Caeltueih 14
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1Ikoniam a pha vaengah Judah rhoek kah tunim la kun rhoi tih a thui bal dongah Judah neh Greek rhaengpuei te yet loh a tangnah uh.
1ที่เมืองอิโคนิยูม เปาโลกับบารนาบัสเข้าไปในธรรมศาลาของชาวยิวด้วยกัน และพูดจนชาวยิวกับชาวกรีกจำนวนมากเชื่อ
2Te vaengah olaek Judah rhoek loh namtom kah a hinglu te a cahoeh pa uh tih manuca rhoek te a hnaep uh.
2แต่ชาวยิวที่ไม่เชื่อ ยุยงคนต่างชาติ และทำให้พวกเขาเป็นปฏิปักษ์ต่อพี่น้อง
3Te dongah Boeipa ham sayalh la a tue puet a loh rhoi tih a lungvatnah ol te a phong. Miknoek neh khobae rhambae amih rhoi kut neh saii ham a paek.
3ดังนั้น ทั้งสองจึงอยู่ที่นั่นเป็นเวลานาน และกล่าวอย่างกล้าหาญโดยพึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์เป็นพยานยืนยันถ้อยคำแห่งพระคุณของพระองค์ โดยประทานให้หมายสำคัญและการอัศจรรย์เกิดขึ้นผ่านมือของทั้งสอง
4Tedae kho khuikah rhaengpuei tah paek uh thae tih, hlangvang loh Judah rhoek taengah, hlangvang loh caeltueih rhoek taengah om uh.
4แต่ประชาชนในเมืองแบ่งออกเป็นสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งอยู่ข้างชาวยิว อีกฝ่ายหนึ่งอยู่ข้างเหล่าอัครทูต
5Te vaengah amih rhoi neet ham neh dae hamla namtom rhoek khaw, Judah rhoek neh a boei rhoek khaw thathohnah a khueh.
5เมื่อคนต่างชาติกับชาวยิว พร้อมทั้งเหล่าผู้นำของพวกเขา พยายามใช้ความรุนแรงทำร้ายและเอาหินขว้างพวกเขา
6A yaak uh vaengah Lukaonia kho rhoek, Lustra neh Derbe pingpang la yong uh tih,
6ทั้งสองรู้ตัวจึงหนีไปยังเมืองลิสตรา เมืองเดอร์บี และเมืองอื่น ๆ ในแคว้นลิคาโอเนียกับบริเวณโดยรอบ
7olthangthen aka phong la pahoi om uh.
7และประกาศข่าวดีที่นั่น
8Lustra ah tattloel hlang pakhat tah a kho dongah sut ngol. Anih tah a manu bung lamkah khawn coeng tih a pongpa noek moenih.
8ที่เมืองลิสตรา มีชายคนหนึ่งนั่งอยู่ เท้าของเขาไม่มีกำลัง เขาพิการมาตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา และไม่เคยเดินเลย
9Anih long khaw Paul kah a thui te a hnatun. Anih te Paul loh a hmaitang hatah a hoeih hamla tangnah a khueh te a hmuh.
9ชายคนนี้กำลังฟังเปาโลพูด เปาโลจ้องมองเขา และเห็นว่าเขามีความเชื่อที่จะหายดี
10Te dongah ol ue la, “Na kho dongah a dueng la pai,” a ti nah. Te daengah dawm soi tih cet.
10จึงพูดเสียงดังว่า “จงยืนขึ้นให้ตรง!” ชายนั้นก็กระโดดขึ้นและเดิน
11Paul kah a saii te hlangping loh a hmuh uh vaengah a ol a huel uh tih Lukaonia ol neh, “Pathen rhoi tah hlang la ha saa uh tih mamih taengla ha rhum rhoi coeng,” a ti uh.
11เมื่อฝูงชนเห็นสิ่งที่เปาโลทำ พวกเขาก็ร้องเสียงดังเป็นภาษาลิคาโอเนียว่า “พวกเทพเจ้าลงมาหาพวกเราในรูปร่างมนุษย์แล้ว!”
12Paul tah olka neh aka poek la a om dongah Barnabas te Zeus, Paul te khaw Hermes a sui uh.
12พวกเขาเรียกบารนาบัสว่า “จูปิเตอร์” และเรียกเปาโลว่า “เมอร์คิวรี” เพราะเปาโลเป็นคนพูดหลัก
13Kho taengah aka om Zeus khosoih long khaw hmueih nawn ham a ngaih dongah vaito neh rhaihulh te vongka kah hlangping taengla hang khuen.
13ปุโรหิตของเทพจูปิเตอร์ ซึ่งมีวิหารอยู่หน้าเมือง นำวัวกับพวงมาลัยมาที่ประตู และตั้งใจจะถวายเครื่องบูชาร่วมกับฝูงชน
14Tedae caeltueih rhoi Barnabas neh Paul loh a yaak rhoi vaengah a himbai te a phen rhoi phoeiah hlangping te a muk rhoi tih pang rhoi.
14แต่เมื่ออัครทูตบารนาบัสกับเปาโลได้ยินเรื่องนี้ ทั้งสองฉีกเสื้อผ้าของตน แล้ววิ่งเข้าไปกลางฝูงชนพร้อมร้องว่า
15Te vaengah, “Ka hlang rhoek aw hekah he bahamlae na saii uh. Kaimih rhoi khaw nangmih bangla hlang van boeiloeih ni. A honghi lamloh aka hing Pathen taengla na bal uh ham ni nangmih taengah olthangthen thui la a om. Amah loh vaan neh diklai, tuitunli neh a khuikah aka om boeih khaw a saii.
15“พวกคุณ ทำไมถึงทำอย่างนี้? พวกเราก็เป็นมนุษย์ที่มีธรรมชาติเหมือนพวกคุณ และนำข่าวดีมาบอกพวกคุณ เพื่อให้พวกคุณหันจากสิ่งไร้ค่าเหล่านี้มาหาพระเจ้าผู้มีชีวิต ผู้สร้างท้องฟ้า แผ่นดินโลก ทะเล และทุกสิ่งที่อยู่ในนั้น
16Khum tangtae rhuirhong khuiah khaw namtom boeih te amah loh a longpuei ah pongpa sak ham a khueh.
16ในยุคก่อน ๆ พระองค์ปล่อยให้ชนชาติทั้งปวงดำเนินไปตามทางของตน
17Te vaengah a then saii te a hlahpham tih amah kawng te a bil moenih. Khoning vaengah a thaitak la nangmih taengah vaan rhotui khaw m'paek dongah ni na thinko te buh neh omngaihnah neh a hah,” a ti nah rhoi.
17ถึงกระนั้น พระองค์ก็ไม่ได้ปล่อยให้ไม่มีพยานถึงพระองค์ เพราะพระองค์ทำดี ประทานฝนจากท้องฟ้าแก่พวกคุณ และประทานฤดูกาลที่เกิดผล ทำให้พวกเรามีอาหารอิ่มและใจชื่นบาน”
18Hnaeng hnaeng a thui rhoi long te ni amih rhoi taengah hmueih ngawn pawt ham hlangping te a duem sak pueng.
18แม้กล่าวอย่างนี้ ทั้งสองก็แทบห้ามฝูงชนไม่ให้ถวายเครื่องบูชาแก่พวกเขาไม่ได้
19Te vaengah Antiok neh Ikonium lamkah aka pawk Judah rhoek loh hlangping te a yoek tih Paul te a dae uh. Anih te duek coini tila a poek uh dongah khopuei vongvoel la a mawt uh.
19แต่มีชาวยิวจากเมืองอันทิโอกและอิโคนิยูมมาถึง พวกเขาชักจูงฝูงชน แล้วเอาหินขว้างเปาโล จากนั้นลากเขาออกไปนอกเมือง เพราะคิดว่าเขาตายแล้ว
20Tedae anih te hnukbang rhoek loh a vael uh vaengah thoo tih khopuei khuila kun. A vuen ah Barnabas neh Derbe la cet rhoi.
20แต่เมื่อเหล่าสาวกมายืนล้อมเขา เขาก็ลุกขึ้นและเข้าเมือง วันรุ่งขึ้นเขาออกเดินทางไปเมืองเดอร์บีกับบารนาบัส
21Olthangthen a phong uh loh khopuei te muep a bang sak phoeiah Lustra, Ikonium neh Antiok la bal uh.
21เมื่อประกาศข่าวดีในเมืองนั้น และทำให้คนจำนวนมากเป็นสาวกแล้ว พวกเขาก็กลับไปเมืองลิสตรา อิโคนิยูม และอันทิโอก
22Hnukbang rhoek kah a hinglu te a thoh phoeiah, “Tangnah dongah ngol pai thai ham neh Pathen ram khuiah kun ham he mamih loh phacip phabaem muep tong ham a kuek, “tila a hloep.
22พวกเขาเสริมกำลังเหล่าสาวก หนุนใจให้ยืนหยัดอยู่ในความเชื่อ และกล่าวว่า “พวกเราต้องผ่านความทุกข์ยากมากมายจึงจะเข้าอาณาจักรของพระเจ้า”
23Hlangboel takuem ah amamih kah a ham la a coelh rhoek te khaw yaehnah neh thangthui uh tih aka tangnah te Boeipa amah taengah taengah a nawn uh.
23เมื่อแต่งตั้งผู้อาวุโสให้แก่พวกเขาในทุกประชาคมแล้ว เปาโลกับบารนาบัสก็อธิษฐานและอดอาหาร แล้วฝากพวกเขาไว้กับองค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ที่พวกเขาเชื่อ
24Te phoeiah Pisidia te a paan rhoi tih Pamphylia la pawk rhoi.
24จากนั้นทั้งสองเดินทางผ่านแคว้นปิสิเดียมาถึงแคว้นปัมฟีเลีย
25Perga ah olka a thui rhoi tih Attalia la suntla rhoi.
25เมื่อประกาศพระวจนะที่เมืองเปอร์กาแล้ว ก็ลงไปเมืองอัตตาลิยา
26Te lamkah loh Antiok la kat rhoi. Te lamloh bibi coeng sak ham Pathen kah lungvatnah dongah tloeng la om coeng.
26จากที่นั่น พวกเขาแล่นเรือกลับไปเมืองอันทิโอก ซึ่งเป็นเมืองที่พวกเขาเคยถูกฝากไว้กับพระคุณของพระเจ้า เพื่อทำงานที่บัดนี้พวกเขาทำสำเร็จแล้ว
27A pha rhoi vaengah hlangboel te a cului tih Pathen loh amih rhoi taengah a saii boeih neh namtom rhoek ham tangnah thohka a ong pah te a puen pah.
27เมื่อมาถึง พวกเขาเรียกประชาคมมารวมตัวกัน และรายงานทุกสิ่งที่พระเจ้าทำร่วมกับพวกเขา และเปิดประตูให้ชนชาติต่าง ๆ เข้าสู่ความเชื่อ
28Tedae hnukbang rhoek taengah a tue a loh rhoi khaw yool van pawh.
28แล้วพวกเขาพักอยู่กับเหล่าสาวกเป็นเวลานาน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.