Ruth 3
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1Ruth te a mani Naomi loh, “Ka canu aw, nang ham ngolbuel khaw ka tlap mapawt a? te ni nang ham a voelphoeng eh.
1นาโอมีแม่สามีพูดกับรูธว่า “ลูก แม่ควรหาความมั่นคงให้ลูกไม่ใช่หรือ เพื่อจะได้อยู่ดีมีสุข
2A lopai na balak puei Boaz te mah kah huiko moenih a? Anih te khoyin ah cangtilhmuen kah cangtun a cop lah ko te.
2โบอาส ญาติของเรา ซึ่งเจ้าเคยอยู่กับพวกหญิงรับใช้ของเขา คืนนี้เขาจะฝัดข้าวบาร์เลย์ที่ลานนวดข้าว
3Te dongah sil uh lamtah situi hluk. Te phoeiah na himbai te na pum dongah bai lamtah cangtilhmuen la suntla thuk. A caak a ok a coeng duela hlang taengah moe boeh.
3เพราะฉะนั้นจงอาบน้ำ ชโลมน้ำมัน แต่งตัว แล้วลงไปที่ลานนวดข้าว แต่อย่าให้ชายคนนั้นรู้ว่าเจ้าอยู่ที่นั่น จนกว่าเขาจะกินและดื่มเสร็จ
4Tedae a yalh tue om bitni. Te vaengah a yalh nah hmuen te phatuem lamtah pahoi paan. Te phoeiah a kho te khawn pah lamtah yalh pah. Te vaengah na saii ham te amah loh nang taengah a thui bitni,” a ti nah.
4เมื่อเขานอนลง ให้สังเกตที่ที่เขานอน แล้วเข้าไปเปิดผ้าคลุมเท้าของเขาออกและนอนลงที่นั่น จากนั้นเขาจะบอกเจ้าเองว่าควรทำอะไร”
5Te dongah amani te, “Kai taengah na thui boeih te saii bitni,” a ti nah.
5รูธตอบว่า “ทุกอย่างที่แม่บอก ฉันจะทำ”
6Te dongah cangtilhmuen la suntla tih a mani loh anih a uen bangla boeih a saii.
6นางจึงลงไปที่ลานนวดข้าว และทำทุกอย่างตามที่แม่สามีสั่ง
7Boaz khaw a caak a ok tih a lungbuei a voelphoeng nen tah yalh hamla canghlom hmatoeng te a paan. Te vaengah a muel la a paan tih a kho a khawn pah phoeiah a yalh pah.
7เมื่อโบอาสกินและดื่มแล้ว ใจของเขาเบิกบาน เขาก็ไปนอนที่ปลายกองข้าว รูธค่อยๆ เข้าไป เปิดผ้าคลุมเท้าของเขาออก แล้วนอนลง
8Khoyin boengli ah tah tongpa te lakueng tih a hoi uh hatah a kho taengah huta tarha ana yalh pah.
8ตอนเที่ยงคืน ชายคนนั้นสะดุ้งและพลิกตัว แล้วพบว่ามีหญิงคนหนึ่งนอนอยู่ที่เท้าของเขา
9Te dongah, “Nang ulae?” a ti nah hatah, “Na salnu kai, Ruth ni, nan tlan coeng dongah na salnu he na himbai hmoi neh aka ng'khuk thil laeh,” a ti nah.
9เขาถามว่า “เจ้าเป็นใคร” นางตอบว่า “ฉันคือรูธ หญิงรับใช้ของท่าน โปรดกางชายผ้าคลุมของท่านคลุมหญิงรับใช้ของท่านด้วย เพราะท่านเป็นญาติผู้มีสิทธิ์ไถ่คืน”
10Te dongah, “Ka canu, BOEIPA dongah na yoethen coeng. Hlanglen mai khaw, tattloel mai cakhaw tongpang hnukah na caeh pawt dongah lamhma kah lakah a hnuk lam ni na sitlohnah neh na voelphoeng pueng.
10โบอาสตอบว่า “ลูก ขอพระยาห์เวห์ทรงอวยพรเจ้า น้ำใจที่เจ้าแสดงในครั้งหลังนี้ยิ่งกว่าครั้งแรก เพราะเจ้าไม่ได้ไปสนใจชายหนุ่มคนไหน ไม่ว่าจะยากจนหรือร่ำรวย
11Te dongah ka canu na hoe boeih te rhih boeh, nang tah tatthai nu tila ka pilnam kah vongka tom m'ming coeng dongah nang ham kan saii bitni.
11เพราะฉะนั้น ลูก อย่ากลัวเลย ทุกอย่างที่เจ้าขอ ฉันจะทำให้ เพราะคนทั้งเมืองของฉันรู้ว่าเจ้าเป็นหญิงที่น่านับถือ
12Kai loh kan tlan ham khaw tueng ngawn coeng dae aka tlan ham te kai lakah aka yoei rhep om pueng.
12เป็นความจริงที่ฉันเป็นญาติผู้มีสิทธิ์ไถ่คืน แต่ยังมีญาติที่ใกล้ชิดกว่าฉันอีกคนหนึ่ง
13Khoyin ah rhaeh lamtah mincang ah ni nang aka tlan te a om atah a then la n'tlan saeh. Tedae nang te tlan ham a ngaih pawt atah BOEIPA kah hingnah dongah nang te kamah loh kan tlan bitni, mincang duela yalh mai dae,” a ti nah.
13คืนนี้พักที่นี่ก่อน พอเช้า ถ้าเขายอมทำหน้าที่ญาติผู้มีสิทธิ์ไถ่คืนให้เจ้า ก็ดี ให้เขาทำเถิด แต่ถ้าเขาไม่ยอมทำหน้าที่นั้นให้เจ้า ฉันขอสาบานต่อพระยาห์เวห์ผู้ทรงพระชนม์อยู่ว่า ฉันจะทำหน้าที่นั้นให้เจ้าเอง นอนต่อไปจนถึงเช้าเถิด”
14Te dongah mincang duela a kho tang, a kho tang ah a yalh pah. Tedae a hui te kah hlang a hmat hlan ah vawl thoo coeng. Te vaengah Boaz longtah, “Cangtilhmuen huta ha pawk he a ming uh moenih,” a ti.
14รูธนอนอยู่ที่เท้าของเขาจนถึงเช้า แล้วลุกขึ้นก่อนฟ้าจะสว่างพอให้จำหน้ากันได้ เพราะโบอาสพูดว่า “อย่าให้ใครรู้ว่าหญิงคนหนึ่งมาที่ลานนวดข้าว”
15Te vaengah, “Na pum dongkah te himbai hang khuen lamtah duen lah,” a ti nah. Te dongah himbai te a tuuk doela cangtun khoi rhuk a loeng pah phoeiah Ruth a phueih sak tih kho khuila cet.
15เขาพูดว่า “เอาผ้าคลุมที่เจ้าใส่อยู่มากางไว้” นางกางออก เขาตวงข้าวบาร์เลย์ให้หกตวง แล้ววางข้าวนั้นให้นางแบก จากนั้นเขาก็เข้าเมือง
16A mani taengla a pawk vaengah, “Ka canu nang u taengah lae na caeh,” a ti nah hatah Hlang loh anih ham a saii pah te boeih a thui.
16เมื่อรูธกลับมาถึงแม่สามี นาโอมีถามว่า “เป็นอย่างไรบ้าง ลูก” รูธก็เล่าทุกอย่างที่ชายคนนั้นทำให้นาง
17Te dongah, “Cangtun khoi rhuk he kai ham ham poep tih, 'Na mani te kuttling la paan boeh,’ a ti,” a ti nah.
17และพูดว่า “เขาให้ข้าวบาร์เลย์หกตวงนี้แก่ฉัน เพราะเขาบอกว่า ‘อย่ากลับไปหาแม่สามีมือเปล่า’”
18Te vaengah, “Ka canu tihnin kah olka he a khah uh hlan atah hlang te mong mahpawh, metlamlae olka a dip eh tite na ming duela ngol,” a ti nah.
18นาโอมีจึงพูดว่า “รออยู่ก่อน ลูก จนกว่าจะรู้ว่าเรื่องนี้จะลงเอยอย่างไร เพราะชายคนนั้นจะไม่พักจนกว่าเขาจะจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จในวันนี้”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.