Caeltueih 8
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1Anih a ngawnnah te aka rhoih la Sual khaw om. Te vaeng tue ah a nah la hlangboel hnaemtaeknah te Jerusalem ah om. Te dongah caeltueih rhoek bueng pawt atah hlang boeih loh Judea neh Samaria paeng tom la palang uh.
1เซาโลเห็นชอบกับการฆ่าสเทเฟน ในวันนั้นเกิดการข่มเหงอย่างรุนแรงต่อประชาคมในกรุงเยรูซาเล็ม ทุกคนยกเว้นเหล่าอัครทูตต่างกระจัดกระจายไปทั่วแคว้นยูเดียและสะมาเรีย
2Stephen te aka cuep hlang rhoek loh a up uh tih anih te rhangsaenah a saii uh.
2คนที่ยำเกรงพระเจ้าฝังศพสเทเฟน และพากันไว้ทุกข์ให้เขาอย่างมาก
3Tedae Saul tah im takuem la kun tih hlangboel te a phae. Huta tongpa te a mawt tih thongim ah a thak.
3ส่วนเซาโลทำลายประชาคมอย่างหนัก โดยเข้าไปตามบ้าน ลากทั้งชายและหญิงออกมาแล้วจับเข้าคุก
4Te dongah aka palang rhoek long khaw caeh lam ah olthangthen a thui uh.
4คนที่กระจัดกระจายไปนั้นเดินทางไปตามที่ต่าง ๆ และประกาศพระวจนะ
5Te vaengah Philip tah Samaria kho la cet tih amih taengah Khrih te a hoe.
5ฟีลิปลงไปยังเมืองสะมาเรียและประกาศพระคริสต์แก่คนที่นั่น
6Philip loh a thui te hlangping loh a hnatung tih huek a yaak uh vaengah miknoek a saii te a hmuh uh.
6ฝูงชนพร้อมใจกันตั้งใจฟังสิ่งที่ฟีลิปพูด เมื่อพวกเขาได้ยินและเห็นหมายสำคัญที่เขาทำ
7Rhalawt mueihla aka kaem rhoek te khaw ol ue la pang uh tih muep nong uh. Aka khawn neh aka khaem rhoek khaw muep hoeih uh.
7เพราะวิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์ออกจากคนจำนวนมากที่มีวิญญาณเหล่านั้น โดยร้องเสียงดังขณะออกมา และคนเป็นอัมพาตกับคนที่เดินไม่ได้จำนวนมากก็หายดี
8Te dongah khopuei khuiah omngaihnah te muep om.
8เมืองนั้นจึงเต็มไปด้วยความยินดีอย่างยิ่ง
9Te vaengah kho khuikah aka om noek hlang pakhat, a ming ah Simon loh hlang a bi tih khat khat taengah amah te a len la om ham a ti dongah Samaria namtu te a limlum sak.
9มีชายคนหนึ่งชื่อซีโมน ซึ่งก่อนหน้านี้ใช้เวทมนตร์ในเมืองนั้นและทำให้ชาวสะมาเรียประหลาดใจ โดยอ้างว่าตนเป็นคนสำคัญ
10Anih te a yit a len hlang boeih loh a hnatung uh tih, “A khuet la a khue Pathen kah a thaomnah ni he,” a ti uh.
10ทุกคนไม่ว่าผู้น้อยหรือผู้ใหญ่ต่างตั้งใจฟังเขาและกล่าวว่า “ชายคนนี้คือพลังอันยิ่งใหญ่ของพระเจ้า”
11Amih te kum te yet khuiah hlangbi neh a limlum sak dongah ni anih te a hnatung uh.
11พวกเขาตั้งใจฟังเขา เพราะเขาทำให้พวกเขาประหลาดใจด้วยเวทมนตร์มาเป็นเวลานาน
12Tedae Philip loh a phong Pathen ram kawng neh Jesuh Khrih ming te a tangnah uh dongah huta tongpa a nuem.
12แต่เมื่อพวกเขาเชื่อฟีลิปผู้ประกาศข่าวดีเกี่ยวกับอาณาจักรของพระเจ้าและพระนามของพระเยซูคริสต์ พวกเขาก็รับบัพติศมา ทั้งชายและหญิง
13Simon amah long khaw a tangnah dongah a nuem tih Philip taengah aka khuituk la coeng. Miknoek neh thaomnah tanglue a saii te a hmuh vaengah limlum.
13ซีโมนเองก็เชื่อและรับบัพติศมา แล้วติดตามฟีลิปต่อไป เมื่อเห็นหมายสำคัญและการอัศจรรย์ครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้น เขาก็ประหลาดใจ
14Samaria loh Pathen kah olka a doe te Jerusalem kah caeltueih rhoek loh a yaak uh vaengah amih taengla Peter neh Johan te a tueih uh.
14เมื่อเหล่าอัครทูตในกรุงเยรูซาเล็มได้ยินว่าชาวสะมาเรียได้รับพระวจนะของพระเจ้าแล้ว พวกเขาจึงส่งเปโตรกับยอห์นไปหา
15A suntlak rhoi vaengah Mueihla Cim dang uh van saeh tila amih ham thangthui rhoi.
15เมื่อทั้งสองไปถึง ก็อธิษฐานเพื่อคนเหล่านั้นให้ได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์
16Boeipa Jesuh ming neh nuem tangtae la om uh coeng dae, amih te Mueihla Cim loh pakhat khaw tlak thil la om hlan.
16เพราะพระวิญญาณยังไม่ได้มาเหนือใครในพวกเขาเลย พวกเขาเพียงรับบัพติศมาในพระนามของพระคริสต์เยซูเท่านั้น
17Te dongah amih te kut a tloeng thil rhoi tih Mueihla Cim a dang uh.
17แล้วเปโตรกับยอห์นวางมือบนพวกเขา และพวกเขาก็ได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์
18Caeltueih rhoek kah kut a tloengnah lamloh Mueihla a paek te Simon loh a hmuh vaengah amih taengla tangka a khuen tih,
18เมื่อซีโมนเห็นว่าคนได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์ผ่านการวางมือของเหล่าอัครทูต เขาก็เสนอเงินให้พวกเขา
19“Tahae kah saithainah he kai khaw m'pae uh lamtah kut ka tloeng thil sarhui loh Mueihla Cim dang van saeh,” a ti nah.
19และกล่าวว่า “ขอให้พวกคุณมอบพลังนี้ให้ข้าพเจ้าด้วย เพื่อว่าเมื่อข้าพเจ้าวางมือบนใคร คนนั้นจะได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์”
20Tedae Peter loh anih te, “Pathen kah kutdoe he tangka la kaelh ham na poek dongah, na tangka te namah taengah pocinah la om saeh.
20แต่เปโตรกล่าวกับเขาว่า “ขอให้เงินของท่านพินาศไปพร้อมกับท่าน เพราะท่านคิดว่าจะได้ของประทานของพระเจ้ามาด้วยเงิน!
21He olka dongah na hmulung neh khoyo a om moenih. Na thinko te Pathen hmaiah thaeng a om moenih.
21ท่านไม่มีส่วนหรือสิทธิใดในเรื่องนี้ เพราะใจของท่านไม่ถูกต้องต่อพระเจ้า
22Na phayoenah he yut lamtah Boeipa taengah thangthui. Na thinko kah mangtaengnah loh nang n'hlah vuek khaming.
22เพราะฉะนั้น จงกลับใจจากความชั่วนี้ของท่าน และทูลขอพระเจ้า เผื่อว่าความคิดในใจของท่านจะได้รับการยกโทษ
23Olkhaa hmuet neh boethae kah pinyennah khuiah na om te ka hmuh,” a ti nah.
23เพราะข้าพเจ้าเห็นว่าท่านตกอยู่ในพิษแห่งความขมขื่นและพันธนาการแห่งความชั่วช้า”
24Te dongah Simon loh a doo tih, “Boeipa taengah kai hamla nangmih loh thangtui uh lamtah na thui te kai soah ha thoeng boel saeh,” a ti nah.
24ซีโมนตอบว่า “โปรดอธิษฐานต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าเพื่อข้าพเจ้า เพื่อไม่ให้สิ่งที่พวกคุณกล่าวเกิดขึ้นกับข้าพเจ้าเลย”
25Te rhoek long te a uen uh tih Boeipa kah olka a thui pa uh phoeiah, Jerusalem la bal uh. Samaria kah kho te yet te khaw olthangthen phong pa uh.
25เมื่อเปโตรกับยอห์นเป็นพยานและประกาศพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว ทั้งสองก็กลับกรุงเยรูซาเล็ม พร้อมกับประกาศข่าวดีในหมู่บ้านหลายแห่งของชาวสะมาเรียระหว่างทาง
26Te vaengah Boeipa kah puencawn loh Philip te a voek tih, “Thoo, tuithim long ben la cet lamtah , Jerusalem lamloh Gaza la suntla thuk. Te ah te khosoek om lah ko,” a ti nah.
26ทูตสวรรค์องค์หนึ่งขององค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวกับฟีลิปว่า “จงลุกขึ้นและไปทางใต้ ตามถนนที่ลงจากกรุงเยรูซาเล็มไปยังกาซา ทางนี้เป็นทางกันดาร”
27Te dongah thoo tih a caeh vaengah Ethiopia manghai nu Kandaki kah hlueikhu mangpa Ethiopia hlang pakhat lawt hum uh. Anih loh manghai nu kah khohrhang boeih a om thil. Te vaengah anih khaw bawk hamla Jerusalem ah ha lo.
27ฟีลิปจึงลุกขึ้นและไป ก็มีชายชาวเอธิโอเปียคนหนึ่งเป็นขันทีผู้มีตำแหน่งสูงในราชสำนักของแคนดาซีราชินีแห่งชาวเอธิโอเปีย เขาดูแลทรัพย์สมบัติทั้งหมดของพระนาง และได้มายังกรุงเยรูซาเล็มเพื่อนมัสการ
28Te tlam te om tih a bal vaengah amah kah leng khuiah ngol tih tonghma Isaiah te a tae.
28เขากำลังเดินทางกลับ นั่งอยู่บนรถม้าและอ่านหนังสือของผู้เผยพระวจนะอิสยาห์
29Te vaengah Philip te Mueihla loh, “Leng ke paan lamtah ben lah,” a ti nah.
29พระวิญญาณกล่าวกับฟีลิปว่า “จงเข้าไปใกล้และไปกับรถคันนั้น”
30Puk a cuk vaengah tonghma Isaiah a tae te Philip loh a yaak tih, “Na tae te na yakming van nim te,” a ti nah.
30ฟีลิปวิ่งเข้าไปใกล้ ได้ยินชายคนนั้นอ่านหนังสือของอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะ จึงถามว่า “ท่านเข้าใจสิ่งที่กำลังอ่านอยู่หรือ?”
31Anih van long khaw, “Pakhat loh kai he long n'tueng pawt atah metlam ka coeng thai van eh?,” a ti nah. Te phoeiah amah taengla luei tih ngol hamla Philip te a cael.
31เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าจะเข้าใจได้อย่างไร ถ้าไม่มีใครอธิบายให้ฟัง?” แล้วเขาก็ขอร้องให้ฟีลิปขึ้นมานั่งด้วย
32Te dongah a tae olcim kah a hmuet a hma tah he tlam he om. Tu bangla maeh la a mawt tih, tuca bangla a mul aka rhuep hmaiah olmueh la om. Te dongah a ka khaw ang pawh.
32พระคัมภีร์ตอนที่เขากำลังอ่านมีว่า “เขาถูกนำไปเหมือนแกะที่ถูกนำไปฆ่า และเหมือนลูกแกะที่เงียบอยู่ต่อหน้าคนตัดขน เขาก็ไม่ปริปาก
33Amah kah laitloeknah loh amah te mathoe khuila a khuen. A hingnah te diklai lamkah a loh pah coeng dongah a rhuirhong te u long a thui eh?
33ในความต่ำต้อยของเขา ความยุติธรรมถูกพรากไปจากเขา ใครจะกล่าวถึงคนรุ่นของเขาได้? เพราะชีวิตของเขาถูกพรากไปจากแผ่นดินโลก”
34Te vaengah hlueikhu boei loh Philip te a doo tih, “Nang kan dawt lah eh, tahae kah a thui tonghma he u nim ca? Amah kawng a? A tloe khat khat kah a kawng a?” a ti nah.
34ขันทีคนนั้นถามฟีลิปว่า “ขอถามหน่อย ผู้เผยพระวจนะกำลังพูดถึงใคร? พูดถึงตัวเอง หรือพูดถึงคนอื่น?”
35Te dongah Philip loh a ka a ong tih cacim lamloh a tong phoeiah Jesuh te anih taengah a phong.
35ฟีลิปจึงเริ่มจากพระคัมภีร์ตอนนี้และประกาศข่าวดีเรื่องพระเยซูให้เขาฟัง
36Long te a caeh phai rhoi vaengah tui pakhat te a pha rhoi. Te vaengah hlueikhu boei loh, “Tui ke, nuem ham ba long lae kai n'kang,” a ti nah.
36ขณะที่เดินทางต่อไป พวกเขามาถึงที่แห่งหนึ่งซึ่งมีน้ำ ขันทีจึงกล่าวว่า “นี่มีน้ำ อะไรจะขัดขวางไม่ให้ข้าพเจ้ารับบัพติศมา?”
37Te dongah Philip loh, “Na thinko boeih neh na tangnah nim ca?,” a ti nah hatah, “Jesuh Khrih tah Pathen capa ni tila ka tangnah,” a ti nah.
no verse 37 in this text
38Te dongah leng te pai sak ham ol a paek . Te phoeiah Philip khaw, hlueikhu boei khaw, tui khuila bok suntla rhoi tih anih te a nuem.
38เขาจึงสั่งให้หยุดรถ แล้วทั้งฟีลิปและขันทีก็ลงไปในน้ำ และฟีลิปให้เขารับบัพติศมา
39Tedae tui lamkah loh ha yoeng hang vaengah Philip te Boeipa kah Mueihla loh vik a khuen. Te vaengah hlueikhu boei loh anih te hmu voel pawh. Tedae a caehlong ah omngaih la cet.
39เมื่อทั้งสองขึ้นจากน้ำ พระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็พาฟีลิปจากไปอย่างฉับพลัน ขันทีไม่เห็นเขาอีก แต่เดินทางต่อไปด้วยความยินดี
40Te phoeiah Philip tah Azotus ah phoe tih, aka cet te Kaisarea a pha hlan khuiah khopuei takuem la olthangthen a phong.
40ต่อมามีผู้พบฟีลิปที่เมืองอาโซทัส และระหว่างเดินทางผ่านเมืองต่าง ๆ เขาก็ประกาศข่าวดีไปทั่ว จนมาถึงเมืองซีซารียา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.