Apostelgeschichte 3
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Petrus aber und Johannes gingen miteinander hinauf in den Tempel um die neunte Stunde, da man pflegt zu beten.
1Петру ши Иоан се суяу ымпреунэ ла Темплу, ла часул ругэчуний: ера часул ал ноуэля.
2Und es war ein Mann, lahm von Mutterleibe, der ließ sich tragen; und sie setzten ihn täglich vor des Tempels Tür, die da heißt “die schöne”, daß er bettelte das Almosen von denen, die in den Tempel gingen.
2Аколо ера ун ом олог дин наштере, каре ера дус ши пус ын тоате зилеле ла поарта Темплулуй нумитэ „Фрумоасэ”, ка сэ чарэ де милэ де ла чей че интрау ын Темплу.
3Da er nun sah Petrus und Johannes, daß sie wollten zum Tempel hineingehen, bat er um ein Almosen.
3Омул ачеста, кынд а вэзут пе Петру ши пе Иоан кэ вояу сэ интре ын Темплу, ле-а черут милостение.
4Petrus aber sah ihn an mit Johannes und sprach: Sieh uns an!
4Петру, ка ши Иоан, с-а уйтат цинтэ ла ел ши а зис: „Уйтэ-те ла ной!”
5Und er sah sie an, wartete, daß er etwas von ihnen empfinge.
5Ши ел се уйта ла ей ку луаре аминте ши аштепта сэ капете чева де ла ей.
6Petrus aber sprach: Gold und Silber habe ich nicht; was ich aber habe, das gebe ich dir: Im Namen Jesu Christi von Nazareth stehe auf und wandle!
6Атунч, Петру й-а зис: „Арӂинт ши аур н-ам, дар че ам, ыць дау: Ын Нумеле луй Исус Христос дин Назарет, скоалэ-те ши умблэ!”
7Und griff ihn bei der rechten Hand und richtete ihn auf. Alsobald standen seine Schenkel und Knöchel fest;
7Л-а апукат де мына дряптэ ши л-а ридикат ын сус. Ындатэ и с-ау ынтэрит тэлпиле ши глезнеле;
8sprang auf, konnte gehen und stehen und ging mit ihnen in den Tempel, wandelte und sprang und lobte Gott.
8динтр-о сэритурэ а фост ын пичоаре ши а ынчепут сэ умбле. А интрат ку ей ын Темплу, умблынд, сэринд ши лэудынд пе Думнезеу.
9Und es sah ihn alles Volk wandeln und Gott loben.
9Тот нородул л-а вэзут умблынд ши лэудынд пе Думнезеу.
10Sie kannten ihn auch, daß er's war, der um Almosen gesessen hatte vor der schönen Tür des Tempels; und sie wurden voll Wunderns und Entsetzens über das, was ihm widerfahren war.
10Ыл куноштяу кэ ера чел че шедя ла поарта „Фрумоасэ” а Темплулуй, ка сэ чарэ де поманэ, ши с-ау умплут де уймире ши де мираре пентру челе че и се ынтымпласерэ.
11Als aber dieser Lahme, der nun gesund war, sich zu Petrus und Johannes hielt, lief alles Volk zu ihnen in die Halle, die da heißt Salomos, und wunderten sich.
11Фииндкэ ел се циня де Петру ши де Иоан, тот нородул, мират, а алергат ла ей ын придворул зис ал луй Соломон.
12Als Petrus das sah, antwortete er dem Volk: Ihr Männer von Israel, was wundert ihr euch darüber, oder was sehet ihr auf uns, als hätten wir diesen wandeln gemacht durch unsere eigene Kraft oder Verdienst?
12Петру, кынд а вэзут лукрул ачеста, а луат кувынтул ши а зис нородулуй: „Бэрбаць исраелиць, пентру че вэ мираць де лукрул ачеста? Де че вэ уйтаць ку окий цинтэ ла ной, ка ши кум прин путеря ноастрэ сау прин кучерничия ноастрэ ам фи фэкут пе омул ачеста сэ умбле?
13Der Gott Abrahams und Isaaks und Jakobs, der Gott unserer Väter, hat seinen Knecht Jesus verklärt, welchen ihr überantwortet und verleugnet habt vor Pilatus, da der urteilte, ihn loszulassen.
13Думнезеул луй Авраам, Исаак ши Иаков, Думнезеул пэринцилор ноштри, а прослэвит пе Робул Сэу Исус, пе каре вой Л-аць дат ын мына луй Пилат ши в-аць лепэдат де Ел ынаинтя луй, мэкар кэ ел ера де пэрере сэ-Й дя друмул.
14Ihr aber verleugnetet den Heiligen und Gerechten und batet, daß man euch den Mörder schenkte;
14Вой в-аць лепэдат де Чел Сфынт ши Неприхэнит ши аць черут сэ ви се дэруяскэ ун учигаш.
15aber den Fürsten des Lebens habt ihr getötet. Den hat Gott auferweckt von den Toten; des sind wir Zeugen.
15Аць оморыт пе Домнул веций, пе каре Думнезеу Л-а ынвият дин морць; ной сунтем марторь ай Луй.
16Und durch den Glauben an seinen Namen hat diesen, den ihr sehet und kennet, sein Name stark gemacht; und der Glaube durch ihn hat diesem gegeben diese Gesundheit vor euren Augen.
16Прин крединца ын Нумеле луй Исус, а ынтэрит Нумеле Луй пе омул ачеста, пе каре-л ведець ши-л куноаштець; крединца ын Ел а дат омулуй ачестуя о тэмэдуире деплинэ, кум ведець ку тоций.
17Nun, liebe Brüder, ich weiß, daß ihr's durch Unwissenheit getan habt wie auch eure Obersten.
17Ши акум, фрацилор, штиу кэ дин нештиинцэ аць фэкут аша, ка ши май-марий воштри.
18Gott aber, was er durch den Mund aller seiner Propheten zuvor verkündigt hat, wie Christus leiden sollte, hat's also erfüllet.
18Дар Думнезеу а ымплинит астфел че вестисе май ынаинте прин гура тутурор пророчилор Луй: кэ, адикэ, Христосул Сэу ва пэтими.
19So tut nun Buße und bekehrt euch, daß eure Sünden vertilgt werden;
19Покэици-вэ дар ши ынтоарчеци-вэ ла Думнезеу, пентру ка сэ ви се штяргэ пэкателе, ка сэ винэ де ла Домнул времуриле де ынвиораре
20auf daß da komme die Zeit der Erquickung von dem Angesichte des HERRN, wenn er senden wird den, der euch jetzt zuvor gepredigt wird, Jesus Christus,
20ши сэ тримитэ пе Чел че а фост рындуит май динаинте пентру вой: пе Исус Христос,
21welcher muß den Himmel einnehmen bis auf die Zeit, da herwiedergebracht werde alles, was Gott geredet hat durch den Mund aller seiner heiligen Propheten von der Welt an.
21пе каре черул требуе сэ-Л примяскэ, пынэ ла времуриле ашезэрий дин ноу а тутурор лукрурилор – деспре ачесте времурь а ворбит Думнезеу прин гура тутурор сфинцилор Сэй пророчь дин векиме.
22Denn Moses hat gesagt zu den Vätern: “Einen Propheten wird euch der HERR, euer Gott, erwecken aus euren Brüdern gleich wie mich; den sollt ihr hören in allem, was er zu euch sagen wird.
22Ын адевэр, Мойсе а зис пэринцилор ноштри: ‘Домнул Думнезеул востру вэ ва ридика динтре фраций воштри ун пророк ка мине; пе Ел сэ-Л аскултаць ын тот че вэ ва спуне.
23Und es wird geschehen, welche Seele denselben Propheten nicht hören wird, die soll vertilgt werden aus dem Volk.”
23Ши орьчине ну ва аскулта де Пророкул ачела ва фи нимичит ку десэвыршире дин мижлокул нородулуй.’
24Und alle Propheten von Samuel an und hernach, wieviel ihrer geredet haben, die haben von diesen Tagen verkündigt.
24Де асеменя, тоць пророчий, де ла Самуел ши чейлалць каре ау урмат дупэ ел ши ау ворбит, ау вестит зилеле ачестя.
25Ihr seid der Propheten und des Bundes Kinder, welchen Gott gemacht hat mit euren Vätern, da er sprach zu Abraham: “Durch deinen Samen sollen gesegnet werden alle Völker auf Erden.”
25Вой сунтець фиий пророчилор ши ай легэмынтулуй пе каре л-а фэкут Думнезеу ку пэринций ноштри, кынд а зис луй Авраам: ‘Тоате нямуриле пэмынтулуй вор фи бинекувынтате ын сэмынца та.’
26Euch zuvörderst hat Gott auferweckt seinen Knecht Jesus und hat ihn zu euch gesandt, euch zu segnen, daß ein jeglicher sich bekehre von seiner Bosheit.
26Думнезеу, дупэ че а ридикат пе Робул Сэу Исус, Л-а тримис май ынтый воуэ, ка сэ вэ бинекувынтезе, ынторкынд пе фиекаре дин вой де ла фэрэделеӂиле сале.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.