מִשְׁלֵי 12
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1אֹהֵ֣ב מ֖וּסָר אֹ֣הֵֽב דָּ֑עַת וְשֹׂנֵ֖א תֹוכַ֣חַת בָּֽעַר׃
1คนที่รักคำแก้ไขก็รักความรู้ แต่คนที่เกลียดคำตักเตือนก็โง่เขลา
2טֹ֗וב יָפִ֣יק רָ֭צֹון מֵיְהוָ֑ה וְאִ֖ישׁ מְזִמֹּ֣ות יַרְשִֽׁיעַ׃
2คนดีได้รับความโปรดปรานจากพระยาห์เวห์ แต่พระองค์ทรงตัดสินโทษคนที่คิดการชั่ว
3לֹא־יִכֹּ֣ון אָדָ֣ם בְּרֶ֑שַׁע וְשֹׁ֥רֶשׁ צַ֝דִּיקִ֗ים בַּל־יִמֹּֽוט׃
3ความชั่วทำให้ใครตั้งมั่นไม่ได้ แต่รากของคนชอบธรรมจะไม่ถูกถอน
4אֵֽשֶׁת־חַ֭יִל עֲטֶ֣רֶת בַּעְלָ֑הּ וּכְרָקָ֖ב בְּעַצְמֹותָ֣יו מְבִישָֽׁה׃
4ภรรยาที่ดีเป็นมงกุฎของสามี แต่ภรรยาที่นำความอับอายมาให้เหมือนความเน่าเปื่อยที่กัดกินถึงกระดูก
5מַחְשְׁבֹ֣ות צַדִּיקִ֣ים מִשְׁפָּ֑ט תַּחְבֻּלֹ֖ות רְשָׁעִ֣ים מִרְמָֽה׃
5ความคิดของคนชอบธรรมเที่ยงตรง แต่คำแนะนำของคนชั่วเต็มไปด้วยการหลอกลวง
6דִּבְרֵ֣י רְשָׁעִ֣ים אֱרָב־דָּ֑ם וּפִ֥י יְ֝שָׁרִ֗ים יַצִּילֵֽם׃
6คำพูดของคนชั่วมุ่งหมายเอาชีวิตผู้อื่น แต่คำพูดของคนซื่อตรงช่วยพวกเขาให้รอด
7הָפֹ֣וךְ רְשָׁעִ֣ים וְאֵינָ֑ם וּבֵ֖ית צַדִּיקִ֣ים יַעֲמֹֽד׃
7คนชั่วถูกคว่ำลงแล้วก็สูญสิ้น แต่บ้านของคนชอบธรรมยังคงตั้งอยู่
8לְֽפִי־שִׂ֭כְלֹו יְהֻלַּל־אִ֑ישׁ וְנַעֲוֵה־לֵ֝֗ב יִהְיֶ֥ה לָבֽוּז׃
8คนจะได้รับคำชมตามสติปัญญาของตน แต่คนใจคดถูกดูหมิ่น
9טֹ֣וב נִ֭קְלֶה וְעֶ֣בֶד לֹ֑ו מִ֝מְּתַכַּבֵּ֗ד וַחֲסַר־לָֽחֶם׃
9เป็นคนไม่เด่นดังแต่มีคนรับใช้ ยังดีกว่า ยกตัวเองใหญ่โตทั้งที่ไม่มีข้าวกิน
10יֹודֵ֣עַ צַ֭דִּיק נֶ֣פֶשׁ בְּהֶמְתֹּ֑ו וְֽרַחֲמֵ֥י רְ֝שָׁעִ֗ים אַכְזָרִֽי׃
10คนชอบธรรมเอาใจใส่ชีวิตสัตว์ของตน แต่แม้ความเมตตาของคนชั่วก็ยังโหดร้าย
11עֹבֵ֣ד אַ֭דְמָתֹו יִֽשְׂבַּֽע־לָ֑חֶם וּמְרַדֵּ֖ף רֵיקִ֣ים חֲסַר־לֵֽב׃
11คนที่ทำไร่ของตนจะมีอาหารอุดม แต่คนที่ไล่ตามเรื่องไร้สาระขาดสามัญสำนึก
12חָמַ֣ד רָ֭שָׁע מְצֹ֣וד רָעִ֑ים וְשֹׁ֖רֶשׁ צַדִּיקִ֣ים יִתֵּֽן׃
12คนชั่วอยากได้ของที่คนชั่วคนอื่นปล้นมา แต่รากของคนชอบธรรมงอกงาม
13בְּפֶ֣שַׁע שְׂ֭פָתַיִם מֹוקֵ֣שׁ רָ֑ע וַיֵּצֵ֖א מִצָּרָ֣ה צַדִּֽיק׃
13คนชั่วติดกับเพราะถ้อยคำที่เป็นบาปของตน แต่คนชอบธรรมพ้นจากความทุกข์ได้
14מִפְּרִ֣י פִי־אִ֭ישׁ יִשְׂבַּע־טֹ֑וב וּגְמ֥וּל יְדֵי־אָ֝דָ֗ם *יָשׁוּב (יָשִׁ֥יב) לֹֽו׃
14คนย่อมอิ่มเอมด้วยสิ่งดีจากผลของคำพูดตน และผลงานจากมือก็ย้อนกลับมาตอบแทนเขา
15דֶּ֣רֶךְ אֱ֭וִיל יָשָׁ֣ר בְּעֵינָ֑יו וְשֹׁמֵ֖עַ לְעֵצָ֣ה חָכָֽם׃
15คนโง่เห็นว่าทางของตนถูกเสมอ แต่คนมีปัญญารับฟังคำแนะนำ
16אֱוִ֗יל בַּ֭יֹּום יִוָּדַ֣ע כַּעְסֹ֑ו וְכֹסֶ֖ה קָלֹ֣ון עָרֽוּם׃
16คนโง่แสดงความขุ่นเคืองทันที แต่คนรอบคอบรู้จักมองข้ามคำดูหมิ่น
17יָפִ֣יחַ אֱ֭מוּנָה יַגִּ֣יד צֶ֑דֶק וְעֵ֖ד שְׁקָרִ֣ים מִרְמָֽה׃
17คนพูดความจริงให้การอย่างซื่อตรง แต่พยานเท็จพูดหลอกลวง
18יֵ֣שׁ בֹּ֖וטֶה כְּמַדְקְרֹ֣ות חָ֑רֶב וּלְשֹׁ֖ון חֲכָמִ֣ים מַרְפֵּֽא׃
18บางคนพูดพล่อยๆ แทงใจเหมือนดาบ แต่ลิ้นของคนมีปัญญาช่วยเยียวยา
19שְֽׂפַת־אֱ֭מֶת תִּכֹּ֣ון לָעַ֑ד וְעַד־אַ֝רְגִּ֗יעָה לְשֹׁ֣ון שָֽׁקֶר׃
19ริมฝีปากที่พูดความจริงยืนยงตลอดไป แต่ลิ้นที่โกหกอยู่ได้เพียงชั่วครู่
20מִ֭רְמָה בְּלֶב־חֹ֣רְשֵׁי רָ֑ע וּֽלְיֹעֲצֵ֖י שָׁלֹ֣ום שִׂמְחָֽה׃
20การหลอกลวงอยู่ในใจของคนคิดการชั่ว แต่คนที่ส่งเสริมสันติย่อมมีความยินดี
21לֹא־יְאֻנֶּ֣ה לַצַּדִּ֣יק כָּל־אָ֑וֶן וּ֝רְשָׁעִ֗ים מָ֣לְאוּ רָֽע׃
21ภัยร้ายจะไม่เกิดกับคนชอบธรรม แต่คนชั่วจะเต็มไปด้วยความเดือดร้อน
22תֹּועֲבַ֣ת יְ֭הוָה שִׂפְתֵי־שָׁ֑קֶר וְעֹשֵׂ֖י אֱמוּנָ֣ה רְצֹונֹֽו׃
22ริมฝีปากที่โกหกเป็นสิ่งที่พระยาห์เวห์ทรงรังเกียจ แต่คนที่ประพฤติตามความจริงเป็นที่พอพระทัย
23אָדָ֣ם עָ֭רוּם כֹּ֣סֶה דָּ֑עַת וְלֵ֥ב כְּ֝סִילִ֗ים יִקְרָ֥א אִוֶּֽלֶת׃
23คนรอบคอบเก็บสิ่งที่ตนรู้ไว้กับตัว แต่ใจของคนโง่ป่าวประกาศความโง่ออกมา
24יַד־חָרוּצִ֥ים תִּמְשֹׁ֑ול וּ֝רְמִיָּ֗ה תִּהְיֶ֥ה לָמַֽס׃
24มือคนขยันจะได้ปกครอง แต่คนเกียจคร้านจะต้องถูกเกณฑ์ใช้แรงงาน
25דְּאָגָ֣ה בְלֶב־אִ֣ישׁ יַשְׁחֶ֑נָּה וְדָבָ֖ר טֹ֣וב יְשַׂמְּחֶֽנָּה׃
25ความกังวลทำให้ใจหนักอึ้ง แต่คำพูดดีทำให้ใจชื่นขึ้น
26יָתֵ֣ר מֵרֵעֵ֣הוּ צַדִּ֑יק וְדֶ֖רֶךְ רְשָׁעִ֣ים תַּתְעֵֽם׃
26คนชอบธรรมเลือกคบเพื่อนอย่างระมัดระวัง แต่ทางของคนชั่วทำให้พวกเขาหลงผิด
27לֹא־יַחֲרֹ֣ךְ רְמִיָּ֣ה צֵידֹ֑ו וְהֹון־אָדָ֖ם יָקָ֣ר חָרֽוּץ׃
27คนเกียจคร้านไม่แม้แต่จะย่างเนื้อที่ล่ามาได้ แต่คนขยันเห็นคุณค่าของทรัพย์ที่มี
28בְּאֹֽרַח־צְדָקָ֥ה חַיִּ֑ים וְדֶ֖רֶךְ נְתִיבָ֣ה אַל־מָֽוֶת׃
28ทางแห่งความชอบธรรมนำไปสู่ชีวิต เส้นทางนั้นไม่มีความตาย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.