מִשְׁלֵי
Chapter 31
Hebrew Old Testament (Ma…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

מִשְׁלֵי 31

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1דִּ֭בְרֵי לְמוּאֵ֣ל מֶ֑לֶךְ מַ֝שָּׂ֗א אֲ‍ֽשֶׁר־יִסְּרַ֥תּוּ אִמֹּֽו׃
1ถ้อยคำ​ของ​กษัตริย์​เลมูเอล เป็น​คำ​เปิดเผย​ที่​แม่​สอน​เขา​ไว้:
2מַה־בְּ֭רִי וּמַֽה־בַּר־בִּטְנִ֑י וּ֝מֶה בַּר־נְדָרָֽי׃
2“โอ ลูก​แม่! โอ ลูก​ที่​แม่​ให้​กำเนิด! โอ ลูก​ที่​แม่​ได้​ปฏิญาณ​ไว้!
3אַל־תִּתֵּ֣ן לַנָּשִׁ֣ים חֵילֶ֑ךָ וּ֝דְרָכֶ֗יךָ לַֽמְחֹ֥ות מְלָכִֽין׃
3อย่า​เอา​กำลัง​ของ​ลูก​ไป​ทุ่ม​ให้​ผู้หญิง อย่า​เดิน​ใน​ทาง​ที่​ทำลาย​กษัตริย์
4אַ֤ל לַֽמְלָכִ֨ים ׀ לְֽמֹואֵ֗ל אַ֣ל לַֽמְלָכִ֣ים שְׁתֹו־יָ֑יִן וּ֝לְרֹוזְנִ֗ים *אֹו (אֵ֣י) שֵׁכָֽר׃
4เลมูเอลเอ๋ย ไม่​เหมาะ​กับ​กษัตริย์ ไม่​เหมาะ​ที่​กษัตริย์​จะ​ดื่ม​เหล้า​องุ่น หรือ​ให้​เจ้านาย​คอย​ถาม​หา​เหล้า​แรง
5פֶּן־יִ֭שְׁתֶּה וְיִשְׁכַּ֣ח מְחֻקָּ֑ק וִֽ֝ישַׁנֶּה דִּ֣ין כָּל־בְּנֵי־עֹֽנִי׃
5เกรง​ว่า​จะ​ดื่ม​แล้ว​ลืม​บทบัญญัติ และ​บิดเบือน​สิทธิ​อัน​ชอบธรรม​ของ​ผู้​ทุกข์​ยาก
6תְּנוּ־שֵׁכָ֣ר לְאֹובֵ֑ד וְ֝יַיִן לְמָ֣רֵי נָֽפֶשׁ׃
6จง​ให้​เหล้า​แรง​แก่​คน​ที่​กำลัง​จะ​พินาศ และ​ให้​เหล้า​องุ่น​แก่​คน​ที่​ใจ​ขม​ขื่น
7יִ֭שְׁתֶּה וְיִשְׁכַּ֣ח רִישֹׁ֑ו וַ֝עֲמָלֹ֗ו לֹ֣א יִזְכָּר־עֹֽוד׃
7ให้​เขา​ดื่ม​จน​ลืม​ความ​ยากจน และ​ไม่​ต้อง​นึก​ถึง​ความ​ทุกข์​อีก
8פְּתַח־פִּ֥יךָ לְאִלֵּ֑ם אֶל־דִּ֝֗ין כָּל־בְּנֵ֥י חֲלֹֽוף׃
8จง​ออก​ปาก​แทน​คน​ที่​พูด​เพื่อ​ตัวเอง​ไม่​ได้ เพื่อ​สิทธิ​ของ​ทุก​คน​ที่​ถูก​ทอดทิ้ง
9פְּתַח־פִּ֥יךָ שְׁפָט־צֶ֑דֶק וְ֝דִ֗ין עָנִ֥י וְאֶבְיֹֽון׃ פ
9จง​ออก​ปาก​ตัดสิน​อย่าง​ชอบธรรม และ​ให้​ความ​ยุติธรรม​แก่​คน​ยากจน​และ​คน​ขัด​สน”
10אֵֽשֶׁת־חַ֭יִל מִ֣י יִמְצָ֑א וְרָחֹ֖ק מִפְּנִינִ֣ים מִכְרָֽהּ׃
10ใครจะพบหญิงที่มีคุณค่า? คุณค่า​ของ​นาง​สูง​กว่า​ทับทิม​มาก​นัก
11בָּ֣טַח בָּ֭הּ לֵ֣ב בַּעְלָ֑הּ וְ֝שָׁלָ֗ל לֹ֣א יֶחְסָֽר׃
11สามี​วางใจ​นาง​อย่าง​เต็ม​ที่ และ​เขา​จะ​ไม่​ขาด​ผล​กำไร
12גְּמָלַ֣תְהוּ טֹ֣וב וְלֹא־רָ֑ע כֹּ֝֗ל יְמֵ֣י חַיֶּֽיה׃
12นาง​ทำ​ดี​ต่อ​เขา ไม่​ทำร้าย ตลอด​ชีวิต​ของ​นาง
13דָּ֭רְשָׁה צֶ֣מֶר וּפִשְׁתִּ֑ים וַ֝תַּ֗עַשׂ בְּחֵ֣פֶץ כַּפֶּֽיהָ׃
13นาง​เสาะ​หา​ขน​แกะ​และ​ป่าน และ​เต็ม​ใจ​ทำงาน​ด้วย​มือ
14הָ֭יְתָה כָּאֳנִיֹּ֣ות סֹוחֵ֑ר מִ֝מֶּרְחָ֗ק תָּבִ֥יא לַחְמָֽהּ׃
14นาง​เหมือน​เรือ​สินค้า นำ​ขนม​ปัง​มา​จาก​แดน​ไกล
15וַתָּ֤קָם ׀ בְּעֹ֬וד לַ֗יְלָה וַתִּתֵּ֣ן טֶ֣רֶף לְבֵיתָ֑הּ וְ֝חֹ֗ק לְנַעֲרֹתֶֽיהָ׃
15นาง​ลุก​ขึ้น​ตั้งแต่​ยัง​มืด เตรียม​อาหาร​ให้​คน​ใน​บ้าน และ​แบ่ง​ส่วน​อาหาร​ให้​สาวใช้
16זָמְמָ֣ה שָׂ֭דֶה וַתִּקָּחֵ֑הוּ מִפְּרִ֥י כַ֝פֶּ֗יהָ *נְטַע (נָ֣טְעָה) כָּֽרֶם׃
16นาง​พิจารณา​ที่​นา​แล้ว​ซื้อ​ไว้ ใช้​ผล​จาก​น้ำ​พัก​น้ำ​แรง​ของ​ตน​ปลูก​สวน​องุ่น
17חָֽגְרָ֣ה בְעֹ֣וז מָתְנֶ֑יהָ וַ֝תְּאַמֵּ֗ץ זְרֹעֹותֶֽיהָ׃
17นาง​คาด​เอว​ไว้​พร้อม​ออก​แรง และ​ออก​แรง​ด้วย​สอง​แขน​อย่าง​เข้มแข็ง
18טָ֭עֲמָה כִּי־טֹ֣וב סַחְרָ֑הּ לֹֽא־יִכְבֶּ֖ה *בַלַּיִל (בַלַּ֣יְלָה) נֵרָֽהּ׃
18นาง​รู้​ว่า​สินค้า​ที่​ขาย​ให้​ผล​ดี ตะเกียง​ของ​นาง​ไม่​ดับ​แม้​ยาม​ค่ำ​คืน
19יָ֭דֶיהָ שִׁלְּחָ֣ה בַכִּישֹׁ֑ור וְ֝כַפֶּ֗יהָ תָּ֣מְכוּ פָֽלֶךְ׃
19มือหนึ่ง​จับ​ไม้​พัน​เส้นใย อีก​มือจับ​แกน​ปั่น​ด้าย
20כַּ֭פָּהּ פָּרְשָׂ֣ה לֶעָנִ֑י וְ֝יָדֶ֗יהָ שִׁלְּחָ֥ה לָֽאֶבְיֹֽון׃
20นาง​ยื่น​มือ​ช่วย​คน​ยากจน และ​ยื่น​แขน​ให้​คน​ขัด​สน
21לֹא־תִירָ֣א לְבֵיתָ֣הּ מִשָּׁ֑לֶג כִּ֥י כָל־בֵּ֝יתָ֗הּ לָבֻ֥שׁ שָׁנִֽים׃
21เมื่อ​หิมะ​มา นาง​ไม่​ห่วง​คน​ใน​บ้าน เพราะ​ทุก​คน​ใน​บ้าน​สวม​เสื้อ​ผ้า​สี​แดง​สด
22מַרְבַדִּ֥ים עָֽשְׂתָה־לָּ֑הּ שֵׁ֖שׁ וְאַרְגָּמָ֣ן לְבוּשָֽׁהּ׃
22นาง​ทำ​ผ้า​คลุม​ปัก​ลวดลาย​ให้​ตัวเอง เสื้อ​ผ้า​ของ​นาง​เป็น​ผ้า​ลินิน​เนื้อ​ดี​และ​สี​ม่วง
23נֹודָ֣ע בַּשְּׁעָרִ֣ים בַּעְלָ֑הּ בְּ֝שִׁבְתֹּ֗ו עִם־זִקְנֵי־אָֽרֶץ׃
23สามี​ของ​นาง​เป็น​ที่​นับถือ​ที่​ประตู​เมือง เมื่อ​นั่ง​อยู่​ท่ามกลาง​ผู้​อาวุโส​ของ​แผ่นดิน
24סָדִ֣ין עָ֭שְׂתָה וַתִּמְכֹּ֑ר וַ֝חֲגֹ֗ור נָתְנָ֥ה לַֽכְּנַעֲנִֽי׃
24นาง​ตัด​เย็บ​เสื้อ​ผ้า​ลินิน​ขาย และ​ส่ง​ผ้า​คาด​เอว​ให้​พ่อค้า
25עֹז־וְהָדָ֥ר לְבוּשָׁ֑הּ וַ֝תִּשְׂחַ֗ק לְיֹ֣ום אַחֲרֹֽון׃
25กำลัง​และ​ศักดิ์ศรี​เป็น​อาภรณ์​ของ​นาง นาง​หัวเราะ​ได้​เมื่อ​คิด​ถึง​วัน​ข้าง​หน้า
26פִּ֭יהָ פָּתְחָ֣ה בְחָכְמָ֑ה וְתֹֽורַת־חֶ֝֗סֶד עַל־לְשֹׁונָֽהּ׃
26ถ้อยคำ​ของ​นาง​เปี่ยม​ด้วย​ปัญญา และ​คำ​สอน​ของ​นาง​เต็ม​ด้วย​ความ​เมตตา
27צֹ֭ופִיָּה הֲלִיכֹ֣ות בֵּיתָ֑הּ וְלֶ֥חֶם עַ֝צְל֗וּת לֹ֣א תֹאכֵֽל׃
27นาง​ดูแล​ความ​เป็นอยู่​ของ​คน​ใน​บ้าน​อย่าง​ทั่วถึง และ​ไม่​เอา​แต่​กิน​อยู่​อย่าง​เกียจคร้าน
28קָ֣מוּ בָ֭נֶיהָ וַֽיְאַשְּׁר֑וּהָ בַּ֝עְלָ֗הּ וַֽיְהַֽלְלָֽהּ׃
28ลูกๆ ลุก​ขึ้น​ยกย่อง​นาง สามี​ก็​ชม​นาง​ว่า:
29רַבֹּ֣ות בָּ֭נֹות עָ֣שׂוּ חָ֑יִל וְ֝אַ֗תְּ עָלִ֥ית עַל־כֻּלָּֽנָה׃
29“หญิง​มากมาย​ทำ​สิ่ง​ดี​งาม แต่​นาง​เหนือ​กว่า​ทุก​คน”
30שֶׁ֣קֶר הַ֭חֵן וְהֶ֣בֶל הַיֹּ֑פִי אִשָּׁ֥ה יִרְאַת־יְ֝הוָ֗ה הִ֣יא תִתְהַלָּֽל׃
30เสน่ห์​หลอกลวง และ​ความ​งาม​ก็​ไม่​ยั่งยืน แต่​หญิง​ที่​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์​ควร​ได้​รับ​คำ​สรรเสริญ
31תְּנוּ־לָ֭הּ מִפְּרִ֣י יָדֶ֑יהָ וִֽיהַלְל֖וּהָ בַשְּׁעָרִ֣ים מַעֲשֶֽׂיהָ׃
31ให้​นาง​ได้​รับ​ผล​จาก​น้ำ​พัก​น้ำ​แรง​ของ​ตน! ให้​ผล​งาน​ของ​นาง​สรรเสริญ​นาง​ที่​ประตู​เมือง!

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.