דברי הימים א 13

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)

Freedom Bible (Thai)

1וַיִּוָּעַ֣ץ דָּוִ֗יד עִם־שָׂרֵ֧י הָאֲלָפִ֛ים וְהַמֵּא֖וֹת לְכָל־נָגִֽיד׃

1ดาวิดปรึกษาบรรดาผู้บังคับบัญชากองพันและกองร้อย รวมทั้งผู้นำทุกคน

2וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜יד לְכֹ֣ל׀ קְהַ֣ל יִשְׂרָאֵ֗ל אִם־עֲלֵיכֶ֨ם ט֜וֹב וּמִן־יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֗ינוּ נִפְרְצָה֙ נִשְׁלְחָ֞ה עַל־אַחֵ֣ינוּ הַנִּשְׁאָרִ֗ים בְּכֹל֙ אַרְצ֣וֹת יִשְׂרָאֵ֔ל וְעִמָּהֶ֛ם הַכֹּהֲנִ֥ים וְהַלְוִיִּ֖ם בְּעָרֵ֣י מִגְרְשֵׁיהֶ֑ם וְיִקָּבְצ֖וּ אֵלֵֽינוּ׃

2เขากล่าวต่อที่ประชุมชาวอิสราเอลว่า “ถ้าทุกท่านเห็นชอบ และถ้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราทรงเห็นชอบด้วย ก็ให้เราส่งข่าวไปทั่วถึงพี่น้องของเราที่ยังอยู่ในดินแดนอิสราเอล รวมทั้งปุโรหิตและชาวเลวีตามเมืองที่มีทุ่งหญ้ารอบเมือง ให้พวกเขามารวมตัวกับเรา

3וְנָסֵ֛בָּה אֶת־אֲר֥וֹן אֱלֹהֵ֖ינוּ אֵלֵ֑ינוּ כִּי־לֹ֥א דְרַשְׁנֻ֖הוּ בִּימֵ֥י שָׁאֽוּל׃

3แล้วเราจะนำหีบของพระเจ้ากลับมาอยู่กับเรา เพราะในสมัยซาอูลเราไม่ได้ใส่ใจหีบนี้”

4וַיֹּאמְר֥וּ כָֽל־הַקָּהָ֖ל לַעֲשׂ֣וֹת כֵּ֑ן כִּֽי־יָשַׁ֥ר הַדָּבָ֖ר בְּעֵינֵ֥י כָל־הָעָֽם׃

4ทุกคนในที่ประชุมตอบตกลง เพราะประชาชนทั้งหมดเห็นว่านี่เป็นสิ่งที่ควรทำ

5וַיַּקְהֵ֤ל דָּוִיד֙ אֶת־כָּל־יִשְׂרָאֵ֔ל מִן־שִׁיח֥וֹר מִצְרַ֖יִם וְעַד־לְב֣וֹא חֲמָ֑ת לְהָבִיא֙ אֶת־אֲר֣וֹן הָאֱלֹהִ֔ים מִקִּרְיַ֖ת יְעָרִֽים׃

5ดาวิดจึงเรียกชาวอิสราเอลทั้งหมดมาตั้งแต่แม่น้ำชิโฮร์แห่งอียิปต์จนถึงทางเข้าฮามัท เพื่อไปรับหีบของพระเจ้าจากคีริยาทเยอาริม

6וַיַּ֨עַל דָּוִ֤יד וְכָל־יִשְׂרָאֵל֙ בַּעֲלָ֔תָה אֶל־קִרְיַ֥ת יְעָרִ֖ים אֲשֶׁ֣ר לִיהוּדָ֑ה לְהַעֲל֣וֹת מִשָּׁ֗ם אֵת֩ אֲר֨וֹן הָאֱלֹהִ֧ים׀ יְהוָ֛ה יוֹשֵׁ֥ב הַכְּרוּבִ֖ים אֲשֶׁר־נִקְרָ֥א שֵֽׁם׃

6ดาวิดกับชาวอิสราเอลทั้งหมดขึ้นไปยังบาอาลาห์ หรือคีริยาทเยอาริมในดินแดนยูดาห์ เพื่อนำหีบของพระยาห์เวห์พระเจ้า ผู้ประทับเหนือเครูบ ออกมาจากที่นั่น หีบนี้มีชื่อเรียกตามพระนามของพระองค์

7וַיַּרְכִּ֜יבוּ אֶת־אֲר֤וֹן הָאֱלֹהִים֙ עַל־עֲגָלָ֣ה חֲדָשָׁ֔ה מִבֵּ֖ית אֲבִינָדָ֑ב וְעֻזָּ֣א וְאַחְי֔וֹ נֹהֲגִ֖ים בָּעֲגָלָֽה׃

7พวกเขานำหีบของพระเจ้าจากบ้านอาบีนาดับขึ้นเกวียนใหม่ อุสซากับอาหิโอเป็นผู้ขับเกวียน

8וְדָוִ֣יד וְכָל־יִשְׂרָאֵ֗ל מְשַׂחֲקִ֛ים לִפְנֵ֥י הָאֱלֹהִ֖ים בְּכָל־עֹ֑ז וּבְשִׁירִ֤ים וּבְכִנֹּרוֹת֙ וּבִנְבָלִ֣ים וּבְתֻפִּ֔ים וּבִמְצִלְתַּ֖יִם וּבַחֲצֹצְרֽוֹת׃

8ดาวิดกับชาวอิสราเอลทั้งหมดร้องเพลงและบรรเลงดนตรีต่อหน้าพระเจ้าอย่างเต็มกำลัง ทั้งพิณ เครื่องสาย รำมะนา ฉาบ และแตร

9וַיָּבֹ֖אוּ עַד־גֹּ֣רֶן כִּידֹ֑ן וַיִּשְׁלַ֨ח עֻזָּ֜א אֶת־יָד֗וֹ לֶאֱחֹז֙ אֶת־הָ֣אָר֔וֹן כִּ֥י שָֽׁמְט֖וּ הַבָּקָֽר׃

9เมื่อมาถึงลานนวดข้าวของคีโดน โคสะดุด อุสซาจึงยื่นมือไปจับหีบไว้

10וַיִּֽחַר־אַ֤ף יְהוָה֙ בְּעֻזָּ֔א וַיַּכֵּ֕הוּ עַ֛ל אֲשֶׁר־שָׁלַ֥ח יָד֖וֹ עַל־הָאָר֑וֹן וַיָּ֥מָת שָׁ֖ם לִפְנֵ֥י אֱלֹהִֽים׃

10พระยาห์เวห์ทรงกริ้วอุสซาที่เอามือแตะหีบ พระองค์ทรงประหารเขา เขาจึงตายที่นั่นต่อหน้าพระเจ้า

11וַיִּ֣חַר לְדָוִ֔יד כִּֽי־פָרַ֧ץ יְהוָ֛ה פֶּ֖רֶץ בְּעֻזָּ֑א וַיִּקְרָ֞א לַמָּק֤וֹם הַהוּא֙ פֶּ֣רֶץ עֻזָּ֔א עַ֖ד הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃

11ดาวิดไม่พอใจที่พระยาห์เวห์ทรงสำแดงพระพิโรธต่ออุสซา เขาจึงเรียกที่นั่นว่าเปเรศอุสซา ซึ่งยังเป็นชื่อมาจนทุกวันนี้

12וַיִּירָ֤א דָוִיד֙ אֶת־הָ֣אֱלֹהִ֔ים בַּיּ֥וֹם הַה֖וּא לֵאמֹ֑ר הֵ֚יךְ אָבִ֣יא אֵלַ֔י אֵ֖ת אֲר֥וֹן הָאֱלֹהִֽים׃

12วันนั้นดาวิดกลัวพระเจ้าและพูดว่า “ข้าจะนำหีบของพระเจ้ามาไว้กับข้าได้อย่างไร”

13וְלֹֽא־הֵסִ֨יר דָּוִ֧יד אֶת־הָאָר֛וֹן אֵלָ֖יו אֶל־עִ֣יר דָּוִ֑יד וַיַּטֵּ֕הוּ אֶל־בֵּ֥ית עֹבֵֽד־אֱדֹ֖ם הַגִּתִּֽי׃

13ดาวิดจึงไม่ได้นำหีบไปเมืองดาวิดกับตน แต่ให้เปลี่ยนเส้นทางไปไว้ที่บ้านโอเบดเอโดมชาวกัท

14וַיֵּשֶׁב֩ אֲר֨וֹן הָאֱלֹהִ֜ים עִם־בֵּ֨ית עֹבֵ֥ד אֱדֹ֛ם בְּבֵית֖וֹ שְׁלֹשָׁ֣ה חֳדָשִׁ֑ים וַיְבָ֧רֶךְ יְהוָ֛ה אֶת־בֵּ֥ית עֹבֵֽד־אֱדֹ֖ם וְאֶת־כָּל־אֲשֶׁר־לֽוֹ׃ פ

14หีบของพระเจ้าอยู่ในบ้านของครอบครัวโอเบดเอโดม 3 เดือน พระยาห์เวห์ทรงอวยพรครอบครัวของเขาและทุกสิ่งที่เขามี

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.