Ruth 1
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1Laitloek rhoek lai a tloek tue vaengah khohmuen ah khokha pai. Te dongah Judah Bethlehem lamkah hlang pakhat tah Moab kho ah bakuep ham a yuu neh a ca rhoi te a caeh puei .
1ในสมัยที่บรรดาผู้วินิจฉัยปกครองแผ่นดิน เกิดความอดอยากขึ้น ชายคนหนึ่งจากเบธเลเฮมในยูดาห์จึงไปอาศัยอยู่ในดินแดนโมอับ พร้อมกับภรรยาและลูกชายสองคน
2Te hlang kah a ming tah Elimelekh tih a yuu ming tah Naomi, a ca rhoi ming tah Mahlon neh Kilion a ming nah. Amih rhoek tah Judah Bethlehem kah Ephraim lamloh Moab khohmuen la cet tih om uh.
2ชายคนนั้นชื่อเอลีเมเลค ภรรยาชื่อนาโอมี ส่วนลูกชายสองคนชื่อมาห์โลนกับคิลโยน พวกเขาเป็นชาวเอฟราธาห์จากเบธเลเฮมในยูดาห์ พวกเขาเข้าไปในดินแดนโมอับและอาศัยอยู่ที่นั่น
3Te vaengah Noami tah a va Elimelekh te duek tih anih neh a ca rhoi la cul.
3ต่อมาเอลีเมเลคสามีของนาโอมีเสียชีวิต นางจึงเหลืออยู่กับลูกชายสองคน
4A ca rhoi loh Moab nu a ming ah Orpah neh Ruth te a loh rhoi tih kum rha tluk om uh.
4ลูกชายทั้งสองแต่งงานกับหญิงชาวโมอับ คนหนึ่งชื่อโอรปาห์ อีกคนชื่อรูธ พวกเขาอยู่ที่นั่นประมาณสิบปี
5Tedae Mahlon neh Kilion khaw bok a duek bal dongah a va, a ca om kolla huta amah buengla cul.
5แล้วมาห์โลนกับคิลโยนก็เสียชีวิตทั้งคู่ นาโอมีจึงสูญเสียทั้งลูกสองคนและสามี
6Tedae BOEIPA loh a pilnam te buh paek ham a hip coeng tila Moab kho ah a yaak. Te dongah hlah uh tih a langa rhoi neh Moab kho lamloh bal.
6นาโอมีพร้อมกับลูกสะใภ้ทั้งสองจึงเตรียมตัวกลับจากดินแดนโมอับ เพราะขณะอยู่ที่นั่นนางได้ยินว่าพระยาห์เวห์ ทรงเหลียวแลประชาชนของพระองค์โดยประทานอาหารให้พวกเขา
7Te dongah a om nah hmuen lamloh nong tih a langa rhoi neh amah neh Judah kho long la bal ham cet uh.
7นางออกจากที่ที่เคยอาศัยอยู่พร้อมกับลูกสะใภ้ทั้งสอง แล้วพากันเดินทางกลับไปยังแผ่นดินยูดาห์
8Tedae a langa rhoi taengah Naomi loh, “Cet rhoi lamtah na manu im la mael rhoi laeh. Aka duek rhoek neh kai taengah na saii vanbangla sitlohnah te nangmih rhoi taengah BOEIPA loh han saii khaw han saii khaming.
8นาโอมีพูดกับลูกสะใภ้ทั้งสองว่า “ลูกทั้งสองกลับไปบ้านแม่ของตนเถิด ขอพระยาห์เวห์ทรงเมตตาลูกทั้งสอง เหมือนที่ลูกทั้งสองได้เมตตาต่อผู้ตายและต่อแม่
9BOEIPA loh nangmih rhoi te m'pae saeh lamtah na va im kah duemnah khaw hmu rhoi van,” a ti nah tih amih rhoi te a mok hatah a ol a huel uh tih rhap uh.
9ขอพระยาห์เวห์โปรดให้ลูกแต่ละคนได้พบความมั่นคงในบ้านของสามีตน” แล้วนาโอมีก็จูบลาพวกนาง ทั้งสองส่งเสียงร้องไห้
10Te phoeiah anih te, “Namah neh na pilnam taengla bal uh sih,” a ti na rhoi.
10และพูดกับนาโอมีว่า “ไม่ เราจะกลับไปกับแม่ ไปยังชนชาติของแม่”
11Tedae Naomi loh, “Ka canu rhoi aw mael rhoi laeh. Kai taengla balae nan loh rhoi eh ?Nangmih rhoi kah na va la aka poeh ham khaw ka ko khuiah camoe ka khueh pueng tih nim?
11นาโอมีตอบว่า “กลับไปเถิด ลูกๆ ของแม่ จะไปกับแม่ทำไม แม่ยังมีลูกชายอยู่ในครรภ์ที่จะมาเป็นสามีให้ลูกได้อีกหรือ
12Ka canu rhoi mael rhoi lamtah cet rhoi laeh, ka patong coeng he, va khueh ham khaw kai hamla ngaiuepnah om ka ti koinih hlaempang pakhat ah ka va taengla ka om vetih ca kan sak sue,
12กลับไปเถิด ลูกๆ ของแม่ ต่างคนต่างกลับไปเถิด เพราะแม่แก่เกินกว่าจะมีสามีแล้ว ถึงแม้แม่จะบอกว่า ‘แม่ยังมีหวัง’ และคืนนี้จะมีสามี แล้วคลอดลูกชายได้อีก
13Te te a rhoeng duela na lamso rhoi aya?Hlang la aka poeh pawt te na oei rhoi aya?Ka ca rhoi aw te moenih ta. BOEIPA kut loh kai n'nan coeng dongah kai tah nangmih rhoi lakah ka phaep uh phat coeng,” a ti nah.
13จะรอจนพวกเขาโตหรือ แล้วจะไม่แต่งงานกับใครเพราะรอพวกเขาหรือ ไม่เลย ลูกๆ ของแม่ แม่ทุกข์ใจเพราะพวกลูกเหลือเกิน เพราะพระยาห์เวห์ทรงหันมาต่อต้านแม่”
14A ol a huel tih koep a rhah uh phoeiah tah Orpah loh a mani te a mok. Tedae Ruth long tah khak a lingven.
14พวกนางส่งเสียงร้องไห้อีกครั้ง แล้วโอรปาห์ก็จูบลาแม่สามี แต่รูธยังคงอยู่กับนาโอมี
15Te vaengah, “Na maya tah a pilnam taeng neh a pathen taengla bal ke! na maya neh bal laeh,” a ti nah.
15นาโอมีจึงพูดว่า “ดูสิ สะใภ้อีกคนกลับไปหาชนชาติและเทพเจ้าของนางแล้ว จงกลับตามนางไปเถิด”
16Tedae Ruth loh, “Nang hnoo ham neh nang hnuk lamkah bal ham tah kai he nan doo pawt mako, na pongpa nah ah ka pongpa vetih na rhaehba nah ah ka rhaehba ni, na pilnam khaw ka pilnam van, na Pathen khaw ka Pathen ni.
16แต่รูธตอบว่า “อย่าคะยั้นคะยอให้ฉันทิ้งแม่หรือหันกลับไปจากแม่เลย แม่จะไปไหน ฉันจะไปด้วย แม่จะพักที่ไหน ฉันจะพักที่นั่น ชนชาติของแม่จะเป็นชนชาติของฉัน และพระเจ้าของแม่ จะเป็นพระเจ้าของฉัน
17Na duek nah ah ka duek saeh lamtah pahoi ng'up uh van saeh. BOEIPA loh kai taengah han saii saeh lamtah hang khoep nawn saeh. Kai laklo neh nang laklo ah duek long mah n'tuiphih nawn saeh,” a ti nah.
17แม่จะตายที่ไหน ฉันจะตายที่นั่น และจะถูกฝังที่นั่นด้วย ขอพระยาห์เวห์ทรงลงโทษฉันเช่นนี้และหนักยิ่งกว่านี้ หากมีสิ่งอื่นนอกจากความตายมาพรากเราสองคนจากกัน”
18A taengah caeh ham a ning mangkhak te a hmuh vaengah voek ham khaw a toeng.
18เมื่อนาโอมีเห็นว่ารูธตั้งใจแน่วแน่จะไปด้วย นางก็เลิกเกลี้ยกล่อม
19Te dongah amih rhoi te Bethlehem a pha duela cet rhoi. Bethlehem a pha rhoi van neh amih rhoi kongah khopuei boeih te pangngawl tih, “Noami a te?,” a ti uh.
19ทั้งสองเดินทางต่อไปจนถึงเบธเลเฮม เมื่อมาถึง คนทั้งเมืองก็พากันตื่นเต้นเมื่อเห็นพวกนาง และถามกันว่า “นี่นาโอมีหรือ”
20Tedae amih taengah tah, “Kai he Naomi la ng'khue uh boeh, Tlungthang loh kai mat m'phaep coeng dongah kai he Mara la ng'khue uh mai.
20นาโอมีตอบพวกนางว่า “อย่าเรียกฉันว่านาโอมี เลย เรียกฉันว่ามารา เถิด เพราะองค์ผู้ทรงฤทธานุภาพทรงทำให้ชีวิตฉันขมขื่นอย่างยิ่ง
21Kai he khangrhueng la ka cet van dae BOEIPA loh kuttling la kai m'bal sak. Balae tih kai te Naomi la nang khue uh. BOEIPA loh kai n'doo tih Tlungthang loh kai soah thae a huet coeng,” a ti nah.
21ตอนฉันออกไป ฉันมีทุกอย่าง แต่พระยาห์เวห์ทรงพาฉันกลับมาตัวเปล่า แล้วทำไมยังเรียกฉันว่านาโอมี ในเมื่อพระยาห์เวห์ทรงเป็นพยานกล่าวโทษฉัน และองค์ผู้ทรงฤทธานุภาพทรงนำความทุกข์มาสู่ฉัน”
22Naomi a bal vaengah Moab kho lamkah anih neh aka mael hmaih a langa Moab Ruth neh cangtun cangah cuek vaengah Bethlehem a pha rhoi.
22ดังนั้นนาโอมีจึงกลับมา พร้อมกับรูธหญิงชาวโมอับลูกสะใภ้ของนาง ผู้กลับมาจากดินแดนโมอับ ทั้งสองมาถึงเบธเลเฮมในช่วงเริ่มต้นฤดูเก็บเกี่ยวข้าวบาร์เลย์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.