2. Chronik 6
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Da sprach Salomo: Der HERR hat geredet, er wolle wohnen im Dunkel.
1โซโลมอนกล่าวว่า “พระยาห์เวห์ตรัสว่าจะประทับในความมืดทึบ
2So habe ich nun ein Haus gebaut dir zur Wohnung, und einen Sitz, da du ewiglich wohnst.
2ข้าพระองค์ได้สร้างพระวิหารให้เป็นที่ประทับของพระองค์ เป็นสถานที่ให้พระองค์ประทับตลอดไป”
3Und der König wandte sein Antlitz und segnete die ganze Gemeinde Israel; denn die ganze Gemeinde Israel stand.
3แล้วกษัตริย์หันไปให้พรชาวอิสราเอลที่มารวมกันทั้งหมด ทุกคนยืนอยู่
4Und er sprach: Gelobt sei der HERR, der Gott Israels, der durch seinen Mund meinem Vater David geredet und es mit seiner Hand erfüllt hat, der da sagte:
4เขากล่าวว่า “ขอให้พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลทรงเป็นที่สรรเสริญ พระองค์ตรัสกับดาวิดบิดาของข้าไว้อย่างไร ก็ทรงทำให้สำเร็จด้วยพระหัตถ์ของพระองค์ดังนี้
5Seit der Zeit, da ich mein Volk aus Ägyptenland geführt habe, habe ich keine Stadt erwählt in allen Stämmen Israels, ein Haus zu bauen, daß mein Name daselbst wäre, und habe auch keinen Mann erwählt, daß er Fürst wäre über mein Volk Israel;
5‘ตั้งแต่วันที่เรานำประชาชนของเราออกจากอียิปต์ เรายังไม่เคยเลือกเมืองใดจากทุกเผ่าของอิสราเอลเป็นที่สร้างพระวิหาร เพื่อให้นามของเราอยู่ที่นั่น และยังไม่เคยเลือกผู้ใดให้เป็นผู้นำประชาชนอิสราเอลของเรา
6aber Jerusalem habe ich erwählt, daß mein Name daselbst sei, und David habe ich erwählt, daß er über mein Volk Israel sei.
6แต่บัดนี้เราเลือกเยรูซาเล็มให้เป็นที่ตั้งพระนามของเรา และเลือกดาวิดให้ปกครองประชาชนอิสราเอลของเรา’
7Und da es mein Vater im Sinn hatte, ein Haus zu bauen dem Namen des HERRN, des Gottes Israels,
7ดาวิดบิดาของข้าตั้งใจจะสร้างพระวิหารเพื่อพระนามของพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล
8sprach der HERR zu meinem Vater David: Du hast wohl getan, daß du im Sinn hast, meinem Namen ein Haus zu bauen.
8แต่พระยาห์เวห์ตรัสกับเขาว่า ‘เจ้าตั้งใจสร้างพระวิหารเพื่อพระนามของเรา ความตั้งใจนี้ดีแล้ว
9Doch du sollst das Haus nicht bauen, sondern dein Sohn, der aus deinen Lenden kommen wird, soll meinem Namen das Haus bauen.
9แต่เจ้าไม่ใช่ผู้ที่จะสร้างพระวิหาร บุตรชายที่เกิดจากเจ้าต่างหากจะสร้างพระวิหารเพื่อพระนามของเรา’
10So hat nun der HERR sein Wort bestätigt, das er geredet hat; denn ich bin aufgekommen an meines Vaters David Statt und sitze auf dem Stuhl Israels, wie der HERR geredet hat, und habe ein Haus gebaut dem Namen des HERRN, des Gottes Israels,
10“พระยาห์เวห์ทรงทำตามพระดำรัสนั้นแล้ว ข้าได้ขึ้นครองราชย์แทนดาวิดบิดาของข้า นั่งบนบัลลังก์แห่งอิสราเอลตามที่พระยาห์เวห์ทรงสัญญาไว้ และสร้างพระวิหารเพื่อพระนามของพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล
11und habe hineingetan die Lade, darin der Bund des HERRN ist, den er mit den Kindern Israel gemacht hat.
11ข้าได้นำหีบมาประดิษฐานไว้ในพระวิหาร หีบนี้บรรจุพันธสัญญาที่พระยาห์เวห์ทรงทำกับชาวอิสราเอล”
12Und er trat vor den Altar des HERRN vor der ganzen Gemeinde Israel und breitete seine Hände aus
12โซโลมอนยืนต่อหน้าแท่นบูชาของพระยาห์เวห์ ท่ามกลางชาวอิสราเอลที่มารวมกัน แล้วกางมือออก
13(denn Salomo hatte eine eherne Kanzel gemacht und gesetzt mitten in den Vorhof, fünf Ellen lang und breit und drei Ellen hoch; auf dieselbe trat er und fiel nieder auf seine Kniee vor der ganzen Gemeinde Israel und breitete seine Hände aus gen Himmel)
13เขาได้สร้างแท่นยืนทองสัมฤทธิ์ยาว 5 ศอก กว้าง 5 ศอก สูง 3 ศอก และตั้งไว้กลางลาน เขายืนบนแท่นนั้น แล้วคุกเข่าต่อหน้าที่ประชุมทั้งหมด กางมือขึ้นสู่ฟ้า
14und sprach: HERR, Gott Israels, es ist kein Gott dir gleich, weder im Himmel noch auf Erden, der du hältst den Bund und die Barmherzigkeit deinen Knechten die vor dir wandeln aus ganzem Herzen.
14ทูลว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ไม่มีพระเจ้าองค์ใดเหมือนพระองค์ทั้งในฟ้าหรือบนแผ่นดิน พระองค์ทรงรักษาพันธสัญญาและแสดงความรักมั่นคงต่อผู้รับใช้ที่ดำเนินชีวิตอยู่ต่อหน้าพระองค์ด้วยสุดใจ
15Du hast gehalten deinem Knechte David, meinem Vater, was du ihm geredet hast; mit deinem Munde hast du es geredet, und mit deiner Hand hast du es erfüllt, wie es heutigestages steht.
15พระองค์ทรงรักษาสัญญาที่ประทานแก่ดาวิดบิดาของข้าพระองค์ผู้รับใช้ของพระองค์ ทรงตรัสไว้แล้วและลงพระหัตถ์ทำให้สำเร็จ ดังที่เห็นในวันนี้
16Nun, HERR, Gott Israels, halte deinem Knechte David, meinem Vater, was du ihm verheißen hast und gesagt: Es soll dir nicht gebrechen an einem Manne vor mir, der auf dem Stuhl Israels sitze, doch sofern deine Kinder ihren Weg bewahren, daß sie wandeln in meinem Gesetz, wie du vor mir gewandelt hast.
16“บัดนี้ ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ขอทรงรักษาพระสัญญาที่ประทานแก่ดาวิดบิดาของข้าพระองค์ผู้รับใช้ของพระองค์ว่า ‘จะมีลูกหลานของเจ้านั่งบนบัลลังก์อิสราเอลต่อหน้าเราเสมอ หากบุตรหลานของเจ้าระมัดระวังการดำเนินชีวิตของตน และทำตามกฎหมายของเรา เช่นเดียวกับที่เจ้าใช้ชีวิตต่อหน้าเรา’
17Nun, HERR, Gott Israels, laß deine Worte wahr werden, das du deinem Knechte David geredet hast.
17ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ขอให้พระดำรัสที่พระองค์ตรัสกับดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์เป็นจริง
18Denn sollte in Wahrheit Gott bei den Menschen wohnen? Siehe, der Himmel und aller Himmel Himmel können dich nicht fassen; wie sollte es denn das Haus tun, das ich gebaut habe?
18“แต่พระเจ้าจะประทับกับมนุษย์บนแผ่นดินจริงหรือ แม้สวรรค์และสวรรค์ชั้นสูงสุดยังรองรับพระองค์ไม่ได้ พระวิหารที่ข้าพระองค์สร้างนี้ยิ่งรองรับพระองค์ไม่ได้
19Wende dich aber, HERR, mein Gott, zu dem Gebet deines Knechtes und zu seinem Flehen, daß du erhörest das Bitten und Beten, das dein Knecht vor dir tut;
19ถึงอย่างนั้น ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอทรงใส่พระทัยคำอธิษฐานและคำวิงวอนของผู้รับใช้ ขอทรงฟังเสียงร้องและคำอธิษฐานที่ข้าพระองค์ทูลต่อพระพักตร์
20daß deine Augen offen seien über dies Haus Tag und Nacht, über die Stätte, dahin du deinen Namen zu stellen verheißen hast; daß du hörest das Gebet, das dein Knecht an dieser Stelle tun wird.
20ขอทรงทอดพระเนตรพระวิหารนี้ทั้งกลางวันและกลางคืน สถานที่ซึ่งพระองค์ตรัสว่าจะให้พระนามของพระองค์ประทับอยู่ และขอทรงฟังเมื่อข้าพระองค์อธิษฐานหันมาทางสถานที่นี้
21So höre nun das Flehen deines Knechtes und deines Volkes Israel, das sie bitten werden an dieser Stätte; höre es aber von der Stätte deiner Wohnung, vom Himmel. Und wenn du es hörst, wollest du gnädig sein.
21เมื่อข้าพระองค์กับชาวอิสราเอลประชาชนของพระองค์อธิษฐานหันมาทางนี้ ขอทรงฟังคำวิงวอนของพวกเรา โปรดสดับจากสวรรค์อันเป็นที่ประทับของพระองค์ และเมื่อทรงได้ยินแล้ว ขอทรงอภัย
22Wenn jemand wider seinen Nächsten sündigen wird und es wird ihm ein Eid aufgelegt, den er schwören soll, und der Eid kommt vor deinen Altar in diesem Hause:
22“ถ้ามีคนทำผิดต่อเพื่อนบ้าน และถูกสั่งให้สาบานเพื่อพิสูจน์เรื่องนั้น แล้วเขามาสาบานต่อหน้าแท่นบูชาของพระองค์ในพระวิหารนี้
23so wollest du hören vom Himmel und deinem Knechte Recht verschaffen, daß du dem Gottlosen vergeltest und gibst seinen Wandel auf seinen Kopf und rechtfertigst den Gerechten und gebest ihm nach seiner Gerechtigkeit.
23ขอทรงสดับจากสวรรค์และทรงพิพากษาผู้รับใช้ของพระองค์ ให้คนผิดได้รับผลจากการกระทำของตน และให้คนชอบธรรมได้รับสิ่งที่สมควรตามความชอบธรรมของตน
24Wenn dein Volk Israel vor seinen Feinden geschlagen wird, weil an dir gesündigt haben, und sie bekehren sich und bekennen deinen Namen, bitten und flehen vor dir in diesem Hause:
24“ถ้าชาวอิสราเอลประชาชนของพระองค์พ่ายแพ้ศัตรูเพราะทำบาปต่อพระองค์ แล้วพวกเขากลับมาหาพระองค์ ยอมรับพระนามของพระองค์ อธิษฐานและวิงวอนต่อพระพักตร์ในพระวิหารนี้
25so wollest du hören vom Himmel und gnädig sein der Sünde deines Volkes Israel und sie wieder in das Land bringen, das du ihnen und ihren Vätern gegeben hast.
25ขอทรงสดับจากสวรรค์ อภัยบาปของชาวอิสราเอลประชาชนของพระองค์ และนำพวกเขากลับสู่แผ่นดินที่ประทานแก่พวกเขาและบรรพบุรุษ
26Wenn der Himmel zugeschlossen wird, daß es nicht regnet, weil sie an dir gesündigt haben, und sie bitten an dieser Stätte und bekennen deinen Namen und bekehren sich von ihren Sünden, weil du sie gedemütigt hast:
26“เมื่อฟ้าไม่เปิดให้ฝนตกเพราะพวกเขาทำบาปต่อพระองค์ หากพวกเขาอธิษฐานหันมาทางสถานที่นี้ ยอมรับพระนามของพระองค์ และหันจากบาปเมื่อพระองค์ทรงลงโทษ
27so wollest du hören vom Himmel und gnädig sein der Sünde deiner Knechte und deines Volkes Israel, daß du sie den guten Weg lehrest, darin sie wandeln sollen, und regnen lassest auf dein Land, das du deinem Volk gegeben hast zu besitzen.
27ขอทรงสดับจากสวรรค์ อภัยบาปของผู้รับใช้ของพระองค์ คือชาวอิสราเอลประชาชนของพระองค์ ขอทรงสอนทางที่ดีให้พวกเขาดำเนิน และประทานฝนลงบนแผ่นดินที่พระองค์ประทานเป็นมรดกแก่ประชาชนของพระองค์
28Wenn eine Teuerung im Lande wird oder Pestilenz oder Dürre, Brand, Heuschrecken, Raupen, oder wenn sein Feind im Lande seine Tore belagert oder irgend eine Plage oder Krankheit da ist;
28“หากเกิดการกันดารอาหาร โรคระบาด พืชเหี่ยวเฉาหรือขึ้นรา ฝูงตั๊กแตนหรือหนอนกัดกินพืชในแผ่นดิน หากศัตรูมาล้อมเมืองใดของพวกเขา หรือมีภัยพิบัติหรือโรคภัยอย่างอื่น
29wer dann bittet oder fleht, es seien allerlei Menschen oder dein ganzes Volk Israel, so jemand ein Plage und Schmerzen fühlt und seine Hände ausbreitet zu diesem Hause:
29ไม่ว่าใครคนหนึ่งหรือชาวอิสราเอลประชาชนทั้งหมดจะอธิษฐานวิงวอน เมื่อแต่ละคนรู้ถึงภัยและความทุกข์ของตนแล้วกางมือหันมาทางพระวิหารนี้
30so wollest du hören vom Himmel, vom Sitz deiner Wohnung, und gnädig sein und jedermann geben nach all seinem Wandel, nach dem du sein Herz erkennst (denn du allein erkennst das Herz der Menschenkinder),
30ขอทรงสดับจากสวรรค์อันเป็นที่ประทับของพระองค์ อภัยและตอบแทนแต่ละคนตามการกระทำของเขา เพราะพระองค์ทรงรู้ใจเขา มีแต่พระองค์เท่านั้นที่ทรงรู้ใจมนุษย์ทุกคน
31auf daß sie dich fürchten und wandeln in deinen Wegen alle Tage, solange sie leben in dem Lande, das du unsern Vätern gegeben hast.
31เพื่อพวกเขาจะยำเกรงพระองค์และดำเนินตามทางของพระองค์ตลอดชีวิตที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินซึ่งพระองค์ประทานแก่บรรพบุรุษของเรา
32Wenn auch ein Fremder, der nicht von deinem Volk Israel ist, kommt aus fernen Landen um deines großen Namens und deiner mächtigen Hand und deines ausgereckten Armes willen und betet vor diesem Hause:
32“เมื่อชาวต่างชาติที่ไม่ใช่ประชาชนอิสราเอลของพระองค์เดินทางมาจากแดนไกลเพราะพระนามอันยิ่งใหญ่ พระหัตถ์อันทรงฤทธิ์และพระกรที่เหยียดออกของพระองค์ แล้วอธิษฐานหันมาทางพระวิหารนี้
33so wollest du hören vom Himmel, vom Sitz deiner Wohnung, und tun alles, warum er dich anruft, auf daß alle Völker auf Erden deinen Namen erkennen und dich fürchten wie dein Volk Israel und innewerden, daß dies Haus, das ich gebaut habe, nach deinem Namen genannt sei.
33ขอทรงสดับจากสวรรค์อันเป็นที่ประทับ และทรงทำตามทุกสิ่งที่ชาวต่างชาติผู้นั้นทูลขอ เพื่อชนชาติทั้งปวงบนแผ่นดินจะรู้จักพระนามและยำเกรงพระองค์เหมือนชาวอิสราเอลประชาชนของพระองค์ ทั้งจะรู้ว่าพระวิหารที่ข้าพระองค์สร้างนี้เป็นที่เรียกขานด้วยพระนามของพระองค์
34Wenn dein Volk auszieht in den Streit wider seine Feinde des Weges, den du sie senden wirst, und sie zu dir beten nach dieser Stadt hin, die du erwählt hast und nach dem Hause, das ich deinem Namen gebaut habe:
34“หากประชาชนของพระองค์ออกไปรบกับศัตรูตามทางที่พระองค์ทรงส่งพวกเขาไป และอธิษฐานต่อพระองค์โดยหันหน้ามาทางเมืองที่พระองค์ทรงเลือก และพระวิหารที่ข้าพระองค์สร้างเพื่อพระนามของพระองค์
35so wollest du ihr Gebet und Flehen hören vom Himmel und ihnen zu ihrem Recht helfen.
35ขอทรงสดับคำอธิษฐานและคำวิงวอนจากสวรรค์ และช่วยให้พวกเขาได้รับความเป็นธรรม
36Wenn sie an dir sündigen werden (denn es ist kein Mensch, der nicht sündige), und du über sie erzürnst und gibst sie dahin ihren Feinden, daß sie sie gefangen wegführen in ein fernes oder nahes Land,
36“หากพวกเขาทำบาปต่อพระองค์ เพราะไม่มีใครไม่ทำบาป และพระองค์ทรงกริ้วจนมอบพวกเขาแก่ศัตรู ซึ่งกวาดต้อนพวกเขาไปเป็นเชลยในแดนใกล้หรือไกล
37und sie in ihr Herz schlagen in dem Lande, darin sie gefangen sind, und bekehren sich und flehen zu dir im Lande ihres Gefängnisses und sprechen: Wir haben gesündigt, übel getan und sind gottlos gewesen,
37ถ้าพวกเขาได้สติในดินแดนที่ถูกกวาดต้อนไป กลับใจและวิงวอนต่อพระองค์ที่นั่นว่า ‘พวกเราทำบาป ทำสิ่งผิด และประพฤติชั่ว’
38und sich also von ganzem Herzen und von ganzer Seele zu dir bekehren im Lande ihres Gefängnisses, da man sie gefangen hält, und sie beten nach ihrem Lande hin, das du ihren Vätern gegeben hast, nach der Stadt hin, die du erwählt hast, und nach dem Hause, das ich deinem Namen gebaut habe:
38ถ้าพวกเขากลับมาหาพระองค์ด้วยสุดใจสุดจิตในดินแดนที่ตกเป็นเชลย และอธิษฐานหันมาทางแผ่นดินที่พระองค์ประทานแก่บรรพบุรุษ ทางเมืองที่พระองค์ทรงเลือก และทางพระวิหารที่ข้าพระองค์สร้างเพื่อพระนามของพระองค์
39so wollest du ihr Gebet und Flehen hören vom Himmel, vom Sitz deiner Wohnung, und ihnen zu ihrem Recht helfen und deinem Volk gnädig sein, das an dir gesündigt hat.
39ขอทรงสดับคำอธิษฐานและคำวิงวอนจากสวรรค์อันเป็นที่ประทับของพระองค์ ขอทรงให้พวกเขาได้รับความเป็นธรรม และอภัยบาปของประชาชนของพระองค์
40So laß nun, mein Gott, deine Augen offen sein und deine Ohren aufmerken auf das Gebet an dieser Stätte.
40“บัดนี้ ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ขอวิงวอน ขอทรงทอดพระเนตรและสดับคำอธิษฐานที่ทูลจากสถานที่นี้
41So mache dich nun auf, HERR, Gott zu deiner Ruhe, du und die Lade deiner Macht. Laß deine Priester, HERR, Gott, mit Heil angetan werden und deine Heiligen sich freuen über dem Guten.
41“ข้าแต่พระยาห์เวห์องค์พระเจ้า ขอทรงลุกขึ้นมายังที่ประทับอันเป็นที่พักของพระองค์ พร้อมหีบที่แสดงถึงพระฤทธานุภาพของพระองค์ ขอให้ความรอดพ้นห่มคลุมปุโรหิตของพระองค์ และให้ผู้ที่เป็นของพระองค์ชื่นชมในความดี
42Du, HERR, Gott, wende nicht weg das Antlitz deines Gesalbten; gedenke an die Gnaden, deinem Knechte David verheißen.
42“ข้าแต่พระยาห์เวห์องค์พระเจ้า ขออย่าทรงปฏิเสธผู้ที่พระองค์เจิมไว้ ขอทรงระลึกถึงความรักมั่นคงที่ทรงมีต่อดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.