Ruth 1
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
1Laitloek rhoek lai a tloek tue vaengah khohmuen ah khokha pai. Te dongah Judah Bethlehem lamkah hlang pakhat tah Moab kho ah bakuep ham a yuu neh a ca rhoi te a caeh puei .
1士師たちが治めていたころ、その地に飢饉が起こった。ユダのベツレヘムのある人が、妻と二人の息子を連れ、モアブの地に寄留するため出て行った。
2Te hlang kah a ming tah Elimelekh tih a yuu ming tah Naomi, a ca rhoi ming tah Mahlon neh Kilion a ming nah. Amih rhoek tah Judah Bethlehem kah Ephraim lamloh Moab khohmuen la cet tih om uh.
2その人の名はエリメレク、妻の名はナオミであった。二人の息子はマフロンとキルヨンといい、ユダのベツレヘム出身のエフラテ人であった。彼らはモアブの地に来て、そこに住んだ。
3Te vaengah Noami tah a va Elimelekh te duek tih anih neh a ca rhoi la cul.
3やがてナオミの夫エリメレクが死に、ナオミは二人の息子とともに残された。
4A ca rhoi loh Moab nu a ming ah Orpah neh Ruth te a loh rhoi tih kum rha tluk om uh.
4息子たちはモアブの女を妻に迎えた。一人の名はオルパ、もう一人の名はルツであった。彼らはそこに十年ほど住んだ。
5Tedae Mahlon neh Kilion khaw bok a duek bal dongah a va, a ca om kolla huta amah buengla cul.
5しかし、マフロンとキルヨンも二人とも死に、ナオミは二人の息子と夫に先立たれた。
6Tedae BOEIPA loh a pilnam te buh paek ham a hip coeng tila Moab kho ah a yaak. Te dongah hlah uh tih a langa rhoi neh Moab kho lamloh bal.
6そこでナオミは、嫁たちとともにモアブの地を離れて帰ろうと立ち上がった。主 が御自分の民を顧み、食物を与えられたと、モアブの地で聞いたからである。
7Te dongah a om nah hmuen lamloh nong tih a langa rhoi neh amah neh Judah kho long la bal ham cet uh.
7ナオミは住んでいた場所を出て、二人の嫁も彼女とともに旅立った。彼女たちはユダの地へ帰る道を進んだ。
8Tedae a langa rhoi taengah Naomi loh, “Cet rhoi lamtah na manu im la mael rhoi laeh. Aka duek rhoek neh kai taengah na saii vanbangla sitlohnah te nangmih rhoi taengah BOEIPA loh han saii khaw han saii khaming.
8ナオミは二人の嫁に言った。「さあ、それぞれ自分の母の家へ帰りなさい。あなたがたが亡くなった者たちにも私にも慈しみを示してくれたように、主があなたがたに慈しみを示してくださいますように。
9BOEIPA loh nangmih rhoi te m'pae saeh lamtah na va im kah duemnah khaw hmu rhoi van,” a ti nah tih amih rhoi te a mok hatah a ol a huel uh tih rhap uh.
9主が、あなたがたをそれぞれ新しい夫の家で安らかに暮らせるようにしてくださいますように。」 そう言ってナオミが二人に口づけすると、二人は声を上げて泣いた。
10Te phoeiah anih te, “Namah neh na pilnam taengla bal uh sih,” a ti na rhoi.
10そして言った。「いいえ、私たちはあなたと一緒に、あなたの民のもとへ帰ります。」
11Tedae Naomi loh, “Ka canu rhoi aw mael rhoi laeh. Kai taengla balae nan loh rhoi eh ?Nangmih rhoi kah na va la aka poeh ham khaw ka ko khuiah camoe ka khueh pueng tih nim?
11ナオミは言った。「帰りなさい、娘たち。なぜ私と一緒に行こうとするのですか。あなたがたの夫となる息子が、まだ私の胎内にいるとでもいうのですか。
12Ka canu rhoi mael rhoi lamtah cet rhoi laeh, ka patong coeng he, va khueh ham khaw kai hamla ngaiuepnah om ka ti koinih hlaempang pakhat ah ka va taengla ka om vetih ca kan sak sue,
12帰りなさい、娘たち。自分の道を行きなさい。私はもう年老いて、夫を持つことはできません。たとえ『まだ望みがある』と言い、今夜夫を持って息子を産んだとしても、
13Te te a rhoeng duela na lamso rhoi aya?Hlang la aka poeh pawt te na oei rhoi aya?Ka ca rhoi aw te moenih ta. BOEIPA kut loh kai n'nan coeng dongah kai tah nangmih rhoi lakah ka phaep uh phat coeng,” a ti nah.
13あなたがたはその子たちが大きくなるまで待つのですか。そのために結婚せずにいるのですか。いいえ、娘たち。あなたがたのことを思うと、私はひどく心が痛みます。主の御手が私に向かって下ったのですから。」
14A ol a huel tih koep a rhah uh phoeiah tah Orpah loh a mani te a mok. Tedae Ruth long tah khak a lingven.
14二人はまた声を上げて泣いた。オルパはしゅうとめに別れの口づけをしたが、ルツはナオミにすがりついて離れなかった。
15Te vaengah, “Na maya tah a pilnam taeng neh a pathen taengla bal ke! na maya neh bal laeh,” a ti nah.
15ナオミは言った。「見なさい。 オルパは自分の民と自分の神のもとへ帰って行きました。あなたも彼女の後について帰りなさい。」
16Tedae Ruth loh, “Nang hnoo ham neh nang hnuk lamkah bal ham tah kai he nan doo pawt mako, na pongpa nah ah ka pongpa vetih na rhaehba nah ah ka rhaehba ni, na pilnam khaw ka pilnam van, na Pathen khaw ka Pathen ni.
16ルツは言った。「あなたを離れ、引き返すようにと、私を迫らないでください。あなたが行かれる所へ私も行き、あなたが宿られる所に私も宿ります。あなたの民は私の民、あなたの神 は私の神です。
17Na duek nah ah ka duek saeh lamtah pahoi ng'up uh van saeh. BOEIPA loh kai taengah han saii saeh lamtah hang khoep nawn saeh. Kai laklo neh nang laklo ah duek long mah n'tuiphih nawn saeh,” a ti nah.
17あなたが死なれる所で私も死に、そこに葬られます。死のほかに何かがあなたと私を引き離すなら、主が私をそのように、いや、それ以上に罰せられますように。」
18A taengah caeh ham a ning mangkhak te a hmuh vaengah voek ham khaw a toeng.
18ナオミは、ルツが自分と一緒に行くことを固く決意しているのを見て、それ以上言うのをやめた。
19Te dongah amih rhoi te Bethlehem a pha duela cet rhoi. Bethlehem a pha rhoi van neh amih rhoi kongah khopuei boeih te pangngawl tih, “Noami a te?,” a ti uh.
19こうして二人は歩き続け、ベツレヘムに着いた。二人がベツレヘムに入ると、町中が彼女たちのことで騒ぎ立ち、女たちは「これはナオミではありませんか」と言った。
20Tedae amih taengah tah, “Kai he Naomi la ng'khue uh boeh, Tlungthang loh kai mat m'phaep coeng dongah kai he Mara la ng'khue uh mai.
20ナオミは彼女たちに言った。「私をナオミ と呼ばないでください。マラ と呼んでください。全能者が私をひどい苦しみに遭わせられたのです。
21Kai he khangrhueng la ka cet van dae BOEIPA loh kuttling la kai m'bal sak. Balae tih kai te Naomi la nang khue uh. BOEIPA loh kai n'doo tih Tlungthang loh kai soah thae a huet coeng,” a ti nah.
21私は満ち足りて出て行きましたが、主は私を空のまま帰されました。主が私に逆らって証言し、全能者が私を苦しめられたというのに、なぜ私をナオミと呼ぶのですか。」
22Naomi a bal vaengah Moab kho lamkah anih neh aka mael hmaih a langa Moab Ruth neh cangtun cangah cuek vaengah Bethlehem a pha rhoi.
22こうしてナオミは、モアブの地から帰って来た。その嫁、モアブの女ルツも一緒であった。二人がベツレヘムに着いたのは、大麦の収穫が始まるころであった。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.