Lamentations 1
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Freedom Bible (Thai)
1How lonely lies the city, once so full of people! She who was great among the nations has become a widow. The princess of the provinces has become a slave.
1อนิจจา เมืองที่เคยเต็มไปด้วยผู้คน กลับอยู่เดียวดายเสียแล้ว! นางกลายเป็นหญิงม่าย ทั้งที่เคยยิ่งใหญ่ท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย! นางผู้เคยเป็นเจ้าหญิงท่ามกลางแคว้นต่าง ๆ กลับตกเป็นทาส!
2She weeps aloud in the night, with tears upon her cheeks. Among all her lovers there is no one to comfort her. All her friends have betrayed her; they have become her enemies.
2นางร้องไห้อย่างขมขื่นในยามค่ำคืน น้ำตานองแก้ม ในบรรดาคนรักทั้งปวง ไม่มีใครปลอบนาง เพื่อนทุกคนทรยศนาง กลับกลายเป็นศัตรู
3Judah has gone into exile under affliction and harsh slavery; she dwells among the nations but finds no place to rest. All her pursuers have overtaken her in the midst of her distress.
3ยูดาห์ไปเป็นเชลยเพราะถูกข่มเหง และถูกใช้งานอย่างหนัก นางอาศัยท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย ไม่พบที่พัก ผู้ข่มเหงทุกคนตามนางทันในยามคับขัน
4The roads to Zion mourn, because no one comes to her appointed feasts. All her gates are deserted; her priests groan, her maidens grieve, and she herself is bitter with anguish.
4ถนนสู่ศิโยนโศกเศร้า เพราะไม่มีใครมาร่วมพิธีชุมนุมอันศักดิ์สิทธิ์ ประตูเมืองทุกแห่งร้างไร้ผู้คน ปุโรหิตของนางถอนใจ สาวพรหมจารีของนางทุกข์ยาก นางเองขมขื่นใจ
5Her foes have become her masters; her enemies are at ease. For the LORD has brought her grief because of her many transgressions. Her children have gone away as captives before the enemy.
5คู่อริของนางขึ้นเป็นใหญ่ ศัตรูของนางรุ่งเรือง เพราะพระยาห์เวห์ ทำให้นางทุกข์ยาก เพราะนางฝ่าฝืนครั้งแล้วครั้งเล่า ลูกเล็ก ๆ ของนางถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลยต่อหน้าศัตรู
6All the splendor has departed from the Daughter of Zion. Her princes are like deer that find no pasture; they lack the strength to flee in the face of the hunter.
6ความสง่างามทั้งสิ้นสูญไปจากศิโยนแล้ว ขุนนางของนางเหมือนกวางที่หาทุ่งหญ้าไม่พบ พวกเขาหนีไปอย่างไร้เรี่ยวแรงต่อหน้าผู้ไล่ตาม
7In the days of her affliction and wandering Jerusalem remembers all the treasures that were hers in days of old. When her people fell into enemy hands she received no help. Her enemies looked upon her, laughing at her downfall.
7ในวันทุกข์ยากและลำเค็ญ เยรูซาเล็มหวนคิดถึงอดีต ถึงของล้ำค่าทั้งปวงที่นางเคยมี เมื่อประชาชนของนางตกอยู่ในมือศัตรู ไม่มีใครช่วยนาง ศัตรูมองดูนาง และเยาะเย้ยความรกร้างของเมือง
8Jerusalem has sinned greatly; therefore she has become an object of scorn. All who honored her now despise her, for they have seen her nakedness; she herself groans and turns away.
8เยรูซาเล็มทำบาปอย่างหนัก นางจึงเป็นมลทิน ทุกคนที่เคยให้เกียรตินาง กลับดูหมิ่นนาง เพราะเห็นนางเปลือยเปล่า นางถอนใจและถอยกลับ
9Her uncleanness stains her skirts; she did not consider her end. Her downfall was astounding; there was no one to comfort her. Look, O LORD, on my affliction, for the enemy has triumphed!
9คราบมลทินแปดเปื้อนชายผ้านุ่งของนาง นางไม่ได้คำนึงถึงบั้นปลายของตน จึงตกต่ำจนน่าตกใจ ไม่มีใครปลอบนาง “พระยาห์เวห์ โปรดมองดูความทุกข์ยากของฉัน เพราะศัตรูยกตนขึ้นใหญ่โต”
10The adversary has seized all her treasures. For she has seen the nations enter her sanctuary— those You had forbidden to enter Your assembly.
10ศัตรูยื่นมือยึดของล้ำค่าทั้งปวงของนาง นางเห็นชนชาติทั้งหลายบุกเข้ามาในสถานบริสุทธิ์ของนาง ชนชาติเหล่านั้นที่พระองค์สั่งห้ามเข้ามาในที่ชุมนุมของพระองค์
11All her people groan as they search for bread. They have traded their treasures for food to keep themselves alive. Look, O LORD, and consider, for I have become despised.
11ประชาชนของนางต่างถอนใจ แสวงหาขนมปัง นำของล้ำค่าไปแลกอาหารเพื่อประทังชีวิต “พระยาห์เวห์ โปรดมองดูเถิด ฉันกลายเป็นที่ดูหมิ่นแล้ว”
12Is this nothing to you, all you who pass by? Look around and see! Is there any sorrow like mine, which was inflicted on me, which the LORD made me suffer on the day of His fierce anger?
12“พวกท่านทุกคนที่ผ่านไป ไม่สนใจเลยหรือ? จงมองดู มีความเศร้าใดเทียบได้กับความเศร้าของฉัน ความเศร้าที่ถาโถมเข้ามา เมื่อพระยาห์เวห์ทำให้ฉันทุกข์ยากในวันแห่งความโกรธเกรี้ยวของพระองค์
13He sent fire from on high, and it overpowered my bones. He spread a net for my feet and turned me back. He made me desolate, faint all the day long.
13พระองค์ส่งไฟจากเบื้องบนลงถึงกระดูกของฉัน ไฟโหมเผาผลาญกระดูกเหล่านั้น พระองค์กางตาข่ายดักเท้าฉัน ทำให้ฉันต้องถอยกลับ ทำให้ฉันอ้างว้างและอ่อนแรงตลอดวัน
14My transgressions are bound into a yoke, knit together by His hand; they are draped over my neck, and the Lord has broken my strength. He has delivered me into the hands of those I cannot withstand.
14มือของพระองค์ผูกความผิดของฉันไว้เป็นแอก มัดความผิดเหล่านั้นเข้าด้วยกัน วางลงบนคอฉัน จนกำลังของฉันหมดสิ้น พระผู้เป็นเจ้า มอบฉันไว้ในมือศัตรู ที่ฉันต้านทานไม่ไหว
15The Lord has rejected all the mighty men in my midst; He has summoned an army against me to crush my young warriors. Like grapes in a winepress, the Lord has trampled the Virgin Daughter of Judah.
15พระผู้เป็นเจ้าถือว่านักรบผู้เก่งกล้าทั้งปวงในเมืองของฉันไร้ค่า พระองค์เรียกชุมนุมอันศักดิ์สิทธิ์ขึ้นเพื่อเล่นงานฉันและบดขยี้ชายหนุ่มของฉัน พระผู้เป็นเจ้าย่ำยูดาห์ผู้เป็นดั่งสาวพรหมจารี เหมือนคนย่ำองุ่นในบ่อ
16For these things I weep; my eyes flow with tears. For there is no one nearby to comfort me, no one to revive my soul. My children are destitute because the enemy has prevailed.
16ฉันร้องไห้เพราะสิ่งเหล่านี้ ตาของฉัน ตาของฉัน หลั่งน้ำตาเป็นสาย ไม่มีผู้ปลอบโยนอยู่ใกล้ให้ใจฉันชื่นขึ้น ลูก ๆ ของฉันอ้างว้าง เพราะศัตรูมีชัยแล้ว”
17Zion stretches out her hands, but there is no one to comfort her. The LORD has decreed against Jacob that his neighbors become his foes. Jerusalem has become an unclean thing among them.
17ศิโยนกางมือออก ไม่มีใครปลอบนาง พระยาห์เวห์สั่งเกี่ยวกับยาโคบ ให้ผู้คนรอบเขาเป็นศัตรูของเขา เยรูซาเล็มอยู่ท่ามกลางพวกเขาเหมือนของที่เป็นมลทิน
18The LORD is righteous, for I have rebelled against His command. Listen, all you people; look upon my suffering. My young men and maidens have gone into captivity.
18“พระยาห์เวห์เที่ยงธรรม เพราะฉันกบฏต่อคำสั่งของพระองค์ ชนชาติทั้งหลาย โปรดฟัง มองดูความเศร้าของฉัน สาวพรหมจารีและชายหนุ่มของฉันถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลยแล้ว
19I called out to my lovers, but they have betrayed me. My priests and elders perished in the city while they searched for food to keep themselves alive.
19ฉันเรียกหาคนรัก แต่พวกเขาหลอกฉัน ปุโรหิตและผู้อาวุโสของฉันสิ้นใจในเมือง ขณะหาอาหารเพื่อประทังชีวิตตนเอง
20See, O LORD, how distressed I am! I am churning within; my heart is pounding within me, for I have been most rebellious. Outside, the sword bereaves; inside, there is death.
20พระยาห์เวห์ โปรดมองดู ฉันเดือดร้อนเหลือเกิน ใจฉันปั่นป่วน หัวใจฉันเหมือนพลิกคว่ำ เพราะฉันกบฏอย่างหนัก นอกบ้าน ดาบพรากคนที่รักไป ในบ้านก็เหมือนตกอยู่ในความตาย
21People have heard my groaning, but there is no one to comfort me. All my enemies have heard of my trouble; they are glad that You have caused it. May You bring the day You have announced, so that they may become like me.
21พวกเขาได้ยินฉันถอนใจ ไม่มีใครปลอบฉัน ศัตรูทั้งปวงได้ยินความทุกข์ของฉัน ต่างยินดีที่พระองค์ทำเช่นนี้ พระองค์จะให้วันที่ประกาศไว้มาถึง แล้วพวกเขาจะตกอยู่ในสภาพเดียวกับฉัน
22Let all their wickedness come before You, and deal with them as You have dealt with me because of all my transgressions. For my groans are many, and my heart is faint.
22ขอให้ความชั่วร้ายทั้งปวงของพวกเขาปรากฏต่อหน้าพระองค์ โปรดทำกับพวกเขาอย่างที่ทำกับฉัน เพราะการฝ่าฝืนทั้งปวงของฉัน ฉันถอนใจครั้งแล้วครั้งเล่า และใจฉันอ่อนแรง”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.