Caeltueih 4
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1Pilnam ham a thui uh vaengah khosoih rhoek, bawkim kah imtawt boei neh Sadducee rhoek loh amih te a paan uh.
1ขณะที่เปโตรกับยอห์นกำลังกล่าวกับประชาชน เหล่าปุโรหิต หัวหน้าเจ้าหน้าที่พระวิหาร และพวกสะดูสีก็มาหาพวกเขา
2Pilnam a thuituen tih duek lamloh thohkoepnah te Jesuh rhangneh a doek dongah a yakdam uh.
2คนเหล่านั้นไม่พอใจอย่างมาก เพราะทั้งสองกำลังสอนประชาชนและประกาศว่าในพระเยซูมีการฟื้นขึ้นจากความตาย
3Te dongah amih rhoi te kut a hlah thil uh tih a vuen duela thongim ah a khueh uh. Te vaengah hlaemhmah la om coeng.
3พวกเขาจับเปโตรกับยอห์นและคุมขังไว้จนถึงวันรุ่งขึ้น เพราะเวลานั้นเป็นเวลาเย็นแล้ว
4Tedae ol aka hnatun rhoek a yet ngai long tah a tangnah uh dongah hlang he hlangmi la thawng nga tluk lo uh.
4แต่คนจำนวนมากที่ได้ยินพระวจนะก็เชื่อ และจำนวนผู้ชายเพิ่มเป็นประมาณห้าพันคน
5A vuen a pha vaengah a boei rhoek, patong rhoek neh cadaek rhoek te Jerusalem ah tingtun uh.
5เช้าวันรุ่งขึ้น เหล่าผู้ปกครอง ผู้อาวุโส และอาลักษณ์มาประชุมกันในกรุงเยรูซาเล็ม
6Te vaengah khosoihham Annas neh Kaiaphas, Johan, Alexander neh namtom khuikah khosoihpuei khaw boeih om uh.
6มีอันนาสมหาปุโรหิต คายาฟาส ยอห์น อเล็กซานเดอร์ และคนอื่น ๆ ในตระกูลมหาปุโรหิตอยู่ที่นั่นด้วย
7Amih rhoi te a laklung ah a pai sak uh tih, “Mebang thaomnah, u ming nen lae he he na saii rhoi, “tila a cae uh.
7พวกเขาให้เปโตรกับยอห์นยืนอยู่ตรงกลาง แล้วถามว่า “พวกคุณทำสิ่งนี้ด้วยพลังอะไร หรือในนามของใคร?”
8Peter tah mueihla cim neh a bae dongah amih te, “Pilnam kah boei rhoek neh patong rhoek,
8เปโตรเต็มเปี่ยมด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ จึงกล่าวกับพวกเขาว่า “ท่านผู้ปกครองประชาชนและผู้อาวุโสของอิสราเอล
9Tattloel hlang pakhat sokah bibi then kongah tihnin ah boelh la ka om rhoi atah, ba nen lae anih a hoeih.
9ถ้าวันนี้พวกเราถูกสอบถามเรื่องการทำความดีแก่ชายพิการ ว่าชายคนนี้หายดีได้อย่างไร
10Nazareth Jesuh Khrih ming nen ni tila nangmih boeih neh Israel pilnam boeih loh hmat la om saeh. Anih te na tai uh dae a Pathen loh duek khui lamkah a thoh coeng. Anih rhangnen ni he hlangtlo loh nangmih hmaiah sading la a pai.
10ก็ขอให้พวกคุณทุกคนและประชาชนอิสราเอลทั้งปวงรู้ว่า ชายคนนี้ยืนอยู่ต่อหน้าพวกคุณโดยหายเป็นปกติแล้วในพระนามของพระเยซูคริสต์ชาวนาซาเร็ธ ผู้ที่พวกคุณตรึงบนกางเขน และผู้ที่พระเจ้าทำให้ฟื้นขึ้นจากความตาย
11Amah tah nangmih imsa rhoek loh a hnaelcoe lungto la om dae imkil kah tlungyun la poeh coeng.
11พระองค์คือ ‘ศิลาที่พวกคุณผู้เป็นช่างก่อสร้างเห็นว่าไร้ค่า แต่กลับกลายเป็นศิลามุมเอก’
12Te dongah khangnah long he a tloe mebang dongah khaw a om moenih. Mamih aka khang ham a kuek tih vaan hmuikah hlang lakliah a paek he ming tloe a om moenih,” a ti nah.
12ไม่มีความรอดในผู้ใดอื่น เพราะไม่มีนามอื่นใต้ฟ้าที่ประทานแก่มนุษย์ ซึ่งพวกเราต้องได้รับความรอดโดยนามนั้น!”
13Te vaengah Peter neh Johan kah a sayalh te a hmuh uh tih caa aka ming mueh hlang neh hlangthawt ni tite a hmuhming uh. Te phoeiah amih rhoi te Jesuh taengah om rhoi ti khaw a ming uh tih a ngai hmang uh.
13เมื่อพวกเขาเห็นความกล้าหาญของเปโตรกับยอห์น และรู้ว่าทั้งสองไม่ได้เล่าเรียนและเป็นคนธรรมดา พวกเขาก็ประหลาดใจ และจำได้ว่าทั้งสองเคยอยู่กับพระเยซู
14Aka hoeih tih amih rhoi taengah aka pai hlang te khaw a hmuh uh dongah oelh ham khaw om voel pawh.
14และเมื่อเห็นชายที่หายดีแล้วยืนอยู่กับทั้งสอง พวกเขาก็ไม่มีอะไรจะโต้แย้ง
15Te dongah amih rhoi te khoboei im kah poengla caeh ham ol a paek uh.
15พวกเขาจึงสั่งให้เปโตรกับยอห์นออกไปจากสภา แล้วปรึกษากันว่า
16Khat neh khat a nuemnai uh tih, “Hekah hlang rhoi he metlam n'saii uh eh. Amih rhoi pum dongah miknoek loh a poekhloep la tueng coeng tih Jerusalem kah khosa rhoek boeih ham khaw rhep a mingpha coeng dongah hnawt ham a coeng moenih.
16“พวกเราจะทำอย่างไรกับคนเหล่านี้? เพราะทุกคนที่อาศัยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มเห็นชัดว่า มีการอัศจรรย์ที่โดดเด่นเกิดขึ้นผ่านพวกเขา และพวกเราก็ปฏิเสธไม่ได้
17Tedae pilnam taengla yilh a caeh voel pawt ham, a ming neh hlang pakhat taengah khaw thui pawt ham mah amih he hihham uh sih,” a ti uh.
17แต่เพื่อไม่ให้เรื่องนี้แพร่ไปในหมู่ประชาชนมากกว่านี้ พวกเราควรข่มขู่พวกเขา ไม่ให้พูดกับใครในนามนี้อีกต่อไป”
18Te dongah amih rhoi te a khue uh tih Jesuh ming dongah thuituen pawt ham neh thui loengloeng pawt ham a uen uh.
18แล้วพวกเขาเรียกเปโตรกับยอห์นเข้ามา และสั่งไม่ให้พูดหรือสอนในพระนามของพระเยซูเลย
19Tedae amih te Peter neh Johan loh a doo tih, “Pathen ol lakah nangmih ol hnatun lat ham Pathen hmaiah a thuem atah namamih loh laitloek uh nawn.
19แต่เปโตรกับยอห์นตอบพวกเขาว่า “พวกคุณจงตัดสินเองว่า ต่อหน้าพระเจ้า การฟังพวกคุณแทนที่จะฟังพระเจ้านั้นถูกต้องหรือไม่
20Ka hmuh neh ka yaak uh te ka thui pawt koinih a coeng moenih,” a ti nah.
20เพราะพวกเราไม่อาจหยุดพูดถึงสิ่งที่พวกเราได้เห็นและได้ยิน”
21Amih te metla a cawh ham khaw a hmuh uh pawt dongah a hihham uh tih a tueih uh. Tekah aka thoeng hno kongah pilnam pum loh Pathen te a thangpom uh.
21พวกเขาข่มขู่ทั้งสองอีก แล้วปล่อยทั้งสองไป เพราะไม่อาจหาทางลงโทษได้ เนื่องจากประชาชนทุกคนต่างถวายพระสิริแด่พระเจ้าสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้น
22Hoeihnah miknoek loh a thoeng thil hlang te tah a kum sawmli hlai a lo coeng dongah ni.
22ชายที่ได้รับการรักษาอย่างอัศจรรย์นี้มีอายุมากกว่าสี่สิบปี
23A loeih phoeiah amah rhoek taengla pawk rhoi tih khosoihham rhoek neh patong rhoek loh a thui boeih te amih taengah puen rhoi.
23เมื่อได้รับการปล่อยตัว เปโตรกับยอห์นกลับไปหาพวกของตน และเล่าทุกสิ่งที่เหล่าหัวหน้าปุโรหิตกับผู้อาวุโสกล่าวกับพวกเขา
24A yaak uh vaengah Pathen taengah ol huek a huel uh tih, “Boeikung, namah loh vaan neh diklai, tuitunli neh a khuikah boeih na saii.
24เมื่อคนเหล่านั้นได้ยิน ก็พร้อมใจกันเปล่งเสียงทูลพระเจ้าว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์คือพระเจ้าผู้สร้างท้องฟ้า แผ่นดิน ทะเล และทุกสิ่งที่อยู่ในนั้น
25A pa rhoek kah Pathen loh na tueihyoeih David kah a ka dongah Mueihla Cim neh, 'Balae tih namtom rhoek loh a sundaep uh tih pilnam loh a tlongtlaih la a mangtuk uh.
25พระองค์ได้กล่าวโดยปากของดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ว่า ‘เหตุใดบรรดาประชาชาติจึงเดือดดาล และชนทั้งหลายจึงคิดแผนการที่ไร้ผล?
26Diklai manghai rhoek neh boei rhoek tah amamih te tingtun uh tih BOEIPA neh a Khrih te a pai thil uh,” a ti.
26บรรดากษัตริย์แห่งแผ่นดินโลกตั้งตัวขึ้น และพวกผู้ปกครองร่วมกันวางแผน ต่อต้านองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระคริสต์ของพระองค์’
27Te dongah ni na koelh tangtae Jesuh, na taengom cim te Herod neh Pontius Pilat, namtom neh Israel pilnam loh, oltak la khopuei khuiah a tingtun thil uh.
27“เพราะเป็นความจริงว่า ทั้งเฮโรดและปอนทิอัสปีลาต พร้อมกับคนต่างชาติและประชาชนอิสราเอล ได้มารวมกันต่อต้านผู้รับใช้บริสุทธิ์ของพระองค์คือพระเยซู ผู้ที่พระองค์เจิมไว้
28Na kut loh a saii tih aka thoeng ham koi boeih te na mangtaengnah loh a nuen coeng.
28เพื่อทำทุกสิ่งที่มือและแผนการของพระองค์กำหนดไว้ล่วงหน้าให้เกิดขึ้น
29Te dongah aw Boeipa, amih te hihhamnah he so lamtah na ol aka thui ham na sal rhoek te sayalh la boeih khueh laeh.
29บัดนี้ องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดดูคำข่มขู่ของพวกเขา และโปรดให้ผู้รับใช้ของพระองค์กล่าวพระวจนะของพระองค์ด้วยความกล้าหาญอย่างเต็มที่
30Hoeihnah ham na kut na yueng li vaengah na tueihyoeih cim Jesuh ming dongah miknoek neh khobae rhambae khaw thoeng coeng,” a ti uh.
30ขณะที่พระองค์ยื่นมือออกเพื่อรักษา และให้หมายสำคัญและการอัศจรรย์เกิดขึ้นผ่านพระนามของผู้รับใช้บริสุทธิ์ของพระองค์คือพระเยซู”
31A thangthui uh dongah tun a om nah hmuen khaw hinghoek uh tih Cim Mueihla neh boeih baetawt uh. Te dongah sayalh la Pathen kah ol khaw a thui uh.
31เมื่อพวกเขาอธิษฐานแล้ว สถานที่ซึ่งพวกเขามารวมกันก็สั่นสะเทือน พวกเขาทุกคนเต็มเปี่ยมด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ และกล่าวพระวจนะของพระเจ้าด้วยความกล้าหาญ
32Te dongah aka tangnah rhoek khuikah rhaengpuei tah thinko hinglu pakhat la a khueh uh. A khuehtawn te amah bueng ham ni aka ti u pakhat khaw om pawh. Tedae a cungkuem te amih ham tun om coeng.
32คนจำนวนมากที่เชื่อมีใจและจิตวิญญาณเป็นหนึ่งเดียวกัน ไม่มีใครกล่าวว่าสิ่งของใดที่ตนครอบครองเป็นของตนเอง แต่พวกเขาถือทุกสิ่งเป็นของส่วนรวม
33Boeipa Jesuh thohkoepnah te caeltueih rhoek loh a laipai neh thaomnah a len la a thuung uh vaengah amih boeih soah khaw lungvatnah muep om.
33เหล่าอัครทูตเป็นพยานยืนยันถึงการฟื้นขึ้นจากความตายขององค์พระเยซูด้วยพลังอันยิ่งใหญ่ และพระคุณอันยิ่งใหญ่ก็อยู่กับพวกเขาทุกคน
34Im kung lo kung la aka om boeih loh a im a lo a yoih uh.
34ในพวกเขาไม่มีใครขัดสน เพราะทุกคนที่มีที่ดินหรือบ้านก็ขาย แล้วนำเงินที่ได้จากสิ่งที่ขายมา
35a yoih phu te caeltueih rhoek kah kho kung la a khuen uh tih a tloeng uh. Te phoeiah hlang boeih loh a ngoe tarhing ah rhip a tael uh dongah amih khuikah aka om boeih loh daeng voel pawh.
35วางไว้ที่เท้าของเหล่าอัครทูต แล้วจึงแจกจ่ายให้แต่ละคนตามที่มีความจำเป็น
36Te vaengah caeltueih rhoek loh Barnabas Te tah thaphohnah capa ni a thuingaih la a khue, Kuporos kah Levi hoel Joseph loh,
36โยเสส ซึ่งเหล่าอัครทูตเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าบารนาบัส แปลว่า ‘บุตรแห่งการหนุนใจ’ เป็นคนเลวี และเป็นชาวไซปรัสโดยกำเนิด
37a lo khueh te a yoih vaengah tangka a khuen tih caeltueih rhoek kah kho kung ah a tloeng.
37เขามีที่ดินผืนหนึ่ง จึงขายแล้วนำเงินมาวางไว้ที่เท้าของเหล่าอัครทูต
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.