2. Chronik 36
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und das Volk im Lande nahm Joahas, den Sohn Josias, und machte ihn zum König an seines Vaters Statt zu Jerusalem.
1ประชาชนในแผ่นดินตั้งเยโฮอาหาสบุตรโยสิยาห์ขึ้นครองราชย์แทนบิดาในเยรูซาเล็ม
2Dreiundzwanzig Jahre alt war Joahas, da er König ward. Und regierte drei Monate zu Jerusalem;
2โยอาหาส ขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 23 ปี และครองราชย์ในเยรูซาเล็ม 3 เดือน
3denn der König in Ägypten setzte ihn ab zu Jerusalem und büßte das Land um hundert Zentner Silber und einen Zentner Gold.
3กษัตริย์อียิปต์ปลดเขาจากราชบัลลังก์ในเยรูซาเล็ม และเรียกเก็บเงินหนัก 100 ตะลันต์กับทองคำหนัก 1 ตะลันต์จากแผ่นดิน
4Und der König in Ägypten machte Eljakim, seinen Bruder, zum König über Juda und Jerusalem und wandelte seinen Namen in Jojakim. Aber seinen Bruder Joahas nahm Necho und brachte ihn nach Ägypten.
4กษัตริย์อียิปต์ตั้งเอลียาคิมพี่น้องของเขาให้ครองยูดาห์กับเยรูซาเล็ม และเปลี่ยนชื่อเป็นเยโฮยาคิม ส่วนเนโคพาโยอาหาส พี่น้องของเอลียาคิมไปอียิปต์
5Fünfundzwanzig Jahre alt war Jojakim, da er König ward. Und regierte elf Jahre zu Jerusalem und tat, was dem HERRN, seinem Gott, übel gefiel.
5เยโฮยาคิมขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 25 ปี และครองราชย์ในเยรูซาเล็ม 11 ปี เขาทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน
6Und Nebukadnezar, der König zu Babel, zog wider ihn herauf und band ihn mit Ketten, daß er ihn gen Babel führte.
6เนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์บาบิโลนยกทัพมาโจมตี ล่ามเขาด้วยตรวนเพื่อพาไปบาบิโลน
7Auch brachte Nebukadnezar etliche Gefäße des Hauses des HERRN gen Babel und tat sie in seinen Tempel zu Babel.
7เนบูคัดเนสซาร์ยังนำภาชนะบางส่วนจากพระวิหารของพระยาห์เวห์ไปบาบิโลนและเก็บไว้ในวิหารของเทพเจ้าของตน
8Was aber mehr von Jojakim zu sagen ist und seine Greuel, die er tat und die an ihm gefunden wurden, siehe, die sind geschrieben im Buch der Könige Israels und Juda's. Und sein Sohn Jojachin ward König an seiner Statt.
8เรื่องอื่น ๆ ของเยโฮยาคิม การกระทำที่น่ารังเกียจและสิ่งที่พบในตัวเขา มีบันทึกไว้ในหนังสือกษัตริย์อิสราเอลและยูดาห์ เยโฮยาคีนบุตรของเขาขึ้นครองราชย์แทน
9Acht Jahre alt war Jojachin, da er König ward. Und regierte drei Monate und zehn Tage zu Jerusalem und tat, was dem HERRN übel gefiel.
9เยโฮยาคีนขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 8 ปี และครองราชย์ในเยรูซาเล็ม 3 เดือนกับ 10 วัน เขาทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์
10Da aber das Jahr um kam, sandte hin Nebukadnezar und ließ ihn gen Babel holen mit den köstlichen Gefäßen im Hause des HERRN und machte Zedekia, seinen Bruder zum König über Juda und Jerusalem.
10เมื่อเวียนมาครบรอบปี กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ส่งคนไปนำตัวเขามาบาบิโลนพร้อมภาชนะมีค่าจากพระวิหารของพระยาห์เวห์ แล้วตั้งเศเดคียาห์พี่น้องของเขาให้ครองยูดาห์กับเยรูซาเล็ม
11Einundzwanzig Jahre alt war Zedekia, da er König ward. Und regierte elf Jahre zu Jerusalem
11เศเดคียาห์ขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 21 ปี และครองราชย์ในเยรูซาเล็ม 11 ปี
12und tat, was dem HERRN, seinem Gott, übel gefiel, und demütigte sich nicht vor dem Propheten Jeremia, der da redete aus dem Munde des HERRN.
12เขาทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน ไม่ยอมถ่อมตนเมื่อเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะกล่าวพระดำรัสของพระยาห์เวห์กับเขา
13Dazu ward er abtrünnig von Nebukadnezar, dem König zu Babel, der einen Eid bei Gott ihm genommen hatte, und ward halsstarrig und verstockte sein Herz, daß er sich nicht bekehrte zu dem HERRN, dem Gott Israels.
13เขายังกบฏต่อกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ ทั้งที่กษัตริย์ผู้นั้นให้เขาสาบานในพระนามพระเจ้า เขาดื้อดึงและใจแข็ง ไม่ยอมหันกลับมาหาพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล
14Auch alle Obersten unter den Priestern samt dem Volk machten des Sündigens viel nach allerlei Greueln der Heiden und verunreinigten das Haus des HERRN, das er geheiligt hatte zu Jerusalem.
14ยิ่งกว่านั้น หัวหน้าปุโรหิตทั้งหมดกับประชาชนทำผิดอย่างหนักตามการกระทำที่น่ารังเกียจของชนชาติต่าง ๆ ทำให้พระวิหารของพระยาห์เวห์ที่ทรงแยกไว้เป็นสถานศักดิ์สิทธิ์ในเยรูซาเล็มเป็นมลทิน
15Und der HERR, ihrer Väter Gott, sandte zu ihnen durch seine Boten früh und immerfort; denn er schonte seines Volkes und seiner Wohnung.
15พระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษทรงห่วงใยประชาชนและที่ประทับของพระองค์ จึงทรงเพียรส่งคนไปเตือนพวกเขาครั้งแล้วครั้งเล่า
16Aber sie spotteten der Boten Gottes und verachteten seine Worte und äfften seine Propheten, bis der Grimm des HERRN über sein Volk wuchs, daß kein Heilen mehr da war.
16แต่พวกเขากลับเยาะเย้ยผู้ส่งสารของพระเจ้า ดูหมิ่นพระดำรัสและถากถางผู้เผยพระวจนะของพระองค์ จนพระพิโรธของพระยาห์เวห์ตกแก่ประชาชน และไม่เหลือหนทางเยียวยาอีก
17Denn er führte über sie den König der Chaldäer und ließ erwürgen ihre junge Mannschaft mit dem Schwert im Hause ihres Heiligtums und verschonte weder die Jünglinge noch die Jungfrauen, weder die Alten noch die Großväter; alle gab er sie in seine Hand.
17พระองค์จึงทรงนำกษัตริย์ชาวเคลเดียมาโจมตี เขาใช้ดาบฆ่าชายหนุ่มในพระวิหารของพวกเขา ไม่ปรานีทั้งชายหนุ่ม หญิงสาว คนชรา หรือคนอ่อนแอ พระเจ้าทรงมอบทุกคนไว้ในมือเขา
18Und alle Gefäße im Hause Gottes, groß und klein, die Schätze im Hause des HERRN und die Schätze des Königs und seiner Fürsten, alles ließ er gen Babel führen.
18เขานำภาชนะทุกชิ้นจากพระวิหารของพระเจ้า ทั้งใหญ่และเล็ก ตลอดจนทรัพย์สมบัติของพระวิหารของพระยาห์เวห์ ของกษัตริย์และเหล่าขุนนางไปบาบิโลน
19Und sie verbrannten das Haus Gottes und brachen ab die Mauer zu Jerusalem, und alle ihre Paläste brannten sie mit Feuer aus, daß alle ihre köstlichen Geräte verderbt wurden.
19พวกเขาเผาพระวิหารของพระเจ้า ทำลายกำแพงเยรูซาเล็ม เผาวังทุกแห่งในเมือง และทำลายภาชนะมีค่าทั้งหมด
20Und er führte weg gen Babel, wer vom Schwert übriggeblieben war, und sie wurden seine und seiner Söhne Knechte, bis das Königreich der Perser aufkam,
20กษัตริย์พาคนที่รอดจากคมดาบไปเป็นเชลยในบาบิโลน พวกเขารับใช้เขากับบุตรหลานของเขาจนถึงสมัยที่อาณาจักรเปอร์เซียขึ้นครองอำนาจ
21daß erfüllt würde das Wort des HERRN durch den Mund Jeremia's, bis das Land an seinen Sabbaten genug hätte. Denn die ganze Zeit über, da es wüst lag, hatte es Sabbat, bis daß siebzig Jahre voll wurden.
21ทั้งนี้เพื่อให้พระดำรัสของพระยาห์เวห์ที่ให้ผ่านเยเรมีย์สำเร็จ จนแผ่นดินได้พักตามวาระสะบาโต ตลอดเวลาที่ถูกทิ้งร้าง แผ่นดินได้พักจนครบ 70 ปี
22Aber im ersten Jahr des Kores, des Königs in Persien (daß erfüllt würde das Wort des HERRN, durch den Mund Jeremia's geredet), erweckte der HERR den Geist des Kores, des Königs in Persien, daß er ließ ausrufen durch sein ganzes Königreich, auch durch Schrift, und sagen:
22ในปีที่ 1 แห่งรัชกาลไซรัสกษัตริย์เปอร์เซีย เพื่อให้พระดำรัสของพระยาห์เวห์ที่ให้ผ่านเยเรมีย์สำเร็จ พระยาห์เวห์ทรงดลใจกษัตริย์ไซรัสแห่งเปอร์เซียให้ประกาศทั่วอาณาจักรและออกคำประกาศเป็นลายลักษณ์อักษรว่า
23So spricht Kores, der König in Persien: Der HERR, der Gott des Himmels, hat mir alle Königreiche der Erde gegeben, und er hat mir befohlen, ihm ein Haus zu bauen zu Jerusalem in Juda. Wer nun unter euch seines Volkes ist, mit dem sei der HERR, sein Gott, und er ziehe hinauf.
23“ไซรัสกษัตริย์เปอร์เซียกล่าวว่า ‘พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งสวรรค์ทรงมอบอาณาจักรทั้งหมดในโลกแก่ข้า และทรงสั่งให้ข้าสร้างพระวิหารถวายพระองค์ในเยรูซาเล็มแคว้นยูดาห์ ผู้ใดในหมู่พวกเจ้าเป็นประชาชนของพระองค์ ขอพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขาสถิตกับเขา และให้เขาขึ้นไปเถิด’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.