Apostelgeschichte 3
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Petrus aber und Johannes gingen miteinander hinauf in den Tempel um die neunte Stunde, da man pflegt zu beten.
1เปโตรกับยอห์นกำลังขึ้นไปยังพระวิหารในเวลาอธิษฐาน คือชั่วโมงที่เก้าของวัน
2Und es war ein Mann, lahm von Mutterleibe, der ließ sich tragen; und sie setzten ihn täglich vor des Tempels Tür, die da heißt “die schöne”, daß er bettelte das Almosen von denen, die in den Tempel gingen.
2มีชายคนหนึ่งพิการเดินไม่ได้มาตั้งแต่เกิด ทุกวันมีคนหามเขามาวางไว้ที่ประตูพระวิหารซึ่งเรียกว่าประตูงาม เพื่อขอเงินช่วยเหลือจากคนที่เข้าไปในพระวิหาร
3Da er nun sah Petrus und Johannes, daß sie wollten zum Tempel hineingehen, bat er um ein Almosen.
3เมื่อเขาเห็นเปโตรกับยอห์นกำลังจะเข้าไปในพระวิหาร เขาก็ขอเงินช่วยเหลือ
4Petrus aber sah ihn an mit Johannes und sprach: Sieh uns an!
4เปโตรกับยอห์นจ้องมองเขา แล้วเปโตรกล่าวว่า “มองพวกเรา”
5Und er sah sie an, wartete, daß er etwas von ihnen empfinge.
5ชายคนนั้นจึงตั้งใจมองพวกเขา เพราะคาดว่าจะได้รับอะไรบางอย่าง
6Petrus aber sprach: Gold und Silber habe ich nicht; was ich aber habe, das gebe ich dir: Im Namen Jesu Christi von Nazareth stehe auf und wandle!
6แต่เปโตรกล่าวว่า “เงินกับทองข้าพเจ้าไม่มี แต่สิ่งที่ข้าพเจ้ามี ข้าพเจ้าจะให้ท่าน ในพระนามของพระเยซูคริสต์ชาวนาซาเร็ธ จงลุกขึ้นและเดิน!”
7Und griff ihn bei der rechten Hand und richtete ihn auf. Alsobald standen seine Schenkel und Knöchel fest;
7เปโตรจับมือขวาของเขาและช่วยพยุงให้ลุกขึ้น ทันใดนั้นเท้าและข้อเท้าของเขาก็มีกำลังขึ้น
8sprang auf, konnte gehen und stehen und ging mit ihnen in den Tempel, wandelte und sprang und lobte Gott.
8เขากระโดดขึ้นยืนและเริ่มเดิน แล้วเข้าไปในพระวิหารพร้อมกับพวกเขา ทั้งเดิน กระโดด และสรรเสริญพระเจ้า
9Und es sah ihn alles Volk wandeln und Gott loben.
9ประชาชนทั้งปวงเห็นเขาเดินและสรรเสริญพระเจ้า
10Sie kannten ihn auch, daß er's war, der um Almosen gesessen hatte vor der schönen Tür des Tempels; und sie wurden voll Wunderns und Entsetzens über das, was ihm widerfahren war.
10พวกเขาจำได้ว่าเขาคือคนที่เคยนั่งขอเงินช่วยเหลืออยู่ที่ประตูงามของพระวิหาร ทุกคนจึงเต็มไปด้วยความพิศวงและประหลาดใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขา
11Als aber dieser Lahme, der nun gesund war, sich zu Petrus und Johannes hielt, lief alles Volk zu ihnen in die Halle, die da heißt Salomos, und wunderten sich.
11ขณะที่ชายที่หายจากความพิการกำลังเกาะเปโตรกับยอห์นไว้ ประชาชนทั้งปวงก็วิ่งมาหาพวกเขาที่เฉลียงซึ่งเรียกว่าเฉลียงของซาโลมอนด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่ง
12Als Petrus das sah, antwortete er dem Volk: Ihr Männer von Israel, was wundert ihr euch darüber, oder was sehet ihr auf uns, als hätten wir diesen wandeln gemacht durch unsere eigene Kraft oder Verdienst?
12เมื่อเปโตรเห็นดังนั้น จึงกล่าวกับประชาชนว่า “ชาวอิสราเอล ทำไมพวกคุณจึงประหลาดใจเรื่องชายคนนี้? ทำไมพวกคุณจึงจ้องมองพวกเรา ราวกับว่าพวกเราทำให้เขาเดินได้ด้วยพลังหรือความเลื่อมใสในพระเจ้าของเราเอง?
13Der Gott Abrahams und Isaaks und Jakobs, der Gott unserer Väter, hat seinen Knecht Jesus verklärt, welchen ihr überantwortet und verleugnet habt vor Pilatus, da der urteilte, ihn loszulassen.
13พระเจ้าของอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ พระเจ้าของบรรพบุรุษของเรา ได้ให้พระสิริแก่ผู้รับใช้ของพระองค์คือพระเยซู ผู้ที่พวกคุณมอบให้และปฏิเสธต่อหน้าปีลาต ทั้งที่ปีลาตตัดสินใจจะปล่อยพระองค์
14Ihr aber verleugnetet den Heiligen und Gerechten und batet, daß man euch den Mörder schenkte;
14แต่พวกคุณกลับปฏิเสธองค์บริสุทธิ์และองค์ผู้ชอบธรรม และขอให้ปล่อยฆาตกรให้พวกคุณ
15aber den Fürsten des Lebens habt ihr getötet. Den hat Gott auferweckt von den Toten; des sind wir Zeugen.
15พวกคุณฆ่าองค์เจ้าแห่งชีวิต แต่พระเจ้าทำให้พระองค์ฟื้นขึ้นจากความตาย และพวกเราเป็นพยานถึงเรื่องนี้
16Und durch den Glauben an seinen Namen hat diesen, den ihr sehet und kennet, sein Name stark gemacht; und der Glaube durch ihn hat diesem gegeben diese Gesundheit vor euren Augen.
16โดยความเชื่อในพระนามของพระองค์ พระนามของพระองค์ได้ทำให้ชายคนนี้ที่พวกคุณเห็นและรู้จักแข็งแรงขึ้น และด้วยความเชื่อที่มีผ่านทางพระองค์ ชายคนนี้จึงหายเป็นปกติอย่างสมบูรณ์ต่อหน้าพวกคุณทุกคน
17Nun, liebe Brüder, ich weiß, daß ihr's durch Unwissenheit getan habt wie auch eure Obersten.
17“บัดนี้ พี่น้อง ข้าพเจ้ารู้ว่าพวกคุณทำสิ่งนี้เพราะไม่รู้ เช่นเดียวกับเหล่าผู้ปกครองของพวกคุณ
18Gott aber, was er durch den Mund aller seiner Propheten zuvor verkündigt hat, wie Christus leiden sollte, hat's also erfüllet.
18แต่พระเจ้าทำให้สิ่งที่พระองค์ประกาศไว้ล่วงหน้าโดยปากของเหล่าผู้เผยพระวจนะทั้งหมดสำเร็จด้วยวิธีนี้ คือพระคริสต์จะต้องทนทุกข์
19So tut nun Buße und bekehrt euch, daß eure Sünden vertilgt werden;
19“เพราะฉะนั้น จงกลับใจและหันกลับมา เพื่อบาปของพวกคุณจะถูกลบออก และช่วงเวลาแห่งความชื่นใจจะมาจากองค์พระผู้เป็นเจ้า
20auf daß da komme die Zeit der Erquickung von dem Angesichte des HERRN, wenn er senden wird den, der euch jetzt zuvor gepredigt wird, Jesus Christus,
20และเพื่อพระองค์จะส่งพระเยซูคริสต์ ผู้ที่กำหนดไว้ล่วงหน้าสำหรับพวกคุณ
21welcher muß den Himmel einnehmen bis auf die Zeit, da herwiedergebracht werde alles, was Gott geredet hat durch den Mund aller seiner heiligen Propheten von der Welt an.
21สวรรค์จะต้องรับพระองค์ไว้จนถึงเวลาที่ทุกสิ่งได้รับการฟื้นฟู ตามที่พระเจ้าได้กล่าวไว้ตั้งแต่โบราณโดยปากของเหล่าผู้เผยพระวจนะบริสุทธิ์ของพระองค์
22Denn Moses hat gesagt zu den Vätern: “Einen Propheten wird euch der HERR, euer Gott, erwecken aus euren Brüdern gleich wie mich; den sollt ihr hören in allem, was er zu euch sagen wird.
22เพราะโมเสสกล่าวแก่บรรพบุรุษว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้เป็นพระเจ้า จะตั้งผู้เผยพระวจนะคนหนึ่งขึ้นให้พวกคุณจากท่ามกลางพี่น้องของพวกคุณ เหมือนอย่างข้าพเจ้า พวกคุณจะต้องฟังเขาในทุกสิ่งที่เขากล่าวกับพวกคุณ
23Und es wird geschehen, welche Seele denselben Propheten nicht hören wird, die soll vertilgt werden aus dem Volk.”
23และทุกคนที่ไม่ฟังผู้เผยพระวจนะคนนั้นจะถูกทำลายจนหมดสิ้นจากท่ามกลางประชาชน’
24Und alle Propheten von Samuel an und hernach, wieviel ihrer geredet haben, die haben von diesen Tagen verkündigt.
24เหล่าผู้เผยพระวจนะทั้งหมดตั้งแต่ซามูเอลและคนที่มาภายหลัง ทุกคนที่ได้กล่าว ก็ประกาศถึงวันเหล่านี้เช่นกัน
25Ihr seid der Propheten und des Bundes Kinder, welchen Gott gemacht hat mit euren Vätern, da er sprach zu Abraham: “Durch deinen Samen sollen gesegnet werden alle Völker auf Erden.”
25พวกคุณเป็นลูกหลานของเหล่าผู้เผยพระวจนะ และเป็นลูกหลานแห่งพันธสัญญาที่พระเจ้าทำไว้กับบรรพบุรุษของเรา โดยกล่าวแก่อับราฮัมว่า ‘ทุกครอบครัวบนแผ่นดินโลกจะได้รับพรผ่านลูกหลานของเจ้า’
26Euch zuvörderst hat Gott auferweckt seinen Knecht Jesus und hat ihn zu euch gesandt, euch zu segnen, daß ein jeglicher sich bekehre von seiner Bosheit.
26เมื่อพระเจ้าตั้งผู้รับใช้ของพระองค์คือพระเยซูขึ้นมาแล้ว พระองค์ส่งพระเยซูมาหาพวกคุณก่อน เพื่ออวยพรพวกคุณโดยทำให้พวกคุณแต่ละคนหันจากความชั่วของตน”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.