2. Chronik 34
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Acht Jahre alt war Josia, da er König ward, und regierte einunddreißig Jahre zu Jerusalem
1โยสิยาห์ขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 8 ปี และครองราชย์ในเยรูซาเล็ม 31 ปี
2und tat, was dem HERRN wohl gefiel, und wandelte in den Wegen seines Vaters David und wich weder zur Rechten noch zur Linken.
2เขาทำสิ่งที่ถูกต้องในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ ดำเนินตามทางของดาวิดบรรพบุรุษ ไม่หันเหไปทางขวาหรือทางซ้าย
3Denn im achten Jahr seines Königreichs, da er noch jung war, fing er an zu suchen den Gott seines Vaters David, und im zwölften Jahr fing er an zu reinigen Juda und Jerusalem von den Höhen und Ascherabildern und Götzen und gegossenen Bildern
3ในปีที่ 8 แห่งรัชกาล ขณะยังเยาว์ เขาเริ่มแสวงหาพระเจ้าของดาวิดบรรพบุรุษ และในปีที่ 12 เริ่มขจัดสถานบูชาบนที่สูง เสาอาเชราห์ รูปเคารพแกะสลัก และรูปเคารพหล่อออกจากยูดาห์กับเยรูซาเล็ม
4und ließ vor sich abbrechen die Altäre der Baalim, und die Sonnensäulen obendrauf hieb er ab, und die Ascherabilder und Götzen und gegossenen Bilder zerbrach er und machte sie zu Staub und streute sie auf die Gräber derer, die ihnen geopfert hatten,
4คนทั้งหลายรื้อแท่นบูชาของบรรดาพระบาอัลต่อหน้าเขา เขาตัดแท่นเผาเครื่องหอมที่ตั้งสูงเหนือแท่นเหล่านั้น ทุบเสาอาเชราห์ รูปเคารพแกะสลัก และรูปเคารพหล่อจนละเอียดเป็นผง แล้วโปรยบนหลุมศพของผู้ที่เคยถวายเครื่องบูชาแก่รูปเหล่านั้น
5und verbrannte die Gebeine der Priester auf ihren Altären und reinigte also Juda und jerusalem,
5เขาเผากระดูกของปุโรหิตบนแท่นบูชาของพวกเขา และชำระยูดาห์กับเยรูซาเล็มให้พ้นจากสิ่งเหล่านี้
6dazu in den Städten Manasses, Ephraims, Simeons und bis an Naphthali in ihren Wüsten umher.
6เขาทำเช่นนี้ตามเมืองของมนัสเสห์ เอฟราอิม สิเมโอน ไปจนถึงนัฟทาลี ตลอดบริเวณซากปรักหักพังโดยรอบ
7Und da er die Altäre und Ascherabilder abgebrochen und die Götzen klein zermalmt und alle Sonnensäulen abgehauen hatte im ganzen Lande Israel, kam er wieder gen Jerusalem.
7เขารื้อแท่นบูชา บดเสาอาเชราห์กับรูปเคารพแกะสลักเป็นผง และตัดแท่นเผาเครื่องหอมทุกแห่งทั่วแผ่นดินอิสราเอล แล้วกลับเยรูซาเล็ม
8Im achtzehnten Jahr seines Königreichs, da er das Land und das Haus gereinigt hatte, sandte er Saphan, den Sohn Azaljas, und Maaseja, den Stadtvogt, und Joah, den Sohn Joahas, den Kanzler, zu bessern das Haus des HERRN, seines Gottes.
8ในปีที่ 18 แห่งรัชกาล เมื่อชำระแผ่นดินกับพระวิหารแล้ว เขาส่งชาฟานบุตรอาซาลิยาห์ มาอาเสยาห์ผู้ว่าการเมือง และโยอาห์บุตรโยอาหาสผู้บันทึกเหตุการณ์ ไปซ่อมพระวิหารของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขา
9Und sie kamen zu dem Hohenpriester Hilkia; und man gab ihnen das Geld, das zum Hause Gottes gebracht war, welches die Leviten, die an der Schwelle hüteten, gesammelt hatten von Manasse, Ephraim und von allen übrigen in Israel und vom ganzen Juda und Benjamin und von denen, die zu Jerusalem wohnten;
9พวกเขาไปหาฮิลคียาห์ปุโรหิตใหญ่และมอบเงินที่ประชาชนนำมาพระวิหารของพระเจ้า ชาวเลวีผู้เฝ้าธรณีประตูเก็บเงินนี้มาจากชาวมนัสเสห์ เอฟราอิม ผู้ที่เหลืออยู่ทั้งหมดของอิสราเอล ชาวยูดาห์ เบนยามิน และชาวเยรูซาเล็ม
10und sie gaben's den Werkmeistern, die bestellt waren am Hause des HERRN. Die gaben's denen, die da arbeiteten am Hause des Herrn, wo es baufällig war, daß sie das Haus besserten,
10พวกเขามอบเงินให้ผู้คุมงานพระวิหารของพระยาห์เวห์ และผู้คุมงานก็นำไปให้คนงานซ่อมแซมพระวิหาร
11nämlich den Zimmerleuten und Bauleuten, gehauene Steine zu kaufen und Holz zu Klammern und Balken an den Häusern, welche die Könige Juda's verderbt hatten.
11คนงานจ่ายเงินให้ช่างไม้กับช่างก่อสร้างซื้อหินที่ตัดแต่งแล้ว ไม้สำหรับโครงยึด และคานสำหรับอาคารที่กษัตริย์ยูดาห์เคยทำลาย
12Und die Männer arbeiteten am Werk treulich. Und es waren über sie verordnet Jahath und Obadja, die Leviten aus den Kindern Meraris, Sacharja und Mesullam aus den Kindern der Kahathiten, das Werk zu treiben (und waren alle Leviten, die des Saitenspiels kundig waren).
12คนเหล่านั้นทำงานอย่างซื่อสัตย์ ผู้ควบคุมงานคือยาหัทกับโอบาดีห์ชาวเลวีเชื้อสายเมรารี และเศคาริยาห์กับเมชุลลามเชื้อสายโคฮาท ยังมีชาวเลวีคนอื่น ๆ ที่ชำนาญเครื่องดนตรีด้วย
13Aber über die Lastträger und Treiber zu allerlei Arbeit in allen ihren Ämtern waren aus den Leviten die Schreiber, Amtleute und Torhüter.
13พวกเขาดูแลคนขนของและควบคุมคนทำงานทุกประเภท ในหมู่ชาวเลวียังมีผู้จดบันทึก เจ้าหน้าที่ และคนเฝ้าประตู
14Und da sie das Geld herausnahmen, das zum Hause des HERRN eingelegt war, fand Hilkia, der Priester, das Buch des Gesetzes des HERRN, das durch Mose gegeben war.
14เมื่อพวกเขานำเงินที่ถวายพระวิหารของพระยาห์เวห์ออกมา ฮิลคียาห์ปุโรหิตพบหนังสือกฎหมายของพระยาห์เวห์ซึ่งทรงให้ผ่านโมเสส
15Und Hilkia antwortete und sprach zu Saphan, dem Schreiber: Ich habe das Gesetzbuch gefunden im Hause des HERRN. Und Hilkia gab das Buch Saphan.
15ฮิลคียาห์บอกชาฟานผู้จดบันทึกว่า “ข้าพบหนังสือกฎหมายในพระวิหารของพระยาห์เวห์” แล้วมอบหนังสือให้ชาฟาน
16Saphan aber brachte es zum König und gab dem König Bericht und sprach: Alles, was unter die Hände deiner Knechte gegeben ist, das machen sie.
16ชาฟานนำหนังสือไปถวายกษัตริย์พร้อมรายงานว่า “คนรับใช้ของพระองค์กำลังทำทุกอย่างที่ได้รับมอบหมาย
17Und sie haben das Geld zuhauf geschüttet, das im Hause des HERRN gefunden ist, und haben's gegeben denen, die verordnet sind, und den Arbeitern.
17พวกเขาเอาเงินทั้งหมดในพระวิหารของพระยาห์เวห์ออกมาและมอบให้ผู้ควบคุมงานกับคนงานแล้ว”
18Und Saphan, der Schreiber, sagte dem König an und sprach: Hilkia, der Priester, hat mir ein Buch gegeben. Und Saphan las daraus vor dem König.
18ชาฟานผู้จดบันทึกทูลกษัตริย์อีกว่า “ฮิลคียาห์ปุโรหิตมอบหนังสือให้ข้าพระบาทเล่มหนึ่ง” แล้วเขาอ่านถวายกษัตริย์
19Und da der König die Worte des Gesetzes hörte, zerriß er seine Kleider.
19เมื่อกษัตริย์ได้ฟังถ้อยคำในกฎหมาย ก็ฉีกเสื้อผ้าของตน
20Und der König gebot Hilkia und Ahikam, dem Sohn Saphans, und Abdon, dem Sohn Michas, und Saphan, dem Schreiber, und Asaja, dem Knecht des Königs, und sprach:
20กษัตริย์สั่งฮิลคียาห์ อาหิคัมบุตรชาฟาน อับโดนบุตรมีคาห์ ชาฟานผู้จดบันทึก และอาสายาห์คนรับใช้ของกษัตริย์ว่า
21Gehet hin und fraget den HERRN für mich und für die übrigen in Israel und Juda über die Worte des Buches, das gefunden ist; denn der Grimm des HERRN ist groß, der über uns entbrannt ist, daß unsre Väter nicht gehalten haben das Wort des HERRN, daß sie täten, wie geschrieben steht in diesem Buch.
21“จงไปทูลถามพระยาห์เวห์เพื่อเรา และเพื่อคนที่เหลืออยู่ในอิสราเอลกับยูดาห์ เรื่องถ้อยคำในหนังสือที่พบ เพราะพระพิโรธของพระยาห์เวห์ที่เทลงบนเรารุนแรงนัก บรรพบุรุษของเราไม่รักษาพระดำรัสของพระองค์ ไม่ทำตามทุกสิ่งที่เขียนในหนังสือนี้”
22Da ging Hilkia hin samt den andern, die der König gesandt hatte, zu der Prophetin Hulda, dem Weibe Sallums, des Sohnes Thokehaths, des Sohnes Hasras, des Kleiderhüters, die zu Jerusalem wohnte im andern Teil, und redeten solches mit ihr.
22ฮิลคียาห์กับคนที่กษัตริย์สั่งจึงไปหาฮุลดาห์ผู้เผยพระวจนะหญิง นางเป็นภรรยาของชัลลูมผู้ดูแลเครื่องแต่งกาย ชัลลูมเป็นบุตรโทคหัท หลานหัสราห์ นางอาศัยอยู่ในเขตที่สองของเยรูซาเล็ม พวกเขาเล่าเรื่องทั้งหมดให้นางฟัง
23Und sie sprach zu ihnen: So spricht der HERR, der Gott Israels: Saget dem Manne, der euch zu mir gesandt hat:
23นางตอบว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสว่า ‘จงบอกคนที่ส่งพวกเจ้ามาหาเราว่า
24So spricht der HERR: Siehe, ich will Unglück bringen über diesen Ort und die Einwohner, alle die Flüche, die geschrieben stehen in dem Buch, das man vor dem König Juda's gelesen hat,
24พระยาห์เวห์ตรัสว่า “เราจะนำภัยมาสู่สถานที่นี้และชาวเมือง ตามคำสาปแช่งทุกข้อในหนังสือที่พวกเขาอ่านต่อหน้ากษัตริย์ยูดาห์
25darum daß sie mich verlassen haben und andern Göttern geräuchert, daß sie mich erzürnten mit allerlei Werken ihrer Hände. Und mein Grimm ist entbrannt über diesen Ort und soll nicht ausgelöscht werden.
25เพราะพวกเขาทอดทิ้งเรา เผาเครื่องหอมให้เทพเจ้าอื่น และทำให้เรากริ้วด้วยสิ่งที่พวกเขาสร้างขึ้น พระพิโรธของเราจึงเทลงบนสถานที่นี้และจะไม่ดับ”’
26Und zum König Juda's, der euch gesandt hat, den HERRN zu fragen, sollt ihr also sagen: So spricht der HERR, der Gott Israels, von den Worten, die du gehört hast:
26ส่วนกษัตริย์ยูดาห์ที่ส่งพวกเจ้ามาทูลถามพระยาห์เวห์ จงบอกว่า ‘พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสถึงเรื่องที่ท่านได้ยินว่า
27Darum daß dein Herz weich geworden ist und hast dich gedemütigt vor Gott, da du seine Worte hörtest wider diesen Ort und wider die Einwohner, und hast dich vor mir gedemütigt und deine Kleider zerrissen und vor mir geweint, so habe ich dich auch erhört, spricht der HERR.
27“เมื่อท่านได้ยินถ้อยคำของพระเจ้าที่กล่าวโทษสถานที่นี้กับชาวเมือง ท่านก็มีใจอ่อนน้อมและถ่อมตนต่อพระองค์ ทั้งถ่อมตนต่อเรา ฉีกเสื้อผ้าและร้องไห้ต่อหน้าเรา เราจึงฟังท่านด้วย” พระยาห์เวห์ตรัส
28Siehe, ich will dich sammeln zu deinen Vätern, daß du in dein Grab mit Frieden gesammelt werdest, daß deine Augen nicht sehen all das Unglück, das ich über diesen Ort und die Einwohner bringen will. Und sie sagten's dem König wieder.
28“เราจะให้ท่านจากไปอยู่กับบรรพบุรุษ และถูกฝังในหลุมศพอย่างสงบ ท่านจะไม่เห็นภัยทั้งหมดที่เราจะนำมาสู่สถานที่นี้กับชาวเมือง”’” พวกเขานำคำตอบนี้ไปทูลกษัตริย์
29Da sandte der König hin und ließ zuhauf kommen alle Ältesten in Juda und Jerusalem.
29กษัตริย์จึงเรียกผู้อาวุโสทั้งหมดของยูดาห์และเยรูซาเล็มมารวมกัน
30Und der König ging hinauf ins Haus des HERRN und alle Männer Juda's und Einwohner zu Jerusalem, die Priester, die Leviten und alles Volk, klein und groß; und wurden vor ihren Ohren gelesen alle Worte im Buch des Bundes, das im Hause des HERRN gefunden war.
30กษัตริย์เสด็จไปพระวิหารของพระยาห์เวห์พร้อมชาวยูดาห์และเยรูซาเล็มทั้งหมด ทั้งปุโรหิต ชาวเลวี และประชาชนทุกชนชั้น แล้วอ่านถ้อยคำทั้งหมดในหนังสือพันธสัญญาที่พบในพระวิหารให้ทุกคนฟัง
31Und der König trat an seinen Ort und machte einen Bund vor dem HERRN, daß man dem HERRN nachwandeln sollte, zu halten seine Gebote, Zeugnisse und Rechte von ganzem Herzen und von ganzer Seele, zu tun nach allen Worten des Bundes, die gechrieben standen in diesem Buch.
31กษัตริย์ประทับยืนในที่ของพระองค์และทำพันธสัญญาต่อพระยาห์เวห์ว่าจะติดตามพระองค์ รักษาพระบัญญัติ ข้อเตือนใจ และข้อกำหนดด้วยสุดใจและสุดชีวิต และทำตามถ้อยคำแห่งพันธสัญญาที่เขียนไว้ในหนังสือนี้
32Und er ließ in den Bund treten alle, die zu Jerusalem und in Benjamin vorhanden waren. Und die Einwohner zu Jerusalem taten nach dem Bund Gottes, des Gottes ihrer Väter.
32พระองค์ให้ทุกคนในเยรูซาเล็มและเบนยามินร่วมยืนรับพันธสัญญา ชาวเยรูซาเล็มก็ทำตามพันธสัญญากับพระเจ้าของบรรพบุรุษ
33Und Josia tat weg alle Greuel aus allen Landen der Kinder Israel und schaffte, daß alle, die in Israel gefunden wurden, dem HERRN, ihrem Gott, dienten. Solange Josia lebte, wichen sie nicht von dem HERRN, ihrer Väter Gott.
33โยสิยาห์ขจัดสิ่งน่ารังเกียจทั้งหมดออกจากทุกดินแดนของชาวอิสราเอล และให้ทุกคนที่อยู่ในอิสราเอลรับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าของตน ตลอดรัชกาลพวกเขาไม่ละทิ้งการติดตามพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.