2 Chronicles 9
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Freedom Bible (Thai)
1Now when the queen of Sheba heard about the fame of Solomon, she came to test him with difficult questions. She arrived in Jerusalem with a very large caravan—with camels bearing spices, gold in abundance, and precious stones. So she came to Solomon and spoke with him about all that was on her mind.
1เมื่อราชินีแห่งเชบาได้ยินชื่อเสียงของโซโลมอน นางเดินทางไปเยรูซาเล็มเพื่อทดสอบเขาด้วยคำถามยาก ๆ มีขบวนผู้ติดตามมากมายพร้อมอูฐบรรทุกเครื่องเทศ ทองคำจำนวนมาก และอัญมณี เมื่อเข้าเฝ้าโซโลมอน นางก็สนทนากับเขาทุกเรื่องที่อยู่ในใจ
2And Solomon answered all her questions; nothing was too difficult for him to explain.
2โซโลมอนตอบได้ทุกข้อ ไม่มีเรื่องใดที่ยากจนเขาอธิบายให้นางฟังไม่ได้
3When the queen of Sheba saw the wisdom of Solomon, the palace he had built,
3ราชินีแห่งเชบาได้เห็นสติปัญญาของโซโลมอนและวังที่เขาสร้าง
4the food at his table, the seating of his servants, the service and attire of his attendants and cupbearers, and the burnt offerings he presented at the house of the LORD, it took her breath away.
4ได้เห็นอาหารบนโต๊ะ การจัดที่นั่งของข้าราชการ คนรับใช้ที่คอยปรนนิบัติและเครื่องแต่งกายของพวกเขา มหาดเล็กผู้ถวายเครื่องดื่มและเครื่องแต่งกายของพวกเขา รวมถึงทางขึ้นที่โซโลมอนใช้ไปยังพระวิหารของพระยาห์เวห์ นางถึงกับหมดคำพูด
5She said to the king, “The report I heard in my own country about your words and wisdom is true.
5นางทูลกษัตริย์ว่า “ข่าวเรื่องพระราชกิจและสติปัญญาของฝ่าพระบาทที่ข้าพเจ้าได้ยินในแผ่นดินของตนนั้นเป็นความจริง
6But I did not believe the reports until I came and saw with my own eyes. Indeed, not half of the greatness of your wisdom was told to me. You have far exceeded the report I heard.
6แต่ข้าพเจ้าไม่เชื่อจนได้มาเห็นกับตา สิ่งที่ผู้คนเล่าถึงความยิ่งใหญ่แห่งสติปัญญาของฝ่าพระบาทยังไม่ถึงครึ่งของความจริง ฝ่าพระบาททรงยิ่งใหญ่กว่าเสียงเล่าลือมาก
7How blessed are your men! How blessed are these servants of yours who stand continually before you and hear your wisdom!
7คนของฝ่าพระบาทช่างมีความสุข ข้าราชการที่ได้ยืนต่อหน้าฝ่าพระบาทและฟังถ้อยคำอันเปี่ยมด้วยปัญญาของฝ่าพระบาทอยู่เสมอก็มีความสุข
8Blessed be the LORD your God, who has delighted in you to set you on His throne to be king for the LORD your God. Because your God loved Israel enough to establish them forever, He has made you king over them to carry out justice and righteousness.”
8ขอให้พระยาห์เวห์พระเจ้าของฝ่าพระบาททรงเป็นที่สรรเสริญ พระองค์ทรงพอพระทัยในฝ่าพระบาทและตั้งฝ่าพระบาทให้นั่งบนบัลลังก์ของพระองค์ เป็นกษัตริย์เพื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของฝ่าพระบาท เพราะพระเจ้าของฝ่าพระบาททรงรักอิสราเอลและทรงประสงค์ให้อิสราเอลมั่นคงตลอดไป พระองค์จึงตั้งฝ่าพระบาทปกครองพวกเขาเพื่อให้ความยุติธรรมและความเที่ยงธรรม”
9Then she gave the king 120 talents of gold, a great quantity of spices, and precious stones. There had never been such spices as those the queen of Sheba gave to King Solomon.
9ราชินีถวายทองคำ 120 ตะลันต์ เครื่องเทศจำนวนมาก และอัญมณีแก่กษัตริย์ ไม่เคยมีใครนำเครื่องเทศมากมายเช่นที่ราชินีแห่งเชบาถวายโซโลมอนมาก่อน
10(The servants of Hiram and of Solomon who brought gold from Ophir also brought algum wood and precious stones.
10คนของฮูรามกับคนของโซโลมอนซึ่งนำทองคำจากโอฟีร์ ยังนำไม้อัลกัม และอัญมณีมาด้วย
11The king made the algum wood into steps for the house of the LORD and for the king’s palace, and into lyres and harps for the singers. Never before had anything like them been seen in the land of Judah.)
11กษัตริย์ใช้ไม้อัลกัมทำทางเดินยกระดับสำหรับพระวิหารของพระยาห์เวห์และวังของกษัตริย์ ทั้งทำพิณและเครื่องสายสำหรับนักร้อง ไม่เคยมีใครเห็นของเช่นนี้ในแผ่นดินยูดาห์มาก่อน
12King Solomon gave the queen of Sheba all she desired—whatever she asked—far more than she had brought the king. Then she left and returned to her own country, along with her servants.
12กษัตริย์โซโลมอนประทานทุกสิ่งที่ราชินีแห่งเชบาปรารถนาและทูลขอ มากกว่าสิ่งที่นางนำมาถวายกษัตริย์ จากนั้นนางกับผู้ติดตามกลับแผ่นดินของตน
13The weight of gold that came to Solomon each year was 666 talents,
13ในหนึ่งปีโซโลมอนได้รับทองคำหนัก 666 ตะลันต์
14not including the revenue from the merchants and traders. And all the Arabian kings and governors of the land also brought gold and silver to Solomon.
14ยังไม่นับทองคำที่พ่อค้าและผู้ค้าขายนำมา กษัตริย์อาหรับทุกองค์และผู้ปกครองหัวเมืองต่างนำทองคำกับเงินมาถวายโซโลมอน
15King Solomon made two hundred large shields of hammered gold; six hundred shekels of hammered gold went into each shield.
15กษัตริย์โซโลมอนทำโล่ขนาดใหญ่จากทองคำตีแผ่ 200 อัน แต่ละอันใช้ทองคำ 600 เชเขล
16He also made three hundred small shields of hammered gold; three hundred shekels of gold went into each shield. And the king put them in the House of the Forest of Lebanon.
16เขาทำโล่อีก 300 อันจากทองคำตีแผ่ อันละ 300 เชเขล แล้วนำไปเก็บในวังป่าเลบานอน
17Additionally, the king made a great throne of ivory and overlaid it with pure gold.
17กษัตริย์ยังทำบัลลังก์งาช้างขนาดใหญ่หุ้มด้วยทองคำบริสุทธิ์
18The throne had six steps, and a footstool of gold was attached to it. There were armrests on both sides of the seat, with a lion standing beside each armrest.
18บัลลังก์มีบันได 6 ขั้น มีแท่นรองพระบาททองคำติดกับบัลลังก์ มีที่เท้าแขนทั้งสองข้าง และรูปสิงโต 2 ตัวยืนข้างที่เท้าแขน
19Twelve lions stood on the six steps, one at either end of each step. Nothing like this had ever been made for any kingdom.
19บนบันได 6 ขั้นยังมีรูปสิงโตอีก 12 ตัว ยืนขนาบสองข้าง ไม่มีราชอาณาจักรใดทำบัลลังก์เช่นนี้
20All King Solomon’s drinking cups were gold, and all the utensils of the House of the Forest of Lebanon were pure gold. There was no silver, because it was accounted as nothing in the days of Solomon.
20ภาชนะสำหรับดื่มของกษัตริย์โซโลมอนทั้งหมดทำด้วยทองคำ เครื่องใช้ทุกชิ้นในวังป่าเลบานอนก็ทำด้วยทองคำบริสุทธิ์ ในสมัยของโซโลมอนเงินไม่นับว่ามีค่าเลย
21For the king had the ships of Tarshish that went with Hiram’s servants, and once every three years the ships of Tarshish would arrive bearing gold, silver, ivory, apes, and peacocks.
21กษัตริย์มีเรือที่เดินทางไปทารชิชพร้อมคนของฮูราม ทุก 3 ปีเรือจากทารชิชกลับมาพร้อมทองคำ เงิน งาช้าง ลิง และนกยูง
22So King Solomon surpassed all the kings of the earth in riches and wisdom.
22กษัตริย์โซโลมอนมั่งคั่งและมีสติปัญญาเหนือกษัตริย์ทุกองค์บนแผ่นดิน
23All the kings of the earth sought an audience with Solomon to hear the wisdom that God had put in his heart.
23กษัตริย์ทั่วแผ่นดินต่างมาเข้าเฝ้าโซโลมอนเพื่อฟังสติปัญญาที่พระเจ้าประทานไว้ในใจเขา
24Year after year, each visitor would bring his tribute: articles of silver and gold, clothing, weapons, spices, horses, and mules.
24แต่ละองค์นำของบรรณาการมาทุกปี ได้แก่ ภาชนะเงิน ภาชนะทองคำ เสื้อผ้า เครื่องเกราะ เครื่องเทศ ม้า และล่อ
25Solomon had 4,000 stalls for horses and chariots, and 12,000 horses, which he stationed in the chariot cities and also with him in Jerusalem.
25โซโลมอนมีโรงเก็บรถรบและคอกม้ารวม 4,000 แห่ง และมีทหารม้า 12,000 คนประจำตามเมืองที่เก็บรถรบและอยู่กับกษัตริย์ในเยรูซาเล็ม
26He reigned over all the kings from the Euphrates to the land of the Philistines, as far as the border of Egypt.
26เขาปกครองเหนือกษัตริย์ทั้งปวงตั้งแต่แม่น้ำใหญ่ไปจนถึงแผ่นดินชาวฟีลิสเตียและชายแดนอียิปต์
27The king made silver as common in Jerusalem as stones, and cedar as abundant as sycamore in the foothills.
27กษัตริย์ทำให้เงินในเยรูซาเล็มมีมากจนแทบไม่ต่างจากก้อนหิน และไม้ซีดาร์ก็มีมากพอ ๆ กับต้นมะเดื่อป่าในที่ราบต่ำ
28Solomon’s horses were imported from Egypt and from all the lands.
28มีผู้นำม้าจากอียิปต์และทุกแผ่นดินมาให้โซโลมอน
29As for the rest of the acts of Solomon, from beginning to end, are they not written in the Records of Nathan the Prophet, in the Prophecy of Ahijah the Shilonite, and in the Visions of Iddo the Seer concerning Jeroboam son of Nebat?
29ส่วนเรื่องอื่น ๆ ของโซโลมอนตั้งแต่ต้นจนจบ มีบันทึกอยู่ในประวัติของนาธันผู้เผยพระวจนะ ในคำพยากรณ์ของอาหิยาห์ชาวชิโลห์ และในนิมิตของอิดโดผู้หยั่งรู้เกี่ยวกับเยโรโบอัมบุตรเนบัท มิใช่หรือ
30Solomon reigned in Jerusalem over all Israel forty years.
30โซโลมอนครองราชย์เหนือชาวอิสราเอลทั้งหมดที่เยรูซาเล็ม 40 ปี
31And Solomon rested with his fathers and was buried in the city of his father David. And his son Rehoboam reigned in his place.
31แล้วโซโลมอนสิ้นชีวิตและถูกฝังในนครดาวิดบิดาของเขา เรโหโบอัมบุตรชายขึ้นครองราชย์แทน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.