דִּבְרֵי הַיָּמִים א 13

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)

Freedom Bible (Thai)

1וַיִּוָּעַ֣ץ דָּוִ֗יד עִם־שָׂרֵ֧י הָאֲלָפִ֛ים וְהַמֵּאֹ֖ות לְכָל־נָגִֽיד׃

1ดาวิดปรึกษาบรรดาผู้บังคับบัญชากองพันและกองร้อย รวมทั้งผู้นำทุกคน

2וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜יד לְכֹ֣ל ׀ קְהַ֣ל יִשְׂרָאֵ֗ל אִם־עֲלֵיכֶ֨ם טֹ֜וב וּמִן־יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֗ינוּ נִפְרְצָה֙ נִשְׁלְחָ֞ה עַל־אַחֵ֣ינוּ הַנִּשְׁאָרִ֗ים בְּכֹל֙ אַרְצֹ֣ות יִשְׂרָאֵ֔ל וְעִמָּהֶ֛ם הַכֹּהֲנִ֥ים וְהַלְוִיִּ֖ם בְּעָרֵ֣י מִגְרְשֵׁיהֶ֑ם וְיִקָּבְצ֖וּ אֵלֵֽינוּ׃

2เขากล่าวต่อที่ประชุมชาวอิสราเอลว่า “ถ้าทุกท่านเห็นชอบ และถ้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราทรงเห็นชอบด้วย ก็ให้เราส่งข่าวไปทั่วถึงพี่น้องของเราที่ยังอยู่ในดินแดนอิสราเอล รวมทั้งปุโรหิตและชาวเลวีตามเมืองที่มีทุ่งหญ้ารอบเมือง ให้พวกเขามารวมตัวกับเรา

3וְנָסֵ֛בָּה אֶת־אֲרֹ֥ון אֱלֹהֵ֖ינוּ אֵלֵ֑ינוּ כִּי־לֹ֥א דְרַשְׁנֻ֖הוּ בִּימֵ֥י שָׁאֽוּל׃

3แล้วเราจะนำหีบของพระเจ้ากลับมาอยู่กับเรา เพราะในสมัยซาอูลเราไม่ได้ใส่ใจหีบนี้”

4וַיֹּאמְר֥וּ כָֽל־הַקָּהָ֖ל לַעֲשֹׂ֣ות כֵּ֑ן כִּֽי־יָשַׁ֥ר הַדָּבָ֖ר בְּעֵינֵ֥י כָל־הָעָֽם׃

4ทุกคนในที่ประชุมตอบตกลง เพราะประชาชนทั้งหมดเห็นว่านี่เป็นสิ่งที่ควรทำ

5וַיַּקְהֵ֤ל דָּוִיד֙ אֶת־כָּל־יִשְׂרָאֵ֔ל מִן־שִׁיחֹ֥ור מִצְרַ֖יִם וְעַד־לְבֹ֣וא חֲמָ֑ת לְהָבִיא֙ אֶת־אֲרֹ֣ון הָאֱלֹהִ֔ים מִקִּרְיַ֖ת יְעָרִֽים׃

5ดาวิดจึงเรียกชาวอิสราเอลทั้งหมดมาตั้งแต่แม่น้ำชิโฮร์แห่งอียิปต์จนถึงทางเข้าฮามัท เพื่อไปรับหีบของพระเจ้าจากคีริยาทเยอาริม

6וַיַּ֨עַל דָּוִ֤יד וְכָל־יִשְׂרָאֵל֙ בַּעֲלָ֔תָה אֶל־קִרְיַ֥ת יְעָרִ֖ים אֲשֶׁ֣ר לִיהוּדָ֑ה לְהַעֲלֹ֣ות מִשָּׁ֗ם אֵת֩ אֲרֹ֨ון הָאֱלֹהִ֧ים ׀ יְהוָ֛ה יֹושֵׁ֥ב הַכְּרוּבִ֖ים אֲשֶׁר־נִקְרָ֥א שֵֽׁם׃

6ดาวิดกับชาวอิสราเอลทั้งหมดขึ้นไปยังบาอาลาห์ หรือคีริยาทเยอาริมในดินแดนยูดาห์ เพื่อนำหีบของพระยาห์เวห์พระเจ้า ผู้ประทับเหนือเครูบ ออกมาจากที่นั่น หีบนี้มีชื่อเรียกตามพระนามของพระองค์

7וַיַּרְכִּ֜יבוּ אֶת־אֲרֹ֤ון הָאֱלֹהִים֙ עַל־עֲגָלָ֣ה חֲדָשָׁ֔ה מִבֵּ֖ית אֲבִינָדָ֑ב וְעֻזָּ֣א וְאַחְיֹ֔ו נֹהֲגִ֖ים בָּעֲגָלָֽה׃

7พวกเขานำหีบของพระเจ้าจากบ้านอาบีนาดับขึ้นเกวียนใหม่ อุสซากับอาหิโอเป็นผู้ขับเกวียน

8וְדָוִ֣יד וְכָל־יִשְׂרָאֵ֗ל מְשַׂחֲקִ֛ים לִפְנֵ֥י הָאֱלֹהִ֖ים בְּכָל־עֹ֑ז וּבְשִׁירִ֤ים וּבְכִנֹּרֹות֙ וּבִנְבָלִ֣ים וּבְתֻפִּ֔ים וּבִמְצִלְתַּ֖יִם וּבַחֲצֹצְרֹֽות׃

8ดาวิดกับชาวอิสราเอลทั้งหมดร้องเพลงและบรรเลงดนตรีต่อหน้าพระเจ้าอย่างเต็มกำลัง ทั้งพิณ เครื่องสาย รำมะนา ฉาบ และแตร

9וַיָּבֹ֖אוּ עַד־גֹּ֣רֶן כִּידֹ֑ן וַיִּשְׁלַ֨ח עֻזָּ֜א אֶת־יָדֹ֗ו לֶאֱחֹז֙ אֶת־הָ֣אָרֹ֔ון כִּ֥י שָֽׁמְט֖וּ הַבָּקָֽר׃

9เมื่อมาถึงลานนวดข้าวของคีโดน โคสะดุด อุสซาจึงยื่นมือไปจับหีบไว้

10וַיִּֽחַר־אַ֤ף יְהוָה֙ בְּעֻזָּ֔א וַיַּכֵּ֕הוּ עַ֛ל אֲשֶׁר־שָׁלַ֥ח יָדֹ֖ו עַל־הָאָרֹ֑ון וַיָּ֥מָת שָׁ֖ם לִפְנֵ֥י אֱלֹהִֽים׃

10พระยาห์เวห์ทรงกริ้วอุสซาที่เอามือแตะหีบ พระองค์ทรงประหารเขา เขาจึงตายที่นั่นต่อหน้าพระเจ้า

11וַיִּ֣חַר לְדָוִ֔יד כִּֽי־פָרַ֧ץ יְהוָ֛ה פֶּ֖רֶץ בְּעֻזָּ֑א וַיִּקְרָ֞א לַמָּקֹ֤ום הַהוּא֙ פֶּ֣רֶץ עֻזָּ֔א עַ֖ד הַיֹּ֥ום הַזֶּֽה׃

11ดาวิดไม่พอใจที่พระยาห์เวห์ทรงสำแดงพระพิโรธต่ออุสซา เขาจึงเรียกที่นั่นว่าเปเรศอุสซา ซึ่งยังเป็นชื่อมาจนทุกวันนี้

12וַיִּירָ֤א דָוִיד֙ אֶת־הָ֣אֱלֹהִ֔ים בַּיֹּ֥ום הַה֖וּא לֵאמֹ֑ר הֵ֚יךְ אָבִ֣יא אֵלַ֔י אֵ֖ת אֲרֹ֥ון הָאֱלֹהִֽים׃

12วันนั้นดาวิดกลัวพระเจ้าและพูดว่า “ข้าจะนำหีบของพระเจ้ามาไว้กับข้าได้อย่างไร”

13וְלֹֽא־הֵסִ֨יר דָּוִ֧יד אֶת־הָאָרֹ֛ון אֵלָ֖יו אֶל־עִ֣יר דָּוִ֑יד וַיַּטֵּ֕הוּ אֶל־בֵּ֥ית עֹבֵֽד־אֱדֹ֖ם הַגִּתִּֽי׃

13ดาวิดจึงไม่ได้นำหีบไปเมืองดาวิดกับตน แต่ให้เปลี่ยนเส้นทางไปไว้ที่บ้านโอเบดเอโดมชาวกัท

14וַיֵּשֶׁב֩ אֲרֹ֨ון הָאֱלֹהִ֜ים עִם־בֵּ֨ית עֹבֵ֥ד אֱדֹ֛ם בְּבֵיתֹ֖ו שְׁלֹשָׁ֣ה חֳדָשִׁ֑ים וַיְבָ֧רֶךְ יְהוָ֛ה אֶת־בֵּ֥ית עֹבֵֽד־אֱדֹ֖ם וְאֶת־כָּל־אֲשֶׁר־לֹֽו׃ פ

14หีบของพระเจ้าอยู่ในบ้านของครอบครัวโอเบดเอโดม 3 เดือน พระยาห์เวห์ทรงอวยพรครอบครัวของเขาและทุกสิ่งที่เขามี

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.