דָּוִ֣יד אָבִ֑יו וַיִּמְלֹ֛ךְ רְחַבְעָ֥ם בְּנֹ֖ו תַּחְתָּֽיו׃ פ
31แล้ว​โซโลมอนสิ้นชีวิต​และ​ถูกฝัง​ใน​นครดาวิดบิดา​ของ​เขา เรโหโบอัม​บุตรชาย​ขึ้น​ครองราชย์แทน

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.