Apostelgeschichte 8
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Saulus aber hatte Wohlgefallen an seinem Tode. Es erhob sich aber zu der Zeit eine große Verfolgung über die Gemeinde zu Jerusalem; und sie zerstreuten sich alle in die Länder Judäa und Samarien, außer den Aposteln.
1เซาโลเห็นชอบกับการฆ่าสเทเฟน ในวันนั้นเกิดการข่มเหงอย่างรุนแรงต่อประชาคมในกรุงเยรูซาเล็ม ทุกคนยกเว้นเหล่าอัครทูตต่างกระจัดกระจายไปทั่วแคว้นยูเดียและสะมาเรีย
2Es bestatteten aber Stephanus gottesfürchtige Männer und hielten eine große Klage über ihn.
2คนที่ยำเกรงพระเจ้าฝังศพสเทเฟน และพากันไว้ทุกข์ให้เขาอย่างมาก
3Saulus aber verstörte die Gemeinde, ging hin und her in die Häuser und zog hervor Männer und Weiber und überantwortete sie ins Gefängnis.
3ส่วนเซาโลทำลายประชาคมอย่างหนัก โดยเข้าไปตามบ้าน ลากทั้งชายและหญิงออกมาแล้วจับเข้าคุก
4Die nun zerstreut waren, gingen um und predigten das Wort.
4คนที่กระจัดกระจายไปนั้นเดินทางไปตามที่ต่าง ๆ และประกาศพระวจนะ
5Philippus aber kam hinab in eine Stadt in Samarien und predigte ihnen von Christo.
5ฟีลิปลงไปยังเมืองสะมาเรียและประกาศพระคริสต์แก่คนที่นั่น
6Das Volk aber hörte einmütig und fleißig zu, was Philippus sagte, und sah die Zeichen, die er tat.
6ฝูงชนพร้อมใจกันตั้งใจฟังสิ่งที่ฟีลิปพูด เมื่อพวกเขาได้ยินและเห็นหมายสำคัญที่เขาทำ
7Denn die unsauberen Geister fuhren aus vielen Besessenen mit großem Geschrei; auch viele Gichtbrüchige und Lahme wurden gesund gemacht.
7เพราะวิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์ออกจากคนจำนวนมากที่มีวิญญาณเหล่านั้น โดยร้องเสียงดังขณะออกมา และคนเป็นอัมพาตกับคนที่เดินไม่ได้จำนวนมากก็หายดี
8Und es ward eine große Freude in derselben Stadt.
8เมืองนั้นจึงเต็มไปด้วยความยินดีอย่างยิ่ง
9Es war aber ein Mann, mit Namen Simon, der zuvor in der Stadt Zauberei trieb und bezauberte das samaritische Volk und gab vor, er wäre etwas Großes.
9มีชายคนหนึ่งชื่อซีโมน ซึ่งก่อนหน้านี้ใช้เวทมนตร์ในเมืองนั้นและทำให้ชาวสะมาเรียประหลาดใจ โดยอ้างว่าตนเป็นคนสำคัญ
10Und sie sahen alle auf ihn, beide, klein und groß, und sprachen: Der ist die Kraft Gottes, die da groß ist.
10ทุกคนไม่ว่าผู้น้อยหรือผู้ใหญ่ต่างตั้งใจฟังเขาและกล่าวว่า “ชายคนนี้คือพลังอันยิ่งใหญ่ของพระเจ้า”
11Sie sahen aber darum auf ihn, daß er sie lange Zeit mit seiner Zauberei bezaubert hatte.
11พวกเขาตั้งใจฟังเขา เพราะเขาทำให้พวกเขาประหลาดใจด้วยเวทมนตร์มาเป็นเวลานาน
12Da sie aber den Predigten des Philippus glaubten vom Reich Gottes und von dem Namen Jesu Christi, ließen sich taufen Männer und Weiber.
12แต่เมื่อพวกเขาเชื่อฟีลิปผู้ประกาศข่าวดีเกี่ยวกับอาณาจักรของพระเจ้าและพระนามของพระเยซูคริสต์ พวกเขาก็รับบัพติศมา ทั้งชายและหญิง
13Da ward auch Simon gläubig und ließ sich taufen und hielt sich zu Philippus. Und als er sah die Zeichen und Taten, die da geschahen, verwunderte er sich.
13ซีโมนเองก็เชื่อและรับบัพติศมา แล้วติดตามฟีลิปต่อไป เมื่อเห็นหมายสำคัญและการอัศจรรย์ครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้น เขาก็ประหลาดใจ
14Da aber die Apostel hörten zu Jerusalem, daß Samarien das Wort Gottes angenommen hatte, sandten sie zu ihnen Petrus und Johannes,
14เมื่อเหล่าอัครทูตในกรุงเยรูซาเล็มได้ยินว่าชาวสะมาเรียได้รับพระวจนะของพระเจ้าแล้ว พวกเขาจึงส่งเปโตรกับยอห์นไปหา
15welche, da sie hinabkamen, beteten sie über sie, daß sie den Heiligen Geist empfingen.
15เมื่อทั้งสองไปถึง ก็อธิษฐานเพื่อคนเหล่านั้นให้ได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์
16(Denn er war noch auf keinen gefallen, sondern sie waren allein getauft auf den Namen Christi Jesu.)
16เพราะพระวิญญาณยังไม่ได้มาเหนือใครในพวกเขาเลย พวกเขาเพียงรับบัพติศมาในพระนามของพระคริสต์เยซูเท่านั้น
17Da legten sie die Hände auf sie, und sie empfingen den Heiligen Geist.
17แล้วเปโตรกับยอห์นวางมือบนพวกเขา และพวกเขาก็ได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์
18Da aber Simon sah, daß der Heilige Geist gegeben ward, wenn die Apostel die Hände auflegten, bot er ihnen Geld an
18เมื่อซีโมนเห็นว่าคนได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์ผ่านการวางมือของเหล่าอัครทูต เขาก็เสนอเงินให้พวกเขา
19und sprach: Gebt mir auch die Macht, daß, so ich jemand die Hände auflege, derselbe den Heiligen Geist empfange.
19และกล่าวว่า “ขอให้พวกคุณมอบพลังนี้ให้ข้าพเจ้าด้วย เพื่อว่าเมื่อข้าพเจ้าวางมือบนใคร คนนั้นจะได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์”
20Petrus aber sprach zu ihm: Daß du verdammt werdest mit deinem Gelde, darum daß du meinst, Gottes Gabe werde durch Geld erlangt!
20แต่เปโตรกล่าวกับเขาว่า “ขอให้เงินของท่านพินาศไปพร้อมกับท่าน เพราะท่านคิดว่าจะได้ของประทานของพระเจ้ามาด้วยเงิน!
21Du wirst weder Teil noch Anfall haben an diesem Wort; denn dein Herz ist nicht rechtschaffen vor Gott.
21ท่านไม่มีส่วนหรือสิทธิใดในเรื่องนี้ เพราะใจของท่านไม่ถูกต้องต่อพระเจ้า
22Darum tue Buße für diese deine Bosheit und bitte Gott, ob dir vergeben werden möchte die Tücke deines Herzens.
22เพราะฉะนั้น จงกลับใจจากความชั่วนี้ของท่าน และทูลขอพระเจ้า เผื่อว่าความคิดในใจของท่านจะได้รับการยกโทษ
23Denn ich sehe, du bist voll bitterer Galle und verknüpft mit Ungerechtigkeit.
23เพราะข้าพเจ้าเห็นว่าท่านตกอยู่ในพิษแห่งความขมขื่นและพันธนาการแห่งความชั่วช้า”
24Da antwortete Simon und sprach: Bittet ihr den HERRN für mich, daß der keines über mich komme, davon ihr gesagt habt.
24ซีโมนตอบว่า “โปรดอธิษฐานต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าเพื่อข้าพเจ้า เพื่อไม่ให้สิ่งที่พวกคุณกล่าวเกิดขึ้นกับข้าพเจ้าเลย”
25Sie aber, da sie bezeugt und geredet hatten das Wort des HERRN, wandten sich wieder um gen Jerusalem und predigten das Evangelium vielen samaritischen Flecken.
25เมื่อเปโตรกับยอห์นเป็นพยานและประกาศพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว ทั้งสองก็กลับกรุงเยรูซาเล็ม พร้อมกับประกาศข่าวดีในหมู่บ้านหลายแห่งของชาวสะมาเรียระหว่างทาง
26Aber der Engel des HERRN redete zu Philippus und sprach: Stehe auf und gehe gegen Mittag auf die Straße, die von Jerusalem geht hinab gen Gaza, die da wüst ist.
26ทูตสวรรค์องค์หนึ่งขององค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวกับฟีลิปว่า “จงลุกขึ้นและไปทางใต้ ตามถนนที่ลงจากกรุงเยรูซาเล็มไปยังกาซา ทางนี้เป็นทางกันดาร”
27Und er stand auf und ging hin. Und siehe, ein Mann aus Mohrenland, ein Kämmerer und Gewaltiger der Königin Kandaze in Mohrenland, welcher war über ihre ganze Schatzkammer, der war gekommen gen Jerusalem, anzubeten,
27ฟีลิปจึงลุกขึ้นและไป ก็มีชายชาวเอธิโอเปียคนหนึ่งเป็นขันทีผู้มีตำแหน่งสูงในราชสำนักของแคนดาซีราชินีแห่งชาวเอธิโอเปีย เขาดูแลทรัพย์สมบัติทั้งหมดของพระนาง และได้มายังกรุงเยรูซาเล็มเพื่อนมัสการ
28und zog wieder heim und saß auf seinem Wagen und las den Propheten Jesaja.
28เขากำลังเดินทางกลับ นั่งอยู่บนรถม้าและอ่านหนังสือของผู้เผยพระวจนะอิสยาห์
29Der Geist aber sprach zu Philippus: Gehe hinzu und halte dich zu diesem Wagen!
29พระวิญญาณกล่าวกับฟีลิปว่า “จงเข้าไปใกล้และไปกับรถคันนั้น”
30Da lief Philippus hinzu und hörte, daß er den Propheten Jesaja las, und sprach: Verstehst du auch, was du liesest?
30ฟีลิปวิ่งเข้าไปใกล้ ได้ยินชายคนนั้นอ่านหนังสือของอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะ จึงถามว่า “ท่านเข้าใจสิ่งที่กำลังอ่านอยู่หรือ?”
31Er aber sprach: Wie kann ich, so mich nicht jemand anleitet? Und ermahnte Philippus, daß er aufträte und setzte sich zu ihm.
31เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าจะเข้าใจได้อย่างไร ถ้าไม่มีใครอธิบายให้ฟัง?” แล้วเขาก็ขอร้องให้ฟีลิปขึ้นมานั่งด้วย
32Der Inhalt aber der Schrift, die er las, war dieser: “Er ist wie ein Schaf zur Schlachtung geführt; und still wie ein Lamm vor seinem Scherer, also hat er nicht aufgetan seinen Mund.
32พระคัมภีร์ตอนที่เขากำลังอ่านมีว่า “เขาถูกนำไปเหมือนแกะที่ถูกนำไปฆ่า และเหมือนลูกแกะที่เงียบอยู่ต่อหน้าคนตัดขน เขาก็ไม่ปริปาก
33In seiner Niedrigkeit ist sein Gericht aufgehoben. Wer wird aber seines Lebens Länge ausreden? denn sein Leben ist von der Erde weggenommen.”
33ในความต่ำต้อยของเขา ความยุติธรรมถูกพรากไปจากเขา ใครจะกล่าวถึงคนรุ่นของเขาได้? เพราะชีวิตของเขาถูกพรากไปจากแผ่นดินโลก”
34Da antwortete der Kämmerer dem Philippus und sprach: Ich bitte dich, von wem redet der Prophet solches? von sich selber oder von jemand anders?
34ขันทีคนนั้นถามฟีลิปว่า “ขอถามหน่อย ผู้เผยพระวจนะกำลังพูดถึงใคร? พูดถึงตัวเอง หรือพูดถึงคนอื่น?”
35Philippus aber tat seinen Mund auf und fing von dieser Schrift an und predigte ihm das Evangelium von Jesu.
35ฟีลิปจึงเริ่มจากพระคัมภีร์ตอนนี้และประกาศข่าวดีเรื่องพระเยซูให้เขาฟัง
36Und als sie zogen der Straße nach, kamen sie an ein Wasser. Und der Kämmerer sprach: Siehe, da ist Wasser; was hindert's, daß ich mich taufen lasse?
36ขณะที่เดินทางต่อไป พวกเขามาถึงที่แห่งหนึ่งซึ่งมีน้ำ ขันทีจึงกล่าวว่า “นี่มีน้ำ อะไรจะขัดขวางไม่ให้ข้าพเจ้ารับบัพติศมา?”
37Philippus aber sprach: Glaubst du von ganzem Herzen, so mag's wohl sein. Er antwortete und sprach: Ich glaube, daß Jesus Christus Gottes Sohn ist.
no verse 37 in this text
38Und er hieß den Wagen halten, und stiegen hinab in das Wasser beide, Philippus und der Kämmerer, und er taufte ihn.
38เขาจึงสั่งให้หยุดรถ แล้วทั้งฟีลิปและขันทีก็ลงไปในน้ำ และฟีลิปให้เขารับบัพติศมา
39Da sie aber heraufstiegen aus dem Wasser, rückte der Geist des HERRN Philippus hinweg, und der Kämmerer sah ihn nicht mehr; er zog aber seine Straße fröhlich.
39เมื่อทั้งสองขึ้นจากน้ำ พระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็พาฟีลิปจากไปอย่างฉับพลัน ขันทีไม่เห็นเขาอีก แต่เดินทางต่อไปด้วยความยินดี
40Philippus aber ward gefunden zu Asdod und wandelte umher und predigte allen Städten das Evangelium, bis daß er kam gen Cäsarea.
40ต่อมามีผู้พบฟีลิปที่เมืองอาโซทัส และระหว่างเดินทางผ่านเมืองต่าง ๆ เขาก็ประกาศข่าวดีไปทั่ว จนมาถึงเมืองซีซารียา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.